Ons Ark

“Eindelijk brak het moment aan: met een zacht gefladder kroop het kleine vlindertje uit zijn cocon, klaar om de wereld te ontdekken.” 🦋🦋

“Samen spelen, ontdekken en genieten 🌿”

Vandaag hadden we een heel bijzonder ontdekpotje in de opvang! 🐛✨
In het potje zaten kleine rupsen die zich hadden verstopt in hun coconnetjes. Ze waren druk bezig met een grote verandering… want binnenkort worden het prachtige vlinders!

In april gaven we nog een update over hoe groot de rupsen waren geworden… en kijk ze nu eens! 🐛✨
Zo bijzonder om te zien hoe snel dit proces gaat. Van kleine rupsjes naar deze fase — het blijft bijna magisch om mee te maken.

We zijn zó benieuwd naar de volgende stap 🦋

🐛 Rupsen-update! 🐛

We zijn inmiddels een week onderweg met onze kleine hongerige vriendjes! De rupsen zijn al flink gegroeid en doen eigenlijk de hele dag maar één ding: eten, eten en nog eens eten 😄

De kinderen volgen het proces met veel nieuwsgierigheid en verwondering. We praten samen over hoe de rupsen straks een cocon maken en uiteindelijk veranderen in prachtige vlinders 🦋

De komende tijd verwachten we dat ze zich gaan verpoppen. Spannend dus! We houden jullie natuurlijk op de hoogte van alle volgende stappen in dit bijzondere proces.

Wordt vervolgd… 👀✨

De kleine mol

Op een dag steekt de mol zijn kop boven de grond… plop!
“Bah! Wie heeft er op mijn hoofd gep**pt?!”

Hij vraagt het aan alle dieren, maar iedereen zegt nee en laat zien hoe hun p**p eruitziet.

Dan zeggen de vliegjes: “Het was de hond!”

De mol loopt naar de hond, klimt omhoog en… plop!
“Zo! Dat is eerlijk!” zegt de mol blij.

En hij gaat weer lekker naar huis.

Op een mooie zonnige dag stond de nieuwe bus van Ons Ark te stralen.
De kinderen speelden er vrolijk omheen en konden niet wachten om mee te rijden.

“Kom, we gaan op avontuur!” leek de bus te zeggen.

En zo werd elke rit een kleine reis vol lachen, spelen en samen plezier maken. 🚐✨

🌸 “Het Kleine Za**je en het Licht” 🌸

Er was eens een klein za**je, diep verstopt in de donkere aarde. Het lag stil en een beetje alleen.
“Wanneer mag ik groeien?” fluisterde het za**je.

Op een dag voelde het iets warms. Het was de zon die begon te schijnen.
“Kom maar omhoog,” leek het licht te zeggen. “Ik help je groeien.”

Het za**je duwde voorzichtig tegen de aarde… en nog eens… en nog eens…
Totdat het ineens boven de grond kwam! 🌱

“Wat is het hier mooi!” zei het plantje blij.
De vogels zongen, de bloemen bloeiden en de lente was begonnen.

Toen kwam er een lieve stem in de wind:
“Net zoals de zon jou helpt groeien, help Ik ook mensen groeien,” zei God.
“Ik geef liefde, licht en nieuwe kansen, elke dag opnieuw.”

Het kleine plantje voelde zich blij en sterk.
“Dank U wel,” fluisterde het.

En zo groeide het elke dag een beetje verder, in het warme lentezonnetje. 🌷