VitaalSucces

Hey iedereen 👋 Ik heb iets persoonlijks, maar ook denk ik iets gaafs te delen.
Een persoonlijke aftrap:

Nadat mijn weegschaal afgelopen dinsdagochtend bijna 70 kg aangaf ben ik aan de slag gegaan met het uitdenken van een 30 dagen reset plan. Zodat ik in de zomervakantie strakker aan de waterkant zit.

Niet alleen, want afvallen boven de 40, is met een stijgend gewicht duidelijk niet mijn expertise maar samen met hormoonexpert Francisca en Beauty- expert Saskia.
Beide gedreven professionals uit mijn netwerk.

Mensen die mij kennen weten: ik ben veel bezig met gezondheid, energie en balans… maar niet echt van het streng diëten en jezelf van alles verbieden 😅

Maar eerlijk?
Nu ik richting de 45 ga en na 2 kinderen op de wereld gezet te hebben, merk ik gewoon dat de kilo’s niet meer verdwijnen zoals vroeger en nu dus hardnekkig op mijn buik blijven plakken....

Deze zomer wil ik gewoon lekker met vertrouwen op het strand zitten met mijn gezin, zonder mezelf te verstoppen achter een groot shirt 🙈☀️

Daarom start ik samen met Francisa, Saskia en hopelijk vele anderen vanaf 8 juni met een 30 Dagen Reset, waarin we samen aan de slag gaan om de plakkende kilo's aan te pakken. Iedere week staat er een thema centraal.

Niet als crashdieet.

Maar juist om mijn lichaam weer te ondersteunen van binnenuit.
✨ Meer energie
✨ Minder cravings
✨ Meer balans
✨ Samen in een fijne community

En ik dacht… waarom zou ik dit alleen doen als het samen veel leuker en inspirerender is? 💛

Dus: als je voelt ook dat het tijd is om weer wat beter voor zichzelf te zorgen?

Stuur me gerust een berichtje met “RESET-30” ✨
Dan stuur ik je meer informatie.

ZATERDAGOCHTEND ... en je bent nu al uitgeput.
Word jij ook wel eens wakker en denk je…hoe ga ik deze dag doorkomen?
Niet omdat je slecht geslapen hebt, maar omdat je gewoon… leeg en niet opgeladen bent.

Het is zaterdag.
Je week zit erop en je hebt weekend. Je kunt uitslapen, maar je lichaam is op dezelfde tijd wakker als normaal je wekker gaat. Maar in plaats van opladen wakker te worden, voel je vooral hoe moe je eigenlijk bent.
- Je hebt deze week weer alles gegeven.
- Voor alles en iedereen gezorgd.
- En bent de hele week doorgegaan.

Maar ergens begint het te knagen. Dit kan toch niet de bedoeling zijn?
Dat je weekend nodig hebt om bij te komen van een leven dat je eigenlijk energie zou mogen geven.

Wat ik vaak zie bij vrouwen die ik begeleid en wat ze mij vaak vertellen is dat ze denken dat dit “erbij hoort”. Maar dat is niet zo!

Je lichaam geeft signalen. En hoe langer je die negeert, hoe duidelijker ze worden.
Als je jezelf in. deze post herkend, stel jezelf eens eerlijk de vraag:
Hoe lang wil ik me nog zo blijven voelen?

Je hoeft het niet alleen uit te zoeken en je hoeft ook niet te blijven doorgaan op wilskracht, liever niet, zelfs!

Soms begint het gewoon met inzicht. Snappen wat er in je lichaam speelt en wat jij nodig hebt om weer energie te voelen.

Voel jij dat dit over jou gaat?

Stuur me gerust een berichtje. Ik denk dan graag even met je mee in de eerste stap snappen wat er in je lichaam speelt en nodig hebt om s 'ochtends weer energie te voelen

HOORT MOE ZIJN 'GEWOON' BIJ HET LEVEN?

Heel lang dat ik echt dat moe zijn "gewoon" bij het leven hoorde.

Totdat ik merkte dat het me begon tegen te houden in de dingen die ik wilde doen…
- in mijn energie,
- mijn focus,
- en uiteindelijk mijn dagelijks plezier.

Wat voor mij het verschil maakte, was niet nóg harder mijn best doen,
maar eindelijk begrijpen wat mijn lichaam nodig had.

Dat inzicht veranderde alles. En dat gun ik zoveel meer vrouwen.

Daarom mijn vraag aan jou:

Hoe is jouw energie op dit moment echt, als je eerlijk bent?

Denk je dat dit beter kan, of wil je meer energie hebben, stuur mij een DM,
dan kijk ik vrijblijvend even met je mee naar de eerste stap die je kunt zetten.

IK BEN MOE, MAAR IK GA DOOR.

Ik ben moe… maar ja, dat hoort er een beetje bij toch?
Dit hoor ik heel vaak van vrouwen die ik begeleid.

Het patroon dat ik steeds opnieuw zie is: doorgaan, zorgen voor alles en iedereen, werken, alles regelen. Langzaam trapt je lichaam op de rem. Eerst zachtjes, totdat je lichaam steeds harder begint te fluisteren…en uiteindelijk gaat schreeuwen of je 'ineens' stop zet.

Wat veel vrouwen niet weten is:
vermoeidheid is geen gebrek aan wilskracht, maar vaak een teken dat je lichaam uit balans is en je dit wil vertellen.

En dat kan je, als je luistert naar je lichaam, dus wél veranderen.
soms met een beetje hulp.
En nee je hoeft niet in lotus houding op de bank te gaan zitten. :-)

Herken jij dit bij jezelf? Stuur mij dan een DM. Dan geef ik je een eerste tip

DE 3 SIGNALEN DIE VROUWEN STRUCTUREEL NEGEREN.

Veel vrouwen wachten op een diagnose van een huisarts.

Maar je lichaam geeft al veel eerder signalen.
Dit zijn de drie die ik in mijn praktijk het meeste terug hoor:

1.⁠ ⁠Vermoeidheid die ‘erbij hoort’.
Je kunt nog wel functioneren, maar je batterij laadt niet meer echt op.

2.⁠ ⁠Brain fog.
Moeite met concentratie. Minder scherp. Sneller overprikkeld.

3.⁠ ⁠Slecht herstel.
Na sporten, een drukke week of een slechte nacht duurt het dagen voordat je weer in balans bent.

Omdat je nog kunt werken, zorgen en presteren, lijkt het niet ernstig.

Maar WIST JE DAT je lichaam eerst fluistert.
En pas later gaat het schreeuwen.

Welke van bovenstaande herken jij?

WAAROM NORMALE BLOEDWAARDEN NIET HETZELFDE ZIJN ALS EEN OPTIMALE GEZONDHEID

Nav mijn post afgelopen week kreeg ik een aantal reacties over mijn opmerking dat vaak de bloedwaarde goed zijn omdat ze binnen de ‘normaal’ waarden vallen.

Als ik met vrouwen spreek over hun klachten en hen vraag of ze het afgelopen half jaar bloed hebben laten prikken bij de huisarts en of ze deze waarde nog hebben, krijg ik bijna altijd dit antwoord:

“Maar mijn bloedwaarden waren goed.”

WAT VEEL MENSEN NIET WETEN IS DAT:
‘Binnen de referentiewaarde’ niet automatisch optimaal betekent

Vanuit mijn achtergrond als gespecialiseerd verpleegkundige weet ik dat referentiewaarden zijn gebaseerd op gemiddelden.

Niet op hoe jij je voelt.
Niet op preventie.
Niet op optimale energie.

Je kunt jarenlang 'vage' klachten hebben terwijl je bloedwaarden nog ‘normaal’ zijn.

Dit komt omdat je lichaam zo lang mogelijk probeert alles zo goed mogelijk door te laten functioneren. Je lichaam zit heel slim in elkaar en geeft niet zomaar op.
Lange tijd kan het nog uit eerder opgebouwde reserves putten, totdat deze opraken.

Preventie begint vaak vóór ziekte zichtbaar wordt in een labuitslag van de huisarts.

De echte vraag is dus niet: Ben ik ziek?

Maar:

Functioneert mijn lichaam optimaal?

Heb jij daar weleens écht naar laten kijken?

VEEL VROUWEN DENKEN DAT ZE GEZOND ZIJN.
TOT HUN ENERGIE STEEDS MINDER WORDT...

Na mijn vorige bericht kreeg ik veel reacties.
Van vrouwen die zeiden: “Dit zet mij ook aan het denken.”

Daar wordt ik blij van want dat is precies waar het begint!

Wat ik vaak zie bij ondernemende vrouwen die ik begeleid:
is dat ze prima functioneren prima, ze sporten, ze eten 'redelijk gezond',
de bloedwaarden zijn bij de huisarts binnen de norm.

Maar...

Ze herstellen minder snel, ze ervaren dat hun energie niet meer vanzelfsprekend is.
Ze slapen lichter en hebben vaker vage klachten die niet echt verklaard worden.
En in de namiddag of avond ontstaat die sterke behoefte aan zoet, koffie of snelle koolhydraten.

En omdat er geen diagnose is gaan ze door op karakter en wilskracht.

Tot het lichaam harder gaat praten en steeds duidelijkere signalen gaat geven om je bewust te maken dat er iets niet helemaal lekker gaat.

Gezondheid verlies je zelden in één moment.
Het is meestal een proces van jaren.

Daarom geloof ik zo sterk in vroegtijdig inzicht en persoonlijk afgestemd leefstijl advies. Iedereen heeft een uniek lichaam, leven en belastbaarheid. Gericht testen kan zichtbaar maken waar je nu staat, nog vóórdat het escaleert.

Dus niet afwachten tot het misgaat, maar begrijpen wat je lichaam nodig heeft om duurzaam te herstellen.

Wat me raakte in alle reacties die ik ontving op mijn post over mijn verdiepte gezondheidsinzicht, is hoeveel vrouwen zich hierin herkennen.
En hoeveel er al van alles geprobeerd hebben, zonder blijvend resultaat.

Daarom heb ik bedacht dat ik de komende weken ruimte maak voor een aantal vrouwen die hier serieus naar willen kijken.

Niet vanuit angst, maar vanuit regie.

Voel je dat dit over jou gaat?
Stuur me gerust een bericht of reageer met INZICHT.

Dan kijken we tijdens een online kopje thee samen, in alle rust, wat voor jou passend zou kunnen zijn.

BIJNA EEN JAAR GELEDEN VERANDERDE MIJN LEVEN
EN VERDIEPTE DE KIJK OP GEZONDHEID.

Mijn vader kreeg een forse beroerte.
Van het ene op het andere moment.

Op zondag trainde hij nog met een flinke wandeling voor de Nijmeegse Vierdaagse.
Maandag was hij halfzijdig verlamd en zijn spraak grotendeels kwijt.

De weken daarvoor waren er signalen: vermoeidheid, beenklachten, vallen.
Een rode balanstest die terzijde werd geschoven — ik was immers geen dokter.
Volgens de onderzoeken bij huisarts en ziekenhuis was alles "goed.”

Tot het niet goed bleek te zijn.

Die ochtend logeerde mijn zoontje in de carnavalsvakantie bij opa en oma om samen naar de carnavalsoptocht te gaan. Iets wat ze ieder jaar samendeden.
Toen ik belde hoe de nacht was gegaan, vroeg mijn moeder of ik toch even wilde komen. “Papa moet misschien even naar de dokter.”

Ik ging direct naar hen toe.
En trof mijn vader scheef hangend op de bank aan.
Hij kon niet meer rechtop zitten en nauwelijks verstaanbaar praten.

Vanuit mijn achtergrond als cardiovasculair verpleegkundige wist ik meteen: dit is ernstig en foute boel!
Binnen 30 minuten lag hij met loeiende sirenes in de ambulance.
In het ziekenhuis werd een forse beroerte met hersenschade vastgesteld.

Wat volgde was een intens jaar.
- Ziekenhuis.
- Revalidatie.
- Slechte prognoses.
- Het ouderlijk huis verkopen en leegruimen.
- Een appartement kopen, verbouwen en betrekken.
- En ondertussen emotionele klappen verwerken.

Kort samengevat: een sandwich-generatie in optima forma:
een eigen gezin, een eigen bedrijf en ineens mantelzorger voor ouders en oma.

WAT MIJ HET MEESTE RAAKTE?
Het besef hoe kwetsbaar het leven is.

Ik ging er altijd vanuit dat gezondheid vanzelfsprekend was.
Mijn grootouders werden vitaal oud, ze werden ver in de 90 jaar.
Mijn ouders waren fit en actief. Ze stonden nog volop in het leven.
Ik dacht: dat pad loop ik ook.

Tot mijn vader ‘ineens’ met 71 jaar omviel.

In één klap viel het toekomstbeeld dat ik had in duizend stukken.
Gezondheid bleek geen garantie, maar een momentopname.

WAT MIJ DAARNAAST DIEP TROF, WAS HOE WEINIG REGIE JE NOG HEBT
ALS HET MISGAAT.

Je wordt behandeld.
En als je uitbehandeld bent, ga je naar huis.

De zorg verschuift van zorgprofessionals in een instelling naar partner en kinderen. (vooral als je een dochter bent met een verpleegkundige achtergrond).
Dit verandert relaties, dagstructuren en gewoontes.

Afspraken worden ingepland.
Je agenda wordt bepaald door herstel, beperkingen, systemen.

Je leven draait om wat je niet meer kunt.
En je moet opnieuw leren zien wat nog wél kan.

Dat besef is confronterend.
En precies daarom geloof ik zo sterk in eerder bijsturen.

Het afgelopen jaar heeft mijn leven op zijn kop gezet en verandert. Daarmee is ook mijn visie op gezondheid verder verdiept.

Preventief investeren in je gezondheid is geen luxe.
Het is verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en je toekomst (en die van je naasten).

Je gezondheid is geen vanzelfsprekendheid.
Het is je belangrijkste bezit, die aan de basis staat van je succes en waar je in moet blijven investeren.

Daarom pak ik mijn werk binnen Vitaal Succes weer volledig op.
Omdat ik vrouwen wil helpen eerder bij te sturen.
Niet als het al crisis is — maar daarvoor.

HOE KIJK JIJ NAAR JE EIGEN GEZONDHEID?
Ga je uit van vanzelfsprekendheid, of investeer je bewust in later?

Ik dacht na een periode van radiostilte: ik pak social media weer op, maar toen….

Bleek mijn Instagram-account niet actief te zijn.

Serieus?! 😫

Dus daar zat ik.
Wachtwoorden. Instellingen. Hulp vragen. Twijfelen of ik dit nog wel wilde.

Het was een mooie metafoor eigenlijk.
Zichtbaar willen zijn vraagt soms gewoon doorzetten. Ook als het technisch tegenzit.

Maar als je dit leest: het is gelukt.
Mijn account is weer actief.

En eerlijk?
Het voelt best spannend, maar ook goed om weer zichtbaar te zijn
voor wat er écht toe doet.

Even radiostilte... 🤫

Soms vraagt het leven om even pas op de plaats te maken. De afgelopen tijd heb ik noodgedwongen bewust gekozen voor offline momenten: aandacht geven aan wat nodig was, opladen, écht in het nu leven en genieten van de dingen die ertoe doen.

Maar... het begon toch weer te kriebelen! Ik heb er ontzettend veel zin in om weer vaker hier te zijn en mooie momenten en inspiratie met jullie te delen.

I’m back! Klaar voor een frisse start met nieuwe inspiratie en mooie updates.

Het was even stil hier, maar dat was precies wat ik even nodig had tijdens een intensieve periode. Even offline opladen en 'in het nu' leven, ben ik er weer helemaal klaar voor! 🔋

Ik heb er zin in om deze feed weer te vullen met nieuwe inspiratie en mooie momenten. Bedankt voor jullie geduld terwijl ik even uit de lucht was

Laat mij even weten hoe het met jullie gaat en wat je interessant vindt om over te lezen als het gaat over (preventieve) gezondheid en energiemangemanent.

Dit geeft mij inspiratie om gericht te posten over iets waar je wat aan hebt en verder mee komt!

Ik kijk uit naar de reacties.
Sabine