21/04/2026
Ik dacht dat vroeger wel.
Dus plande ik hele blokken ‘me-time’ en rustmomenten in mijn agenda.
Die vervolgens eindigden in scrollen, Netflix, afspreken, slapen (want ja… drie kinderen).
En toch voelde ik me daarna niet per se opgeladen of vervuld.
Gek hè? 😏
Totdat ik ging zien wat er écht gebeurde:
Ik was helemaal niet bij mezelf.
Ik was mezelf gewoon keihard aan het ontwijken.
Want zodra het even stil werd pakte ik mijn telefoon erbij.
En als ik even niets hoefde, dan zorgde ik wel dat ik toch iets te doen had.
(Lees huishouden)
Er was altijd wel afleiding.
Lekker onschuldig verpakt als ‘tijd voor mezelf’.
Maar, het was gewoon niet willen voelen wat eronder zat.
Want daar zit ‘ie:
Komen opdagen voor jezelf gaat niet over hoeveel tijd je voor jezelf inplant en hoe je die tijd vervult met leuke dingen voor jezelf.
Het gaat over wat je durft te voelen, daarbij aanwezig blijven en jezelf kunnen dragen.
Kun jij bij jezelf blijven op het moment dat het ongemakkelijk wordt?
Als je leegte, onrust of pijn voelt?
Of ren je er meteen van weg?
Dat weglopen in scrollen, afspraken, gezelligheid, dat voelt onschuldig.
Maar het is niets anders dan jezelf verlaten.
En zolang je dat blijft doen, blijf je vastzitten in dezelfde patronen.
Echt komen opdagen voor jezelf is aanwezig blijven en voelen.
De eerst volgende keer waarop je denkt: Oh ik pak ff mijn telefoon.
👉 Dat is je moment.
Laat ‘m liggen.
Sluit hem desnoods op achter een driedubbel slot. 😉
Ga geen klusjes doen of Netflixen, maar gewoon eens met jezelf zijn.
Al is het maar 10 minuten.
Er ontstaat er iets wat geen enkele
Netflix serie of scrollsessie je gaat geven:
Je blijft aanwezig. Je zakt terug in jezelf.
Het gevoel van “Ik ben er écht voor mij” groeit.
Dat is écht komen opdagen voor jezelf.
Ik ben benieuwd wat er gebeurt als je dit vandaag eens probeert.
19/03/2026