29/07/2026
Achterwacht... ❤️
Iemand die stand-by staat. Je rugdekking. Degene die er is als het nodig is en het, in geval van nood, even van je kan overnemen.
Vroeger was een achterwacht pas verplicht vanaf vier opvangkinderen. Inmiddels is dat voor iedere gastouder verplicht. Voor mij voelde dat eigenlijk helemaal niet nieuw, want ik had er altijd al één.
Mijn grootste steun en toeverlaat is Teun. Daarnaast was mijn buurvrouw al mijn achterwacht. Toch wilde ik er graag nog iemand bij. Niet omdat het moet, maar omdat je simpelweg nooit weet wat het leven voor je in petto heeft.
De afgelopen maanden hebben dat nog maar eens bevestigd.
In ons straatje gebeurde in korte tijd veel. Verdrietige en ingrijpende gebeurtenissen volgden elkaar op. En als afsluiter kreeg ook mijn eigen kind een ongeluk, waardoor hij niet meer zelfstandig thuis kon komen.
Juist dan besef je hoe waardevol goede buren zijn.
We lopen de deur niet bij elkaar plat, maar we kijken naar elkaar om. We helpen waar nodig, houden rekening met elkaar en zijn er als het erop aankomt. Zo vraag ik ook regelmatig even of ik geen (geluids)overlast veroorzaak en of alles nog naar wens is.
Toen ik vroeg of iemand mijn extra achterwacht wilde zijn, hoefde ik de vraag eigenlijk niet eens af te maken. Met liefde wilden mijn buren die rol op zich nemen.
De formulieren zijn ingevuld, alles is uitgelegd en natuurlijk heb ik ze bedankt. Met een glimlach zei ik: "Ik hoop dat ik jullie nooit nodig heb." Maar dat is nu juist het enige wat niemand zeker weet.
Ik ben ontzettend dankbaar dat ik op Teun én op mijn beide buren mag rekenen.
Vaak lees je verhalen over spanningen tussen buren en een gastouderopvang. Des te mooier is het om te ervaren dat het ook anders kan. Dat je je gesteund voelt door de mensen die letterlijk naast je wonen. En dat is misschien wel de mooiste vorm van achterwacht die er bestaat. ♡
