Academie voor Kinesiologie

Academie voor Kinesiologie Hét opleidingsinstituut voor kinesiologie! Leer werken met hand en hart

De eerste lesdagen van de nieuwe groep zitten erop. En ik ging met een grote glimlach naar huis.Elke keer weer bijzonder...
17/09/2026

De eerste lesdagen van de nieuwe groep zitten erop. En ik ging met een grote glimlach naar huis.

Elke keer weer bijzonder om zo'n nieuwe groep binnen te zien komen. Mensen die al jaren voelen dat er méér is dan praten alleen. Die nieuwsgierig zijn naar wat er onder de oppervlakte speelt. En die dan voor het eerst op de tafel klimmen en met hun eigen handen ontdekken dat een lijf antwoord geeft. Dat moment vind ik na al die jaren nog steeds het mooiste van mijn werk.

Aan het eind vroeg ik ze wat ze ervan vonden. Dit schreven ze:

"heel duidelijk"
"fijne combinatie van praktijk en uitleg"
"veel zin in de komende tijd"
"Roos neemt de tijd voor vragen en straalt nog steeds plezier uit in het lesgeven"
"diepgang"
"humor"
"interessant"
"Ga zo door, op naar 100000 kinesiologen!"

Van die laatste werd ik even stil. En daarna heel blij. Want daar doe ik het voor. 🙂

In vier jaar leer je bij ons niet alleen spiertesten en energie. Je leert veilig en onderbouwd werken op structureel, biochemisch en emotioneel niveau. Je leert goed voor jezelf zorgen als therapeut. En je bouwt tijdens de opleiding je eigen praktijk op, zodat die na vier jaar staat als een huis. Met je diploma worden je sessies vergoed door de zorgverzekeraars.

Deze groep is nu onderweg. En er is weer een nieuw instapmoment: je kunt je nu inschrijven voor de start in januari 2027.

Denk en voel je: hé, dit is misschien iets voor mij? Schrijf je dan in voor de start van januari 2027 en ga dit avontuur aan. Ik zou het heerlijk vinden om jou volgend jaar aan mijn tafel te zien.

17/09/2026

"Ga zo door, op naar 100000 kinesiologen!" Dat schreef een nieuwe student na haar eerste lesdagen. Daar werd ik even stil van. 😊

De nieuwe groep is gestart. Mensen die al jaren voelen dat er méér is dan praten alleen, die voor het eerst op de tafel klimmen en met hun eigen handen ontdekken dat een lijf antwoord geeft.

Dit gaven ze mee na de startdagen:

"heel duidelijk"
"fijne combinatie van praktijk en uitleg"
"veel zin in de komende tijd"
"Roos neemt de tijd voor vragen en straalt nog steeds plezier uit in het lesgeven"
"diepgang"
"humor"
"interessant"

In vier jaar leer je bij ons de taal van het lichaam, hoe je veilig en onderbouwd werkt, hoe je goed voor je eigen energie zorgt én hoe je je praktijk neerzet. Na je diploma worden je sessies vergoed door de zorgverzekeraars.

Er is weer een nieuw instapmoment: je kunt je nu inschrijven voor de start in januari 2027.

Voel je 'hé, dit is misschien iets voor mij'? Schrijf je dan in voor januari 2027. Ik zou het heerlijk vinden om jou aan mijn tafel te zien. 🙂

"Ik snap het wel, maar het lukt me thuis niet om te testen."Dat berichtje krijg ik de laatste tijd steeds vaker. Van men...
17/09/2026

"Ik snap het wel, maar het lukt me thuis niet om te testen."

Dat berichtje krijg ik de laatste tijd steeds vaker. Van mensen die mijn boek gelezen hebben, die precies weten hoe het hoort... en toch niks voelen onder hun handen.

Ik word er stiekem blij van. Want dat is precies waarom een tweedaagse bestaat.

In een boek kan ik je vertellen hóe een spiertest werkt. De positie. De druk. De reactie. Dat staat er allemaal netjes in.

Maar wat ik niet op papier krijg:

Hoe zacht die druk eigenlijk is. Bijna iedereen duwt de eerste keer veel te hard. Ik zie het gebeuren en dan leg ik even mijn hand op de jouwe: zó zacht.

Wat je voelt onder je handen als een spier meegeeft. Dat is geen wegzakken, het is iets veel subtielers.

Hoe je merkt dat jij zelf staat te duwen, omdat je stiekem al een antwoord wil. Dat is menselijk hoor. Maar je moet het wel leren zien bij jezelf.

Hoe je je eigen spanning uit de test haalt. Want als jij vol zit, test je jezelf mee.

En dan die stilte. Hoe stil het wordt als het antwoord klopt. Daar heb ik geen woorden voor. Ik kan alleen naast je gaan staan en vragen: voel je dat? Ja? Dát is het.

Dat is het verschil tussen weten en voelen. Weten zit in je hoofd, voelen zit in je handen. En dat tweede leer je alleen door het te doen, met iemand die meekijkt.

Daarom werk ik in de kinesiologie met hart én handen. Op de tweedaagse De Kracht van het Spiertesten staat het voel-stuk centraal. Twee dagen zelf ervaren, in jouw tempo, met jouw vragen. Je gaat naar huis met je eigen Kinesiologie EHBO-koffer, toegang tot de online leeromgeving en je mag daarna gratis meedoen aan de begeleide oefenavonden. Want oefenen blijft oefenen.

Ik geef deze cursus nu al meer dan 25 jaar. En het mooiste? De meeste mensen willen na die twee dagen méér.

Heb jij het boek gelezen en blijft het bij snappen? Kom het dan een keer voelen. Ik ontmoet je graag.

Halverwege de cursusdag zat ze ineens in tranen.We waren met een oefening bezig, heel simpel eigenlijk, twee handen en e...
15/09/2026

Halverwege de cursusdag zat ze ineens in tranen.

We waren met een oefening bezig, heel simpel eigenlijk, twee handen en even stil zijn. En plotseling kwam er iets naar boven wat ze jaren had weggedrukt. Ze schrok er zelf het meest van.

"Sorry", zei ze meteen. "Sorry hoor."

Maar er was helemaal niks om sorry voor te zeggen. Niemand in de groep vond het gek. Er werd een kopje thee ingeschonken, iemand legde een hand op haar rug, en we namen gewoon even de tijd. Dat is precies waar zo'n dag voor bedoeld is.

Afgelopen weekend gaf ik weer De Kracht van het Spiertesten en dit moment bleef aan me plakken.

Want weet je wat mensen mij van tevoren bijna altijd vragen? "Krijg ik dat spiertesten wel onder de knie?" Ze twijfelen aan hun handen, aan hun gevoeligheid, aan of ze het wel goed doen.

Maar dat is bijna nooit de echte vraag.

De echte vraag is: durf ik te voelen wat er bij mij zelf speelt?

Want kinesiologie leer je niet met je hoofd alleen. Je luistert via de spiertest naar het lijf van iemand anders, en dat kun je pas echt als je jouw eigen signalen niet meer wegduwt. Leren voelen begint bij jezelf. Altijd.

Dat is meteen het mooiste van dit vak. Je leert een prachtig ambacht én ondertussen ruim je je eigen oude spullen op. Ik zie het al 25 jaar gebeuren: mensen komen binnen om iets te leren, en gaan naar huis als een iets steviger versie van zichzelf. Hoe steviger jij staat, hoe meer een ander even bij jou kan leunen. 😊

En nee, je hoeft niet te huilen op een cursusdag hoor. Maar als het gebeurt, is er ruimte.

Herken jij dat? Dat er iets is wat je al een tijdje netjes wegduwt omdat het even niet uitkomt? Ik ben echt benieuwd. Zet het gerust hieronder of stuur me een berichtje.

Bij het voorbereiden van een nieuwe lesdag bladerde ik door mijn oude Touch for Health-map.Daar stond het, in mijn eigen...
14/09/2026

Bij het voorbereiden van een nieuwe lesdag bladerde ik door mijn oude Touch for Health-map.

Daar stond het, in mijn eigen handschrift, in de kantlijn bij de eerste spiertesten: "werkt dit echt?"

Onhandige krabbels. Een tekening van een spier die op niets lijkt. En dus die vraag. Ik weet nog goed hoe dat voelde: nieuwsgierig en tegelijk een beetje ongelovig. Ik wilde het snappen voordat ik het geloofde.

En toen legde ik mijn handen op een arm.

Eerst stevig. Toen, na een klein stukje bewustwording, gaf diezelfde arm mee. Ik duwde niet harder. Ik deed niets anders. Ik heb het nog een paar keer overgedaan, want ik wilde bewijs.

Dat was het moment. Daar boog mijn pad af naar waar ik nu sta.

Wat ik daar leerde en wat ik nu elke lesdag terugzie:

👉 Je leert spiertesten niet door erover te lezen of door het te begrijpen. Je leert het door het onder je handen te voelen.
👉 Twijfel hoort erbij. "Krijg ik dit ooit onder de knie?" is geen teken dat je het niet kunt, het is een teken dat je het serieus neemt.
👉 Het lichaam geeft antwoorden die woorden niet geven. Daar zit de hele kracht van kinesiologie.
👉 Je begint bij jezelf. Eerst je eigen stress en overtuigingen opruimen, daarna kun je een ander pas echt goed helpen.
👉 Touch for Health is de basis waar alles op verder bouwt. Ook na al die jaren nog.

In De Kracht van het Spiertesten laat ik je dat allemaal zelf ervaren. Twee praktische dagen, €197, en je gaat naar huis met je eigen Kinesiologie EHBO-koffer. Deze cursus geef ik al meer dan 25 jaar. En de meeste cursisten willen daarna meer. 🙂

Nieuwsgierig geworden? Stuur me een berichtje met je vraag, of meld je aan voor de eerstvolgende twee dagen. Het lijkt me leuk om je te ontmoeten.

Je kunt alles over de spiertest lezen en het daarna nog steeds niet kunnen.Ik meen dit serieus. Ik kan je precies beschr...
13/09/2026

Je kunt alles over de spiertest lezen en het daarna nog steeds niet kunnen.

Ik meen dit serieus. Ik kan je precies beschrijven hoe je test: waar de arm staat, in welke richting je duwt, hoeveel druk, hoe lang je wacht. Je kunt het uit je hoofd leren en het foutloos opdreunen.

En dan leg je je handen op de arm van je oefenmaatje en voel je... twijfel. Was dat nou een change? Of duwde ik gewoon te hard? Of te zacht? Of wilde ik het te graag?

Het voel-stuk zit niet in je hoofd. Dat gaat in je handen zitten. En dat gebeurt alleen door het honderd keer te doen, met iemand naast je die op het juiste moment zegt: dáár, voel je dat?

Daarom zijn onze dagen zo praktisch ingericht. Weinig theorie vooraf, veel voelen. En daarom hebben we ook de gratis begeleide oefenavonden — want dit soort leren houdt niet op als de cursusdag afgelopen is.

De Kracht van het Spiertesten is twee dagen, €197, en je gaat naar huis met je eigen Kinesiologie EHBO-koffer. Inclusief toegang tot de online leeromgeving met filmpjes en extra uitleg.

Dus: wil je het zelf onder je handen voelen? Stuur me een berichtje, ik vertel je er graag meer over.

"Ik heb alles geleerd over het vak. En niks over mezelf laten zien."Dat zei ze, en het bleef hangen. Jaren cursussen ged...
12/09/2026

"Ik heb alles geleerd over het vak. En niks over mezelf laten zien."

Dat zei ze, en het bleef hangen. Jaren cursussen gedaan, een map vol certificaten, een praktijkkamer die er prachtig uitziet. En nog steeds geen eerste cliënt.

Ik hoor het zó vaak. En het is elke keer weer zonde.

Ik heb het van dichtbij gezien in de jaren dat ik losse cursussen gaf. Mensen groeiden voor mijn ogen. Ze leerden spiertesten, ze leerden luisteren naar het lijf, ze werden betere mensen én betere therapeuten. Certificaat na certificaat. En dan gingen ze naar huis, richtten een mooie kamer in met een plant en een behandeltafel... en daar bleef het.

Niet omdat ze niet goed waren. Omdat niemand hen ooit had geleerd zichzelf zichtbaar te maken.

Daar wil ik best een uitgesproken mening over hebben: een therapeutenopleiding die alleen technieken geeft, doet haar studenten tekort. Je leidt dan mensen op die het vak beheersen en geen praktijk hebben. Dat is geen kleine omissie, dat is een halve opleiding.

Ik weet dat er anders over gedacht wordt. "Ondernemerschap is toch niet therapeutisch?" "Dat leer je later wel, als je zover bent." Ik snap die reflex. Veel mensen in ons vak zijn juist gevoelig, bescheiden, gericht op de ander. Zichzelf op de voorgrond zetten voelt ongemakkelijk.

Maar zichtbaar zijn is niet hetzelfde als jezelf verkopen. Zichtbaar zijn is gewoon: helder kunnen vertellen wie je helpt en waarmee. Zodat de mensen die jou nodig hebben je kunnen vinden. Meer is het niet. En eerlijk? Het "later wel" komt bijna nooit vanzelf.

Daarom zit ondernemerschap bij ons vanaf dag één in de vierjarige opleiding tot kinesioloog. Naast de spiertesten, naast het werken op structureel, biochemisch en emotioneel niveau, naast het werk aan jezelf. Wie help je. Hoe vertel je dat. Hoe bouw je een eigen praktijk die staat als een huis. Want vakmanschap en zichtbaarheid zijn geen twee losse dingen, het is één beroep. 🙂

Ben je je aan het oriënteren op een opleiding? Vraag dan bij elke school die je bekijkt: en hoe kom ik straks aan cliënten? Het antwoord zegt je meer dan de hele studiegids.

Wat vind jij? Hoort ondernemerschap thuis in een therapeutenopleiding, of juist niet? Ik lees je reactie graag.

Alles over de opleiding lees je via de link hieronder.

Er is een moment in elke opleiding waarop een student zegt: "maar ik zág toch gewoon wat er aan de hand was?"Klopt. Waar...
11/09/2026

Er is een moment in elke opleiding waarop een student zegt: "maar ik zág toch gewoon wat er aan de hand was?"

Klopt. Waarschijnlijk zag je het ook goed. En toch begin je daar niet.

In Touch for Health balanceer je vanuit een doel dat de cliënt zélf formuleert. In haar woorden, niet in de jouwe. En dan test je of het lijf meedoet. Soms komt er iets heel anders bovendrijven dan wat jij bedacht had. Dan had jij het mis en het lichaam gelijk. Dat is niet erg, dat is het hele idee.

Waarom is dat zo belangrijk?

Omdat je anders in de reddersrol schiet. Jij bedenkt, jij lost op, jij weet het beter — en de cliënt wordt afhankelijk van jou. Dat wil je niet. Daar heeft niemand iets aan.

Wij noemen dit het selfresponsibility model. Jij faciliteert, het lijf wijst de weg, de verantwoordelijkheid blijft bij de cliënt. En dat maakt jouw werk als therapeut ook lichter. Je hoeft niet alles te dragen.

Zin om te ervaren hoe het is als het lichaam zelf antwoord geeft? Stuur me een berichtje, of meld je aan voor De Kracht van het Spiertesten: twee dagen, €197.

"Ik heb een half A4 vol klachten, Roos. En toen dacht ik: en nu?"Dit is met afstand de vraag die ik het vaakst krijg van...
10/09/2026

"Ik heb een half A4 vol klachten, Roos. En toen dacht ik: en nu?"

Dit is met afstand de vraag die ik het vaakst krijg van beginnende kinesiologen. Op de oefenavonden, in de begeleiding, tussendoor bij de koffie. De intake ging goed, de cliënt heeft van alles verteld, en toch heb je geen richting te pakken. Je hebt een boodschappenlijstje.

Dat komt niet doordat jij iets fout doet. Het komt doordat cliënten getraind zijn in vertellen wat er mis is. Dat doen ze bij de huisarts, dat doen ze bij de fysio, dat doen ze thuis aan tafel. Vertellen wat ze wél willen heeft nog nooit iemand ze gevraagd.

En ken je die roze olifant nog? Denk NIET aan een roze olifant. Waar dacht je nu aan? Precies. "Ik wil niet meer zo moe zijn" werkt op dezelfde manier. Als je het woordje niet weghaalt, blijft er staan: ik wil moe zijn. Onhandig doel dus.

Drie manieren om door te vragen:

1. "Wat zou er anders zijn als die klacht er niet meer was?" Blijf doorvragen tot het concreet is en in gedrag zit. Niet "dan voel ik me beter", maar "dan fiets ik weer naar mijn werk" of "dan zeg ik gewoon nee tegen mijn schoonmoeder".

2. "Wanneer ging het wél goed?" Er is altijd een moment. Een week, een middag, één gesprek. Daar zit informatie in die je uit geen enkele klachtenlijst haalt.

3. "Wat belet die klacht je om te doen?" Hier komt het verlangen boven. Vaak met tranen erbij, want dit is wat er echt speelt onder de oppervlakte.

Wat je overhoudt is geen symptoom meer maar een doel. En daar kun je op werken én op testen. Want een spiertest wil een richting van je — op een lijstje kun je niet testen, op "ik wil ontspannen en met plezier voor de klas staan" wel.

Het mooiste vind ik nog dit: de cliënt hoort zichzelf voor het eerst iets willen. Dat is voor veel mensen een compleet nieuwe ervaring. En het legt de verantwoordelijkheid meteen op de goede plek — bij hen, niet bij jou. Geen redden nodig. 🙂

Probeer het eens in je volgende intake. Eén van de drie is al genoeg om het gesprek te laten kantelen.

Laat je me weten hoe het ging? Ik lees het graag hieronder.

Wat gaaf! Juf Mieke in de spotlight bij de VBAG! 🌟Onze Mieke heeft een mooi artikel geschreven voor de beroepsvereniging...
10/09/2026

Wat gaaf! Juf Mieke in de spotlight bij de VBAG! 🌟

Onze Mieke heeft een mooi artikel geschreven voor de beroepsvereniging waarin ze vertelt over kinesiologie en de kracht van spiertesten.

Het is zo leuk om te zien hoe ze uitlegt wat je allemaal kunt doen met spiertesten. Want laten we eerlijk zijn: veel mensen denken bij kinesiologie alleen aan het testen van een arm. Maar er gebeurt zoveel meer!

Met spiertesten kun je letterlijk luisteren naar wat het lichaam te vertellen heeft. Je ontdekt waar stress zit, welke emoties vastzitten in het lijf, en wat er nodig is om weer in balans te komen. Het lichaam liegt niet. Woorden kunnen verhullen, maar je spieren vertellen altijd de waarheid.

En dat is precies wat Mieke zo mooi weet over te brengen in haar artikel. Hoe je met je handen, je gevoel en je kennis écht het verschil kunt maken voor mensen.

Ben je nieuwsgierig geworden naar wat kinesiologie voor jou kan betekenen? Of wil je zelf leren hoe je met spiertesten aan de slag kunt? Stuur me gerust een berichtje!

Trots op jou, Mieke! 💚

𝗪𝗲𝗹𝗸𝗲 𝘁𝗵𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶𝗲𝘃𝗼𝗿𝗺 𝗽𝗮𝘀𝘁 𝗯𝗶𝗷 𝘄𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴?

Binnen VBAG werken therapeuten vanuit uiteenlopende complementaire therapievormen. Maar wat houden die eigenlijk in? En hoe ziet zo'n behandeling er in de praktijk uit? We leggen het uit in onze blogs.

Dit keer neemt VBAG-therapeute Mieke Spaargaren ons mee in de wereld van kinesiologie. Ze vertelt over spiertesten, de samenhang tussen structuur, psyche en chemie en hoe zij samen met haar cliënten onderzoekt waar stress of onbalans aanwezig is.

Lees de blog ‘Wat vertelt jouw lichaam? Over kinesiologie, spiertesten en de weg naar balans’ en maak kennis met Mieke en haar vakgebied.
👉https://vbag.nl/kinesiologie-als-het-lichaam-antwoord-geeft/

Adres

Gnephoek 2B
Alphen Aan Den Rijn
2401LP

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Academie voor Kinesiologie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen