Dit ben IK - Persoonlijke begeleiding en trainingen voor kinderen

11/11/2025

Komen jullie ook morgen? Heel de middag gezelligheid voor de kids 🎶🥳

26/10/2025

10/10/2024

https://hartvanhardinxveld.nl/agenda/113633/2024-11-16/playbackshow-2025

DOE JE MEE? Zaterdag 16 november organiseert Buurt Bestuurt voor alle kinderen tijdens Hardinxfest in de Foyer van Partycentrum 't Hart een Playbackshow. En natuurlijk gaan de...

30/08/2024

KINDEREN EN DE DOOD!

Als kinderen te maken krijgen met de dood? In veel gevallen gebeurt dit helaas ook op jongere leeftijd. Een opa of oma, maar ook gezinsleden veel te jong of mensen die heel dichtbij en dierbaar zijn.

Wat mogen we laten zien als ouders?
Mijn ervaring laat ook vooral je eigen verdriet en gevoelens zien en communiceer hier vooral over. We gaan vaak in een modus om de kinderen te beschermen voor...,
ons eigen verdriet niet te willen laten zien verstoppen en vooral sterk te willen zijn voor de kinderen en ze te willen beschermen. Maar we kunnen doen wat we willen... voor de dood en het verdriet kunnen we ze never nooit niet beschermen. We kunnen ze wel leren hoe ze ermee om mogen gaan en wat ze vooral mogen voelen en dit mogen uiten.

Verdriet is een emotie en ook deze emotie mogen kinderen zien en voelen zodat ze ook voor de toekomst leren dat ze hem niet hoeven te verstoppen en dat verdrietig zijn en huilen bij overlijden en daarna normaal is. Het is ook vooral een teken dat we heel veel van iemand hebben gehouden.

Mogen we kinderen betrekken in het ziekteproces en daarna?

Ik zeg volmondig ja! Communiceer zeker met je kind en wat hij of zij wel of niet wil of wat voor hem of haar wel of niet goed voelt maar maak het vooral niet eng. En waak hierin ook voor je eigen gevoelens en uitspraken. Kinderen zijn sterker en gevoeliger dan we denken.
En afsluiten en afscheid kunnen nemen is zo belangrijk in het proces van een dierbare die gaat overlijden of overleden is (wanneer het plots is).
Kinderen zijn vaak heel visueel en tastbaar ingesteld. En kopieeren hierin ook heel vaak het gedrag van de ouders.

Is de dood eng?
Ik zeg nee! Is iemand die ziek is eng? Ook dan is mijn antwoord nee.
De dood en het ziekteproces is vooral heeel verdrietig omdat we iemand moeten (gaan) missen. En het verdriet mogen we juist delen.
Ook ziek zijn is niet eng.... natuurlijk kunnen mensen er minder fijn uit gaan zien maar laten we niet vergeten dat het de persoon blijft die we kende toen hij gezond was... zijn of haar hart de ziel blijft hetzelfde.
Wees hierin ook vooral duidelijk naar je kind.

Daarnaast moet er natuurlijk ook altijd geluisterd worden naar degene die gaat sterven.

Er zijn heel veel mooie handvaten die het proces voor kinderen (en degene die gaat overlijden in hun proces om los te kunnen mogen laten) draagbaarder te kunnen maken in hun proces op dat moment. (tijdens afscheid, overlijden of tijdens het stukje richting begrafenis/ crematie.

Kinderen verdienen deze processen hoe verdrietig ook, luister naar... kinderen zijn in de meeste gevallen vanuit zichzelf heel duidelijk wat ze wel of niet willen/ aankunnen ❤️❤️❤️

25/08/2024

EERSTE SCHOOLDAG!

Lieve papa en mama,

Ik vond het weer zo fijn om zes weken bij jullie te zijn! Ik hoefde niks er waren geen verplichtingen en kon al die tijd mezelf zijn.

Ik vind het ergens gewoon superspannend om morgen weer naar school te gaan. Ik ga jullie missen en zit misschien wel in een ander lokaal met een andere juf of meester en misschien zitten mijn beste vrienden nu in een andere klas. Of ga ik zelfs naar een andere school die niet meer zo dichtbij is. En verlaat ik ergens een veilige plek.

Sorry als ik vanavond moest huilen, heel eigenwijs was niet naar bed wilde en misschien boos deed en jullie er niks van snapte.

Het kan ook zijn dat als ik morgen uit school kom dit opnieuw gebeurt. Ik hoop dat jullie dan vooral niet boos op me worden. Ook als het me niet lukt om te vertellen wat er is. En hoop vooral dat jullie op dat moment kunnen zien en weten wat er is ❤️

27/07/2024

DE SPRONG EN HET KOUDE WATER DIE ME WEER HEEL VEEL INSPIRATIE GAVEN 🥰

WAAR ZIJN WE HET MEEST BANG VOOR IN ONS EIGEN VERWERKINGSPROCES?

OM DE SPRONG/ STAP VOOR ONSZELF TE MAKEN... OF VOOR DE UITKOMST...?

Een mooi voorbeeld... wat me bracht tot een metaforisch verhaal 😉.

Nikky wilde heel graag springen maar eerste keer niet alleen...
Ergens was ik een beetje bang voor de sprong maar het meest bang was ik in eerste instantie voor het koude water. Maar je doet het voor je kind 😉 en ook ergens een Rebecca die gewoon weer even kind wilde zijn. Vroeger sprong ik achter elkaar vam de Huibjesbrug af in ons dorp... zo het kanaal in. Maar toen ik op het randje belande vond ik het best eng en de sprong was l***r als de Huibjesbrug (maar de afstand was groter als op de foto lijkt 😉).

Ik zag het meest op tegen het koude water. Ik vind/ vond het vreselijk... maar had er al stapje voor stapje met mn lichaam ingestaan, en waarom omdat ik vooral genoot van dit stukje natuur (ik word daar echt blij van 😀), de meiden. En het koude water boeide me op dat moment niet meer omdat m'n gedachten met hele andere dingen bezig waren.
Maar toch zag ik op tegen de sprong omdat ik dan kopje onder in dat koude water zou komen en geen controle meer had (sla ook stukje "controle" op waar het vaak ook om draait).

Uiteindelijk gaf de sprong me zoveel adrenaline dat ik het koude water niet eens meer heb gevoeld. Het enige waar ik aan dacht toen ik in het water viel was dat ik omhoog moest zwemmen.

Voor mij een mooi voorbeeld wat ik wil delen. Dat we vaak zo bang zijn voor de uitkomst en het moeilijk vinden om de sprong/ de stap te wagen...

Maar ook dat we stapjes mogen maken in processen met onszelf. We kunnen niet verwachten dat we in één keer van nul naar honderd gaan. Of het nu gaat om angsten, trauma, rouw en verliesverwerking en noem er nu even drie die regelmatig op mijn pad komen in de hulpvorm maar denk dat er nog genoeg aangevuld kunnen worden.

Eerst die teen of voet voorzichtig in dat koude water. En vooral de erkenning en acceptatie naar jezelf toe. Ja het water is echt koud.... in de zin van ja ik ervaar angst, trauma, verlies... maar ook vooral pijn met alle emoties die er bij komen kijken en ook mogen zijn..

Vervolgens je lichaam streeds meer dat koude water later voelen... waar zit de pijn het verdriet de boosheid enz... wat zeker niet altijd fijn zal voelen maar blijf het erkennen en accepteren dat het er is.

En dan komt er een moment dat je die sprong durf te nemen. Dat je keuzes voor jezelf kan/ wil en mag maken. Vooral accepteren wat jij voelt en vooral jezelf serieus nemen. Dat alles er mag zijn om voor jezelf te kunnen groeien en bloeien en je je vleugels mag uitslaan.

En mijn angst voor koud water is ook aardig weg 😅 na dit mooie avontuur ❤️

En mocht jij of je kind (of gewoon jij alleen) vastzitten in bepaalde patronen... angst, verleden, rouw/ verlies, of gewoon even iemand willen om tegen te kletsen? Laat het me gerust weten en ondersteun met alle liefde ❤️

Na deze vakantie ga ik werken aan een eigen website. Zodat iedereen daarop kan vinden wat ik doe in de hulpvorm.

Ik ga nog twee dagen genieten van Spanje 🥰

Een Rebecca ding vanuit het zonnige spanje 🌞

❤️😘

10/07/2024

WANNEER JE EEN MEDITATIE GESCHREVEN EN OPGENOMEN HEBT MET DE INTENTIE VOOR KINDEREN.....

En dan hoor je steeds vaker dat wanneer ouders meeluisteren ze dit ook als zeer prettig ervaren 😊

Misschien omdat ouders soms ook af en toe even lekker mogen ontspannen?
Zonder zorgen en gewoon even zijn en voelen wie ze "echt" zijn... ❤️

Tijdens deze meditatie/ visualisatie, kun je even helemaal ontspannen en maak je een reisje samen met Dolly de Dolfijn.

06/03/2024

WAARHEID, OPRECHTHEID, VREDE EN LIEFDE!
WAT ALS WE DIT ALLEMAAL ZOUDEN DOEN?

Misschien wel een mooie wereld 🌍🩷? Of misschien wel te simpel gedacht 🤷🏼‍♀️?

Het geloof en de oordelen blijft een rode draad op heel de wereld.. En vooral erg pijnlijk...

Wat als we met zn allen eens neutraal kunnen kijken naar iedereen zonder onze eigen geloofsovertuiging maar ook vooral zonder oordeel? Dat het je letterlijk niet boeit waar mensen in geloven, maar dat we ook niet gelijk een oordeel hebben op situaties die je hoort of zelf tegenkomt. Dat iedereen allereerst een mens is met ieder zijn rugzak maar vooral dat iedereen speciaal is en een eigen individu!

Waarom moeten we soms zo makkelijk wijzen met een vinger of een oordeel hebben? Vragen we bijvoorbeeld ook aan diegene wat er speelt of je ergens iets voor ze kan doen?

De geloven en het oordelen over mensen maken zoveel kapot in de wereld en wie bepaalt uiteindelijk wat wel en niet goed is? In welke context lezen we de zinnen en regels? En luisteren we "echt" van hart tot hart?

Als ik mensen zie huilen, en de pijn zie van iemand die is overleden zie ik vooral liefde en het moeten missen van een dierbaar persoon.
En dan denk ik waar zijn we met zn allen mee bezig...? Waarom maken we soms alles zo zwaar?

Omdat we vinden dat iemand niet volgens bepaalde regels leeft? Wat zijn de "echte" regels? Ik denk dat als iedereen leeft naar de woorden hierboven de wereld al een stuk mooier zo kunnen zijn.

Waarom hebben we zo makkelijk een oordeel over mensen zonder echt te weten wat er speelt...? Ik heb geen idee... Wat ik me wel afvraag... Zijn wij als mens degene die dat kunnen bepalen of over mogen oordelen?

En het oordeel wat kan dat met de ander doen?

Of we nu wel of niet geloven... hoe willen we dat mensen aan ons terugdenken? Hoe wil je zelf dat mensen je gaan herinneren? Maar ook hoe wil jijzelf behandeld worden? "Behandel een ander zoals jijzelf ook behandeld wil worden."

En het stukje geloof of geen geloof...

Hoe willen we worden ontvangen als we dood gaan of/ en wat willen we nalaten als we doodgaan?

We weten allemaal dat er ooit een einde gaat komen. Wanneer weet niemand en soms hebben we tijd voor afscheid maar soms ook niet. Niemand weet hoe zijn of haar leven gaat stoppen.

Wat willen we achterlaten/ nalaten van onszelf aan de mensen waar we van houden?

En die tijd, de tijd die we hebben kunnen we alleen maar leven in het NU!

Iedereen verdient een mooi en vrij leven over heel de wereld 🌍 en ik denk dat het mooi is om voor jezelf na te gaan hoe wil ik dat de mensen waarvan ik hou mij zullen herinneren 🩷

En lukt het even niet schaam je vooral niet om hulp te vragen op de manier die voor jou goed voelt.

❤️😘