01/09/2026
Levenskunst — EINDE
Deze tekst ontstond na het delen met een vriendin, die weet dat haar leven waarschijnlijk over een paar weken of maanden zal eindigen. ❤️ Het zette me aan het denken over beginnen en eindigen.
Een dag. Een jaar. Een opleiding. Een relatie. Een fase. Een leven.
Maar een einde betekent niet altijd dat iets voltooid of klaar of rond is voor je gevoel. Soms betekent het breken, loslaten of afbreken.
Het leven is als een rivier.
Soms stroom je vrijuit. Soms stuit je op een dam. Je houdt vast, past je aan, stemt af… tot je merkt dat je eigen levensenergie minder wordt. Dat maakt dat ik zelf niet op alles en iedereen om mij heen wil afstemmen en vooral voel wat een persoon of situatie met mijn energie doet. Dat kan met de tijd veranderen. Vaak voel je al snel of het een JA of NEE is. Je hoofd kan je in de war brengen.
Misschien is een einde soms juist een uitnodiging om opnieuw te voelen:
Waar stroomt mijn leven nog?
Waar heb ik geen zin meer in?
Wat wil ik loslaten om weer ruimte te voelen?
We hebben elkaar nodig om te leven. Maar hoe je leeft, is ook jouw eigen creatie.
Niet alles hoeft afgestemd te worden. Niet iedereen hoeft tevreden te zijn.
Levenskunst is misschien wel: durven luisteren naar je eigen stroom.
Een einde is niet altijd verlies.
Soms valt een dam,
komt het water weer vrij
en begint het leven
opnieuw te stromen. ❤️