Coachpraktijk Openhartog

⚠️ Stop met overal “ja” op zeggen als het je leegtrekt.

Je zegt: “Ja hoor!”
Maar diep vanbinnen voel je al dat het eigenlijk een “nee” is.

En toch doe je het.
Omdat je niemand wilt teleurstellen.
Omdat het makkelijker lijkt.
Omdat je gewend bent om jezelf op de tweede plek te zetten.

Maar eerlijk…
wie zorgt er voor jou als jij het niet doet?

Elke “ja” tegen een ander
kan een “nee” tegen jezelf zijn.

Misschien is dit het moment om het anders te doen.
Zachter voor jezelf. Eerlijker naar jezelf.

💬 Waar ga jij vandaag een grens trekken?

Liefs, Marjan

✨ Waarom proberen we zo vaak iemand te zijn die we niet zijn?

“Doe vooral waar je positieve energie van krijgt en van oplaadt.
Je vraagt een vis toch ook niet om te springen of een kangoeroe om te zwemmen?”

Zo vaak passen we ons aan.
Doen we wat er verwacht wordt.
Gaan we over onze eigen grenzen… terwijl het eigenlijk niet bij ons past.

Maar wat als je vandaag eens eerlijk kijkt:
waar krijg jíj energie van?
Wat voelt licht, in plaats van zwaar?

Je hoeft niet overal goed in te zijn.
Je hoeft alleen te doen wat bij jou past.

💬 Waar laad jij écht van op?

Liefs, Marjan

✨ Wat als je vandaag stopt met vechten tegen jezelf?

Vandaag zeg ik tegen mezelf:
ik accepteer mijzelf… precies zoals ik ben.
Met alles wat goed gaat, én alles wat schuurt.

We zijn vaak zo streng voor onszelf.
Alsof we eerst beter, rustiger of sterker moeten zijn voordat we mogen ontspannen.

Maar wat als acceptatie juist het begin is?
Van rust. Van zelfliefde. Van ruimte om te groeien.

Niet omdat alles perfect is,
maar omdat jij het waard bent — ook vandaag al.

💬 Kun jij jezelf vandaag een beetje zachter benaderen?

Liefs, Marjan

✨ De vraag die iemands hele dag kan veranderen…

Vanmorgen op het schoolplein hoorde ik een simpel zinnetje:
“Heb je er zin in vandaag?”

Zo’n kleine vraag… en toch gebeurde er iets.
Een kind werd gezien. Een gesprek ontstond. De dag werd lichter.

We zoeken vaak naar grote oplossingen, naar manieren om meer rust, verbinding en aandacht te ervaren.
Maar juist in het klein zit de kracht.

Een vraag.
Een glimlach.
Even écht kijken naar de ander.

Misschien is dat de uitnodiging van vandaag:
kijk eens om je heen… en durf die ene simpele vraag te stellen.

💬 Heb jij er zin in vandaag?

Liefs, Marjan

🖤 “Rouw zit niet alleen in je hoofd…”

Het zit in je hele systeem.
In je lichaam. In je energie. In hoe je je voelt, dag na dag.

Juist daarom is het zo belangrijk om goed voor je fysieke toestand te zorgen tijdens rouw.

Eet je?
Drink je voldoende?
Slaap je een beetje?
Kom je nog in beweging?

Kleine dingen, maar met grote impact.
Want een gedragen lichaam helpt je om je emoties beter te dragen.

Rouw vraagt veel van je.
Wees dus extra mild voor jezelf.

Liefs,
Marjan

😰 “Wat gebeurt er eigenlijk in je lichaam tijdens een paniekaanval?”

Het voelt heftig. Overweldigend.
Alsof je de controle verliest.

Maar wat er gebeurt…
is eigenlijk een overactief alarmsysteem.

Ik neem je mee in wat er in je lichaam en hoofd gebeurt tijdens een paniekaanval , zodat je beter begrijpt wat je ervaart én er anders mee om kunt gaan.

Bewustwording is de eerste stap naar rust.

Liefs,
Marjan

“En jij dan…?”

Je zorgt voor anderen.
Je denkt aan wat zij nodig hebben.
Je staat altijd klaar.

Maar ergens onderweg…
ben je jezelf een beetje vergeten.

Dit is een zachte herinnering:
je hoeft jezelf niet als laatste op je lijst te zetten.
Zorgen voor jezelf is geen luxe.
Het is een voorwaarde.

Liefs,
Marjan

En toen wist je het niet meer.
Je had alles geprobeerd.
Met een verdrietig gezicht zit je tegenover me.
Je doet zo je best.
Je wilt laten zien dat je het kan.
Maar ergens… lukt het niet meer.
En precies daar loop je vast.
Wat ik dit zó vaak zie in mijn praktijk.
Mensen die alles zelf willen dragen.
Alles zelf willen oplossen.
Alles zelf willen kunnen.
En dan stel ik die ene vraag:
“En wat als je hulp had gevraagd?”
Er valt een stilte.
Twijfel verschijnt.
En soms komt er zacht:
“Maar… zij hebben het ook druk.
Ik wil geen last zijn.”
Alsof jij alleen mag bestaan als je alles alleen oplost.
Ik geef je een kleine opdracht:
Vraag hulp.
Gewoon doen.
En daarna…
kijk wat er gebeurt.
Voel het.
Ervaar het.
En ontdek:
stort de wereld echt in…
of heb je het groter gemaakt in je hoofd dan het is?
Twee weken later zit je weer tegenover me.
Er zit iets anders in je houding.
Iets lichter.
Het is gelukt.
Je hebt hulp gevraagd.
En je hebt het niet alleen hoeven doen.
Sterker nog…
je kreeg een compliment van je leidinggevende.
“Goed dat je dit hebt gedaan.”
En daar begint het.
Niet bij perfectie.
Maar bij het eerste kleine stapje.
Ik ben al blij, want iedere verandering begint met een eerste stap.