30/03/2024
Beste allemaal,
Ik zag deze blog van wijlen Fumio
Demura (Karate legende) en vond dat zijn levensverhaal wel erg veel raakvlakken heeft met die van mij en waarschijnlijk veel andere gepassioneerde Masters of Leraren van Krijgskunsten. Ik heb de (Engelse) tekst hier en daar dan ook wat aangepast naar mijn eigen levenspad. Waar Master staat kan natuurlijk Masters of Leraar staan.
De krijgskunst is dan ook een vorm van levensstijl waarbij juist die ander op de eerste plaats komt staan. Echter zonder die Master of Leraar zou jij nooit tot die prestaties zij. gekomen en dat is een feit.
Over je Master, Leraar,
De persoon die jij Master noemt, bevindt zich om een geldige reden in die positie. Het lijkt erop dat vandaag de dag veel oud-studenten of ex-zwarte banders om talloze redenen hun Master niet respecteren. Om je beter te helpen begrijpen waarom een Master het verdient, of laat ik het op een betere manier zeggen, jou respect verdient, laat me het je uitleggen.
De Master is degene die zijn leven heeft gewijd aan de kunst die hij jou heeft geleerd. Je zult nooit zoveel jaren van toewijding hebben omdat je achter de Master aan kwam. De Master is degene die vele dagen en nachten heeft doorgebracht met het openen van zijn dojo, het schoonmaken, het beter en het speciaal maken voor jou. De Master is degene die offers heeft gebracht die je nooit zult begrijpen, dus je hebt een plek om te trainen, te leren en te winnen in je kunst. De Master is degene die, vaak tegen hoge kosten, zijn vrije tijd, en zijn familietijd heeft opgegeven, tijd dat hij veel andere dingen had kunnen doen, zodat jij kan leren en trainen.
De Master is degene die erg veel geld heeft geïnvesteerd in zijn eigen training om zelf te leren hoe jij het goed kunt leren. De Master is degene die vaak botten heeft gebroken, maar nog steeds kwam opdagen om jou les te geven. Verstoorde spieren, pezen en spanningen had, maar nog steeds kwam opdagen om les te geven. Had migraine, was ziek, had ook een slechte dag, maar kwam toch opdagen om jou les te geven. Al deze dingen zijn en waren vaak voor jou excuses om niet op te komen dagen. De Master ging vaak zonder te eten door drukte, naar de dojang zodat de studenten konden worden getraind. Dit alles betekent dat de Master af en toe leuke dingen opgaf zoals bijvoorbeeld, uit eten gaan, rondhangen met vrienden en familie, zodat jij nog meer krijgskunst kon leren.
De Master heeft meer tijd in een dojang doorgebracht dan de meesten van jullie die met hen trainen en hebben geleefd. De Master is degene die er altijd op tijd is voor je training. De Master ziet vaak in een behoefte en vervult deze behoefte dan tav zijn studenten. De Master ziet bijvoorbeeld een arme jongen of meisje die weinig van alles heeft en bijvoorbeeld sparringuitrusting nodig heeft om te kunnen deelnemen aan de training of wedstrijden. Deze spullen worden dan gegeven. De Master ziet dat hun volwassen student(en) hun baan verliezen en of de leerling in een moeilijke financiesituatie zit en zegt dan, maak je geen zorgen over het betalen, dit is wel goed zo. Dit is de rol die de, een Master speelt en het vereist respect.
Ik kan hier zitten en nog duizend redenen bedenken waarom je je Master ook nooit zou moeten negeren en desrespecteren, maar eerlijk gezegd zou ik dat niet hoeven te doen. Ik had deze blog niet eens hoeven te delen, schrijven, maar aan de andere kant leven mensen tegenwoordig in een oppervlakkige wereld en denken vaak alleen maar aan zichzelf. Respecteer je Master, zorg voor je Master, eer je Master, want op een dag zal je Master er niet meer zijn.
Taekwon,
Master Ad Dekker
Ps. een mooi en vreedzaam Pasen toegewenst.
