17/08/2023
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=769879848478193&id=100063685552714
Afgelopen week bereikte ons het verdrietige bericht dat Lammert van Wagtendonk is overleden. Lammert is tientallen jaren aan onze club verbonden geweest, net als Helga en ook zijn kinderen en kleinkinderen zijn lid.
Lammert leerde ik niet kennen op de hockey, maar op de lagere school waar hij mijn enthousiaste hoofdonderwijzer in de 6e klas was, het huidige groep 8. Lammert speelde bij Hoeksche Waard in het eerste team en was altijd heel geïnteresseerd hoe het met mijn ontspruitende hockey carrière ging.
Op een gegeven moment was het onvermijdelijk dat Lammert op HCB ging spelen, hij tenniste ook al bij ons. Tegelijk werd Lammert ook voorzitter van de Tennis en Hockey Vereniging Barendrecht, de THVB. Na een lange periode te hebben gespeeld in het eerste, werd dat team het tweede team en daarna vormde Lammert met een aantal vrienden de kern van de Veteranen. Een paar jaar geleden werd Lammert gehuldigd als clubheld en werd zijn stick aan de bar gespijkerd, want hij had zeker 10 jaar in Heren 1 gespeeld. Overigens gold dat ook voor zijn vrouw Helga en zoon Terke. En ik vermoed dat Imre in Italië, waar zij al jong naar toe verhuisde wel ergens een stick aan de bar zou moeten krijgen.
Toen dat veteranen team per ongeluk promoveerde was het noodzakelijk om aanvulling uit de Heren lijn te krijgen. En zo geschiedde: ik speelde in 1 team met mijn voormalige hoofdonderwijzer. Een aantal bijzondere seizoenen volgden waarin meer dan duidelijk was wie de lijnen uitzette: Lammert. Als niet meer zo mobiele midden-midden wist hij verbaal en hockey technisch het team te sturen naar grootse inzet en soms ook een aardig resultaat. Daarnaast was hij de stuwende kracht achter het oprichten en training geven van de recreantengroep, een voorloper van het trimhockey.
Na zijn hockey carrière heeft hij zich tot het laatst ingezet voor HCB in de commissie gedrag en sociale zaken. Alhoewel Lammert al wat verzwakt was kwam hij nog wel op het reünistendiner wat een groot genoegen voor iedereen was. Hij heeft zo lang mogelijk willen genieten van het hockey, vooral het hockey van zijn kleinkinderen. Dat hij een hockey-inspiratie is geweest blijkt wel uit het zeer actieve hockeyleven dat de (klein)kinderen leven. En dat geldt niet alleen voor hen, maar ook voor mij en ik vermoed vele anderen.
Lammert, dank voor je bijdrage aan een mooi hockeyleven voor mij en vele anderen op HCB. Daarmee heb je een verschil gemaakt dat ertoe doet.
Rest mij Helga, Terke, Imre, Maartje, Franco, Mats, Bram en andere nabestaanden veel sterkte te wensen in deze moeilijke tijd.
Met warme hockeygroet,
Erik Beenen
Voorzitter
