06/01/2026
2026...
Niet eerder begon ik aan een nieuw jaar met dubbele emoties.
Ik kijk uit naar alle mooie avonturen die op mijn wachten. Tegelijkertijd is het ook het eerste jaar dat ik geen ouders meer heb. Wees heet dat dan. En ook al ben ik inmiddels 50 lentes jong. Toch doet dit iets met me. Met het heengaan van mijn vader is ergens ook mijn basis, mijn roots waar ik altijd op heb kunnen terugvallen, weggevallen. En dat voelt echt heel raar. Iets wat vanaf je geboorte altijd een vanzelfsprekendheid was, de aanwezigheid van je ouders is niet meer... Pffff
Tegelijkertijd voelt het ook ok. Mijn vader zou deze maand 88 zijn geworden. Woonde tot aan zijn dood nog gewoon thuis. Nou ik teken er voor. Het moment komt ooit, dat we afscheid van onze ouders moeten gaan nemen. En man wat ben ik gezegend met deze hoge leeftijd van mijn vader. En dan nog thuiswonend ook! Hoe anders was dat met mijn moeder.
Ondanks alles heb ik 2025 heel mooi en fijn af kunnen sluiten.
Uiteraard was er tijdens alle feestdagen echt wel het gemis aan mijn vader. Maar het samen kunnen zijn met familie in zijn huis, maakte het ook hele dankbaar!
En nu zitten we dus alweer in 2026!
De kerstvakantie zit er weer op. Die ik ten volle heb gebruikt om echt even tot rust te komen. Want ja het is ook een intense periode geweest.
Stilletjes aan ben ik weer de daarop aan het pakken en staan de eerste afspraken alweer gepland. Daarom zeg ik 🥂 op het nieuwe jaar met al haar nieuwe mooie avonturen. Ik kijk er naar uit. Met uiteraard ook weer nieuwe lezingen / workshops want ook die planning heb ik weer opgepakt!