29/04/2021
Lieve jij,
“Believe you can and you’re halfway there”…
.. Ik zag ‘m vandaag weer eens langskomen, en de woorden raakten me. Als coach zijn het woorden (of woorden met een soortgelijke intentie) die je regelmatig aan mensen meegeeft. Voor een ander weten we vaak hoe het zit, hoe mooi deze mensen zijn, wat hun krachten en talenten liggen, waar ze in stralen of excelleren…
Maar niets menselijks is mij vreemd, dus ik worstel even goed met bepaalde thema’s in het leven. De afgelopen 1,5 jaar is er ook in mijn leven heel veel gebeurd (en is er nog steeds veel gaande). En hoewel dat af en toe heel zwaar is, kan ik er toch vaak met dankbaarheid naar kijken. Want ik geloof heel erg in het idee dat je op je pad krijgt wat je nodig hebt. Nodig om bepaalde ervaringen op te doen, om (levens-) lessen te leren, om te groeien. Ik vind het dan ook boeiend om me daar zoveel mogelijk van bewust te zijn. Voor mijzelf is het dan bovendien van wezenlijk belang om me daar niet alleen in mijn hoofd bewust van te zijn, maar vooral zoveel mogelijk alles te doorvoelen. Je zou kunnen zeggen dat doorvoelen mijn persoonlijke toverwoord is, mijn crux in dit leven in alles wat ik doe, beleef, ervaar, voel… Het is iets waar ik goed in ben. Nou ja… Zou kunnen zijn… En dat hangt vervolgens ook nog eens nauw samen met een ander talent van me: mijn intuïtie volgen. Maar laat daar nou net de schoen knellen. Jawel, ik kan dat allemaal heel goed! Als het om anderen gaat… Maar wanneer het mijzelf betreft, heb ik al vroeg in mijn leven hele andere strategieën geleerd om ‘overeind te blijven’. Juist ja, door in mijn hoofd te gaan zitten. Veilig ver weg van mijn buik en hart. Ik ben een kei geworden in beredeneren en analyseren, verbanden leggen en vooral om 1001 opties te bedenken voor elk mogelijk vraagstuk in mijn leven. Het nadeel is alleen dat ik fantastische argumenten kan bedenken voor oplossing A, maar evengoed voor Z en alles ertussenin ook nog. Daarmee wordt keuzes maken in je leven best een ding. In mijn achtbaan van de afgelopen jaren heb ik dan ook allerlei ervaringen op mijn pad gekregen die daarmee samenhangen. Om wat ik meemaak niet alleen maar te analyseren en beredeneren vanuit mijn hoofd, maar om ook te gaan voelen en doorvoelen. Om vervolgens ook heel goed te voelen wat nu eigenlijk van mijzelf is, en wat niet. Om te voelen wat mij dient en laat groeien, en wat niet. En dan een knoop door te hakken, een keuze te maken die passend voelt voor mijzelf. En dat is een heel proces, het verloopt met vallen en opstaan, maar ik ga wel voorwaarts. Soms echter ook een paar stappen terug, om daarna evenwel opnieuw vooruit te gaan. En te weten dat ik groei… Dát maakt me zo dankbaar.
Het mooie is dat je dan vaak ook de mensen op je pad tegenkomt, die je daarbij ondersteunen. Soms is dat heel duidelijk, bijvoorbeeld door een ontmoeting of een gesprek met een vriend, geliefde, coach of collega. Maar soms zit het in kleinere ontmoetingen of gewaarwordingen. Een lach van een toevallige passant, een complimentje dat je ontvangt of die prachtige zonsondergang.
Nee, ik heb de waarheid niet in pacht, maar ik leer al doende en er zit al best wat goed en doorleefd levensmateriaal in mijn rugzak. Ook materiaal waar ik anderen weer mee kan helpen hun route terug te vinden.
Kun jij wel wat ondersteuning gebruiken bij grotere of kleinere thema’s die jou bezighouden, om samen te kijken naar wat jij (als eerste) nodig hebt? Ik kijk, denk en.. voel… heel graag met je mee!
Lieve groet, Katrijn
