SR Paardencoaching & Re-integratie

Hij verloor zijn moeder toen hij 10 jaar oud was, maar daar kwam hij niet voor.

Voor het verdriet en het gemis was destijds weinig ruimte, dus ging hij door.
Sterk zijn, begrijpen, volhouden.
Jaren later zag ik hoe datzelfde patroon nog steeds zichtbaar was. Niet alleen in zijn privéleven, maar ook in zijn werk. Hij droeg veel verantwoordelijkheid, hield vast wat belangrijk was en vond het moeilijk om los te laten.

Tijdens een sessie lag een paard op de grond, geheel rustig.
Het paard vroeg niets van hem. Er hoefde niets opgelost, veranderd of begrepen te worden. Juist doordat het paard niets van hem vroeg, ontstond er ruimte voor iets wat jarenlang geen aandacht had gekregen. Het nodigde hem alleen uit om te kijken naar wat er verloren was gegaan.
Naar het gemis. Naar wat er nooit echt gevoeld had mogen worden.

Heel mooi dat er voor hem iets zichtbaar werd... Wanneer je niet naar je verlies durft te kijken, blijf je het vaak met je meedragen. Niet omdat je dat wilt, maar omdat vasthouden veiliger voelt dan voelen wat je bent kwijtgeraakt.

Toch ontstaat er juist ruimte wanneer je het verlies onder ogen durft te zien. Dan hoef je het niet langer krampachtig vast te houden. Er komt ruimte om te voelen wat van jou is en wat niet, om grenzen te ervaren en om keuzes te maken die passen bij wie je nu bent.

Dat zie je niet alleen terug in persoonlijke relaties, maar ook in werk. Want wie voortdurend probeert verlies te voorkomen, neemt vaak meer verantwoordelijkheid dan nodig is en verliest onderweg gemakkelijk het contact met zichzelf.

Soms begint loslaten niet met iets wegdoen, maar met werkelijk kijken naar wat er gemist wordt.

Mensen die verbaal sterk overkomen, intelligent zijn, goed kunnen reflecteren en zich helder uitdrukken…..

Daardoor worden ze vaak gezien als mensen die nog wel wat kunnen hebben.😅

Terwijl dat juist een misleidend beeld kan zijn.

Want sterk overkomen is niet hetzelfde als stevig verbonden zijn met jezelf.

Sterker nog, veel mensen hebben geleerd zich staande te houden door sterk te zijn. Door te analyseren, te begrijpen, door te gaan, of te dragen.

En juist daardoor blijft vaak verborgen hoeveel spanning, angst, verdriet, vermoeidheid of eenzaamheid eronder zit.

In mijn werk binnen re-integratie zie ik regelmatig dat de belastbaarheid van mensen hoger wordt ingeschat dan wat daadwerkelijk duurzaam haalbaar is.

Niet omdat iemand zich aanstelt of niet wil.

Maar omdat jarenlang dragen gemakkelijk wordt verward met daadwerkelijk kunnen dragen.

Misschien is daarom niet de vraag hoe sterk iemand is.

Maar hoeveel ruimte er is om werkelijk contact te maken met zichzelf.

Paarden kijken niet naar hoe iemand overkomt, maar reageren op wat er vanbinnen speelt. 🙏✨






Sylvia Reijnders

Wanneer inzicht niet meer genoeg is…😵‍💫

Soms weet je precies wat je zou moeten doen. Je hebt boeken gelezen, gesprekken gevoerd, misschien zelfs coaching of therapie gevolgd. Je begrijpt waar je patronen vandaan komen.

En toch merk je dat je steeds weer op hetzelfde punt uitkomt.

Dezelfde twijfel en dezelfde frustratie.
Dezelfde reacties die je eigenlijk niet meer wilt….

Niet omdat je het niet begrijpt, maar omdat inzicht alleen vaak niet genoeg is.

Veel van de patronen die je vandaag beperken, hebben je ooit geholpen. Ze boden bescherming, veiligheid of controle op momenten dat je dat nodig had. Alleen dragen we ze vaak veel langer mee dan nodig is.

Daardoor blijf je reageren vanuit oude overtuigingen, oude gevoelens of oude ervaringen, zelfs wanneer een deel van jou allang weet dat het anders mag.

Werkelijke verandering ontstaat vaak pas wanneer je niet alleen begrijpt wat er speelt, maar het ook kunt voelen, ervaren en erkennen.

Dat is waar ons Bewust Zijn-traject over gaat.
In 12 sessies onderzoeken we samen wat jou onbewust blijft sturen. Niet om iets te repareren. Niet omdat er iets mis is met jou.

✨Maar om zichtbaar te maken wat aandacht vraagt.✨

Met onze achtergrond in verzuim- en re-integratiebegeleiding, systemisch werk, trauma, ACT, DISC, opstellingen en het werken met paarden, brengen we in beeld wat zich vaak onder de oppervlakte afspeelt. Juist daar ligt vaak de sleutel tot verandering.

Want soms vertelt je hoofd één verhaal, terwijl je lichaam iets anders laat zien.

Paarden zijn daarin bijzonder. Zij reageren niet op wat je zegt, maar op wat er werkelijk aanwezig is. Daardoor wordt vaak voelbaar wat moeilijk onder woorden te brengen is.

Niet als truc, niet als methode, maar als een eerlijke spiegel.

Bewust Zijn gaat voor ons niet over een betere versie van jezelf worden.

🙏Het gaat over thuiskomen bij jezelf🙏

En vanuit die plek ontstaat vaak precies de beweging waar je al zo lang naar zocht. ❤️

Ben je benieuwd wat dit traject voor jou kan betekenen? Stuur ons gerust een bericht voor een vrijblijvende kennismaking.

https://srpaardencoaching.nl/bewust-zijn/

Afwijzing of buitensluiting...
Wie kent het niet?

In je familiesysteem leer je hoe het hoort. Je past je aan, want erbij horen voelt veilig.

Maar wat als je ouder wordt en ontdekt dat het ook anders kan?
Dat wat jij voelt, denkt of nodig hebt niet past binnen de regels van je systeem?
Dan ontstaat vaak een pijnlijk dilemma:
Blijf je loyaal aan het systeem?
Of word je loyaal aan jezelf?

De angst voor afwijzing is vaak groot.
Want wanneer je andere keuzes maakt, grenzen gaat stellen of je eigen pad gaat volgen, kan dat voelen alsof je je schuldig maakt aan het systeem waar je vandaan komt.

Maar als je jezelf blijft aanpassen om erbij te horen, wijs je ondertussen een deel van jezelf af.
En die patronen blijven vaak niet thuis.
Ze komen ook terug in relaties, vriendschappen en op het werk.
Hoe je het ook wendt of keert, er ontstaat verlies.

De vraag is alleen: verlies je de verbinding met jezelf, of durf je het risico te nemen dat anderen niet meegroeien met jouw ontwikkeling?

Werkelijke groei begint vaak op het moment dat je jezelf niet langer verlaat om ergens bij te horen.
En juist daar laten paarden vaak haarfijn zien waar je jezelf verliest om verbonden te blijven met anderen.

Dit waren de woorden na een afgerond re-integratie traject Paardencoaching 🙏

✨Schuld kunnen dragen

✨Moed om mezelf uit te spreken

✨Compassie voor mezelf

✨Wat is van mij en wat is van de ander

❤️

Sylvia Reijnders

Afgelopen vrijdag mochten wij een prachtige groep van Mama Vita ontvangen.
Een landelijk netwerk voor moeders van een kind met autisme.

Dit zijn voor mij bijzondere workshops om te begeleiden, omdat er systemisch zoveel zichtbaar wordt. Wat neem je mee vanuit je eigen systeem? Wat gebeurt er in het huidige gezin? En waar blijf jij zelf als moeder, partner en vrouw in alle zorg die dagelijks gevraagd wordt?

Tijdens de workshop paardencoaching hebben we niet alleen uitgelegd wat paardencoaching inhoudt, maar mochten de deelnemers het ook écht ervaren. We namen de groep mee in hoe paarden werken als spiegel, waarom zij zo zuiver reageren op spanning, gedrag en emoties, en hoe wij dit inzetten binnen begeleiding, coaching en systemisch werk.

❤️Daarna natuurlijk de bak in om te ervaren!

Eén deelnemer werkte met de paarden, terwijl de rest van de groep meekeek. En juist daarin gebeurt vaak al ontzettend veel. Niet alleen degene in de bak wordt geraakt, maar ook degene die kijkt, voelt en herkent. Iedere sessie bracht nieuwe inzichten, waardoor er steeds meer zichtbaar werd en woorden eigenlijk overbodig werden.

Wat deze ochtend vooral zichtbaar maakte, was het thema zelfzorg. Veel moeders zijn zo gewend geraakt om te zorgen voor hun kind en omgeving, dat zij zichzelf ergens onderweg zijn kwijtgeraakt. Paarden maken dat voelbaar, zonder oordeel. Ze laten zien waar spanning zit, waar grenzen vervagen en waar iemand zichzelf voorbijloopt. Maar ook waar weer ruimte mag ontstaan voor rust, verbinding en zachtheid naar zichzelf.

Juist dat maakt deze workshops zo bijzonder.
Niet alleen omdat je leert met je hoofd, maar omdat je het ervaart in je hele systeem.

Dankbaar dat wij een stukje mee mochten lopen in dit proces en mochten laten zien wat paardencoaching kan betekenen voor kinderen, ouders, volwassenen, re-integratie en teams die op zoek zijn naar meer bewustwording, verbinding en beweging in wat vastloopt. 🤍

Onze workshops zijn altijd maatwerk en worden afgestemd op de doelgroep en hulpvraag die voor ons staat.

Het team van Mira volgde trainingen.
Ze hadden heidagen, feedbacksessies en eindeloze vergaderingen over samenwerking.

Iedereen wist precies waar het team naartoe wilde.
En toch bleef er iets hangen.

Besluiten werden uitgesteld.
Spanningen verdwenen onder nette woorden.
Mensen knikten in meetings en trokken zich daarna weer terug.

Na weer een sessie vol goede gesprekken stelde iemand paardencoaching voor.

De reacties waren voorspelbaar.

“Wat moeten wij met paarden?”
“Is dit niet wat zweverig?”
Toch gingen ze…..

Op een koude ochtend stonden ze samen in een bak.
Vier paarden verderop.
Geen schermen. Geen agenda.

De opdracht was simpel:
“Nodig het paard uit om met jullie mee te bewegen.”

Het team begon direct te overleggen.
Wie neemt de leiding?
Wat is de beste aanpak?

Het paard bleef staan.

Iemand ging harder trekken.
Een ander nam het over.
Twee collega’s haakten stilletjes af.

De begeleider zei:

“Kijk niet naar het paard. Kijk naar elkaar.”

Het werd stil.

Wat maanden besproken was, werd in een paar minuten voelbaar.

Ze praatten over afstemming zonder werkelijk af te stemmen.
Ze noemden het leiderschap, maar niemand gaf richting.
Iedereen werkte hard aan samenwerking, maar ze bewogen niet echt samen.

Later die middag probeerden ze opnieuw.

Minder woorden.
Meer aandacht.
Meer rust.

De manager liep niet langer vóór de groep, maar ertussen.

En langzaam begon het paard mee te bewegen.

Bijna niemand zei iets.

Want echte integratie ontstaat niet wanneer een team begrijpt wat er moet veranderen.

Het begint wanneer gedrag, energie en intentie eindelijk dezelfde richting op bewegen. 🙏

Altijd laten we de cliënten iets opschrijven aan het einde van het traject. Zo ook nu en voor ons mooi om terug te lezen ❤️

🕊️Niet alles wat een familie draagt, wordt uitgesproken.

Sommige verhalen verdwijnen in stilte:
een oorlog die nooit verwerkt werd,
een kind dat verzwegen werd,
misbruik waar niemand over sprak,
een abortus die alleen gedragen moest worden,
een afkomst die geheim bleef.

Maar ons zenuwstelsel draagt vaak mee
wat woorden nooit kregen.

Paarden laten dat soms zo puur zien.
Zij reageren niet op het verhaal dat verteld wordt, maar op wat er onderhuids voelbaar is. 🙏

Paarden reageren feilloos op spanning, terugtrekken, controle of onrust, vaak nog voor iemand het zelf onder woorden kan brengen.

Misschien doen mensen uiteindelijk hetzelfde.
We dragen verdriet, alertheid of gemis soms generaties lang mee,
tot iemand stopt… en werkelijk durft te kijken.

En precies daar kunnen paarden zichtbaar maken wat lang verborgen bleef…. ❤️

Voor wie voelt dat er meer meespeelt
dan alleen het verhaal van vandaag.

www.srpaardencoaching.nl