Kavafis 75 vertalingen

01/04/2026

Ik heb een nieuw geluid in de weergave van het Grieks. Omdat ik luister en het echt bij me binnenkomt. Maar even reëel; ik deed alleen de helft van het oeuvre ( 154 ×) en ik ben het aan het aanbieden. Maar het wordt wel een boekje.

01/04/2026

Jij vertaalt misschien en met Griekse vertalingen zie je vaak n gymnasiale, 1 standaard vertaling per woord. Behalve dat kan het ook wel eens professoraal dikdoenerig klinken. Niet voor te stellen zo verkeerd. Ik ben voor alledaagse taal, zo heb ik ook mijn rebetikaboek gemaakt.

12/03/2026

EEN SYNOPSIS

Kavafis (1863-1933) is natuurlijk wereldberoemd.

Zijn taal is volkstaal, met enkele moeilijke woorden erdoor gestrooid, dit is mijn mening en niet de communis opinio. Hij is namelijk een q***r uit de diaspora, Alexandrië. De Nobelprijswinnaar en tijdgenoot Seferis noemt dat buitengebied van de Griekse cultuur tegelijk de oorzaak van het volkse van Kavafis, omdat hij met zijn geneigdheid nou niet direct in hogere kringen maar juist aan de “lager wal” terecht kon. Kavafis zwijmelt in de 154 gedichten over ontmoetingen, kusjes, voyeurisme, relaties, maar zegt evengoed dat veel slechts in zijn fantasie gebeurd is. Hij is nu oud en filosofisch. Naast zijn liefdesgedichten is de rest van mijn vertaalde didactisch te noemen, samen 78. De 76 historische heb ik laten zitten.

Veel verzuchtingen, zeer ontwapenend doordat hij helemaal van de kaart is en was van verliefdheid. Dat dan van 100 jaar geleden.

De taal is metrisch mooi en klinkt mooi.

Mijn vertaling is gegarandeerd en consistent.

12/03/2026

Voor mijn CV in het Griekse vertalen is van belang: Ik heb Bijvak Nieuwgriekse taal- en letterkunde gedaan, resultaat daarvan is een Ritsos-vertaling van zijn Lianotragouda, waarvan een gedicht is opgenomen in de bloemlezingen van de Griekse poëzie van Warren en van Komrij. En "Ik wil dat de bouzouki huilt en van mijn verdriet vertelt. 80 rebetika-liederen vertaald” uitgeverij Xenos, Groningen, 1997.
Afgestudeerd aan de UVA in 1983 met als hoofdvak Byzantijnse kerkgeschiedenis en 2e bijvak klassieke filosofie.
Resultaat van dit alles is dat ik vloeiend lees: klassiek, bijbels, kerkvaders, byzantijns, katharevousa, modern Grieks. Ik tolk ook af en toe. Ben accentloos spreker. Woonachtig geweest in Griekenland en daar getrouwd.

28/09/2025

mooier dan ooit zijn de Stemmen van geliefden
die stierven en van hen die
we kwijtraakten zoals hun die stierven.

Soms praten ze in onze dromen
soms hoort ze onze geest van binnen.

En met hun geluid keren voor een ogenblik
de klanken terug van de eerste poëzie van ons leven –
als muziek, s nachts, van ver, die wegsterft.

03/09/2025

Ik wil mijn nieuwste volgers bedanken! Leuk om jullie erbij te hebben! Lau Soen

22/08/2025

21/08/2025

77. OROPHERNES naar Aanhangsel
Hij die op het vierdrachmestuk
de gratie achterliet van zij mooie jeugd,
een licht van zijn poëtische schoonheid
een stijlvolle herinnering aan een Ionische jongen.
Dat is Orofernes, Ariarathos’ zoon.

Als kind stuurden ze hem weg uit Cappadocië
uit het grote vaderspaleis
stuurden hem om op te groeien
naar Ionië om bij vreemden vergeten te worden.

O wonderbaarlijke nachten van Ionië
waarin hij onbevreesd, en volkomen Grieks,
het volle genot leerde kennen.
In zijn hart altijd een Aziaat;
maar in zijn manieren en spraak Helleen
getooid met pruiken, Griekse kledij,
zijn lijf geurend van mirre en jasmijn,
en van de mooiste Ionische jongens
hij de mooiste, de meest ideale.

Verder, toen de Syriërs in Cappadocië
kwamen en hem koning maakten,
stortte hij zich op het koningschap
om nu opnieuw weer elke dag te genieten
om goud en zilver bij elkaar te graaien
en te juichen en te snoeven
ziende de opgestapelde rijkdom schitteren.
Over zorg voor het land, over bestuur –
hij wist niet eens wat er om hem heen gebeurde.

De Cappadociërs zetten hem gauw af,
en hij kwam in Syrië terecht, om in het paleis
van Demetrios te feesten en zich te drukken.

En toch, op een dag onderbraken
ongebruikelijke overdenkingen
zijn grote nietsdoen.
Hij herinnerde zich dat hij door zijn moeder Antiochida
en door die oude Stratonike, ook afstamde
van de kroon van Syrië,
en zelf bijna een Seleukide was.

Even kwam hij uit de wellust en de roes
en onbekwaam en half beneveld
zocht hij iets te intrigeren
iets te doen, iets te verzinnen
en mislukte jammerlijk en werd geëlimineerd.

Zijn einde zal ergens opgeschreven zijn en verloren gegaan
of misschien ging de geschiedenis eraan voorbij
en vond terecht zoiets onbelangrijk,
het niet waard om op te tekenen.

21/08/2025

1. DE STAD
Je zei: “Ik ga naar een ander land, naar 'n andere zee”.
Er moet toch een andere stad bestaan, beter dan deze.
Wat ik ook probeer is tot mislukken gedoemd;
en mijn hart is als dood en begraven.
Hoe lang zal ik nog moeten blijven aftakelen.
Waar ik ook kijk, waarheen mijn blik zich ook keert,
zie ik hier de zwarte puinhopen van mijn leven,
dat ik zoveel jaar leidde en verwoestte en verknoeide”.

Nieuwe plekken zul je niet vinden en geen andere zeeën.
De stad zal je achtervolgen. Op dezelfde straten zul je gaan.
En in dezelfde buurten zul je oud worden,
en in dezelfde huizen grijs.
Altijd zul je in deze stad aankomen. Naar elders
is er geen weg voor jou, geen schip
- hoop er maar niet op.
Als je je leven hier kapot maakte
in deze uithoek, verknoei je 't op de ganse aarde.