20/07/2026
Soms bepaalt het leven het tempo..
S**t happens... en soms ook nog eens op een moment dat het totaal niet uitkomt.
Afgelopen woensdag ben ik gestruikeld over... niks. Ja, dat kan ikπ΅βπ«
Het resultaat? Naast wat blauwe plekken en andere kleine ongemakjes, bleek mijn pols op twee plekken gebroken te zijn.
Het eerste wat er door me heen schoot was: "Neee..... niet nu, niet meer...... ."
Mijn pols werd direct dik en ik kon hem nauwelijks meer bewegen. Toch maar naar de huisarts, in de hoop dat het mee zou vallen. Maar nee... een foto liet zien dat hij inderdaad gebroken was. Netjes gebroken, dat dan weer wel π
Op zichzelf al niet fijn, maar in onze situatie al helemaal niet. Derk is nog volop aan het herstellen en heeft nog steeds weinig energie. En nu mag hij mij ook nog helpen. We redden ons wel, maar het is echt even behelpen.
Ik merk dat dit ook veel energie kost. Dus eerst maar goed herstellen, de rest komt later wel weer. Mijn blik was alweer naar buiten gericht. Ik was weer lekker aan het werk. Maar blijkbaar was het toch nog even tijd om meer gas terug te nemen....
Gelukkig kunnen we er inmiddels ook alweer om lachen. En ach... dit heelt wel weer.
Woensdag terug naar het ziekenhuis voor controle. Dan wordt bekeken of de pijn voldoende is afgenomen om over te stappen op een brace of dat er opnieuw gips omheen gaat.
Ik merk dat mijn energie nu vooral naar het herstel gaat. Dus eerst maar eens goed herstellen, de rest komt daarna wel weer.
Ps: het lijkt op de selfie dat het mijn rechter pols is, gelukkig is het mijn linker pols
Liefs Hennie β€