06/10/2021
We hebben vandaag weer een mooie podcast met Erik Jongman.
Gedragsstoornissen, multi-problem-gezinnen en persoonlijkheidsproblematiek. Erik Jongman komt dit al 30 jaar dagelijks tegen in zijn werk met jongeren. Een unieke doelgroep, waarvan Erik al snel ontdekte dat hij buiten de gebaande paden van protocollen en regelgeving veel meer kon bereiken dan wanneer je altijd binnen de lijntjes kleurt. Kwetsbare jongens of jeugddelinquenten?
Vermijden
Ken jij als hulpverlener die onverschillige houding van jongeren? Niks wat je zegt lijkt door te dringen of ook maar aan te komen. Erik noemt dit vermijdingsgedrag. De jongere beschermt zichzelf zo tegen nieuwe pijn, nieuwe slechte ervaringen en nieuwe teleurstellingen. Een onverschillige houding is hiervan het gevolg. Vaak laten ouders eenzelfde onverschillige houding zien.
โNog lastiger wordt het voor hulpverlening als ouders en jongere juist gaan overcompenserenโ, zegt hij. Ze beschuldigen of manipuleren de hulpverlener, het ligt aan de wereld en niet aan hen en ze kunnen zichzelf wel redden, ze hebben geen hulp nodig.
โBlijf erbij!โ
Beide voorbeelden hierboven kunnen ervoor zorgen dat de hulpverlening โloslaatโ, zich terugtrekt omdat ze niet weten hoe ze goed kunnen helpen. Erik roept op om vol te houden, erbij te blijven, present te zijn voor de jongere en zijn omgeving. Ook al wil hij nu (nog) niet, misschien later wel, dan pakken we dan de kans. Ook al slaat hij om zich heen en is niks goed, blijf erbij. Ik ben er wel voor je en ik blijf er voor je zijn.
Wat werkt wel?
Waar vroeger al werd gezegd over deze doelgroep, niks werkt, geen interventie heeft effect, bewijst Erik dat echtheid, betrokkenheid en een relatie met de kwetsbare jongere wel effect kan hebben. Autonomie is hierbij erg belangrijk.
Hoe Erik en zijn collegaโs dit doen vertelt hij vandaag in deze podcast. Een meeslepend en beeldend verhaal over werken met een doelgroep die vraagt om een (soms hele) lange adem.
Veel luisterplezier!