Smart-Ease

Nog een paar weken en het schooljaar zit er weer op. Neemt bij jouw zoon of dochter de spanning ook toe? Is het erop of eronder en zou je kind wel wat tips kunnen gebruiken die net het verschil kunnen maken in over gaan of zitten blijven?

Bij Eva nam de spanning ook flink toe. In mijn eindejaarsblog schreef ik al over Eva. Je weet wel: de leerlinge in de bovenbouw van het VWO; een pientere, kordate tante die heel goed weet wat ze na het VWO wil gaan doen.

Eva is een zelfredzame dame. Ze vraagt pas om hulp als er echt wat aan de hand is. Als ik mijn Whatsappbericht open lijkt het er inderdaad op dat de stress aan het einde van het schooljaar flink is toegeslagen bij Eva: “Henriëtte, ik zit er helemaal doorheen. Ik weet niet of het nog haalbaar is dat ik overga, Ik kan het echt niet opbrengen om nog een jaar langer op deze school te zitten…”

Lees hier haar verhaal en de tips die ze kreeg:

7 tips die ervoor kunnen zorgen dat je toch over gaat - Smart-ease In dit blog krijg je 7 tips hoe je er in de laatste weken van het schooljaar toch voor kunt zorgen dat je overgaat en weer vertrouwen krijgt in jezelf.

Wat is eigenlijk het doel van onderwijs?"

Een vraag die de zestienjarige Alec zichzelf stelde.

Gaat onderwijs vooral over slagen, voldoen aan de norm en hetzelfde pad volgen als ieder ander?

Of gaat het over jezelf leren kennen, je talenten ontwikkelen en de ruimte krijgen om uit te groeien tot wie je bent?

Die vraag zette hem aan het denken. Niet alleen over zichzelf, maar ook over de ervaringen van veel kinderen die dagelijks merken dat hun behoeften niet altijd worden gezien.

In plaats van zich daarbij neer te leggen, besloot hij in actie te komen.

Dat vind ik bewonderenswaardig.

Want echte verandering begint vaak met iemand die een vraag durft te stellen waar anderen aan voorbijgaan.

Lees zijn verhaal:

Een hoogbegaafde leerling redt zich wel, denken we vaak. De realiteit is anders. Scholier Alec (16) startte hij een petitie.

“Het heeft geen zin meer. Dat vak haal ik nooit meer op.”
Dit hoor ik jongeren tijdens de intake heel vaak zeggen. In hun hoofd is een somber scenario ontstaan over de schoolresultaten. Voor je het weet hebben ze voor zichzelf een Netflixserie met slechte afloop gecreëerd.

En vrijwel altijd worden de ogen groter en gaan de mondhoeken omhoog als ik de werkelijke situatie in kaart breng. Een diepe zucht van verlichting volgt.

Aan het einde van het gesprek komen we dan vaak tot de conclusie dat er veel onnodige tijd verloren is gegaan aan gepieker. En dan hebben we het nog niet eens over de stress die het veroorzaakt heeft.

Om te voorkomen dat er veel tijd in gepieker gaat zitten, adviseer ik leerlingen daarom regelmatig in de spiegel te kijken en de ‘persoonlijke bankrekening’ op te maken. Niet alleen van de schoolresultaten maar ook van de persoonlijke kenmerken die ervoor kunnen zorgen dat een doel haalbaar wordt. En dat begint eigenlijk al aan het begin van het schooljaar. Dat deed ik ook met Teus. Lees hier zijn verhaal:

Wat heeft een 'persoonlijke bankrekening' te maken met leren leren'? - Smart-ease Piekeren over tegenvallende schoolresultaten heeft geen zin. Maak de balans op met een persoonlijke bankrekening.

Soms lijkt de oplossing duidelijk.

“Je kind laat onvoldoende resultaten zien, dus doubleren is waarschijnlijk het beste.”

Maar wat als die resultaten slechts het topje van de ijsberg zijn?

Afgelopen weken sprak ik regelmatig ouders die voor precies deze vraag stonden. Op school zag men een kind dat niet liet zien wat het kon. Thuis zagen ouders juist een nieuwsgierig, slim en gevoelig kind.

Dat verschil maakt mij altijd nieuwsgierig.

Want wat zien we eigenlijk?

Boven de waterlijn zien we resultaten, gedrag en werkhouding.

Maar onder de waterlijn kan veel meer spelen.

Voelt een kind zich veilig in de groep?

Past de manier van leren bij hoe dit kind denkt?

Speelt perfectionisme of faalangst een rol?

Is de energiebalans verstoord?

Zijn er leerproblemen die het beeld vertroebelen?

Of mist een kind simpelweg de uitdaging die het nodig heeft om tot leren te komen?

Juist die onderliggende factoren bepalen vaak veel meer dan de cijfers die zichtbaar zijn.

Daarom geloof ik dat een onderwijskeuze maken zonder goed zicht op de onderliggende behoeften, hetzelfde is als een afslag nemen zonder te weten waar de weg naartoe leidt.

Daarom begin ik niet met de vraag:

“Welke oplossing kiezen we?”

Maar met de vraag:

“Wat heeft dit kind nodig om tot bloei te komen?”

Opvallend vaak ontstaat in één gesprek al meer duidelijkheid. Niet omdat er direct een kant-en-klare oplossing verschijnt, maar omdat zichtbaar wordt wat eerder verborgen bleef.

Pas als je begrijpt waarom een kind vastloopt, kun je bepalen welke route werkelijk passend is.

Niet elk probleem vraagt direct om een oplossing.

Soms vraagt het eerst om begrip.

Heb je behoefte aan een frisse blik? Maak gerust een afspraak 📅 📞: https://www.smartease.nl/contact/

Soms lijkt een ouder veeleisend.

Maar vaak begon het maanden eerder.

Met zorgen.
Met signalen.
Met een kind dat langzaam vastloopt.

Wanneer ouders zich niet gehoord voelen, lopen emoties op.
Niet omdat ze willen strijden.
Maar omdat ze hun kind zien worstelen.

Achter een boze ouder zit vaak een geschiedenis.

Dus…

Niet wegwuiven.
Niet verdedigen.
Maar luisteren.

Want ouders en school hebben hetzelfde doel:
een kind dat groeit en met plezier naar school gaat.

❤️ Ouders horen. Onderzoeken. Afspraken maken en nakomen.

Meer lezen over een effectieve begeleiding van kinderen? Ga naar de link in de comments

Soms kom je lesmateriaal tegen waarvan je direct denkt: hier worden nieuwsgierige kinderen blij van. 😊

Ik ontving van Eduforce het werkboek KunstWijs 1 – Maak je eigen KunstKijkWijzer van Fokkema

Wat ik er zo leuk aan vind? Het boek vertelt kinderen niet wat ze moeten zien, maar nodigt hen uit om zelf te ontdekken, vragen te stellen en een eigen mening te vormen. Kunst bekijken wordt daarmee veel meer dan alleen kijken naar een schilderij; het wordt onderzoeken, verwonderen en leren denken.

Kinderen gaan onder andere aan de slag met:
🎨 Wat is kunst?
👀 Wat vind ik mooi en waarom?
🌈 Kleur, vormen, lijnen en compositie
💡 Betekenissen en symbolen ontdekken
🏛️ Voorbereiding op een museumbezoek

Voor nieuwsgierige kinderen in groep 5 t/m 8 is dit een mooie manier om anders te leren kijken en hun eigen vragen serieus te nemen.

Dank aan Uitgeverij Eduforce voor het toesturen van dit inspirerende pluswerkboek!

SOMS MAG JE JE ALS OUDER VAN EEN HOOGBEGAAFD KIND WAT MEER LATEN ZIEN

Veel ouders van kinderen zijn juist ontzettend zorgvuldig.
Ze willen niet overkomen als zeurouder.
Niet te veel ruimte innemen.
Niet direct in de strijd schieten.

En ergens is dat ook mooi.
Deze ouders proberen rekening te houden met de ander.
Met school.
Met de leerkracht.
Met de relatie.

Maar juist daarin schuilt soms ook een valkuil.

Want terwijl ouders begripvol blijven en afwachten…
loopt hun kind soms steeds verder vast.

Dus wachten ze nog even af.
Geven school nóg een kans.
Hopen dat afspraken alsnog worden nagekomen.
Slikken twijfels soms in om de relatie goed te houden.

Terwijl ze diep van binnen allang voelen:
⚡ mijn kind loopt vast
⚡ dit past niet
⚡ er moet écht iets veranderen

En juist daar zie ik regelmatig iets gebeuren:
ouders gaan zichzelf kleiner maken dan nodig is.

Ze worden voorzichtiger.
Gaan twijfelen aan hun eigen gevoel.
Blijven hopen dat een ander eindelijk begrijpt wat hun kind nodig heeft.

Terwijl hoogbegaafde kinderen vaak juist ouders nodig hebben die zichtbaar durven staan voor wat zij waarnemen.

Niet boos.
Niet drammerig.
Maar wel helder en standvastig.

“Dit heeft mijn kind nodig.”
“Deze signalen neem ik serieus.”

“We hebben afspraken gemaakt en ik verwacht dat die worden nagekomen.”

Opkomen voor de behoeften van je kind is niet overdreven.
Het is betrokken ouderschap.

En opvallend genoeg geeft juist die rustige stevigheid vaak meer samenwerking, duidelijkheid en respect.

Soms hoor ik ouders zeggen:

“Het hoofd van mijn kind zit zó vol…”

En eerlijk? Vaak klopt dat ook.

Maar wat ik vandaag weer zag, is dat het niet altijd gaat om een kind veranderen.Soms gaat het erom dat een kind leert: wat heb ík nodig om mezelf te blijven in een wereld die veel van me vraagt?

Een meisje in de bovenbouw van het primair onderwijs vertelde hoe anders ze zich nu voelt sinds ze meer uitdaging krijgt én beter naar zichzelf luistert.

Ze weet inmiddels: dat sporten haar helpt ontprikkelen, dat rust geen luxe is maar noodzaak, dat één goede vriendin soms meer waard is dan een grote groep vriendinnen, en dat vertraging haar helpt om de drukte van de wereld weer aan te kunnen.

Geen grote truc. Geen perfecte oplossing.

Maar wel een kind dat zichzelf steeds beter begrijpt.

En misschien is dát wel de echte sleutel bij gevoelige en hoogbegaafde kinderen: de wetenschap dat je niet altijd het systeem kunt veranderen…maar wel kunt leren hoe je stevig kunt blijven staan binnen dat systeem, zonder jezelf kwijt te raken.

Dat is geen zwakte. Dat is levenskunst.

WAT ALS ‘BRUTAAL GEDRAG’ EIGENLIJK EEN SPIEGEL IS..

Tom, vader van Jef: “Ik kookte altijd van binnen als mijn vader me weer toesprak als een dominee… ik wist zelf ook wel dat ik fout zat. En toch…wat doe ik zelf als mijn zoon weerstand biedt? Ik verval in het gedrag van mijn vader destijds…”

Misschien herken je dat gevoel ook van vroeger: dat iemand bleef preken, uitleggen of corrigeren… terwijl jij allang was afgehaakt van binnen.
En toch gebeurt het zó snel dat we hetzelfde doen wanneer een kind weerstand biedt.
Dan volgt nóg een uitleg.Nog een correctie. Nog een opmerking.
Terwijl sommige kinderen juist dán dichtklappen, ontploffen of een scherp weerwoord geven.

Niet omdat ze brutaal zijn. Maar omdat oude patronen elkaar ongemerkt versterken.
In paragraaf 1.5 van mijn boek beschrijf ik hoe jouw reacties soms kunnen werken als olie op het vuur… en hoe bewustwording juist ruimte kan geven voor rust, contact en wederzijds respect.
Want achter veel ‘brutaal gedrag’ schuilt vaak iets heel anders.
✨ Uit: Mijn reacties werken als olie op het vuur Uit het boek Hoogbegaafd? Zo gek nog niet! – Van label naar liefde

Dachten jouw ouders vroeger wel eens:
“Komt het ooit goed met jou?”

En herken je diezelfde twijfel nu misschien bij je eigen kind?

Dan is dit blog voor jou. 🌿

👉🏻 https://www.smartease.nl/blog/komt-het-ooit-goed-met-mijn-kind/