Zelfliefde en Innerlijke veiligheid

Emotionele aanwezigheid

Je laat de ander weten dat het veilig is om zich te uiten en dat je niet in een overlevingsstrategie schiet.

** Overlevingsstrategie Verlammen **

Verlammen of bevriezen ontstaat wanneer vechten of vluchten ooit geen optie was.
Stilvallen en op slot gaan was toen de veiligste keuze.

Je systeem leert:
“Als ik niets doe, gebeurt er misschien ook niets.”

In het dagelijks leven zie je dat zo:
* blokkeren in gesprekken
* niet kunnen voelen of kiezen
* uitstel of passiviteit
* vermoeidheid of dissociatie
“Ik weet het niet” (en dat klopt ook écht)

Je systeem heeft een manier gevonden om niet overspoeld raken.

** Emotionele honger **

De behoefte aan contact, verbinding, geruststelling en veiligheid. Wat je tekort bent gekomen zoek je in de ander.

Ontmoetingen met potentiële partners wordt niet zomaar leuk, luchtig daten. Je analyseert, je speelt de ontmoetingen tig keer af in je hoofd en zoekt achter elk contact een betekenis. Daarmee gaat de luchtigheid verloren en ontstaat er druk in de datingfase.

In een prille omgang of in een relatie word je keer op keer uitgenodigd om je emoties woorden te geven, om te vertrouwen en om intimiteit te delen... jouw binnenwereld. De ander wilt jouw leren kennen, maar hoe doe je dat als je in een huishouden bent opgegroeid waar dit niet vanzelfsprekend was? Of waarin juist de emotionele veiligheid beperkt of onvoorspelbaar was, of ontbrak?

Bewustwording van hetgeen er gebeurd is stap 1.

** Overlevingsstrategie Vluchten **

Hoe ziet deze strategie eruit in onze huidige maatschappij waarbij we ons niet in veiligheid hoeven te brengen en vluchten voor een tijger?

In ons dagelijks leven vindt dit veel subtieler plaats en staat vluchten niet altijd synoniem aan de benen nemen en letterlijk wegrennen.

In het dagelijks leven zie je dat zo:
🎯 'moeilijke' gesprekken vermijden
🎯 emoties rationaliseren of wegwuiven
🎯 snel afleiding zoeken (werk, telefoon, plannen)
🎯 moeite met confrontatie
🎯 onrust in je lijf, maar doorgaan

Als je zo leeft, in hoeverre sta je in contact met jouw gevoelswereld?

"Vluchten" als overlevingsstrategie ontstaat vaak wanneer nabijheid, conflict of emotie ooit te overweldigend of onveilig voelde.
Hoe werd er gereageerd als je een flinke huilbui had of als je jouw boosheid uitte? Mocht dat er zijn? Of werd je in de hoek gezet? Vermeden tot je 'weer normaal' kon doen? Kreeg je op je kop? Deed jouw mening en gevoel er ook toe bij onenigheid? Werd je gehoord of heb je de boodschap gekregen dat het er niet toe doet wat jij zegt?

Je systeem heeft geleerd dat een terugtrek reactie (weggaan door de ruimte te verlaten, je onttrekken aan de situatie) je meer oplevert dan je te uiten, ook al wordt de situatie ongemakkelijk.

Een eerste stap is om op het moment dat het gebeurt te erkennen: "Ik wil hier nu weg" en toch proberen om erbij te blijven. Je kunt dit langzaam leren.
⚠️ Dit bericht is niet bedoeld voor levensbedreigende en gewelddadige situaties.

Goedemorgen,

Misschien herkenbaar voor je…



👉

Opgroeien met psychisch kwetsbare ouder: de impact op een kind Jozef herinnert zich vooral de onvoorspelbaarheid thuis: de gespannen sfeer, woede-uitbarstingen en het uiten van suïcidale gedachten in het bijzijn van hem en zijn broertje. “Ik stond altijd op scherp,” vertelt hij aan J/M Ouders. “Je wist nooit wat je zou aantreffen als je thuiskwam. Welke ...

** JEZELF OPZIJ ZETTEN**

Dit bericht gaat over wanneer je jezelf structureel opzij zet.
Wanneer jij de vriendin of vriend bent die zich altijd aanpast, die altijd instemt en die 'makkelijk in de omgang' is. Flexibel, meebewegend en beschikbaar.

Je bent degene die zijn of haar behoeften niet uitspreekt en eigenlijk is de vraag: ben je je bewust van jouw behoeften, voorkeuren en verlangen? En zo ja, spreek je ze ook uit? Wat weerhoudt je om dat te doen?

Als jij jezelf telkens hoort zeggen 'Het maakt mij niet uit' dan is het tijd voor zelfonderzoek. Maakt het je écht niet uit of ben je 'sociaal wenselijk' bezig waardoor je jezelf opzij zet... keer op keer en men eigenlijk niet anders meer van jou gewend is.