Gitthy Thielen

Gitthy Thielen Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Gitthy Thielen, Dr. Anton Mathijsenstraat, Budel.

Ik begeleid, inspireer en transformeer jou vanuit aanpassen en zorgen voor de ander naar leven vanuit je echte ik- met rust, zelfvertrouwen, ontspanning en regie

Het boek dat ik durfde te schrijven.Toen ik begon met het schrijven van mijn boek, dacht ik dat het vooral over structuu...
26/08/2026

Het boek dat ik durfde te schrijven.

Toen ik begon met het schrijven van mijn boek, dacht ik dat het vooral over structuur en overzicht over mijn leven zou gaan. Mijn levensverhaal op een rijtje zetten, het indelen en zorgen dat er logica in kwam. Vertrouwd terrein.

Maar naarmate ik verder kwam, ontstond steeds meer het echte werk. Het opnieuw toelaten van al die gevoelens en emoties die geweest zijn in mij leven. En ze vervolgens gewoon een plek te mogen geven. Ze waren waardevol in mijn leven en hebben me iets opgeleverd. Hoe pijnlijk sommige ook waren.

En het tweede toelaten zat in ‘durf ik dit stuk wel te delen?’ Durf ik te laten zien hoe onzeker en kwetsbaar ik was op momenten in mijn leven. Hoe ik twijfelde, hoe ik het soms niet wist? Elke keer als ik iets kwetsbaars opschreef, voelde ik de neiging om het toch weer een beetje mooier te maken. Begrijpelijker. Minder rauw.

Op een gegeven moment besloot ik het gewoon te laten staan zoals het was. Echt, eerlijk, met de scheuren erin. Omdat ik weet dat dit zo herkenbaar is. We denken dat we de enige zijn in dit leven met scheuren, barsten en vreselijke gebeurtenissen maar ondertussen weet ik dat een mensenleven overeenkomsten heeft. Met verschillen in bergen en dalen, zeker. Maar met vergelijkbare emoties en gevoelens.

Ik heb het dus laten staan in de hoop dat dit de herkenbaarheid geeft voor diegene die het leest.

Waar in jouw leven heb jij nog moeite de gebeurtenissen uit het verleden er gewoon te laten zijn?

En waar in je leven ben jij bezig iets mooier te maken dan het is, terwijl de eerlijke versie eigenlijk krachtiger zou zijn?

Het meisje dat altijd aardig moest zijn.Tijdens een workshop vertelde iemand: "Ik ben opgevoed met het idee dat aardig z...
23/08/2026

Het meisje dat altijd aardig moest zijn.

Tijdens een workshop vertelde iemand: "Ik ben opgevoed met het idee dat aardig zijn het allerbelangrijkste was. Belangrijker dan mijn eigen mening, belangrijker dan wat ik zelf wilde." Ze was inmiddels in de veertig, en merkte dat dat patroon nog steeds elke dag meespeelde.

Het is iets wat ik vaker terugzie. Een kind leert vroeg wat veilig is: aardig zijn, aanpassen, geen gedoe veroorzaken, de harmonie bewaren. Dat werkt, in die tijd. Maar diezelfde overlevingsstrategie neem je mee je volwassen leven in, zonder dat je doorhebt dat het een strategie was en geen wie je bent.

Het mooie is dat wat je hebt geleerd, je ook weer kunt veranderen. Niet door het aardige kind in jezelf af te wijzen, te veroordelen, maar door het te bedanken voor wat het je heeft gebracht. En tegelijk ruimte te maken voor de stem die er ook nog is. De stem die soms nee zegt. Die een eigen mening heeft. Die er ook mag zijn, ook als dat niet altijd aardig is.

Welk stukje aanpassen uit je jeugd draag jij nog steeds met je mee, zonder dat het nog nodig is?

Wanneer heb je voor het laatst iets ontvangen, zonder er meteen iets voor terug te willen doen?Een compliment, zonder he...
19/08/2026

Wanneer heb je voor het laatst iets ontvangen, zonder er meteen iets voor terug te willen doen?

Een compliment, zonder het meteen te bagatelliseren. Hulp, zonder je schuldig te voelen. Een vrije avond waarop niets gepland staat, zonder het gevoel te hebben dat te moeten rechtvaardigen.

Veel mensen zijn heel goed in geven. In zorgen, regelen, klaarstaan. Het went, en het went zo goed dat ontvangen ineens ongemakkelijk voelt. Alsof je iemand anders daarmee tekort doet, en jezelf te veel ruimte geeft.

Maar een leven waarin je alleen maar geeft, raakt op den duur leeg. Ontvangen is iets dat je mag leren.

Wat zou er gebeuren als jij vandaag iets gewoon liet komen, duidelijk mag ontvangen, zonder het meteen terug te geven, te rechtvaardigen of bagatelliseren?

Hoe liefdevol ben jij eigenlijk naar jezelf?De meeste mensen denken bij liefde meteen aan een partner, aan je kind, een ...
16/08/2026

Hoe liefdevol ben jij eigenlijk naar jezelf?

De meeste mensen denken bij liefde meteen aan een partner, aan je kind, een vriendschap. Veel mensen in mijn praktijk stellen zichzelf echter nooit de vraag hoe je ook voor jezelf kunt zorgen. Omdat ze vaak niet weten hoe dat moet. Er is ondertussen een web van aanpasgedrag overheen gegroeid.

En dat is opvallend, want die liefde, die deze mensen heel veel in zich voor de ander hebben is de basis van alles. Alleen ze richten deze kwaliteit alleen naar buiten. Vaak doordat ze het contact met de liefde voor zichzelf kwijt zijn.

Die zoeken ze buiten zichzelf. In goedkeuring van de ander, in prestaties, in de bevestiging van anderen. Maar dat vult nooit helemaal. En je maakt jezelf afhankelijk van anderen.

Als klein kind had iedereen die liefde voor zichzelf. Door teleurstellingen, verwachtingen van buitenaf maar vaak ook vanuit jezelf en door aanpassingen zijn veel mensen dat kleine kind in zichzelf en daarbij ook de liefde voor zichzelf een beetje kwijt geraakt.

Contact maken met dat kleine kind in jezelf en bewustzijn van je aangepaste patronen die eroverheen zijn gegroeid maakt dat je de liefde voor jezelf, die daaronder ligt weer kunt gaan voelen.

Hoe is het met jouw zelfliefde? Hoeveel aangepaste patronen in je gedrag en denken zijn eroverheen gegroeid waardoor je die zelfliefde niet meer zo goed voelt?

Wat mis ik nog? Wat gaat er niet goed? Wat had ik anders moeten doen?Herkenbaar? Het is een reflex, en die is ons al vro...
12/08/2026

Wat mis ik nog? Wat gaat er niet goed? Wat had ik anders moeten doen?

Herkenbaar? Het is een reflex, en die is ons al vroeg aangeleerd. Denk aan school: je maakte een proefwerk, en precies je fouten kregen een rode streep. Je aandacht ging naar wat fout was, niet naar wat goed ging. En waar je die fouten nog kon verbeteren, groeien. Jarenlang, elke dag weer.

Geen wonder dat die reflex nu nog steeds vanzelf gaat. Eerst kijken naar wat er niet goed is. En die reflex houdt je precies vast in het gevoel dat je nooit genoeg bent.

Wat zou er gebeuren als je vanaf nu met name kijkt naar de groene vinkjes. Wat is er, hier en nu, al goed? Welk deel van jou is allang in orde, ook al heb je daar misschien nooit bij stilgestaan?

Het voelt in het begin misschien ongemakkelijk. Je bent nu eenmaal getraind om te focussen op wat niet goed gaat. Kijk voor de verandering eens naar wat je al heel goed doet.

Je verlangen zit niet in je hoofd.Het zit niet in een lijstje met dingen die logisch klinken, dingen waarvan je weet dat...
09/08/2026

Je verlangen zit niet in je hoofd.

Het zit niet in een lijstje met dingen die logisch klinken, dingen waarvan je weet dat de buitenwereld van je verwacht of in een plan dat op papier klopt.

Het zit in je intuïtie. In dat vage gevoel, die kriebel, die richting waar je van weg wilt of juist naartoe.

Veel mensen die ik spreek zijn hier heel goed in geworden: nadenken, wikken, wegen, de juiste beslissing proberen te vinden. Maar ergens onderweg is het voelen wat naar de achtergrond verdwenen.

Wil je weer dichter bij je eigen verlangen komen? Begin dan niet met nadenken. Begin met voelen. Sluit je ogen, adem rustig, en stel jezelf de vraag “Wat zou ik graag willen”

Voel welk woord er in je opkomt, hoe gek dan ook en voel wat er in je lichaam gebeurt.

Mijn dromen zijn geen bedrog.Ik houd al jaren een droomdagboek bij. Omdat het, naar mijn idee mij iets laat zien wat mij...
05/08/2026

Mijn dromen zijn geen bedrog.

Ik houd al jaren een droomdagboek bij. Omdat het, naar mijn idee mij iets laat zien wat mijn wakkere hoofd makkelijk overslaat.

Laatst droomde ik dat ik ergens aankwam, na een lange reis, in een landschap dat rustig aanvoelde. Bos, stilte, geen actie, geen taak. Gewoon aankomen. Ik werd er wakker van met een gevoel van opluchting en heerlijk ontspannend.

Toen ik erover nadacht, besefte ik dat dit precies is waar ik zelf naartoe aan het bewegen wilgaan/ben. Niet meer altijd onderweg zijn de volgende taak, het volgende doel. Maar af en toe gewoon aankomen. Stilstaan. Er zijn, zonder verder te hoeven.

Je lichaam en je onderbewuste weten vaak al waar je naartoe beweegt, lang voordat je hoofd het doorheeft. Dromen zijn daarin een soort voorbode, als je de moeite neemt om ernaar te luisteren.

Waar droom jij over tijdens je slaap?

Denken of voelen?Ik ben zelf goed opgeleid in structuur. Plannen, regelen, zorgen dat het klopt. Jarenlang was dat mijn ...
02/08/2026

Denken of voelen?

Ik ben zelf goed opgeleid in structuur. Plannen, regelen, zorgen dat het klopt. Jarenlang was dat mijn kracht en dat werkte goed voor mij. Ik kon op mezelf rekenen, en anderen konden dat ook.

Maar sinds een tijdje voel ik een andere beweging in mezelf. Minder sturen, meer laten komen. Minder "het moet kloppen volgens plan", meer "wat voelt hier goed, nu, in dit moment". Het is een verschuiving van structuur naar stroom, van doen naar voelen.

Het gaat niet vanzelf. Het is uit patronen stappen. Structuur voelt veilig, voorspelbaar, controleerbaar. Loslaten voelt soms als vrije val, alsof er niets meer is om op te vertrouwen. Maar die vrije val geeft me ook ruimte voor wat er werkelijk is, in plaats van wat ik ervan gemaakt heb met mijn planning en mijn hoofd.

Ik oefen er zelf nog dagelijks in omdat ik het steeds meer wil leren toelaten.
Herken je dat verschil bij jezelf, tussen sturen en laten komen? In je structuur stappen of meegaan in de flow?

Wanneer heb je jezelf voor het laatst afgevraagd wat je écht wilt?Niet wat handig uitkomt. Niet wat de ander graag ziet....
29/07/2026

Wanneer heb je jezelf voor het laatst afgevraagd wat je écht wilt?

Niet wat handig uitkomt. Niet wat de ander graag ziet. Niet wat "logisch" is kijkend naar je situatie. Gewoon wat jij verlangt voor jezelf.

Bij veel mensen komt er na die vraag niets. Of een schouderophalen. Of het eerste “brave” antwoord dat toevallig voorbij komt.

Je verlangen zit misschien diep opgeborgen. Omdat je jarenlang hebt geleerd daar niet mee bezig te zijn. Als je immers gewend bent geraakt aan aanpassen, aan rekening houden, aan zorgen dat het voor iedereen om je heen goed voelt, dan raakt het contact met je eigen verlangen op de achtergrond. Het zit er nog steeds. Alleen heel diep opgeborgen.

Het is een patroon dat je ooit heeft geholpen. Maar het verlangen mag ook weer meer naar boven komen.

Ga er vandaag eens rustig voor zitten en vraag het jezelf gewoon: wat verlang ik nu echt? En wacht dan even. Het eerste antwoord is niet altijd het echte. En ook gekke ideeën en je ‘dat kan echt niet’ ideeën geven jou informatie!
Durf te verlangen!

De gekleurde paaltjes.Laatst maakte ik een wandeling waarbij we de route volgden aan de hand van gekleurde paaltjes. Mak...
26/07/2026

De gekleurde paaltjes.

Laatst maakte ik een wandeling waarbij we de route volgden aan de hand van gekleurde paaltjes. Makkelijk, dacht ik. Gewoon het volgende paaltje zoeken, en dan het volgende, en dan het volgende. Zolang je die kleur blijft volgen, kun je niet verdwalen. En kom je op de mooiste plekjes terecht.

Tot we op een gegeven moment geen paaltje meer konden vinden.

Ik voelde meteen iets in mij gebeuren. Een lichte onrust, lopen we nog goed, hoe komen we weer op het oorspronkelijke pad? Ik merkte hoe snel mijn hoofd de neiging had om over te gaan in zoeken, controleren, oplossen. Alsof er iets ergs zou gebeuren als we het volgende paaltje niet zouden vinden.

En toen bedacht ik me, ‘Dit is overgave’. Ik hechtte voorheen veel waarde aan die structuur. Aan dat ene bekende paaltje dat me vertelde: dit klopt, je zit goed, op het goede pad.

Het pad zonder het paaltje liet me zien wat loslaten is. Gewoon een eind lopen, in een richting die goed voelt, en pas achteraf zien waar je bent uitgekomen en hoeveel kilometer je hebt afgelegd. Zonder de angst dat je daardoor iets misloopt. Sterker nog, misschien juist zonder die paaltjes de mooiste plekjes tegenkomen. De plekken die je nooit had gezien als je star het bekende pad was blijven volgen.

Het wandelpad spiegelde me waar ik momenteel opnieuw de aandacht op mag leggen voor mezelf. Structuur heeft me altijd geholpen. Het gaf houvast, duidelijkheid, het gevoel dat ik het goed deed. Maar nu mag ik opnieuw de aandacht leggen van doen naar voelen. En dit pad liet mij opnieuw zien dat je dan de weg niet kwijt hoeft te raken. Het wandelpad liet zien dat ik ook mag vertrouwen dat er een weg is als ik het bekende paaltje niet zie.

Houd jij ook vast aan "paaltjes" in je leven? Of durf je gewoon in het diepe te springen, in de overgave te gaan en te zien welke “mooie plekjes” je tegenkomt?

Adres

Dr. Anton Mathijsenstraat
Budel

Telefoon

+31617214640

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Gitthy Thielen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen