19/02/2025
Ik weet nog goed hoe ik me voelde toen ik net begon als leesspecialist. Ik dacht: "de DMT is een belangrijke toets, dus we moeten zorgen dat leerlingen hier goed op scoren." En eerlijk gezegd was er ook wel wat druk vanuit de schoolleiding. Dus… liet ik leerlingen in mijn leesgroepjes extra oefenen met woordrijen. Veel woordrijen.
Ik vond er niks aan. En de kinderen ook niet. Supersaai. En eerlijk gezegd leverde het ook niet veel op: ik had niet het idee dat mijn leerlingen goed vooruit gingen.
Dit had ik veel eerder had willen weten:
👉🏼 Oefenen met woordrijen verbetert de leesvaardigheid niet. Sterker nog, het helpt nauwelijks om beter te scoren op de DMT zelf. En het heeft vrijwel geen effect op tekstlezen, laat staan op begrijpend lezen.
👉🏼 Oefenen met woordrijtjes is killing voor de motivatie. Wil je dat kinderen een hekel krijgen aan lezen? Dan moet je vooral veel saaie woordrijtjes gaan oefenen.
Had ik dat toen maar geweten… Dan had ik veel sneller ingezet op wat wél werkt: werken aan klank-tekenkoppeling en herkenning van woordstructuur, rijke teksten, leuke boeken en een faciliterende leesmethodiek.
📌 Wat ik nog meer had willen weten?
👉🏼 Bijvoorbeeld dat je na eind groep 4 in veel gevallen kunt stoppen met afname van de DMT.
👉🏼 En dat een lage DMT-score niet altijd betekent dat een leerling een leesprobleem heeft.
👉🏼 En dat een gemiddelde of hoge score niet alles zegt en zelfs een leesprobleem kan verhullen.
Hoe ga jij om met de DMT? En hoe ga je om met 'tegenvallende' resultaten?
