Josje Tummers Trainingen

Meer over de wondere wereld van het VISUALISEREN op 26 juni a.s.!

Klim jij ook in je potlood en teken je mee?

https://josjetummers.nl/trainingen-en-workshops/

Sfeerimpressie van de training 'Visualiseren kun je (leren) voor de trainers van ICM! Voortaan gebruiken zij naast tekst, ook beeld in hun trainingen. Hierbij wat voorbeeldjes, prachtig toch?!

Hoe zorg jij dat je plezier hebt in je werk?
Door te genieten van alles wat je doet, of je eigen (zo goed als) droombaan te creëren?

Weten wat jij nodig hebt om te genieten van werk is belangrijk. Persoonlijk heb ik de visie dat ik werk wil doen, waar ik geen vakantie voor nodig heb. Elementen die voor mij werkplezier geven zijn:

🗽 Vrijheid, werken wanneer ik dat zelf inplan (in overeenstemming opdrachtgever)
🎨 Goeie portie creativiteit in mijn werk!
📒 Autonomie, zelf regie hebben om te werken volgens mijn visie
💁🏻‍♀️ Met mensen, (samen)werken met mensen en ze iets mogen meegeven

Wat geeft jou werkplezier?

Visualiseren kun je leren! Heerlijk aan de slag met begeleiders, gedragswetenschappers en jeugdprofessionals op een zorgboerderij in Rotterdam. Gotta love my job!

Yessss, lets go! Doe jij ook mee?

Eindelijk de moed verzameld om mijn trainerskit op te ruimen (ik laat de details even achterwege) maar hoe leuk was het wat ik vond: Sticky notes feedback!

Dankbaar en blij met alle woorden en inzichten die deelnemers uit de training 'Visualiseren kun je (leren)! gehaald hebben. Zo zie je maar... wie wat bewaart heeft wat... ik denk dat ik mijn trainerskit voorlopig weer even niet opruim ;)

Hoe gemakkelijk is het om te blijven doen wat je altijd doet, omdat "we het altijd zo gedaan hebben!" Vandaag deden we daar niet aan, BAM! Resultaat?

Een nieuwe werkvorm! In een training die we al een tijdje op een bepaalde manier geven. De inhoud was hetzelfde, maar de vorm echt anders. Waarom? Omdat we inspiratie hadden, en omdat je door experimenteren zelf ook blijft leren en scherp blijft.

Hoe leuk om dit keer te merken dat het:

👌🏽 1: Werkte! (pfieuw, gelukkig - toch altijd 'n beetje spannend om iets nieuws te proberen!)

💥 2: Een bak aan energie opleverde voor ons als trainers en de groep.

Het was een combinatie tussen bestaande spellen als puzzel en memory, waarbij deelnemers de inhoud bij de juiste onderdelen moesten plaatsen. Hierdoor waren deelnemers actief bezig met de leerstof, werd voorkennis geactiveerd én moest er concreet samengewerkt worden.

Ik zeg: experiment geslaagd!

Back in business! En alles is hetzelfde, en ook totaal anders.

Als 'new-born mama' ga ik optimistisch verder met het ondernemerschap.
Zoals veel ondernemende ouders, ga ik creatief moeten zijn om een prettige balans te vinden in werk en thuis zijn. Ik brandde gelijk in de eerste maand mijn vingers al door te veel te willen, te veel te denken te kunnen. Facturen versturen met de baby in de draagzak. En ook promo-filmpjes proberen te maken zonder baby geluidjes blijkt een uitdaging!

Het is nu wat het is. Ik wil niet werken alsof ik geen moeder ben, en geen moeder zijn die niet werkt. Ik merk dus nu al dat in de rol van ouder een enorme uitdaging maar dus ook groei zit. Mooie kans om ook op dit gebied verder te groeien.

Meer ouders die ondernemerschap combineren die dit lezen? Wat zijn jullie do's, don't en grootste (zelfzorg)blunders?

De kunst van HUMOR!

Je hebt het in alle vormen en maten: Zo heb je natuurlijk de sarcastische humor, droge humor, ironische humor, zwarte humor, woordgrappen etc. etc...

Humor maakt (lastige) onderwerpen bespreekbaar, zorgt voor luchtigheid en een goede sfeer. Maar soms kan humor ook niet passend zijn - als de ontvanger(s) het niet begrijpt of verkeerd interpreteert.

Persoonlijk ben ik fan van woordgrappen, een vrij onschuldige vorm van humor waarmee je niemand kwetst. Hoewel ik ook geleerd heb om er soms (en group) bij te zeggen 'dit was een grapje!', om het ook voor iedereen leuk te maken.

Welke humor gebruik jij in je lessen/sessies, en welke vermijd je liever?

Waarom goede feedback geven ontzettend lastig is!

“Jij doet het ook altijd op jouw manier”
“Vorige keer deed je dit ook al fout!”
“Jij haalt ook nooit eens koffie voor mij he?!”

Feedback. In veel bedrijven is het van belang en soms krijg je er zelfs trainingen over hoe dit te doen. Toch blijkt het in de praktijk vaak spannend om zowel feedback te geven als te ontvangen.
In mijn werk als trainer kom ik twee soorten organisaties tegen. Organisaties waarin feedback wel geaccepteerd en gegeven wordt. En organisaties waarbij dit niet zo is. Als je in een van die laatste organisatieculturen terecht komt, dan is feedback geven een hele kluif – simpelweg omdat het niet de ‘norm is’. Vaak ligt de oplossing dan meer op organisatie- dan op individueel niveau.
Mocht je toch de stoute schoenen aantrekken, of in een organisatie werken waarbij feedback meer geaccepteerd is, volgen hierbij wat basisregels. Welke pas jij al actief toe?

✅ Maak onderscheid tussen de persoon en het gedrag. Benoem altijd het voor jou ongewenste gedrag i.p.v. dat je de persoon als mens afkraakt. Bijv: “Ik vind je een fijne collega (persoon), ik merk alleen dat het me stoort als je gaat zitten (gedrag) tijdens je uitleg aan de groep.

✅ Omschrijf het voor jou ongewenste gedrag zo concreet en objectief mogelijk. Zonder interpretaties! En daar begint het uitdagend te worden. ‘Ik zie dat je bent gaan zitten’ i.p.v. ‘Ik zie dat je moe bent of geen zin meer hebt’. Het voordeel hiervan is dat de ander zich eerder in de objectieve omschrijving herkent dan in jouw interpretatie. En waardoor waarschijnlijk minder snel in de weerstand of aanval schiet.

✅ Benoem eventueel ook wat het met jou doet, wat het effect van het gedrag op jou is. Bijv.: “Als je gaat zitten als jij uitleg geeft, geeft mij dat het idee of gevoel dat je er geen zin in hebt.”

✅ Check altijd of de ander zich hierin herkent. Wellicht had de persoon dit helemaal niet door, of heeft hij er een goede reden voor.

✅ Tot slot: kom samen tot een alternatief. Bedenk samen gewenst gedrag of kom zelf met een tip of suggestie. Zo helpt je een ander om het ook goed te kunnen doen.

Welke van deze tips pas jij al actief toe?

"Eerst begrijpen, dan begrepen worden” schreef Stephen Covey.
Hij beschrijft in zijn boek* vijf luisterniveaus. Hoe zit het eigenlijk met jouw manier van luisteren?

In mijn werk als trainer verbaas ik me soms, over hoe mensen naar elkaar luisteren (of beter gezegd, niet-luisteren). Dit leidt vaak tot gedoe: van aannames tot grote misverstanden waardoor mensen geen verbinding meer met elkaar ervaren. Soms kan eerst goed naar de ander luisteren echt helpen (hierbij zul je eerst je eigen ego even on hold moeten zetten)!

Welke manieren van luisteren herken jij bij jezelf?

1. Negeren/niet luisteren:
Dit is weinig effectief in een dialoog en heeft direct een effect op de vertrouwensband. Het kan wel voor de korte termijn wel een persoonlijk positief effect hebben als je je eigen focus op de voorgrond wil brengen.

2. Doen alsof je luistert:
Een beetje hummen en af en toe “Ja ja” zeggen tegen je gesprekspartner terwijl je met een schuin oog naar je laptop kijkt en met een half oor luistert. De ander heeft dit meestal echt wel door en kan zich bedenken om zich de volgende keer nog eens open te stellen voor jou. “Hij luistert toch niet!”

3. Selectief luisteren:
Is horen wat je wilt horen of luisteren met je eigen bril op: je kleurt de inhoud van de communicatie in volgens je eigen context waardoor je de werkelijke boodschap van je gesprekspartner volledig kunt missen. Auditief luisteren hoort hier ook bij, dit doe je door het gesprek van de ander over te nemen: “O ja, dat had ik laatst ook, toen…”

4. Aandachtig luisteren:
Wanneer we luisteren met aandacht zijn we volledig met onze aandacht bij het inhoudelijke verhaal van de ander. Dit luisterniveau wordt in de meeste gevallen als zeer louterend ervaren, omdat iemand er echt helemaal voor je is.

5. Empathisch luisteren:
Behalve dat je luistert naar wát iemand zegt, luister je nu ook naar hóe iemand zijn verhaal vertelt. Je let daarbij op zijn non-verbale signalen, verplaats je in de gevoelswereld van de ander en vraagt naar hoe de ander zich voelt.
Door het geven van gevoelsreflecties toon je de ander dat je met hem meeleeft en zijn gevoelens erkent.

Bron: Stephen Covey