03/04/2025
Deel 1
Deze week was heerlijk, fijn en genieten. Waarom? Omdat ik maandag een 53-jarige cliënt van me met autisme verder kon helpen met een hulpvraag. Gewoon door aan de telefoon naar hem te luisteren, hem tips te geven, maar zeker ook complimenten omdat hij hulp vraagt aan me en niet blijft aanmodderen. 😉Dinsdag had ik een mooi kennismakingsgesprek met een fysiotherapeut uit Doetinchem die zich specialiseert in bekkenbodemfysio voor kinderen en jongeren. Laat ik nou een kind van 7 begeleiden die moeite heeft met de ontlasting. Van die ongelukjes op school, maar ook thuis. Zo fijn om even te kunnen sparren. En zij kan mijn hulp inroepen als kinder- en jongerencoach als ze even niet meer weet met welke trucje ze een kind toch verder kan helpen. 😀Woensdag begeleidde ik een jongen van 8 met autisme en hebben we gepraat over het boos zijn en overprikkeld raken. Inmiddels heeft hij een mooie lijst van dingen die hij bij zichzelf kan herkennen als het om overprikkeling gaat. Bijvoorbeeld hangerig worden, niet meer goed kunnen luisteren, negatieve gedachten krijgen en namen en afspraken niet meer kunnen herinneren. Deze lijst zorgt voor herkenning bij hemzelf. Maar het zorgt er ook voor dat anderen er oplettend op kunnen zijn. Hij wil de lijst graag laten zien aan zijn juf, vader, moeder en bso- begeleider. Dit klinkt heel serieus, maar we hebben ook ontzettend gelachen met de spelletjes die we speelden. Met een lach op onze gezichten namen we afscheid. 😀Woensdagavond volgde ik tussen 7 mannen een training over ‘ boksen met je hart’. Een training waarbij we hebben geleerd hoe je zelf rust kunt gaan ervaren en dat is zo nodig, want we staan zo vaak ‘ aan’. Maar we hebben ook ontzettend gelachen om ons speelse gedrag tijdens de spellen die we speelden. We hebben elkaar beter leren kennen, onze grenzen leren aangeven en technieken geleerd hoe we mensen met een burn-out (jongeren en volwassenen) zouden kunnen gaan begeleiden. Nu al zin in! 😀
