09/08/2026
Zondagmiddag, het pad langs ons huis. Het is prime time fietsles-tijd.
Een klein ventje op dito fietsje; stuur wankel, blik strak op het asfalt vlak voor het voorwiel.
Er bestaat niets anders op dat moment.
Iets later volgt een meisje.
Zij kijkt alle kanten op, behalve naar voren. De hond, een vogel en een buurman die zijn auto wast. Het is allemaal interessanter dan sturen.
Maar de fiets gaat wel rechtuit.
Achter beiden lopen/rennen de ouders. De een loopt mee, zegt niks en laat het gebeuren.
De ander roept non-stop iets: โKijk vooruit! Trappen! Nee, de andere kant!โ
Je kunt je het soort instructies vast voorstellen. ๐
En dan volgt het moment van de dag; een jongetje stopt, kijkt zijn vader aan en roept: โJe zegt zo veel! Ik kan dat niet onthouden, hoor!โ
Vader valt stil en denkt zichtbaar na.
En het ventje fietst verder, zonder verdere aanwijzingen.
Mooie lessen in sturing en begeleiding, en dat allemaal gewoon op het pad naast ons huis.
Lessen gegeven door kinderen die nog maar net zindelijk zijn en toch al weten wat zij nodig hebben.
Oh, en laten we de discussies tussen de ouders niet vergeten, die zijn ook leuk. ๐คช
Love it! ๐