08/09/2024
I๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐. ๐ฐ๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐.
De paniek overviel me. Ik zat in een nog lege treincoupรฉ, op weg naar een training. Het was nog te vroeg om al druk te zijn. Alles in mijn lijf protesteerde. Ik stapte weer uit de trein. Eenmaal terug op het perron, voelde ik meteen opluchting en ontlading. Ik zag ook de meewarige blikken van mensen die de tranen over mijn wangen zagen lopen.
Je wilt zo graag. Doorgaan op de oude voet, zoals je dat kent en gewend bent. Ook al ziet je leven er 360-graden anders uit en heb je veel meegemaakt. Dus je kijkt naar je agenda, die wel wat vol is, maar ach, dat heb je vaker zo gedaan. Dus je pakt je spullen de avond ervoor en negeert de onrustige kriebel in je buik die begint op te komen. Want jij gaat immers door. Altijd. Je zet je schouders er onder en je gaat.
Grenzen stellen en grenzen voelen. In bijna al mijn trainingen en coachingsgesprekken komt dit thema wel in een of andere vorm voorbij. En natuurlijk ook in mijn eigen leven. Maar dit is nieuw. De manier waarop ik het altijd deed en zoals ik dat zo goed kende, lukt niet meer. De doortastende delen van mij die normaal gesproken het hoogste woord hebben, staan er wat vertwijfeld bij te kijken. Ze zien even geen oplossing.
'Ik heb minder controle en dat is heel normaal', ik herhaal mijn mantra van de laatste maanden nog maar een keer. De komende maanden vragen een andere manier van kijken en voelen. Daar heb ik vermoedelijk andere delen in mezelf voor nodig die anders, fijngevoeliger en fijnmaziger voelen en kijken. En me hopelijk gaan helpen mijn grenzen te bewaken.
๐๐ป๐ช๐ฌ๐ฝ๐ฒ๐ผ๐ฎ ๐๐ฑ๐ช๐ฝ ๐๐ธ๐พ ๐น๐ป๐ฎ๐ช๐ฌ๐ฑ. Op zoek naar nieuwe manieren. Samen met deelnemers en coachees ga ik graag op zoek naar nieuwe manieren van goede zelfzorg. En nu neem ik het me zelf voor. Delen in mezelf aan het woord laten die ik normaal wat naar de achtergrond schuif. Of die nog helemaal geen stem hebben. Ik ga proberen ze allemaal spreektijd te geven, ook al hebben ze nog geen woorden. Die dag lukte dat me pas in die treincoupรฉ. De volgende keer maak ik hopelijk eerder een keuze en luister ik sneller naar wat mijn lijf me allang had verteld.