18/02/2025
๐๐๐ฒ๐๐๐ฏ๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ต๐ฒ๐ถ๐ฑ ๐๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ผ๐ผ๐ฝ๐ ๐๏ธ
Als ik een concert moet geven heb ik vaak de neiging alles onder controle te willen hebben.
Als ik alles nou maar tot 3000% voorbereid - de muziek, mijn expressie, mijn techniek, goed slapen , goed eten, geen alcohol, geen sociale afspraken (want niet teveel praten), niet op de tocht zitten - dan moet het goed komen.
Maar wat is eigenlijk goed?
De optredens waar ik de meeste positieve reacties op krijg, zijn vaak juist die waarin er iets met mij aan de hand was.
Waarin ik me hรฉรฉl kwetsbaar voelde.
Toen ik nauwelijks had geslapen van de spanning.
Toen mijn stem niet goed voelde door keelpijn.
Toen ik op het laatste moment moest invallen en geen tijd had om me voor te bereiden.
Momenten waarin ik dacht: ๐
๐๐ ๐๐๐๐
๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐ฑ
Waarin ik me nerveus voelde, onzeker en uit balans.
Dan gebeurde er iets.
Juist dรกn leek mijn stem opener, puurder.
Alsof ik door die kwetsbaarheid dichter bij mezelf kwam.
Alsof ik niets anders kon dan gewoon ๐ป๐ช๐ซ๐ฏ, zonder controle, zonder perfectie.
En dat werd gehoord.
Dat werd gevoeld.
Mensen kwamen na afloop naar me toe:
Dit raakte me zo. Je klonk zรณ puur. Ik voelde het helemaal.
Het lijkt alsof die kwetsbaarheid een ruimte schept โ niet alleen in mezelf, maar ook bij de ander.
Alsof het een uitnodiging is: ik laat mezelf zien, dus jij mag dat ook.
Laat je maar raken.
Die kwetsbaarheid ontstond eerst door toevallige omstandigheden, maar ik ben gaan ontdekken dat ik haar ook bewust kan opzoeken.
Niet door mijn hele ziel en zaligheid op het podium te gooien, maar door de gevoeligheden van dat moment toe te laten.
Door eerlijk naar mijzelf en het publiek zijn over wat er in mij leeft. Want dรกt maakt een performance vaak echter en mooier.
Durf jij ook jouw kwetsbaarheid in te zetten als kracht?
Wat gebeurt er als jij jezelf niet achter controle en perfectie verschuilt?
Wat zou dat doen met je stem, je boodschap, je manier van communiceren?
#๐ ๐ฌ๐๐ฉ๐จ๐๐๐๐ง๐๐๐๐ #๐๐๐๐ฉ๐๐๐๐ #๐ง๐๐จ๐ค๐ฃ๐๐ฃ๐ฉ๐๐ hashtag #๐๐ช๐ง๐๐ฉ๐๐ฏ๐๐๐ฃ