Nonons NONONS biedt coaching, opleiding en training. We zijn hét opleidingsinstituut als je effectief en z

Je hebt net geleerd hoe je beter feedback geeft. En dan sta je er. Eerste keer in de praktijk. Het loopt anders dan geoe...
31/07/2026

Je hebt net geleerd hoe je beter feedback geeft. En dan sta je er. Eerste keer in de praktijk. Het loopt anders dan geoefend, de woorden komen er niet helemaal uit en je coachee kijkt je een beetje verbaasd aan.

Welkom in de modderpoel. De fase waarin je je pijnlijk bewust wordt van je eigen onbekwaamheid, gewoon omdat je iets nieuws doet. En dat voelt stom.

Iedereen wil meteen goed zijn in iets nieuws. Niemand wil door de modder. Dus precies op het punt waar de groei zit, stoppen de meeste mensen. Ze interpreteren dat houterige gevoel als bewijs dat het niet werkt.

Vanuit reflex denken ze: “ik kan dit niet”. Vanuit regie loop je met dat rotgevoel onder je arm toch door. Net als bij een instrument leren bespelen: niemand klinkt bij de eerste poging als een pianist. En toch geven we onszelf bij andere dingen geen enkele speelruimte.

Wanneer voelde jij voor het laatst die modderpoel? En ben je doorgelopen?

Je hebt net een trainingsdag gehad en komt vol goede voornemens terug. Je gaat het helemaal anders aanpakken. Twee weken...
23/06/2026

Je hebt net een trainingsdag gehad en komt vol goede voornemens terug. Je gaat het helemaal anders aanpakken. Twee weken later: frustratie. Het werkt niet, het voelt onwennig en je glijdt langzaam terug in oud gedrag.

Misschien leg je de schuld bij de training. Bij de omgeving. Of bij jezelf. In ieder geval ligt de verantwoordelijkheid ergens buiten jouw eigen invloed.

Bij NONONS noemen we dit de modderpoel. Je bevind je onderin de leercurve. Het punt waarop nieuw gedrag nog niet echt eigen is. Dat gevoel wordt vaak verward met falen, terwijl het eigenlijk het signaal is dat je aan het leren bent.

Als leidinggevende of coach heb je op dat moment een cruciale rol. Niet door het over te nemen. Niet door de druk weg te halen. Maar door te benoemen waar iemand zit, en te normaliseren dat het even schuurt.

Want wil je groeien? Dan gaat er niemand om de modderpoel heen.

Ben jij benieuwd hoe je mensen beter door die fase heen helpt? Bekijk ons aanbod op nonons.nl

18/06/2026

Mopperen, zeuren, roddelen, anderen de schuld geven. We doen het allemaal als het anders loopt dan we willen. Je trein komt te laat, je manager neemt je niet serieus, je partner luistert niet. Heel snel schieten we in oordeel en verwijt.

En ja, even klagen is lekker. Maar het lost niks op. Je wordt er niet blij van en je maakt er ook geen carrière mee.

Regie nemen betekent een actiestap kiezen. Je kiest voor veranderen, accepteren of weggaan en al je energie stop je daarin. Dat klinkt simpel, maar het vraagt dat je stopt met wijzen naar de ander en begint bij jezelf.

In deze video vertelt Nadia hoe je dat doet. En waarom het verschil tussen mopperen en bewegen groter is dan je denkt.

Herken jij het bij jezelf? Wat is jouw favoriete manier om regie uit de weg te gaan?

📩 Elke week een Eye Opener als deze in je inbox? Meld je aan voor de mailing via de link in bio!

“Het ligt aan mijn leidinggevende.” “Zo ben ik nou eenmaal.” “Ja, maar mijn situatie is anders.”Herkenbaar? We doen het ...
15/06/2026

“Het ligt aan mijn leidinggevende.” “Zo ben ik nou eenmaal.” “Ja, maar mijn situatie is anders.”

Herkenbaar? We doen het allemaal. Verantwoordelijkheid verschuiven naar de ander, naar de situatie of naar je verleden. Ons brein helpt daar graag bij, want het zoekt grip. En grip vinden we door iemand de schuld te geven.

Eigenlijk is het hetzelfde als op het schoolplein. “Hij begon.” “Zij deed het eerst.” Als kind wijs je naar de ander omdat je je eigen aandeel nog niet kunt zien. Het grappige is dat we als volwassene precies hetzelfde doen, alleen met grotere woorden. “De organisatie maakt het onmogelijk.” “Mijn leidinggevende geeft me geen ruimte.” Ander jasje, zelfde patroon.

Hoe langer je daarin blijft hangen, hoe slechter het voelt. En dat rotgevoel willen we dan weer wegmanagen door harder te werken, meer te pleasen of juist helemaal stil te staan. Allemaal regieloos.

Regie begint op het moment dat je stopt met kijken naar hoe het had moeten zijn en begint te kijken naar wat je nu kunt doen. Dat hoeft geen grote stap te zijn. Het begint met één bewuste keuze, niet vanuit paniek of frustratie maar vanuit: dit is de situatie en ik bepaal wat ik ermee doe.

De afgelopen maanden ging onze posts over waarden, zelfkennis en moeilijke mensen. Deze maand wordt het concreet: regie nemen is verantwoordelijkheid nemen voor je eigen keuzes en acties, ook als het ongemakkelijk is.

Waar zie jij dat mensen het vaakst de verantwoordelijkheid verschuiven? En wat zou er veranderen als ze die terug pakken?

Elk jaar denken we: we hadden dat NONONS-uitje toch nét al gehad?Nee dus. Alweer een jaar voorbij met trainen, opleiden ...
10/06/2026

Elk jaar denken we: we hadden dat NONONS-uitje toch nét al gehad?

Nee dus. Alweer een jaar voorbij met trainen, opleiden en coachen. En met een back-office in Anna Paulowna en trainers die door heel het land reizen, loop je elkaar weleens mis.

Maar gelukkig! Voor je het weet tikt de feestcommissie van NONONS je op de schouder en sta je met elkaar bij de kinderboerderij om de hoek. Kruien, dieren aaien, onkruid wieden en ons buurtje een handje helpen. Maar we hebben ook goed voor onszelf gezorgd hoor! 😉 (zie foto’s) Dit jaar draaide om ‘gewoon’ weer eens met (bijna) de hele club bij elkaar zijn, lachen en heel veel bijpraten.

Met grote dank aan Yvonne en Marlieke die dit jaar alles regelden 💛

Ps. Kom maar door met tips voor het uitje van volgend jaar!

28/05/2026

“Lastig gedrag” roept bij ons vaak een oordeel op. We trekken conclusies. Iemand is moeilijk, defensief, dominant of gesloten.

Maar wat als we iets nieuwsgieriger zouden zijn?

Want onder gedrag zit bijna altijd iets wat ergens logisch wordt zodra je het begrijpt. Onzekerheid. Stress. Niet gezien worden. Controle proberen te houden. Of simpelweg iemand die niet goed weet hoe hij iets onder woorden moet brengen.

Dat betekent niet dat alles oké is of dat grenzen verdwijnen. Maar nieuwsgierigheid verandert wel hoe we kijken.

Wat vind jij? Is het altijd belangrijk om áltijd nieuwsgierig te blijven? En wanneer kies je ervoor dat niet meer te zijn?

Je hebt een medewerker in je team die altijd overal commentaar op heeft. In vergaderingen reageert hij kritisch, stelt l...
15/05/2026

Je hebt een medewerker in je team die altijd overal commentaar op heeft. In vergaderingen reageert hij kritisch, stelt lastige vragen en lijkt nooit tevreden. Collega’s omschrijven hem als “moeilijk”.

Jij ook. Eerlijk gezegd zie je op tegen gesprekken met hem. Je merkt dat je korter reageert dan normaal, of juist alles dichtregelt zodat er geen discussie ontstaat.

Tot je een keer besluit om het anders aan te pakken. In plaats van inhoudelijk te reageren op zijn kritiek, stel je een vraag: “Wat zit er eigenlijk achter? Wat maakt dat dit je zo bezighoudt?”

Wat blijkt: hij voelt zich niet gehoord. Al maanden. Zijn ideeën landen niet en hij weet niet waarom. De kritiek is zijn manier om zichtbaar te zijn.

Dat verandert het gesprek. Je hoeft het niet met hem eens te zijn. Je hoeft zijn gedrag niet goed te keuren. Maar door je te verplaatsen in wat er bij hem speelt, verschuift er iets. Hij wordt rustiger. Jij wordt nieuwsgieriger. En het “moeilijke” verdwijnt, omdat je contact maakt in plaats van oordeelt.

Tegelijkertijd leer je ook iets over jezelf. Waarom raakte zijn gedrag je zo? Wat zit er onder jouw irritatie? Misschien herken je er iets in. Misschien raakt het een eigen patroon.

Bij NONONS noemen wat dat ‘luisteren naar de waarheid van de ander’. Hier werken we veel mee in leiderschapstrainingen. Je leert kijken voorbij het gedrag, naar wat eronder zit. Bij de ander én bij jezelf. Om je tijdens gesprekken op weg te helpen, hebben we een handig kaartje ontwikkelt.

Klik op de link in bio om het kaartje te bekijken.

Twee uur ‘s middags. Je kijkt naar je agenda en voelt het al. Over een uur zit je tegenover die ene persoon. De klager. ...
11/05/2026

Twee uur ‘s middags. Je kijkt naar je agenda en voelt het al. Over een uur zit je tegenover die ene persoon. De klager. De ja-maarder. Of juist de eeuwige optimist die nooit echt de diepte ingaat.

Dat gevoel is een signaal. Op het moment dat jij denkt “bah, vanmiddag heb ik die coachee”, is de gelijkwaardigheid al weg. En zonder gelijkwaardigheid kun je coachen of leidinggeven wat je wilt, maar het landt niet.

Die coachee of collega raakt iets in jou. Misschien je ouder-kant: je wilt corrigeren, sturen. Of je kind-kant: je voelt je machteloos en trekt terug. In beide gevallen stuur je onbewust mee vanuit je eigen oordeel. Je confronteert te hard, of juist te weinig. Je vermijdt het echte gesprek omdat je het conflict niet wilt.

Gelijkwaardigheid begint bij empathie. Je kunt iemand behoorlijk lastig vinden en je toch verplaatsen in wat er bij diegene speelt. Maar het moet wel echt zijn. “Ah ja, de wereld is ook zo zwaar” voelt leeg en dat merkt de ander onmiddellijk. Terwijl “Poeh, ik merk dat dit je echt raakt” verbinding maakt. Omdat je het meent.

Dat kan alleen als je weet wat er in jou gebeurt. Welk oordeel je hebt, waar dat vandaan komt en hoe dat jouw coaching of gesprek stuurt.

Wil je hier niet alleen over lezen, maar er ook mee oefenen?

📩 Meld je aan voor de Eye Opener mailing via de link in bio

Die collega die altijd het laatste woord moet hebben. Die leidinggevende die alles controleert. Die coachee met een ja-m...
01/05/2026

Die collega die altijd het laatste woord moet hebben. Die leidinggevende die alles controleert. Die coachee met een ja-maar op elke vraag. Die medewerker waar je tegenop ziet.

Je noemt ze “moeilijk”. Maar waarom raakt die ene persoon je zo, terwijl iemand anders precies hetzelfde doet en het je niets uitmaakt? Waarom heb je bij de ene klager geduld en bij de andere niet?

Omdat het zelden over de ander gaat. Moeilijke mensen zijn spiegels. Ze laten zien waar jij geraakt wordt. Waar jouw gevoeligheden zitten. Welke overtuigingen er onder je irritatie liggen.

Dat betekent niet dat je alles maar moet slikken. Het betekent wel dat het loont om eerst bij jezelf te kijken voor je naar de ander wijst. Want zolang je denkt “het ligt aan die ander”, geef je je regie weg.

Vorige maand gingen al onze posts over jezelf kennen. Deze maand gaan we een stap verder: wat leer je over jezelf door de mensen die je lastig vindt? Herken jij ze, die “moeilijke” mensen om je heen? En durf je te kijken naar wat dat over jou zegt?

10/04/2026

Denk je na een gesprek weleens: pff… waarom kostte dit zóveel energie?

Grote kans dat je (onbewust) te veel verantwoordelijkheid hebt gepakt.
Je was aan het helpen, oplossen, trekken, duwen… terwijl het eigenlijk niet jouw probleem is.

Probeer dit eens:
Leun wat meer achterover.
Blijf betrokken, toon empathie…
maar laat het probleem waar het hoort.

Want pas als de ander verantwoordelijkheid voelt, ontstaat er échte beweging.

Minder doen = vaak meerr effect

Adres

Linnaeushof 6-1
Amsterdam
1098KH

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Nonons nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Scholen

Stuur een bericht naar Nonons:

Snelkoppelingen

Uitgelicht

Delen