Ontplooi Bureau

Leespraat; lezen, wat je wilt zeggen. Een heel goed middel om je kind duidelijker te laten praten.
Door aan te sluiten bij wat je kind wilt, is de wil om te leren heel groot. Dus een win-win situatie. In dit geval is het zelfs een win-win-win situatie, want de koekjes zijn heerlijk ;-)

Tadaa! een nieuwe naam. Dit was helaas nodig omdat iemand de naam ontwikkeleren geregistreerd had. Na een dagje brainstormen is het ontplooi Bureau geworden.
Veel plezier

Samen aan iets werken leert het kind om het (later) alleen te kunnen.
Samen doen is de basis van leren.

Hoe voed jij je kind op?

Uit een Japans onderzoek (jan 2016)van Prof. Kazuo Nishimura (Kobe Universiteit, Center voor Sociale Innovaties) en Prof. Tadashi Yagi (Doshiha Universiteit, Economie Faculteit) onder 5000 deelnemers is gekeken naar het effect van opvoeding en de relatie die je met je ouders hebt (gehad). Het onderzoek vond plaats in opdracht van de Research Instituut voor Economie, Handel en Industry, de Japanse denktank.
Er is gekeken naar de effecten van opvoeding op academische scholing, salaris, geluksgevoel en sociale betrokkenheid.
De vragen gingen over hoeveel interesse, regels, onafhankelijkheid en “quality-time”je ouders je gaven en hoeveel vertrouwen, en hoe veel er gescholden werd.
Hieruit bleek dat kinderen die een positieve opvoeding kregen, waarin veel positieve aandacht was, er vertrouwen heerste tussen ouder en kind, grootte of gemiddelde ruimte was voor onafhankelijkheid van het kind en waar veel tijd samen werd door gebracht, later het hoogst scoorden op hun opleidingsniveau, de hoogte van hun salaris, hun geluksgevoel en hun sociale betrokkenheid.
Ik hoop dat jullie het met me eens zijn dat wat geldt voor de thuis situatie ook zal gelden voor de school situatie, dus het streven wordt positieve scholing, uitgaan van mogelijkheden!

Ik zeg, klant :-)

Ieder dubbeltje zou met goed onderwijs een kwartje moeten kunnen worden.

Lang geleden hoorde ik een verhaal van een school. Die school deelde zijn leerlingen op in “goede” en “minder goede leerlingen”. De beide groepen kregen op hun niveau les en aan het einde van het school klopte het nog steeds, de “goede leerlingen” waren nog steeds beter dan de “minder goede leerlingen”. Tot het jaar dat de twee lijsten, per ongeluk, verwisseld werden, OEPS!
Toen kregen de “minder goede leerlingen” opeens de lessen van de “goede leerlingen”, en voor de “goede leerlingen” visa versa. Gaande het jaar werd de omwisseling bemerkt en werd er naar de resultaten van de leerlingen gekeken, toen bleek dat de “minder goede leerlingen” met hun “goede lessen” net zo goed hadden gepresteerd dan de “goede leerlingen” toen ze de “goede lessen” kregen. Maar dat de “goede leerlingen” die de “minder goede lessen” hadden gekregen waren afgezakt naar resultaten van de “minder goede leerlingen”, dubbel OEPS.
Zou het dan toch zijn, dat als de leraar gelooft dat jij slim bent, jij (per ongeluk) beter onderwijs en meer aandacht krijgt dan dat kind dat de toets minder goed maakte? Dit is de reden dat ik gister ademnood kreeg van het stukje “leerling beter af in klas van gelijk niveau” op de site van NOS. Gelukkig werd een paar uur later een stukje geplaatst van “de leerkracht van het jaar 2015/2016” Wouter Sieber, “klik tussen leraar en leerling belangrijker dan klas van gelijk niveau”. Kreeg ik toch weer een beetje lucht.
Ontwikkeling gaat namelijk niet alleen over goede (Cito)scores maar ook over welke mogelijkheden je krijgt en hoeveel vertrouwen je gegund is. Die “goede leerling” is misschien nog niet zo goed op het sociale vlak en die vaardigheid heb je later heel hard nodig. Je schooltijd is een mooi startpunt van integratie, dat mogen we niet weg gooien voor een abstracte waarde van een abstracte test. Directeur en werknemer moeten zich namelijk bewust zijn dat ze beide gewoon mensen zijn, die rekening moeten houden met elkaar. Daar wordt de wereld mooier van.

5 Weken geleden heb ik mijn schouderblad gebroken, ik glee uit op de trap, en het puntje van mijn schouderblad zij krak, AU.
Doktersoordeel; arm in de mitella en rust houden. Tja, volledig rust houden in ons gezin is best moeilijk en dat heb ik toch zeker 3 dagen volgehouden. Dus voorzichtig ging ik weer dingen doen die geen of maar een klein beetje pijn deden. Alle dingen die anders zo gewoon en makkelijk waren, waren opeens veel moeilijker en koste me veeeel meer tijd. En toen viel er een kwartje.
Voor mensen met een beperking is dat altijd zo! Ze worden gespiegeld aan de "gewone" wereld, een wereld die vaak geen benul heeft van hoeveel inspanning het voor hun kost.
Dus vandaar deze oproep:

Ben voorzichtig met je oordeel, als "die ander" het langzamer of anders doet dan jijzelf, je kunt van de buitenkant nooit zien hoeveel inspanning en moeite de ander er in (ge)stopt!

liefs Bianca

Vandaag lekker "stoeien" met het materiaal. Eindelijk een oefening bedacht waarbij Nica de oplossing niet meteen wist.

Vandaag de workshop dynamic assessment afgerond van professor D. Tzuriel bij StIBCO.
Zoveel moois geleerd over hoe je kinderen test en ze na de testen slimmer zijn geworden. Zo gaaf.

Wat nou als je kind moet leren typen voor kurzweil (een computer programma dat voor je leest en je helpt foutloos te schrijven) maar de teksten in je typeboek, die kan je niet volgen?

Mooi stukje over hoe hersenen verschillend kunnen groeien. Dit geld ook voor kinderen met beperkingen als ADHD of ADD. Voor hun is plannen en concentreren veel moeilijker dan voor "gewone" kinderen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze het niet kunnen leren. Ze hebben (langer) hulp nodig om hun talenten optimaal te verzilveren.
Voor kinderen met verstandelijke beperkingen geld dit ook, ze zullen misschien niet het niveau halen van de gemiddelde Nederlander maar wel hoger dan wat nu in hun lijn der verwachting ligt.

https://www.youtube.com/watch?v=gdMRNDQoFLE

Prof. Jelle Jolles over verschillen tussen jongens en meisjes KRO Brandpunt, uitzending 13 februari 2011. Het thema van de uitzending was "Jongens op achterstand". Prof. dr. Jelle Jolles van onderzoeksinstituut LEARN! a...

Hallo,
Leren doen we, als het goed is, elke dag. Als je morgen gebruikt wat je vandaag geleerd heb, dan ben je weer een beetje meer ontwikkeld.
Maar soms is het niet zo makkelijk als het hierboven staat. Je snapt echt niet hoe het moet (ondanks alle uitleg), of je bent te bang om het te proberen (dat snap ik toch niet, ik probeer het niet eens meer).
Hoe nu verder.....
Als je iets leert gebruik je gereedschap, met een duur woord noem je die cognitieve vaardigheden. Soms werkt je gereedschap minder goed, met als resultaat dat het leren niet lukt. Gelukkig kunnen we hier aan werken. Ik help je graag.