KIM pedagogisch verbinder

31/08/2026

ℍ𝕖𝕥 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕚𝕤 𝕘𝕖𝕖𝕟 'ℕ𝕚𝕖𝕦𝕨𝕖𝕥𝕚𝕛𝕕𝕤𝕜𝕚𝕟𝕕', 𝕞𝕒𝕒𝕣 𝕖𝕖𝕟 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕕𝕒𝕥 𝕕𝕖 𝕖𝕚𝕘𝕖𝕟 𝕤𝕥𝕖𝕞 𝕞𝕒𝕘 𝕝𝕒𝕥𝕖𝕟 𝕙𝕠𝕣𝕖𝕟 𝕖𝕟 𝕓𝕖𝕘𝕣𝕖𝕡𝕖𝕟 𝕨𝕠𝕣𝕕𝕥?

Het lijkt dat we eraan gewend zijn om kinderen anders te behandelen dan volwassenen. Alsof hun gedachten 𝓂𝒾𝓃𝒹𝑒𝓇 waardevol zijn, hun emoties 𝓂𝒾𝓃𝒹𝑒𝓇 echt, hun mening 𝓂𝒾𝓃𝒹𝑒𝓇 ter zake doet. 𝗠𝗮𝗮𝗿 𝗸𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗸𝗶𝗷𝗸𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗮𝗸 𝗺𝗲𝘁 𝗠𝗘𝗘𝗥 𝗼𝗽𝗲𝗻𝗵𝗲𝗶𝗱 𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗹𝗱𝗲𝗿𝗵𝗲𝗶𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝘄𝗶𝗷 𝗮𝗹𝘀 𝘃𝗼𝗹𝘄𝗮𝘀𝘀𝗲𝗻𝗲𝗻 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗺𝗲𝗲𝗿 𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻.

Wanneer we kinderen proberen te vormen naar onze eigen regels, overtuigingen en patronen, raken ze vaak iets kwijt van wie/wat we in essentie als mens zijn. Emoties die niet welkom zijn, eigenheid dat wordt ingeperkt of behoeften die niet belangrijk zijn.

Echter, wat weggedrukt wordt gaat een keer knellen - fysiek of emotioneel - en zal zich uiteindelijk tóch uiten: in fysieke, mentale, ontwikkelings- of emotionele klachten, met vaak als eerste signaal: 𝙝𝙚𝙩 𝙜𝙚𝙙𝙧𝙖𝙜 dat opvalt. Het is als een opgeblazen ballon die onder water wordt gehouden: op een gegeven moment lukt dat niet meer.

Het is een dynamiek die ik veel zie: (mede)Opvoeders die luid of stilletjes gedoe hebben met hun kind, waarin we meestal niet zien 𝗵𝗼𝗲𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗴𝗲𝗱𝗼𝗲 𝘄𝗶𝗷 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗸𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲𝗻 ook zelf 𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗿𝗲𝗴𝗲𝗹𝘀, 𝗼𝘃𝗲𝗿𝘁𝘂𝗶𝗴𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗽𝗮𝘁𝗿𝗼𝗻𝗲𝗻. En vervolgens ook van het kind verlangen dat zij het moet oplossen (bijvoorbeeld ergens mee stoppen, 'normaal' doen of het anders doen).
𝗠𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗮𝘁 𝗮𝗹𝘀 𝘄𝗶𝗷 𝗲𝗿 𝗻𝘂 𝗲𝗲𝗻𝘀 𝗺𝗲𝗲 𝘀𝘁𝗼𝗽𝗽𝗲𝗻? 𝗪𝗲𝗲𝗿 '𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗮𝗹' 𝗴𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻? 𝗢𝗳 𝗵𝗲𝘁 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀 𝗴𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻? 𝗪𝗲𝗹𝗸 𝗲𝗳𝗳𝗲𝗰𝘁 𝘇𝗼𝘂 𝗱𝗶𝘁 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻 𝗼𝗽 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗲𝗱𝗿𝗮𝗴 𝗼𝗳 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗲𝗺 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗸𝗶𝗻𝗱?

Dit is wat ik in mijn visie bedoel met 'anders kijken': verder kijken dan het gedrag. Wat speelt er nog meer, voorbij het zichtbare?
Op die onderlaag onderzoeken en ontdekken wat er echt gaande is, bij zowel kind als (mede)opvoeder, is de kracht van écht luisteren en het begin van duurzame verandering.

Luisteren vanuit menselijke gelijkwaardigheid.
Zonder direct eigen oordeel, willen invullen of bepalen.
Maar met aandacht voor wat een kind je werkelijk probeert te zeggen.
In de ruimte die je hierdoor maakt, ontstaat veiligheid. Je veilig voelen om te durven spreken, te voelen, zichzelf te laten zien.
Hier ontstaat ook de ruimte waar we onze 𝒊𝒏𝒗𝒍𝒐𝒆𝒅 𝒊.𝒑.𝒗. 𝒎𝒂𝒄𝒉𝒕 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒍𝒂𝒕𝒆𝒏 𝒈𝒆𝒍𝒅𝒆𝒏.

𝕁𝕖 𝕜𝕚𝕟𝕕 𝕒𝕝𝕤 𝕤𝕡𝕚𝕖𝕘𝕖𝕝 is nóg verder kijken dan vaak de reguliere wijze (mede)opvoeders biedt:
Het gedrag of de klacht van een kind dat ouder/opvoeder raakt bevat vaak een 𝘻𝘦𝘦𝘳 𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦𝘷𝘰𝘭𝘭𝘦 𝘣𝘰𝘰𝘥𝘴𝘤𝘩𝘢𝘱 voor de ouder/opvoeder die nog niet echt gehoord is.
Waarin het overigens nooit gaat om te beschuldigen, maar altijd om bewustzijn te brengen. 𝐊𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐬𝐩𝐢𝐞𝐠𝐞𝐥𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐚𝐤 𝐝𝐚𝐭𝐠𝐞𝐧𝐞 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐢𝐣𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐧𝐨𝐠 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐯𝐫𝐢𝐣 𝐢𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 - 𝐞𝐧 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐬 𝐮𝐢𝐭 𝐨𝐦 𝐨𝐩𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰 𝐭𝐞 𝐯𝐨𝐞𝐥𝐞𝐧, 𝐭𝐞 𝐨𝐩𝐞𝐧𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐭𝐞 𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢𝐞𝐧.

Wanneer je deze uitnodiging aanneemt, verandert er iets wezenlijks.
Er komt rust.
Duidelijkheid.
Verbinding.
Wederzijds begrip.
En een kind dat 'de klacht niet meer zo als eerder hoeft te doen' om écht gehoord te worden.

𝗦𝗮𝗺𝗲𝗻 𝗳𝗶𝗷𝗻𝗲𝗿 𝘃𝗲𝗿𝗱𝗲𝗿.
Als we willen dat kinderen naar óns luisteren, laten wij dan leren luisteren met ons hart en met onze volle aanwezigheid naar kinderen.
Laten we stoppen met kinderen labelen.
Geef ze groeiruimte in vertrouwen.
Om te voelen, te spreken en te groeien - op hún manier.
Laten we dit meer gaan zien als voorbeelden i.p.v. veroordelen.
Zodat we als klein en groot mens met alles in ons mogen bestaan, waar grenzen worden gezien en gerespecteerd en ieder zichzelf mag zijn.
Hoeveel leuker, lichter en fijner mag het zijn?

𝗕𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝗸𝗹𝗮𝗮𝗿 𝗼𝗺 é𝗰𝗵𝘁 𝘁𝗲 𝗹𝘂𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗸𝗶𝗻𝗱 𝗷𝗲 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗲𝗲𝗿𝘁 𝘁𝗲 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗲𝗹𝗹𝗲𝗻? 𝑬𝒏 𝒘𝗶𝗹 𝗷𝗲 𝗶𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗱𝗲𝘀𝗸𝘂𝗻𝗱𝗶𝗴𝗲, 𝘄𝗮𝗿𝗺𝗲, 𝘃𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴𝗲 𝘀𝗲𝘁𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗻𝘁𝗱𝗲𝗸𝗸𝗲𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗸𝗶𝗻𝗱 𝗺𝗲𝘁 𝗸𝗹𝗮𝗰𝗵𝘁 𝗼𝗳 𝗴𝗲𝗱𝗿𝗮𝗴 𝘇𝗶𝗰𝗵𝘁𝗯𝗮𝗮𝗿 𝗺𝗮𝗮𝗸𝘁 é𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗱𝗮𝗮𝗿 𝘃𝗲𝗿𝘃𝗼𝗹𝗴𝗲𝗻𝘀 𝗺𝗲𝗲 𝗸𝗮𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻?
Je bent van harte welkom in mijn praktijk 💛
Stuur me een berichtje voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek, ik hoor je graag!

13/08/2026

𝑰𝒏𝒑𝒖𝒕 𝒏𝒐𝒅𝒊𝒈! 𝑰𝒌 𝒃𝒆𝒏 𝒐𝒑 𝒛𝒐𝒆𝒌 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒆𝒆𝒏 𝒂𝒂𝒏𝒕𝒂𝒍 𝒐𝒖𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒆𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒅𝒊𝒆𝒑𝒆𝒏𝒅 𝒊𝒏𝒕𝒆𝒓𝒗𝒊𝒆𝒘, 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒗𝒆𝒓𝒅𝒆𝒓 𝒗𝒐𝒓𝒎𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒂𝒂𝒏𝒃𝒐𝒅 𝒆𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒘𝒆𝒃𝒔𝒊𝒕𝒆.

In mijn praktijk help ik ouders die 𝗴𝗲𝗿𝗮𝗮𝗸𝘁 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗶𝗲𝘁𝘀 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝘂𝗻 𝗸𝗶𝗻𝗱: bepaald gedrag, bepaalde emoties, iets in de ontwikkeling of een fysieke klacht van het kind
~
iets dat ouder bezig blijft houden (denk bijv. aan piekeren, slecht slapen, onrustig voelen, opzien tegen dat lastige moment met kind, herhalend hetzelfde conflict, zelf te heftig of te passief reageren etc.)
~
en ondanks van alles geprobeerd nog geen échte oplossing heeft kunnen vinden.

𝗛𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻 𝗷𝗶𝗷 𝗷𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗵𝗶𝗲𝗿𝗶𝗻?
of iemand die je kent? stuur mijn vraag dan ajb door
𝗗𝗮𝗻 𝘇𝗼𝘂 𝗶𝗸 𝗷𝗼𝘂 𝗵𝗲𝗲𝗹 𝗴𝗿𝗮𝗮𝗴 𝘄𝗮𝘁 𝘃𝗿𝗮𝗴𝗲𝗻 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗲𝗹𝗹𝗲𝗻.
Dit kan online en duurt maximaal 45 minuten.

Je zou me hier echt enorm mee helpen en daarom ontvang je als mijn Dank je wel! 𝗲𝗲𝗻 𝗺𝗼𝗼𝗶 𝗰𝗮𝗱𝗲𝗮𝘂𝘁𝗷𝗲: 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗿𝗮𝘁𝗶𝘀 𝗼𝗻𝗹𝗶𝗻𝗲 𝗰𝗼𝗮𝗰𝗵𝘀𝗲𝘀𝘀𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝟰𝟱 𝗺𝗶𝗻𝘂𝘁𝗲𝗻 waarin we samen jouw vraag naar keus onderzoeken met een mini reflectie van wat mij opvalt in jouw verhaal.

Stuur me een berichtje wanneer ik je mag benaderen, dan neem ik heel graag contact met je op om iets af te spreken.
🌻
Harte groet, Kim

10/08/2026

Soms lees ik een artikel waarvan ik denk: 'Ja, precies dít!' 💯😊

Zoals deze, waarin hoogleraar Susan Bögels duidt hoe onze eigen jeugd vaak meespeelt in hoe we reageren op ons kind.
En eerlijk? Dat zie ik als ouderschaps/pedagogisch coach bijna dagelijks terug.

Helemaal niet gek dus, maar meestal niet fijn voor ouder/pedagogisch professional & kind.

Hoe komt het nu, dat je op het ene moment rustig blijft en op het andere moment ontploft om iets wat eigenlijk best klein lijkt?
Vaak heeft dat echt minder met je kind te maken dan je misschien denkt en wel met een oud stukje in jezelf dat wordt aangeraakt.

En dit sluit prachtig aan bij de visie van de : kinderen laten vaak iets zien wat óók aandacht vraagt bij de ouder van binnen.

Een boek lezen (bijvoorbeeld het nieuwe boek van deze hoogleraar) over 'Parenting yourself' kan daarin zeker waardevolle inzichten geven. Maar uit eigen ervaringen kan ik wel zeggen dat tussen "Ik snap het" en "Ik voel het écht en durf er écht naar te (blijven) kijken" vaak een wereld van verschil zit 😉

Want zodra we in gevoelig terrein in onszelf komen, blijken we vaak meesters in wegredeneren, relativeren, bagatelliseren of doen alsof er eigenlijk niets aan de hand is. Heel menselijk: we beschermen onszelf nu eenmaal tegen wat ooit pijn deed.

Maar nu word je dus uitgenodigd (door je eigen kind😍) om dit anders te gaan doen: om jezelf te bevrijden van wat je echt niet meer nodig hebt nu.
Prachtig toch! 💝

En hierom vind ik een kindertolktraject zo waardevol: dan hoef je die ontdekkingsreis niet alleen te maken.
De kindertolk loopt met je mee en helpt je stap voor stap kijken naar wat jouw kind je mogelijk laat zien en ook op de plekken waar je zelf liever snel aan voorbijgaat.

En wat ook zo fijn is: het gaat nooit over 'schuld'.
Het gaat alleen maar over bewustwording.
Over zachter worden voor jezelf. En van daaruit vaak ook zachter voor je kind.
Waardoor er vaak ook weer iets bij het kind verandert.
Je bent verbonden met elkaar op een manier die je misschien nog niet kent 💞♾️

Ben je nieuwsgierig welke boodschap er mogelijk verborgen zit achter het gedrag van jouw kind dat je raakt? Dan vertel ik je graag meer over wat een kindertolktraject voor jou, je kind en jullie gezin kan betekenen. Stuur me dan gerust een berichtje, ik hoor je graag.

🌿 Soms blijkt de grootste opvoedkundige ontdekking niet over je kind te gaan... maar over jezelf.

“Juist in de momenten dat je getriggerd wordt, ligt vaak belangrijke informatie verborgen.“

27/07/2026

Een ouder vertelde over hoe ze vastloopt.
In haar emoties. Verwarrend. Onoverzichtelijk.
In haar gedachten. Tegenstrijdig. Continue.
In haar werk. Weerstand. Frustratie.
In haar lijf. Spanningen. Vage klachtjes.
In haar gezin. Best ok. Maar eigenlijk ook wel regelmatig gedoe.

Haar patroon: 'Huppetee. Even doorgaan. Zo erg is het niet. Het gaat vanzelf wel over. We hebben het zo goed.'
En tóch voelt ze ergens van binnen óók heel lichtjes en herhalend: eigenlijk gaat het niet écht he-le-maal over.
Al met al loopt ze eigenlijk in één ding vast: in zichzelf.
En ze heeft geen idee hoe, wat of waarom precies.

Ondanks alle inzichten, zelfonderzoek, de vele verdiepende gesprekken met anderen, periodes van verschillende therapieën en haar kracht om het als onbetekenend voor zichzelf weg te wuiven, blijft ze dit op één of andere manier wel in zichzelf opmerken.

En ook de positieve twisten die ze geleerd heeft om aan lastigheden te geven, blijken uiteindelijk toch te weinig standvastige verandering te brengen. En echt niet omdat ze dat zo wil, maar omdat er diep vanbinnen overtuigingen geworteld zijn die dit in stand houden.
Overtuigingen die haar waarheid zijn geworden en klinken als:
“Als ik voor mezelf kies, laat ik anderen in de steek.”
“Het is egoïstisch om het mezelf goed te laten gaan.”
“Ik moet eerst voor anderen zorgen voor ik iets voor mezelf doe.”

Voor mij is dit zo herkenbaar. Hoe is dat voor jou?

Eens heb ik het besluit genomen dat ik níet langer wil leven vanuit overtuigingen die ooit ergens zijn ontstaan omdat ze TOEN echt nodig waren voor mij.
Overtuigingen die ook ik ongemerkt heb laten uitgroeien tot mijn waarheid zonder dat ik me daar bewust van was, maar die mij in het NU helemaal niet dienen.
Ik leerde hoe ik deze innerlijke dynamieken helder kan krijgen en om kan keren. In mijn praktijk help ik daar inmiddels ook anderen mee, zoals deze ouder en andere volwassenen die in situaties met zichzelf of anderen vastlopen en hierin anders willen gaan bewegen. Op een liefdevolle blijvende manier.

Als je een raking van binnen voelt met dit lezen, weet dan dat je echt niet de enige bent in deze zoektochten of worstelingen in jezelf. Heel veel mensen worden ongemerkt belast door oude sh*t in hun systeem en ik durf te zeggen dat dat echt niet het probleem is. Het probleem is wel, dat we niet geleerd hebben hoe dit zo te verzorgen dat het wel echt op kan lossen.

Wat er vaak gebeurt is dat je nog meer in je hoofd op zoek gaat: nog meer analyseren, verklaren, bedenken, controleren om te willen fixen.
Maar weet als je dit rondje steeds opnieuw loopt en je komt hetzelfde probleem in meer of mindere mate of nét in een ander jasje toch steeds tegen, dan gaat het dus om iets dat verder gaat dan cognitieve vermogens: het gaat om GEVOELENS en deze laten zich niet wegDENKEN.

Het lukt zeker om hier wel ver mee te komen. En als je geluk hebt, ondervind je er relatief weinig hinder van. Maar voor degene die dat wel ervaren: uiteindelijk blijft toch dat ene over wat je tot nu nog niet écht ontdekt hebt en zal het, net zoals een opgeblazen ballon onder water willen houden, uiteindelijk naar boven willen blijven komen.
En is het misschien nu de tijd om je hoofd wat minder aan het roer te laten en dit over te dragen aan je hart. Tijd om van begrijpen en controleren, naar meer in de stroom van ont-moeten en meebewegen met wat is.

Dan kan het wél gaan voelen alsof je elke dag de kans krijgt om opnieuw te kiezen vanuit welke plek je leeft.
En voelend weten dat je aan je eigen roer staat.
Dát maakt het verschil voor een stevige innerlijke basis van rust, van ontspanning in jezelf.
Niet om perfect te zijn of geen uitdagingen meer te kennen, maar wel steeds meer vrij van wat jou niet dient en vol van vertrouwen door stevig staan met je voeten op de grond, helderheid in je hoofd en een sterk voelend, open hart. In jóuw leven.

Waar word jij uitgenodigd om jezelf te ont-moeten?
🌻💛

03/07/2026

Op vakantie of niet.. op één of andere manier gaat mijn aandacht toch altijd uit naar contact, communicatie en emotie😅
En op camping, waar we ons met z'n allen veel buiten begeven, ramen en deuren open staan en wr dichter op elkaar leven, krijgen we natuurlijk veel meer mee van elkaar.. Van alle fun die gedeeld wordt én van de 'lastigere zaken' (?) als grote emoties en conflicten.
Frans, Iers, Engels, Nederlands, het maakt niet uit: ook hier zie ik het ongemak bij ouders op de grote emoties van onze kinderen. Zoals bijv. vandaag de vader die zijn kind na een val troost: hij neemt haar troostend bij zich, dempt haar mond met zijn arm/schouder en zegt haar 'c'est finit c'est finit c'est finit c'est finit'.

Ik hoor en zie het en kan me goed voorstellen dat vader én kind wil troosten én anderen niet tot last wil zijn, maar roept in mij toch altijd vragen op als:
👉Wat leert het kind precies met deze manier, bedoeld/bewust maar mogelijk ook onbedoeld/onbewust?
👉Hoeveel ruimte mag het kind innemen met de eigen emotie, ook wanneer deze 'lastig/moeilijk' is?
👉Voor wie is het dan eigenlijk 'lastig'?
👉Voor wie is het eigenlijk 'finit'?
👉Wat zouden de gevolgen van de keuze van ouder voor deze-volwassene-van-later, wat het kind van vandaag is, kunnen zijn?
👉Zou ouders zich bewust zijn van het eigen handelen? Hoe bekijkt ouder dit?

Begrijp me goed, ik geloof in het vinden en behouden van een bepaalde balans. Niet in perfect ouderschap of perfect kinderschap.
Wél geloof ik dat we als opvoeders wezenlijk bijdragen aan de emotionele gezondheid van het kind nu - en daarmee de volwassenen die zij later zijn.
Daarom zet ik me in voor bewustzijn in ons doen en laten als (mede)opvoeders en hoop ik dat er steeds meer nagedacht wordt over "waarom doe ik wat ik doe, klopt dit met wat ik voor mijn kind voor ogen heb en met wat ik voor mijzelf voor ogen heb?"

Benieuwd hoe jij dit ziet en doet met je kind(eren)? 💛

24/06/2026

Welke ouder of pedagogisch professional herkent het niet? Soms reageer je heftiger dan je eigenlijk wilt.
Je voelt je er rot over en vraagt je af waarom het toch elke keer zo oploopt 💥
Waarom het je niet lukt om anders te reageren.
Je baalt ervan.
Teleurgesteld in jezelf in dit stukje als opvoeder.
Je wil het zo graag goed doen.
Mja. Hoe dan anders?
Als je kind nou maar eens gewoon doet of laat wat jij zegt..dan zou het niet elke keer zo'n gedoe zijn. Toch?
Volgende keer maar weer beter..Hopelijk.
Maar ondertussen loopt de temperatuur in dit stuk tussen jullie ongemerkt toch nog steeds op.

Conflicten vinden we vaak ingewikkeld, gedoe of zelfs verkeerd: "het is nergens goed voor, het moet snel opgelost worden of voorkomen is altijd beter dan genezen" is wat ik regelmatig hoor.
Als kindertolk®, pedagogisch coach® en communicatietrainer® kijk ik hier echt anders naar: hier liggen juist kansen,! 🌱 En wanneer je dat ziet, wordt het vaak al zo veel lichter.

Want, wist je bijvoorbeeld al dat het conflict niet alleen iets over de binnenwereld van je kind zegt maar ook over die van jou?
Dat in het contact met je kind ook jouw eigen kindstukken geraakt worden?
Dat er waarschijnlijk oude ervaringen, gemiste behoeften of overtuigingen kunnen meespelen in hoe je nu reageert?
Dat je kind je a.h.w. uitnodigt om het nu ánders te gaan doen?
En dat het wel echt anders kan?

Door inzicht te krijgen in wat er precies geraakt wordt en in te gaan op wat er zich 'onder die waterlijn afspeelt' zakt de temperatuur tussen jullie terug naar 'aangenaam'; er ontstaat weer ruimte, rust en begrip in het contact.En al zou het gedrag van je kind niet volledig anders zijn,
JÍJ́ voelt je anders en zal daarom anders reageren. En dat, verandert weer alles. Volg je 'm nog? 😊

Een kindertolktraject (3 sessies) kan hierin een waardevolle ingang voor je zijn – voor ouders en pedagogisch professionals die echt om willen zien in de relatie met hun kind 💛

Neem gerust contact met me op om te horen hoe het in z'n werk gaat en te ontdekken wat dit voor je zou kunnen betekenen. Ik wens je in elk geval een heerlijke, aangename, vrolijke en vooral ontspannen zomer met je kind(eren)/gezin/groep toe! ☀️

21/04/2026

💖 Magisch mooie methode om verheldering te krijgen op dat 'lastige' wat nog niet -helemaal- grijpbaar maar wel op een vaak-ongewenste-manier toch bepalend in jouw leven is

21/04/2026

Soms vraagt een deelnemer in één van mijn trainingen of sessies zich hardop af "of kinderen niet te soft worden met dat actief luisteren?"

Die vraag blijft vaak wat langer bij me hangen - het raakt namelijk precies mijn ‘why’ en een kernwaarde van mijn werk: effectief bijdragen aan fijnere relaties - waarin
(/doordat) ieders stem even waardevol is om gehoord te worden.

Doet me ook denken aan Kintsugi: een Japanse kunstvorm waarin gebroken stukken keramiek met goud hersteld worden.
De gouden verbindingen die imperfectie en zachtheid als kracht tonen, het zichtbaar mogen zijn, een teken van acceptatie en veerkracht, als vermogen om te erkennen wat er ís, zonder afwijzing.

Actief luisteren naar kinderen werkt op een bepaalde manier net zo.

Het betekent niet dat we alles goedkeuren, dat grenzen verdwijnen of we drama aanmoedigen. Het beteken wel dat we eerst begrijpen ; dat we het ‘scheurtje’ van de ander zien en deze ‘met het goud’ erkenning geven.
Dáár ontstaat namelijk verbinding en groeit zelfinzicht, veerkracht en de positieve relatie.
Daarom noemen we actief luisteren ook wel een gouden vaardigheid.

Wat zou actief luisteren voor jou, je kind of je team kunnen betekenen?
Welke gouden lijnen zouden er kunnen ontstaan als je eerst met meer aandacht en mildheid luistert?

02/04/2026

𝗪𝗮𝘁 𝗮𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗮𝗹𝘀 𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿 𝗷𝗲 𝗸𝗶𝗻𝗱 𝗸𝗮𝗻 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗷𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳 𝘁𝗲 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻?

Als een ouder 𝗵𝗲𝗿𝗵𝗮𝗮𝗹𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗴𝗲𝗿𝗮𝗮𝗸𝘁 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗰𝗼𝗻𝘁𝗮𝗰𝘁 𝗺𝗲𝘁 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗸𝗶𝗻𝗱 en daarin merkt dat hij niet (liefdevol) bij zichzelf en het kind aanwezig kan zijn, dan biedt een kindertolkvertaling uitkomst om te bekijken waarom dit zo is.

Als kindertolk diepen we, dat wat het kind laat zien, uit met gerichte vragen aan de ouder. Dit wordt opgeschreven. Vervolgens vertaalt de kindertolk het verhaal over het kind naar de 𝗷𝗼𝗻𝗴𝗲𝗿𝗲 𝘃𝗲𝗿𝘀𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿 waar het over gaat. Ook wel een innerlijk (kind)deel genoemd.

De ouder komt in contact met onbewust geworden herinneringen en wordt zich bewust van het kind dat het ooit was. Er worden hierbij ook de gevoelens voelbaar die aan deze herinnering gekoppeld zijn waar de ouder nu wel liefdevol bij aanwezig kan zijn. Dat wat als kind te groot was om (vaak alleen) te voelen kan nu wel liefdevol verzorgd worden.
De ouder ziet ook waarom zijn kind precies dit deel van zichzelf 𝗼𝗽 𝗱𝗶𝘁 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁 spiegelt.

In een volgende sessie wordt gekeken welke stappen de ouder in zijn of haar leven mag zetten.
Bij dit proces kan de kindertolk de ouder begeleiden. Hiervoor is 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗼𝗲𝗸𝗷𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿𝘀 helpend.
Het boekje ondersteund de ouder in het maken van helpend stappen die bijdragen aan een nieuw levensverhaal.

𝗪𝗲𝗿𝗸 𝗷𝗲 𝗮𝗹𝘀 𝗵𝘂𝗹𝗽𝘃𝗲𝗿𝗹𝗲𝗻𝗲𝗿 𝗺𝗲𝘁 𝗴𝗲𝘇𝗶𝗻𝗻𝗲𝗻 ? En voel je dat je nieuwsgierig bent naar het kindertolken en wil je op een laagdrempelige manier kennismaken?
Kom dan naar één van onze 𝗣𝗿𝗲𝘀𝗲𝗻𝘁𝗖𝗵𝗶𝗹𝗱𝗲𝗿𝘃𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴𝘀𝗱𝗮𝗴𝗲𝗻.
- 23 mei in Baarn
- 30 mei in Zoersel (België)
Opgeven kan via: https://presentchild.com/ervaringsdagen/
We kijken er naar uit om jou te ontmoeten.

Of ben je als ouder op zoek naar een kindertolk? Kijk dan op: https://presentchild.com/kindertolk-vinden



Volgers