Bureau Mesander, Onderwijsondersteuning & Journalistiek

Bureau Mesander, Onderwijsondersteuning & Journalistiek Ik help met effectiever leren van de Nederlandse taal en met π™’π™šπ™šπ™§ π™―π™šπ™‘π™›π™«π™šπ™§π™©π™§π™€π™ͺπ™¬π™šπ™£. Laat kinderen zichzelf zijn. Gewoon goed. Kun je de waarheid hiervan voelen?

Dat is het mooiste cadeau dat je een kind kan geven. Jezelf mogen zijn en te weten dat je goed bent zoals je bent. Een heerlijke waarheid. πŸ’™

Veel volwassenen voelen zich nog altijd β€˜niet goed genoeg’. Een gedachte die in de kindertijd is ontstaan. Dat is geen oorspronkelijke eigen gedachte. Die gedachte is ooit ontstaan door (herhalende) uitspraken en gedrag van volwassenen. Volwassenen die ook niet beter wisten. En die uitspraken en bejegeningen zijn geloofd. Die β€˜niet goed genoeg-gedachte’ zet zich diep vast. Met de overtuiging van deze inprenting die voor waarheid wordt aangezien, gaat een kind dan zijn of haar leven door en die kan doorgaan tot in de volwassenheid. Wat een tragiek. Wat een staat van zijn om je leven te leven. Is het niet van de grootste tragiek dat het onderwijssysteem hieraan bijdraagt? Hoe vaak ik niet zie dat kinderen geproblematiseerd worden hoewel er helemaal niks aan de hand is. Door denkvergissingen – onwetendheid – wordt er van alles gedacht over een kind: het is zwak, het loopt achter, het heeft een werkhoudingprobleem, het is niet geconcentreerd en ga zo maar door. Kinderen zijn van nature nieuwsgierig. Van nature onderzoekend. Van nature met passie voor wat dan ook. Met talenten. Wat doen we toch met kinderen in het basisonderwijs? Kinderen worden in een mal gepropt. Slechts beperkte zaken op een bepaalde manier gegeven in een bepaald tempo moeten bepalen hoe intelligent je bent. Wat een niet-intelligente veronderstelling. En wat een beperkte overtuiging over het concept β€˜intelligentie’. En wat doen we met de eigen interesses/talenten van kinderen? Waarom weet het onderwijssysteem nog steeds niet dat alle kinderen uniek zijn? Dat er geen twee hetzelfde zijn? Dat ieder kind zijn of haar eigen manier van zijn, van leren, van denken, van beleven, van wat dan ook heeft? Wat een dom onderwijssysteem zeg. Luister maar naar de woorden van Neil DeGrasse Tyson in bijgaand filmpje. Laten we de kinderen maar eens wat meer met rust laten en meebewegen met de kinderen op een volwassen, liefdevolle manier zodat school voor ieder kind een blije tijd is. Laat het een tijd zijn waarin zelfvertrouwen van ieder kind op nummer 1 staat. [En laat het natuurlijk ook een blije tijd zijn voor juffen en meesters die net zo goed in een mal worden gestopt.]

Komen veranderingen van de overheid? Wat denk je zelf? Ik denk het niet. Dit op grond van de werking van de overheid op andere gebieden. Ik heb het overigens dan niet over goedwillende individuele politici. Veranderingen beginnen met eerste kleine stapjes. Die zijn hier en daar al te zien. Laten we steeds meer stapjes en stappen zetten. Onderschat nooit wat je als individu kan bijdragen. Weet je wat er met onze samenleving geb***t als we ons onderwijssysteem veranderen? Mooi hè? 😊

* Annette

https://www.youtube.com/watch?v=oyWCAhKqipU

𝟐𝟎 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐠𝐞π₯𝐞𝐝𝐞𝐧, 𝐨𝐩 πŸ– 𝐦𝐞𝐒 πŸπŸŽπŸŽπŸ”, π›πžπ π¨π§ 𝐒𝐀 𝐒𝐧 𝐑𝐞𝐭 π›πšπ¬π’π¬π¨π§ππžπ«π°π’π£π¬.De foto is van toen. Ik was 44 jaar toen ik mijn stage be...
09/05/2026

𝟐𝟎 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐠𝐞π₯𝐞𝐝𝐞𝐧, 𝐨𝐩 πŸ– 𝐦𝐞𝐒 πŸπŸŽπŸŽπŸ”, π›πžπ π¨π§ 𝐒𝐀 𝐒𝐧 𝐑𝐞𝐭 π›πšπ¬π’π¬π¨π§ππžπ«π°π’π£π¬.

De foto is van toen. Ik was 44 jaar toen ik mijn stage begon op Montessorischool De Wiek in Drunen. De stageplek had ik dankzij leerkracht Anja Spee-IJpelaar.

Ik had geluk. Niet alleen door het verkrijgen van die stageplek, maar zonder haar zou ik het in het basisonderwijs niet gered hebben. Dit door mijn diepe onzekerheid, laat ik het maar zo formuleren. Niet door mijn kennis.

Haar vriendelijkheid, vrolijkheid, aandacht, waardering, zorgvuldigheid, respect, vertrouwen en vrijheid gevend, haar algehele onderwijskwaliteit, ik had het niet beter kunnen treffen.

Ze was vol lof in haar stageverslag over mij. Over mijn taalkundige kwaliteiten, mijn verslaggeving na observatie, mijn omgang met kinderen en nog heel veel meer. Ze schrijft: β€˜Het voelde voor mij meer als samenwerken met een collega dan als het begeleiden van een stagiaire.’

Dit maakte dat ik doorging, ondanks mijn gevoeligheid/kwetsbaarheid (door omstandigheden.)

Zo zie je maar wat je voor iemand kan betekenen.

Ik denk dat het zo heeft mogen zijn dat ik haar trof voor mijn begin.

{Zij staat in augustus inmiddels 43 jaar voor de klas. Alle kinderen boffen maar met haar. Bij juf Anja wil je als kind graag in de klas zijn (geweest).}

*Eigen ervaring* maakt mijn liefdevolle omgang met kinderen. Dit werd mij een keer uitgelegd, want ik was me daar niet bewust van.

Zoals ik het ben gaan verwoorden: ik ben er eerst voor de binnenwereld en daarbij geef ik les. Bij voorkeur taallessen. Met een andere opvatting dan de reguliere over het beter/makkelijker aanleren van spelling.

Ik omschrijf mijn stijl van lesgeven als sensitief of gevoelvol.

Dat die aandacht voor de binnenwereld zo nodig is, is mij altijd gebleken. En zo logisch. Natuurlijk.

Uniek zijn van kinderen wordt nog altijd niet echt begrepen.

Ik maak zoveel moois mee. Voortdurend.

Op mijn tijdelijke school in Den Bosch trof ik Nora (pseud.) die ik samen met Nina (pseud.) uit de klas haalde voor leeslessen. Ik kende hen nog niet. Nora betoonde zich wat bozig, een belhameltje, β€˜er tegenin gaand’, niet geheel meewerkend. Wat ik zei en deed voert wat te ver om te vertellen, maar ik weet wel dat ik het dan net wat anders doe dan verwacht. 😊 Ik besloot op een gegeven moment te doen wat ik nodig vond: zelf een verhaaltje schrijven.

Het was weer tijd voor de les met Nora en Nina. Om de b***t mochten ze een stukje van het verhaaltje lezen. Grote hilariteit en voortdurend gegiechel van de meisjes die bleken de hoofdrol in het verhaaltje te hebben. Ze snapten er niks van. De een kwam de ander tegen in een bos en er gebeurde van alles…..

Tja, nu was er alle aandacht voor het lezen. Ook Nora genoot ervan. De meisjes verdwenen achter de woorden zo het bijzondere verhaal in.

En de keer erop lazen ze in het reguliere leesboekje, maar nu mochten ze om b***ten juf zijn en zogenaamd voor de klas staan. En weer was er alle betrokkenheid en plezier.

Nora vond het niet zo leuk toen ze hoorde dat ik weer wegging. Dat snapte ik wel. Ik weet wel dat ik anders kijk. Toen ze wist dat het de laatste dag was en me nog een keer tegenkwam, deed ze haar armen om me heen en haar hoofdje tegen me aan. Aan de buitenkant zou je niet verwachten dat zij dat zou doen. Tja, dat doet liefdevolle aandacht.

Eergisteren was de zesjarige Jason (pseud.) bij me op mijn adres in Drunen voor een 1-op-1 les. We hebben het altijd fijn samen. Er wordt ook hard gewerkt. Middenin een werkje staat hij op van de lekker zittende loungebank in de tuin. Daar zijn we deze keer want de zon schijnt. Hij loopt naar een paardenbloem en vraagt of hij die mag plukken voor een wens. Natuurlijk ben ik meegelopen. En zo doen we allebei een wens. Die mogen we dan niet hardop zeggen, laat hij weten. Dan plukt hij er nog een. En hij zegt dat hij deze wens wel hardop mag zeggen. Ik ben dan heel benieuwd.

Na het wegblazen van al het pluis zegt het mannetje: β€˜Ik wens dat iedereen lief blijft.’

πŸ’™

* Annette

Gisteren begonnen op een school in Den Bosch. Tijdelijk een hele dag voor begeleiding van kinderen uit verschillende kla...
04/03/2026

Gisteren begonnen op een school in Den Bosch. Tijdelijk een hele dag voor begeleiding van kinderen uit verschillende klassen. 1, 2 of 3 kinderen geef ik door de dag heen spelling- en leeslesjes. En 1 kind help ik bij het leren van tafels.

Verschillende kinderen heb ik al verteld dat ze volgende week letters mogen meppen. Ze hebben geen idee wat ik bedoel. Er komt een getallenlijn voor op de grond voor tafels. En nog meer helpend materiaal. Materiaal van mezelf.

Een hele dag is heel fijn om veel te zien en mee te maken.

Ik merk direct weer het effect dat ik op kinderen heb. Daar geniet deze juf van. 😊

Een jongetje wil steeds in de armen worden genomen. Zonder nog met mij gesproken te hebben. Hij zegt een paar keer ook mee te willen met mij. In een pauze zegt een meisje, zonder nog met mij gesproken te hebben, dat ze bij mij wil zitten terwijl ze haar brood eet. Ik ben dan even bij haar in de klas. Ik vind het goed en help haar met haar stoeltje. We zeggen niets. We zitten wel bij elkaar.

Een meisje ziet me tijdens de begeleiding dus ook voor de eerste keer. En na hooguit een paar minuten pakt ze mijn schrijfblokje en schrijft er iets in. Voor mij niet te zien. Ik pak het, doe het open en zie….

✨Magic✨

* Annette

Hij had er al zΓ³'n enorme zin in. πŸ˜„Het was nog even wachten. Eerst nog een paar andere lesjes. En toen: LETTERS MEPPEN!A...
14/12/2025

Hij had er al zΓ³'n enorme zin in. πŸ˜„

Het was nog even wachten. Eerst nog een paar andere lesjes.

En toen: LETTERS MEPPEN!

Alle letters van het alfabet had ik opgehangen of neergelegd, verspreid over de hele ruimte.

Ik noemde de letter, hij ging op zoek en mocht er dan op meppen.

Let op: met de benaming van de Γ©chte letternaam zoals die klinkt in het alfabet.

En niet met de klanknaam die voor letternaam moet doorgaan.

Waarom?

Omdat het voor sommige kinderen totaal onduidelijk is hoe je een woord moet schrijven als je van de klanknaam uitgaat.

In het begin is het nog wel duidelijk. Maar daarna voor sommige kinderen niet meer.

We hadden zo'n plezier.

We draaiden het ook om.

Hij benoemde de letter en ik mocht meppen.

Slim als hij is, had hij bedacht om mij er veel minder tijd voor te geven.

Aan het eind verplaatste hij alle letters op eigen initiatief voor de volgende keer.

Op veel leukere plekken. Moeilijker ook. Op verstopplekken.

Ook op de wc.

Ik ga er nog heel spontaan de letters w en c bij hangen. Dan heb je de echte letternamen al te pakken.

Volgende week hebben we samen het vrolijke vervolg. πŸ’™

* Annette

Eerst krijg ik dit cadeautje.En korte tijd erna krijg ik deze woorden te lezen:'𝐉𝐒𝐣 π›πžπ π«π’π£π©π­ 𝐀𝐒𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐳𝐨 𝐠𝐨𝐞𝐝! π–πšπšπ«ππ¨π¨π« ...
19/09/2025

Eerst krijg ik dit cadeautje.

En korte tijd erna krijg ik deze woorden te lezen:

'𝐉𝐒𝐣 π›πžπ π«π’π£π©π­ 𝐀𝐒𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐳𝐨 𝐠𝐨𝐞𝐝! π–πšπšπ«ππ¨π¨π« 𝐳𝐞 𝐳𝐒𝐜𝐑 𝐯𝐞𝐒π₯𝐒𝐠 𝐞𝐧 π›πžπ π«πžπ©πžπ§ 𝐯𝐨𝐞π₯𝐞𝐧.'

Heel blij mee.

Voor de kinderen. ❀

* Annette

Adres

Van Marnixstraat 52
Drunen
5151CW

Openingstijden

Maandag 10:00 - 17:00
Dinsdag 08:30 - 17:00
Woensdag 08:30 - 17:00
Donderdag 08:30 - 17:00
Vrijdag 08:30 - 16:00

Telefoon

+31683601412

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Bureau Mesander, Onderwijsondersteuning & Journalistiek nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Scholen

Stuur een bericht naar Bureau Mesander, Onderwijsondersteuning & Journalistiek:

Snelkoppelingen

Delen