Haan uitvaartbegeleiding

27/08/2026

Wij kunnen het niet alleen

Sinds 2 maanden zijn we gevestigd in onze nieuwe woon / werk locatie aan de Fiolenkamp 3 in Beilen. Wonen, kantoor, opslag van uitvaartkisten / koelmateriaal en de rouwauto allemaal onder één dak.
Lang naar uitgekeken en gezocht en dan ineens komt het op je pad.
Elke keer weer een stap om onze dienstverlening te verbeteren en uit te breiden en vooral in eigen beheer te hebben, zodat nabestaanden altijd dezelfde herkenbare en vertrouwde gezichten kunnen verwachten.
Bijna 4 jaar geleden hebben wij de stap genomen om een rouwauto aan te schaffen. Op dat moment hadden wij nog geen plek om de rouwauto ergens te stallen. Maar een goede vriend bood aan om de auto bij hem onder dak te zetten, daar zijn wij hem nog steeds erg dankbaar voor.
Een kleine opslag werd ons aangeboden voor de uitvaartkisten / koelmateriaal, zo hebben wij een aantal jaren voor een heel redelijk bedrag een ruimte kunnen huren. Zonder hulp of steun van anderen kun je gewoon niet.
Ons bedrijf groeit nog steeds, wat betreft uitvaarten. Steeds meer mensen geven ons het vertrouwen om de uitvaart van hun dierbare te begeleiden, dat geldt ook voor een aantal uitvaartverenigingen waar wij werk voor mogen doen. Mede dankzij hen is Haan uitvaartbegeleiding geworden tot wat het nu is! Wij zijn dankbaar voor het vertrouwen dat ons wordt gegeven.
Wij bouwen door om onze dienstverlening te verbeteren en indien nodig aan te vullen. Mijn echtgenote en mede-eigenaar Jolanda is inmiddels bezig met een nieuw plan om onze dienstverlening uit te breiden. Wij zullen dit aan het eind van dit jaar bekend gaan maken, ook zal er dan een officiële opening zijn van onze nieuwe locatie.
Daniël Haan

09/07/2026

Na een aantal jaren van zoeken is de wens om een eigen bedrijfspand te hebben in vervulling gegaan !
We zijn enorm dankbaar dat we nu onze eigen locatie hebben gevonden. Wonen, kantoor, uitvaartkisten en rouwauto onder één dak.
Dit najaar gaan wij onze dienstverlening nog verder uitbreiden wij houden u op de hoogte !
Zo bouwen wij verder aan de toekomst van ons persoonlijk familiebedrijf.
U vindt ons aan de Fiolenkamp 3 in Beilen.

25/06/2026

Zo als u van ons gewend bent de maandelijkse column. Dit keer van Anja Moes. Drents is voor ons ook niet vreemd en wordt regelmatig gesproken tijdens het regelgesprek, het is eigen, toegankelijk, en voelt vertrouwd.

Dialect

Het is meteen duidelijk. De familie waarmee ik aan tafel zit spreekt dialect.

Vader is gestorven en moeder leeft al twaalf jaar niet meer. Maar liefst zes kinderen werden er geboren in het gezin. Allemaal wonen ze in Drenthe. Niet in hetzelfde dorp maar ook niet ver bij elkaar vandaan.

We hebben ons verzameld in het ouderlijk huis wat dicht bij de molen staat. Vroeger was het nog een kleine boerderij maar nu is het gemoderniseerd tot een burgerwoning. Pa woonde hier nog steeds met veel plezier.

“Waor kom ie weg?” Wordt mij gevraagd? “Uit Beilen’’ is mijn antwoord.

,,Woon ie daor al lang?” is de volgende vraag en ik vertel ze dat ik daar mijn hele leven al woon.

,,Maor dan praot ie ok wal Dreints toch?” Ja dat klopt inderdaad. De achterliggende vraag komt van de oudste zoon. Of ik het In Memoriam van pap wel in het Drents kan schrijven en voordragen.

Zeker wil ik dat maar moet gelijk iets opbiechten. Ik spreek wel dialect maar schrijven kan ik het (nog) niet goed. Ik schrijf dus bijna fonetisch Drents zodat ik de uitspraak en klank goed kan weergeven. Doe ik dat niet dan verval ik gemakkelijk in het Nederlands.

Het is voor familie geen probleem. Ze zijn allang blij dat ik aan de wens kan voldoen.

Het levensverhaal van hun vader vertellen ze mij dus ook in het Drents en ik schrijf mee.

Nu lijkt het of ze allemaal goed van de tongriem waren gesneden maar niets is minder waar. Ik moest echt goed doorvragen want anders kwamen er in mijn schriftje maar enkele woorden te staan. Het is niet dat ze niet willen maar ze maken gewoon niet meer woorden vuil dan nodig is. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg….

Voor mij is het hard werken om meer te weten te komen over wie vader was, hoe hij heeft geleefd en welke rol hij heeft gespeeld in het leven van zijn kinderen.

En dan is de tekst klaar en stuur ik het op per mail. Ik vind het erg belangrijk dat op de uitvaart datgene gezegd wordt waar de familie achter staat. Ze mogen altijd aanpassingen doen. Dat kan een aanvulling zijn maar ook een mogelijk foutje zie ik graag weggegumd. Ik doe mijn werk graag goed en naar wens.

Ik moest heimelijk een beetje lachen toen ik de tekst terug ontving. Net als in het gesprek

waren ze kort van stof. Een jaartal was verbeterd. Een vakantieland was toegevoegd. En of ik ook tante Albertje, de zus van pa, nog extra wilde benoemen.

Niets over de strekking van de tekst. Het bleef voor mij een raadsel wat ze er in het algemeen van vonden. Geen bedankje of iets in die trant.

Maar ach lieve familie. Ik heb jullie dankbaarheid wel aangevoeld. Ik ben tenslotte ook een Drent.

Laot die veer in de kont moar achterwege. Die kriebelt allent maor

Anja Moes

Uitvaartspreekster

17/05/2026

Zoals u inmiddels van ons gewend bent, de maandelijkse column. Voor meer informatie kijk op onze website: www.uwuitvaartbegeleider.nl

Uitvaart buiten de regio

Jij werkt zeker alleen in de regio Midden – Drenthe?
Dat is nog wel eens een vraag en een aanname van mensen die ik spreek, na afloop van een uitvaart.
Mensen denken soms dat mijn werk als uitvaartondernemer regionaal gebonden is. Wij zijn natuurlijk verbonden aan een aantal uitvaartverenigingen in onze regio, maar wij zijn niet gebonden aan gemeentegrenzen.
Wij staan voor iedereen klaar die ons vraagt hen te helpen met een uitvaart, ook als dat verderop in het land is.
Nog niet zo lang geleden, werd ik gebeld door een familie uit Flevoland, met de wens of wij een aankomend overlijden konden begeleiden en de uitvaart uitvoeren. Na een persoonlijk gesprek op locatie, hebben we de wensen in kaart gebracht en meneer na zijn overlijden weer terug kunnen brengen naar zijn geboortegrond in Drenthe, waar hij is begraven.
Een bezorgde dochter, belde mij ook recent of het mogelijk was om de uitvaart te begeleiden van haar moeder vanuit Drenthe en te begraven in Den Haag. Ze verbaasde zich over mijn directe antwoord wat volmondig ja was. Dat gaf haar rust!
Wat erg praktisch is dat zij belde voorafgaand aan het overlijden, zodat ik contact kon gaan leggen met de desbetreffende instanties in Den Haag. Zodat op het moment van overlijden een kort telefoontje met de uitvaartlocatie en de begraafplaats voldoende was.
Voor mij persoonlijk is het uitdaging om het ook dan voor de nabestaanden tot een goed en mooi afscheid te brengen. Het is ook fijn om weer nieuwe mensen te ontmoeten en te leren van anderen.
Wij denken in mogelijkheden en oplossingen en verzorgen de uitvaart van uw dierbare in de regio en ver daarbuiten!

Daniel Haan

15/04/2026

Zoals u inmiddels van ons gewend bent, onze maandelijkse column.
Dit keer door uitvaartspreekster Anja Moes geschreven waar wij regelmatig mee samenwerken.

De kienstobbe

Naast mijn werk als uitvaartspreekster laat ik me soms verleiden tot het maken van bloemwerk voor op het graf. De bloemsierkunst heeft altijd mijn interesse gehad en ik deed lang geleden de opleiding tot bloemiste.
Dit keer kwam ik bij een familie waarvan ik de dochter goed ken. Haar vader was overleden en ze vroeg mij het bloemwerk te verzorgen. Haar moeder had ideeën daarvoor die ze graag aan mij wilde voorleggen.

Ik meldde mij een dag later bij de familie thuis.
Mevrouw nam mij, nadat we fijn gesproken hadden, mee naar haar achtertuin. Daar lag een prachtig langwerpige kienstobbe*.
Ooit had de opa van haar man deze gevonden en hij had het altijd bewaard als een kostbaar bezit. Het lag als decoratie in de bloementuin.
,,Of ik hier bloemwerk op wilde maken….voor op zijn graf op natuurbegraafplaats Hillig Meer”.
Deze uitdaging ging ik graag aan. Helemaal met de wetenschap dat dit zo passend zou zijn in het natuurlandschap in Eext.
Het werd uiteindelijk een kleurrijk geheel waar net als in de natuur niet altijd rekening wordt gehouden met kleurcombinaties welke geadviseerd worden vanuit de kleurenleer.
De familie was er ontzettend blij mee en dat deed me goed.

Natuurbegraafplaats Hillig Meer in Eext kent zo zijn regels net als andere natuurbegraafplaatsen. Bloemwerk mag niet langer dan twee weken na de begrafenis op het graf blijven liggen. Het natuurlandschap blijft op deze manier bewaard zoals het is bedoeld.
Mevrouw volgde de regels netjes op en haalde na veertien dagen het zware bloemwerk, wat zijn charme nog niet had verloren, van het graf. Onhandig was het wel om daar een kilometer mee te sjouwen maar ze redde het tot aan haar autootje op de parkeerplaats.
Daar kwam ze tot de conclusie dat de kienstobbe met geen mogelijkheid in haar autootje paste. Ze bedacht zich niet en belde haar zoon. Of hij na zijn werk die middag met haar langs de parkeerplaats wilde rijden om in zijn bestelbusje de stobbe op te halen.
Zogezegd zo gedaan. Maar hoe ze ook zochten…tot hun grote verdriet was de stobbe nergens meer te vinden.
Een zoektocht werd opgestart. Een oproep werd door de familie geplaatst op Facebook.
Het personeel van de begraafplaats leefden mee en ook zij deden hun best om te achterhalen wie de kienstobbe had gezien of misschien had meegenomen in de veronderstelling dat er afstand van was gedaan gezien de bijzondere plek waar die lag; aan de rand van de parkeerplaats.
De moed was bijna opgegeven maar het verhaal kent gelukkig een goed eind. Anoniem meldde een persoon zich bij Hillig Meer en bracht het fossiele hout terug.
Terug naar de eigenaar….. Zoals de overledene terug was gegeven aan de natuur.

*Een kienstobbe is gefossiliseerd hout dat bewaard is gebleven in veenlagen. Met andere woorden: het is een overblijfsel van bossen die tot in de middeleeuwen ons land bedekten.
Anja Moes

12/03/2026

Geldzorgen

Bij een aankomend overlijden, kan het rust geven als je vooraf inzicht hebt in de kosten, om stress te voorkomen. Veelal wordt er op het moment van overlijden pas gekeken wat voor uitvaartverzekering er is en wat de eventuele uitkering en totale kosten zijn.
Kort geleden deed zo’n situatie zich voor. Een echtgenoot belde mij, dat zijn vrouw was overleden. Na een lange periode van ziekte heeft hij haar moeten loslaten.
Bij het regelgesprek gaf de man vrijwel direct aan, dat ze goed gespaard hadden voor de uitvaart en hoopte dat het genoeg zou zijn.
Ik zag aan hem dat hij zich zorgen maakte.
De map met verzekeringen kwam op tafel en ik vond ergens achterin een drietal uitvaartpolissen.
Ik gaf aan, dat ik direct bij thuiskomst erin zou duiken en contact ging leggen met de desbetreffende verzekeringsmaatschappijen.
Dezelfde middag had ik de begroting gemaakt met de inmiddels bevestigde uitkeringen, met als conclusie dat mevrouw ruimvoldoende was verzekerd voor de uitvaartkosten. Er bleef zelfs nog een paar honderd euro over.
Ondanks het verdriet van het verlies van zijn vrouw, viel er een last van hem af en kon hij in alle rust afscheid nemen en had geen geldzorgen meer.
Het was fijn dat ik rust heb kunnen brengen.
Maar de onrust had voorkomen kunnen worden, door vooraf te kijken naar de wensen en de daarbij behorende kosten van de uitvaart en de eventuele uitvaartverzekeringen die in het verleden zijn afgesloten.

Vrijblijvend brengen wij de uitvaartwensen samen met u in kaart en kijken met u mee naar de kosten en de eventuele aanwezige uitvaartverzekeringen zodat er een helder beeld ontstaat, wat de uiteindelijke kosten zijn van de uitvaart.
Zodat u zonder geldzorgen afscheid kunt nemen van uw dierbare.

Daniël Haan

28/02/2026

Namens de naaste familie van Mv. Klok - Roossien mogen wij als Haan uitvaartbegeleiding dit bericht met u delen.

23/02/2026

Op verzoek van de familie van Janny Veninga - Beugel mogen wij dit als Haan uitvaartbegeleiding met u delen.

17/02/2026

Zoals u van ons gewend bent de maandelijkse Column dit keer van Anja Moes die regelmatig met ons samenwerkt als uitvaartspreekster.

Interesse of nieuwsgierig ?

Vaak tref ik, als uitvaartspreekster, families die ik nog nooit eerder heb ontmoet. Het blijft altijd een verrassing met hoeveel “schrijfstof” ik na het gesprek weer thuis zal komen. De ene keer raak ik geïnteresseerd omdat iemand een heel bijzonder beroep
heeft gehad, de andere keer wekt iets extra belangstelling omdat er bijvoorbeeld allemaal opgezette dieren in huis staan.
Soms krijg ik geschreven tekst aangereikt die ik dan vervolgens mag gebruiken als onderlegger voor een breder uitgewerkt verhaal.
Ik luister naar wat de families mij vertellen en ik stel de vragen waar ik benieuwd naar ben. Ten aller tijde ben ik geïnteresseerd, want zonder die interesse zou ik mijn vak niet kunnen uitvoeren. Meestal gaat het gemakkelijk en ontstaat er al snel een vertrouwensband, maar heel soms gaat het zo stroef dat ik er zelfs ongemakkelijk van wordt. Zo ook de keer dat ik bij de enige zoon van mevrouw H. aan tafel kwam te zitten. Zijn vader leefde nog maar kon zich door zijn handicap zeer slecht verstaanbaar maken.
Al snel merkte ik dat de zoon een verlegen en niet spraakzame man was, ik kon bijna aan hem aflezen dat hij hoopte dat het gesprek maar gauw afgelopen zou zijn.
Toch had hij de wens uitgesproken dat er een in memoriam voorgedragen zou worden op de dag van de uitvaart, dus zette ik al mijn voelsprieten uit.
Mijn van nature belangstellende karakter ging langzaam over in nieuwsgierigheid. Ik wilde niet gewoon graag iets weten. Nee, ik wilde heel graag iets weten en mijn eigen belang kreeg voorrang. Ik kon toch niet met niets aankomen of met maar een paar minuutjes tekst of nog erger... een fantasieverhaal.
Deze mevrouw had 82 jaar geleefd. Er moest toch genoeg te vertellen zijn? Wat maakte haar uniek, hoe was ze geweest als moeder, wat waren haar hobby’s?
En zo kon ik nog wel even doorgaan...
Het lukte de zoon alleen om hele korte antwoorden te geven; Ze was lief, hield van lezen en ze ging nooit op vakantie.
Ik besloot (lichtelijk brutaal) mevrouws hele woonkamer te bestuderen. Waarom had ze drie keer een afbeelding van een bekende kerktoren aan de muur hangen? Wie had de kussens op de bank gehaakt, wie waren die mensen op de foto’s op het dressoir en waarom stonden er juist foto’s van die mensen? Zag ik daar nou een medaille liggen in de vitrinekast? Waar is die van? Mocht ze graag koken? Gezien de vele kruidenpotjes op het
aanrecht? Ik voelde mij een nieuwsgierig aagje maar het allerbelangrijkste was...het werkte. De zoon ontdooide langzaam en met de ontdekkingsreis door de huiskamer en
keuken van zijn moeder leek het net of hij ook met andere ogen naar zijn moeder keek.
,,Wat heb ik eigenlijk weinig vragen gesteld aan mijn moeder”, sprak hij verdrietig uit. Ik weet bijna niets en kan het nu nooit meer vragen. Ik wilde nooit te veel vragen stellen omdat ik niet nieuwsgierig wilde zijn, maar weet nu dat het interesse zou zijn geweest” We spraken hierna gemakkelijker dan daarvoor. Het ijs was gebroken. Ook al wist hij niet veel feitjes, dat hij van zijn moeder had gehouden en haar dat had laten weten door er altijd voor haar te zijn, bleek uit alles wat hij daarna aan mij vertelde.
Hij bedankte mij voor mijn belangstelling. Iets wat ieder mens goed doet!
Anja Moes

17/01/2026

Ook in 2026 delen wij weer onze ervaringen uit het leven van een uitvaartbegeleider of funerair spreker. Ook op de website te lezen www.uwuitvaartbegeleider.nl

Vandaag de column:
Een uitvaartbegeleider is ook gewoon een mens

Tijdens een uitvaart waar je als gast aanwezig bent, komen er soms allerlei emoties naar boven.
Het verlies van de overledene op dat moment is natuurlijk heel goed mogelijk, maar in veel gevallen komen ook eigen verlies en verdriet naar boven. Deze kunnen worden versterkt, op dat moment door de situatie waarin je aanwezig bent. Je voelt weer de pijn van het verlies dat je is overkomen.
Dat is wat mensen in mijn omgeving nogal eens met mij delen.

Als ik naar mijn eigen verliezen kijk, wordt ik regelmatig geraakt als er met veel liefde en warmte afscheid wordt genomen van vader of moeder. Confronterend voor mij persoonlijk omdat ik met dat gevoel nooit afscheid zal nemen van mijn eigen ouders. Een gemis en een soort van rouwproces worden bij mij als mens, regelmatig bevestigd op deze manier.

Zo heeft iedereen zijn eigen emoties en ervaringen in zijn of haar leven. Er wordt mij nogal eens gevraagd door nabestaanden of ik geraakt was tijdens de uitvaart van hun dierbare. Meestal is dat ook zo, eigenlijk is er altijd wel iets dat even binnenkomt of wat je meeneemt in je verdere leven.
Er ontstaan na afloop van de uitvaart soms ook dierbare gesprekken met families met vaak als conclusie: Een uitvaartbegeleider is ook gewoon een mens.

Daniël Haan

Daniel Haan - Uw uitvaartbegeleider in Beilen - Midden Drenthe