28/08/2026
Een zeven was bij mij thuis geen goed cijfer.
Ik kon goed leren, dus een zeven betekende dat er een negen in had gezeten die ik had laten liggen. De complimenten kwamen bij de negens. De rest was ruimte voor verbetering.
Ik heb dat nooit als druk ervaren. Het was gewoon hoe het werkte. Goed kon altijd beter.
Die lat nam ik mee naar mijn werk. Ik werd goed in het zien van wat nog niet klopte, in het net iets scherper maken van wat al af was, in leveren voordat iemand erom vroeg. Het werkte heel goed voor mij. Bezorgde me promoties, verantwoordelijkheid, een positie waar niet iedereen komt.
Toen ik een grote promotie kreeg, stonden mijn ouders op de stoep met bloemen en de woorden: we zijn trots op je.
Ik was blij, en tegelijk registreerde ik iets. Dus dít was het punt waarop het goed genoeg was, het compliment kwam bij de mijlpaal.
Ik vertel dit niet omdat er iets mis is met een hoge lat. De mijne heeft me gebracht waar ik sta en zal mij verder brengen.
Ik vertel het omdat ik lang niet doorhad dat ik bleef werken voor een negen om het compliment te krijgen. Het compliment of de bevestiging zoek ik niet meer bij een ander, die haal ik uit mijzelf.
YOUR LIFE. YOUR LEADERSHIP. YOUR RULES.