RobinZijn Wandelcoaching Arnhem

Prachtig verwoord en erg herkenbaar voor mij, misschien ook voor jou:

Dit mooie stuk beschrijft mijn eigen pad bijna woord voor woord en is de weg die de mensheid te gaan geeft😊✨

AAN JEZELF WERKEN?
(Door Seraphim Berger)

Ik was vroeger een aangepast getraumatiseerd wezen en vond mezelf niet goed en niet lief genoeg, het kon altijd beter.

Automatisch denk je dan dat je aan jezelf moet werken om een goed mens te zijn.

Mijn meest wonderlijke ontdekking was dat als je (her) ontdekt wie je wezenlijk bent, dat niet hoeft te doen.

In de ontdekking van je ware natuur, beweegt de energie vanzelf naar donkere stukken in je lijf, om er via de emoties, door natuurlijke sensaties je lichaam uit te werken.

Dit is een natuurlijke beweging van het lichaam. Het lichaam weet welke beweging er gemaakt mag worden om te helen.

Alleen zijn we niet thuis in ons huis(lichaam) om deze sensaties vrij te laten stromen.

En ons hoofd weet niet te helen, ons hoofd is een bediende, maar wordt vaak de meester.

We zijn vaak zo afgestompt door onze conditioneringen dat we bij elke pijn omhoog in ons hoofd schieten.

We zijn zo afgestompt, dat we bang zijn geworden om emoties in ons lijf te voelen, laat staan de natuurlijke sensaties die ons lijf doet bewegen.

We zijn zo afgestompt dat we ons niet meer herinneren hoe de natuurlijke krachtige levensenergie ons het leven bestuurt, ons pad spontaan verlevendigt.

We zijn zo afgestompt dat we snel moe zijn, omdat de levensenergie niet goed door ons lijf heen stroomt.

We zijn zo afgestompt dat we de magie van het leven kwijt zijn geraakt, wat kleine kinderen wel ervaren.

Hoe mooi is het dat je niet aan jezelf hoeft te werken, maar je levensenergie (Zijns-kracht) weer voelt stromen als je gegrond in je lijf aanwezig bent?

Hoe mooi is het dat je niet in de verhalen hoeft te duiken van je conditioneringen, maar kan vertrouwen op de wijsheid van het lichaam?

Hoe mooi is het dat je ontdekt dat je veilig bent, als je werkelijk thuis bent in je huis?

Laten we (her) ontdekken wie we Zijn, dan leef je je mooiste leven 💗🙏💗

Seraphim Berger

Werkelijk geluk
Iets meer dan een jaar geleden is er iets bijzonders met mij gebeurd. Op een dag voelde ik erg veel spanning, wat niet wegtrok na een paar wandelingen. 's Avonds besloot ik met het gevoel te gaan zitten en het helemaal toe te laten. De angst werd intenser en ik voelde pijn in mijn maag. Hevig verdriet hielp mij om te ontladen en een zware last viel van mij af.

Momenten van helderheid volgden en ik zag in dat ik al die jaren van negativiteit vast heb gezeten in mijn hoofd. Ofwel, versmolten was met het zelfbeeld of ego (wie ik dacht dat ik was) dat er alles aan deed om mijn negatieve geloof of zelftwijfel ('ik ben niet leuk genoeg' & 'ik ben zwak') te verbergen voor anderen.

Het ego gebruikte de 4 basisemoties (angst, boosheid, verdriet, blijdschap) als een soort belonging-straf mechanisme, waardoor ik meestal spanning voelde en soms een kortstondig momentje van vrolijkheid. Waar was mijn energieke, levendige gevoel gebleven?

Rust was het dat mij geholpen heeft om weer tot mijzelf te komen. Om mijn gedachtes en gevoelens van een afstand te observeren. Ik leerde dat gedachtes enkel gezien willen worden en gevoelens gevoeld. Dat bracht onzettend veel ruimte en inzicht! Eindelijk kon ik weer keuzes maken die werkelijk goed voor mij waren.

Ik ondervond dat ik gelukkig werd als ik dingen deed die goed voor mij voelden. En bovenal, dat werkelijk geluk altijd diep van binnen zit! Het zit in 'Zijn' in de vorm van liefde, schoonheid, vreugde, kracht, vriendelijkheid en verbinding 🤲

En dat wil ik anderen dolgraag laten ervaren!

Dromen najagen
Een half jaar geleden was het begin van een reis die heel hard nodig was. Ik liep vast in patronen die ik heb ontwikkeld in de loop van de eerste 33 jaar van mijn leven. Ik was bang om fouten te maken, omdat ik te perfectionistisch ben en teveel van mijzelf vroeg. Ik wilde voor mijzelf het beste jongetje van de klas zijn; altijd en voor iedereen in mijn buitenwereld. Daardoor deed ik altijd een stap opzij in mijn wereld en probeerde mijn fouten (zoals ik ze zelf zag) recht te breien. Ik was bang voor de criticus in mijzelf die zei: 'Je bent niet goed genoeg; je mag niet falen'.

Hier kwam ik al achter in de eerste sessie met Robin. Door te wandelen, praten en mediteren kwam ik erachter dat mijn gedachtes leidend waren in mijn keuzes. Keuzes waar ik achteraf vaak spijt van had. Ik had me weer eens laten leiden door de buitenwereld en niet door mijn gevoel. Langzaam in elke sessie kwam ik erachter dat mijn gevoel iets anders vertelde dan de keuzes die ik dagelijks maakte. Mijn dromen kregen vorm en werden weer puur.

Puur zoals ik weer wilde zijn. Handelen vanuit mijn puurste gevoelens en niet door alle gedachtes. Ik kwam erachter dat er in die gevoelens dromen zaten en wensen voor de toekomst. En ook de avontuurlijke ik, die het liefst het onbegaanbare pad gaat, ipv het vooraf geplaveide pad neemt. Dromen over een eigen interieur studio, reizen en de wereld ontdekken alsof ik Christoffel Columbus ben; daar liggen mijn passies. Ik wil creëren en inspireren. Ik wil luisteren en voelen. En daarin mijn creativiteit kwijt kunnen.

Ondertussen, een half jaar verder, ben ik bezig mijn dromen na te jagen. Ik ben begonnen met een opleiding om een eigen interieur bureau starten, en wil genieten van de mensen om me heen die puur zijn. Ik wil niet meer afgeleid worden door het ego van de wereld. Ik ben eerst naar de kern van mijn Zijn gegaan en vanuit daar kan ik gaan bouwen aan de puurste vorm van mijzelf. Op dit moment sta ik voor een volgend kruispunt; mijn huis verkopen en op ontdekkingsreis gaan.

Pijnlijke wereld
We zijn zo ontzettend vervreemd van onszelf; van het kind in ons, van onze kern, van onze goedheid. We zetten maskers op om ons brood te verdienen in een wereld waar angst lijkt te overheersen. Een wereld waarin mensen zijn vergeten dat we allemaal verbonden zijn met elkaar. En waarin we de betekenis van die oude levensregel uit de Bijbel niet schijnen te beseffen: 'Heb uw naaste lief als uzelf'.

Er kan alleen haat zijn als we ons niet geliefd en erkend voelen. Wanneer we pijn zijn gedaan, ontstond er woede, onbegrip, afkeer, jaloezie enz. En op die manier wordt pijn doorgegeven van mens tot mens en kan dit leiden tot heftige situaties en conflicten. En dit alles, omdat we eerder niet behandeld werden zoals we dat zo graag hadden gewild. En dat is ontzettend b***n en tegelijkertijd heel triest.

Verder en verder raakten we zo verwijderd van ons werkelijke zelf en deden we pogingen om de zware lasten van ons af te werpen of te negeren. Onbewust gaven we zo negativiteit door aan anderen.

Maar hier kun je iets aan doen! Alles in jou wil erkend worden en uiteindelijk door jou gezien en begrepen worden. Dus door pijn aan te kijken en het er te laten zijn, zal het gedeeltelijk oplossen en wordt het verdraagzaam. Pas dan kunnen we onszelf weer écht leren kennen, liefhebben en daarmee ook je naasten.

Als het zonnig is en de vogels fluiten
Als de bloemen in bloei staan en heerlijk ruiken
Als ik kan genieten van kinderen die aan het spelen zijn
Als ik kan glimlachen naar een voorbijganger
Als ik even kan rusten op een bankje
Als ik even niets hoef en gewoon mag Zijn, dan is het goed

Alles is één, alles is energie, alles is trilling. En alles wat datgene wil, is zichzelf herkennen in alles. In alle vormen van het bestaan. In mensen, dieren, planten en alles om ons heen. Alles is er om onszelf te herinneren wie we in essentie zijn. En dat is liefde. En liefde wil zichzelf liefhebben. Want als dat gebeurt, wordt het één.

Depressie & Verlichting
Tijdens mijn depressie 7 jaar geleden had ik behoefte aan erkenning en begrip (dat ik niet lekker in mijn vel zat), maar ik had het idee dat niemand mij begrijpen kon en daardoor kon steunen.

Gevoelens van jaloezie en depressie weerhielden mij van het vreugdevolle kind kunnen zijn. Ik begrijp nu dat het tekenen waren die aangaven dat ik niet de beste keuze voor mijzelf had gemaakt; ze gaven aan dat ik mij beter zou kunnen voelen. Toen ik het diepst in de put zat en een goede vriend tegen mij zei dat mijn familie en vrienden mij niet meer herkenden, voelde dat negatieve gevoel in mij zich herkend. Pas toen kon ik mijzelf, mijn gedachtes en gevoelens, weer aandacht geven en beter voor mijzelf zorgen.

Dankzij de psycholoog leerde ik mijn gedachtes, gevoelens en gedrag begrijpen. Vaak zette ik mij af tegen destructieve gedachtes en gevoelens. Ik zie nu dat ze helpende tekens voor mij waren en dat ik ze dankbaar mag zijn. Zij waren verwijzingen van mijn innerlijke kind dat behoefte had om zich goed te voelen. Een verlangen om te zijn wie ik ben, om licht te zijn. Om anderen te laten lachen, om anderen vrolijk te maken, om anderen te knuffelen met mijn energie, om anderen zich goed te laten voelen; om anderen zichzelf te laten voelen! Daarvoor ben ik zielsdankbaar.

Dat gevoel van spanning en mij niet goed voelen, wilde uiteindelijk door mij herkend worden. Door het licht, door het gewaarzijn. Maar hoe kon ik met mijn aandacht mijn licht zien, terwijl ik in een donkere, eenzame grot ronddwaalde? Er moest iemand langskomen die mij een spiegel voorhield. Er was iemand nodig om mij eraan te helpen herinneren dat ik mijzelf was kwijtgeraakt. Zo kon ik op een dag het licht weer zien en weer leven.

Dat destructieve stemmetje in mijn hoofd herinnerde mij aan het feit wat ik niet was. Want hoe kon ik mijzelf onderuithalen en niet liefhebben? Het antwoord: dat kan niet. Doordat ik mij realiseerde dat ik die stem in mijn hoofd níet was, ging ik op zoek naar wie ik wél was. Mijn verlangen was Robin zijn. 'Mij zijn' en daarmee voor een ander Zijn, zodat hij of zei ook zichzelf mag vinden en daardoor Zijn.

Leren hoe de wereld werkt
Vanaf onze eerste ademteug leren we. We leren van iedereen over de wereld om ons heen. Een wereld die moeilijk in woorden te vatten is en daardoor onmogelijk alleen door ons verstand begrepen kan worden.

Als kinderen leren we spelenderwijs hoe de wereld in elkaar zit. Maar al gauw worden op school spellen verruild door boeken. Boeken met letters die we moeten onthouden en reproduceren. We leren datgene wat de maatschappij van ons vraagt. Helaas gaat dit ten koste van onze eigen levensreis vol vreugde waarin we intrinsiek gemotiveerd zijn om te ontdekken en te ontwikkelen. Op díe manier kunnen we weer ervaren hoe wij zelf, en al het leven om ons heen werkt. Dán zullen we Voelen hoe de wereld werkt.

Eén van de coachingslocaties is dit 250-jarige landgoed Sonsbeek wat veel diversiteit kent: bossen, uitzichtpunten en waterpartijen ⛲. En dat midden in de stad, dat maakt het heel uniek!

Eén van de coachingslocaties is dit uitgestrekte en bosrijke landschap vernoemd naar een kasteel waarboven de Jansbeek ontspringt; Park Zypendaal 🏰