Letterplein

✅✅✅✅✅

Onze nieuwe lifehack 😀 . Hij pakt " de plank" zoals hij het zelf noemt, er steeds zelf bij en verschuift het knopje als hij klaar is. Het scheelt een hoop tijd !

Het is elke dag . 📝

DAGGEDICHT - Rien Vroegindeweij (1944) - Poëzie is voor mij een verhaal

Poëzie is voor mij het verhaal
dat men mij vroeger vertelde
van een man die op zijn zolder
een vliegtuig van beton gebouwd had
en trots tegen iedereen zei
dat het wel kon vliegen
maar niet door het dakraam kon.

(uit: 'Een vliegtuig van beton', 1973. De Bezige Bij – Beeld: Hans Könings ‘Avion’, 2021)

“Als ik het niet weet, ga ik eerst een minuut nadenken. 🤔 💭 Of langer. “ 🧠

Student doet alles zelf, dus juf kan wel naar huis gaan. 📚📋📖📚📝🖍️📖🖊️ 🧠

Het is goed denken met een boterhammetje erbij. 🧠

Het is elke dag .

DAGGEDICHT - Annie M.G. Schmidt (1911-1995) - De mislukte fee

Het is weer Annie M.G. Schmidt-week net zoals ieder jaar rond 20 en 21 mei (haar geboorte-en sterfdag), met extra aandacht in de media, bibliotheken, boekhandels en scholen voor haar werk. Een mooi moment voor een van onze favorieten:

De mislukte fee

Er was er 's een moeder-fee.
En had ze kindertjes? Ja, twee.
Twee kleine feeënkindertjes
met vleugeltjes als vlindertjes.
Ze waren beiden mooi en slank,
maar 't ene kind was lelieblank,
zoals de feetjes wezen moeten
en 't andere kind zat vol met sproeten.

De moeder was heel erg ontdaan.
Ze waste 't kind met levertraan,
met katjesdauw, met tijgermelk,
ze doopte 't in een bloemenkelk,
maar 't hielp geen steek, o nee, o nee,
het was en bleef een sproetenfee.

M'n dochter, zei de moeder toen,
nu kan ik niets meer aan je doen.
Je bent als fee (zacht uitgedrukt)
volledig en totaal mislukt.

Ga naar de koning Barrebijt
en zeg daar: Uwe Majesteit,
m'n moeder doet de groeten.
Ik ben een fee met sproeten.

Wellicht neemt koning Barrebijt
je dan in dienst als keukenmeid.
Die man heeft altijd wel ideeën
voor min of meer mislukte feeën.

Het feetje ging direct op weg.
Het sliep 's nachts in de rozenheg
en 't prevelde de hele tijd:
O Sire, Uwe Majesteit,
m'n moeder doet de groeten.
Ik ben een fee met sproeten.

En toen ze aankwam in de stad
stond ze te trillen als een blad.
De koning opende de deur
en zei: Gedag, waar komt u veur?

En wit van zenuwachtigheid
zei 't feetje: Uwe Majesteit,
m'n moeder doet de groeten.
Ik ben een spree met foeten.

Wel, sprak de koning heel beleefd,
ik zie wel dat u voeten heeft,
maar u bent, op mijn oude dag,
de eerste spree die ik ooit zag.

Toen heeft hij dadelijk gebeld
en 't hele hof kwam aangesneld.
De koning zei: Dit is een spree.
Iets héél bijzonders. Geef haar thee
en geef haar koek. En geef haar ijs.
Ze blijft hier wonen in 't paleis.

Nu woont het feetje al een tijd
aan 't hof van koning Barrebijt
en niet als keukenmeid, o nee!
Ze is benoemd tot opperspree.

Ze heeft een gouden slaapsalet
en gouden muiltjes voor haar bed.
En alle heren aan het hof
die knielen voor haar in het stof.
Waaruit een ieder weer kan lezen
dat men als fee mislukt kan wezen
maar heel geslaagd kan zijn als spree.
Dit stemt ons dankbaar en tevree.

(Uit: Ziezo: de 347 kinderversjes. Querido - illustratie van Piet Grobler bij het gedicht in de Afrikaanstalige bundel Die spree met foete – Bron: Literatuurmuseum)

Ondertussen op het Letterplein: onze held heeft KNIPboek 2 uit en kan nu dus alles lezen. Alles. Dat jullie dat even weten! 😃😃😃😃😃 🧠