11/07/2022
Een mooi gedicht om over na te denken.
The Little Boy - Helen Buckley
Een klein jongetje ging voor het eerst naar school. Het was nogal een grote school,
maar toen het jongetje merkte dat hij vanaf het speelplein direct de klas in kon
stappen, was hij blij en leek de school niet meer zo groot.
Op een ochtend zei de juf: ‘Vandaag gaan we een tekening maken.’
‘Mooi,’ dacht het jongetje, want hij hield van tekenen. Hij kon leeuwen tekenen en
tijgers en boten en treinen. Hij pakte zijn kleurpotloden en begon met te tekenen, maar
de juf zei: ‘Wacht, nog niet beginnen,’ en ze wachtte tot iedereen klaar was.
‘We gaan bloemen tekenen,’ zei de juf toen.
‘Oké,’ dacht het ventje en hij begon mooie bloemen te tekenen met oranje en roze en
blauw.
Maar de juf zei: ‘Wacht! Ik zal jullie laten zien hoe het moet.’ En ze tekende een rode
bloem met een groene stengel op het bord.
Het jongetje keek naar de bloem van de juf en toen naar zijn eigen bloem. Hij vond zijn
eigen bloem mooier dan die van de juf, maar dat zei hij niet. Hij draaide alleen zijn
blaadje om en maakte een bloem zoals die van de juf. Rood met een groene stengel.
Een andere keer zei de juf: ‘We maken iets van klei.’
‘Leuk,’ dacht hij, want hij kon allerlei dingen maken van klei: slangen, sneeuwpoppen,
olifanten en muizen en hij begon de klei al te kneden.
Maar weer zei de juf: ‘Wacht even, we gaan een schaal maken. Ik zal jullie laten zien
hoe het moet.’ En ze liet de kinderen zien hoe ze een grote, diepe schaal maakte. ‘Zo,’
zei ze. ‘Nu mogen jullie beginnen. Het jongetje maakte een schaal zoals die van de juf.
Het duurde niet lang voordat het jongetje leerde te wachten en te kijken en de dingen
precies zo te doen zoals de juf ze deed.
En al gauw maakte hij geen dingen meer uit zichzelf.
Toen verhuisde het gezin naar een andere stad en het jongetje moest naar een andere
school.
Tijdens zijn eerste schooldag zei de juf: ‘Vandaag gaan we een tekening maken.’
‘Mooi,’ dacht hij en wachtte tot de juf hem vertelde wat hij moest doen.
Maar de juf zei niets. Ze liep rond door de klas. Toen ze bij hem kwam, vroeg ze: ‘Maak
jij geen tekening?’
‘Jawel,’ zei hij. ‘Wat gaan we tekenen?’
‘Dat weet ik niet. Ik wacht tot jij wat doet,’ zei de juf.
‘Hoe moet ik het dan doen?’ vroeg het jongetje.
‘Nou, precies zoals je wilt,’ zei de juf.
‘En de kleur maakt ook niet uit?’ vroeg het jongetje.
‘Elke kleur is goed,’ zei de juf. ‘Als iedereen dezelfde tekening maakt en dezelfde
kleuren gebruikt, hoe moet ik dan weten wie wat heeft gemaakt?’
‘Dat weet