De Stiltehuisjes

“Ze moeten er toch tegen kunnen?”

Ik hoor het regelmatig.
En ergens klopt het ook.
Ja, kinderen moeten leren omgaan met tegenslag.
Ja, ze moeten hun plek vinden in een wereld die niet altijd zacht is.

Maar veerkracht is niet hetzelfde als overbelasting.
We verwarren dat soms.

Een kind dat door blijft gaan terwijl het eigenlijk al vol zit, noemen we “doorzetter”.

Een kind dat zijn grens aangeeft,
vinden we al snel gevoelig.

Maar hier zit iets wezenlijks onder.

Het gaat niet over karakter.
Het gaat over het zenuwstelsel.

Over hoe een kinderbrein prikkels verwerkt.
Over hoeveel spanning iemand kan dragen voordat het systeem in overlevingsstand schiet.

En als we daar structureel overheen gaan, bouwen we geen weerbaarheid op.
Dan bouwen we gewenning aan overbelasting op.

De echte vraag is dus niet:
Kunnen ze ertegen?

Maar:
Leren ze ook herkennen wanneer het genoeg is?

Want grenzen leren voelen is óók een basisvaardigheid.
Misschien wel een van de belangrijkste.

Niet om minder te presteren.
Maar om duurzaam te leren leven.

Dat is precies waar het Stiltehuisjesconcept op gebouwd is.

Niet als zachte oplossing.
Maar als preventieve structuur waarin kinderen leren:

– Wat gebeurt er in mij?
– Wanneer loopt mijn spanning op?
– Wat helpt mij reguleren?

Dat maakt ze niet zwakker.
Dat maakt ze zelfstandiger.

Veel scholen financieren dit vanuit het Masterplan Basisvaardigheden (onderdeel burgerschap)
of via inclusiemiddelen van het samenwerkingsverband (SWV).
Omdat zelfregulatie, veiligheid en sociaal-emotionele ontwikkeling geen luxe zijn,
maar voorwaarden voor leren.

Wil je zien hoe dit er in jullie school uit kan zien?
Vraag dan de gratis RUST-pakker aan en ontdek hoe het Stiltehuisje preventief wordt ingezet.
https://destiltehuisjes.nl/gratis-rustpakker/

En wil je sparren over jullie situatie? Dat kan altijd vrijblijvend.

Misschien ontwikkelen we geen hardere kinderen.
Maar wijzere.

Liefs,
Miriam

Steeds meer scholen en BSO's hebben er wel één.
Een rustplekje. Een zitzak. Een kussentje.

En eerlijk?
Dat is al winst. Echt.

Maar… een meubel is nog geen pedagogische pijler.

Ik zie het vaak:
Een mooie plek in de klas.
Maar zonder vaste afspraken.
Zonder gezamenlijke taal.
Zonder begeleiding.
En zonder dat het team er hetzelfde over denkt.

Dan wordt het al snel:
– Een time-out plek.
– Een “ga daar maar even zitten”.
– Of iets wat vooral afhankelijk is van één bevlogen collega.

En dan zakt het weg.

Wat maakt wél verschil?

Dat rust niet iets is voor “als het misgaat”,
maar een vast onderdeel van je visie.

Dat kinderen leren:
– Wat zijn mijn grenzen?
– Wat voel ik?
– Wat heb ik nodig?
– Wat kan ik zelf doen?

Dat het schoolbreed gedragen wordt.
Dat het preventief wordt ingezet.
Dat het een derde pedagoog wordt in je gebouw.

Dan verandert het niet alleen een kind.
Dan verandert het je cultuur.

Wil je zien hoe dat eruitziet in de praktijk?
Vraag dan de gratis RUST-pakker aan en ontdek hoe het Stiltehuisjesconcept structureel wordt geïntegreerd in je school of BSO.
https://destiltehuisjes.nl/gratis-rustpakker/

Veel scholen zetten nu het Masterplan Basisvaardigheden (burgerschap) hiervoor in of inclusiegelden van Samenwerkingsverbanden.

Rust is geen accessoire.
Rust is beleid.

Liefs,
Miriam

Een klas kan muisstil zijn
en tóch vol spanning zitten.

Kinderen die niets zeggen.
Nauwelijks wiebelen.
Netjes doen wat er gevraagd wordt.

Maar vanbinnen…
aanstaan.

We verwarren stilte soms met rust.
Maar stilte kan ook onderdrukking zijn.

“Niet zeuren.”
“Gewoon doorgaan.”
“Even volhouden.”

Dat levert misschien een rustige les op.
Maar geen gereguleerd zenuwstelsel.

Echte rust is iets anders.

Rust is:
– voelen wat er in je gebeurt
– merken wanneer het te veel wordt
– weten wat je nodig hebt
– en daar passend naar handelen

Dat leer je niet door nóg strakker te sturen.
Dat leer je door kinderen taal te geven voor wat er vanbinnen gebeurt.

En ja, dat kun je op groepsniveau doen.
Zonder dat het soft wordt.
Zonder dat je je hele dag omgooit.

In de training “Onrust in je groep omzetten naar blije en betrokken kinderen” werken we precies hieraan:

✔ begrijpen wat er onder gedrag zit
✔ inchecken
✔ rustmomenten slim inzetten
✔ veiligheid bouwen in je groep
✔ van ontwikkeling in reguleren

Niet méér doen.
Anders kijken.

Wil je hiermee aan de slag in je eigen groep?
Bekijk de training via de link hieronder.
https://destiltehuisjes.nl/aanbod/training-van-onrust-naar-rust/

En wil je sparren of dit past bij jouw situatie?
Dat kan altijd vrijblijvend.

Rust begint niet bij stilte.
Rust begint bij afstemming.

Liefs,
Miriam

Op school lijkt er weinig aan de hand.

Ze doen mee.
Ze luisteren.
Ze maken hun werk.

Misschien soms wat wiebelig.
Misschien soms wat kortaf.
Maar niets wat alarmbellen doet rinkelen.

En dan komen ze thuis…
en ontploffen ze.

Boos. Overprikkeld.
Huilen om niks.
Of compleet leeg.

Wat wij soms niet zien, is hoeveel energie het kost om “het goed te doen”.

De ochtend vraagt concentratie.
Instructies. Toetsen. Samenwerken.

’s Middags denken we: nu wordt het luchtiger.

Maar creatieve vakken, groepswerk en bewegen
zijn niet minder intens.
Alleen anders.

Sommige kinderen staan al sinds half negen aan.

Dan is 14.00 uur geen tijdstip.
Het is een grens.

Wat als we niet wachten tot het ontploft?
Wat als we preventief ontladen?

Niet nóg een volgende taak.
Maar geplande rust.

Een vast moment als 'break' in de middagdrukte.
Een paar minuten.
Begeleid schakelen.
Zenuwstelsel resetten.

Met de 10 digitale RUST-momenten kun je daar morgen al mee starten.
Direct inzetbaar. Met audio's en geen voorbereiding nodig.
Voor €9,95 excl. btw.
https://destiltehuisjes.nl/product/digitale-rust-momenten-startset-10-stuks/

Het is niet altijd het probleem dat ze niet willen.
Soms zijn ze gewoon op.

Liefs,
Miriam

Heerlijk om alle introductielessen gegeven te hebben en de kinderen mee te nemen in het Stiltehuisjesconcept waarin ze een bewustwording krijgen van hun eigen alarmbellen en vervolgens voor zichzelf kunnen zorgen door rust te pakken in hun Stiltehuisje.

Leren begint met je veilig voelen.🧡

Op de Calvijnschool mag ieder kind zichzelf zijn.
We werken traumasensitief en hebben oog voor wat een kind nodig heeft.
Onze leerlingenraad presenteert trots onze nieuwe stiltehuisjes.
Een plek waar kinderen even tot rust kunnen komen als dat nodig is, om daarna weer vol vertrouwen verder te leren.
Deze week kregen alle groepen uitleg en mochten ze de huisjes natuurlijk zelf ervaren. 🏠

De Calvijnschool: een thuis voor geloof en onderwijs!
Benieuwd naar onze school? Stuur gerust een pb of kom gezellig langs. Je bent van harte welkom!


De Stiltehuisjes

Je zegt het als leerkracht of PM'er waarschijnlijk vaker dan je lief is:
> “Kan het nu even stil zijn?”
> “Zo doen we dat hier niet.”
> “Doe normaal.”

En soms werkt het.
Maar vaak komt hetzelfde gedrag gewoon weer terug.

Het wiebelen. Het roepen. Het clownesk doen.
Of juist het afhaken.

Wat als gedrag geen probleem is…
maar een signaal?

Een kind dat praat door de les kan onderprikkeld zijn.
Een leerling die ruzie zoekt kan zich onveilig voelen.
Een kind dat niets doet kan gewoon vol zitten.

Niet omdat ze niet willen.
Maar omdat hun systeem iets probeert te zeggen.

En zolang we alleen het gedrag corrigeren,
blijft de boodschap onder water.

Dat is vermoeiend. Voor jou. En voor hen.

Wat als je iets verschuift?

In plaats van correctie op gedrag.
Denk eens: “Wat heb je nodig?”

Die ene vraag verandert je blik.
Je gaat zoeken naar de behoefte achter het gedrag.

En daar ontstaat rust.

Dat is precies waar het Stiltehuisjesconcept op gebouwd is.
Niet gedrag onderdrukken,
maar kinderen leren herkennen wat er onder zit en daar zelfstandig iets mee doen.

Wil je zien hoe dat er concreet uitziet in school of BSO?
Vraag de gratis RUST-pakker aan (digitale informatiebrochure). https://destiltehuisjes.nl/gratis-rustpakker/

Veel scholen financieren dit via het Masterplan Basisvaardigheden (burgerschap) of inclusiegelden van het samenwerkingsverband.

En wil je sparren over jouw school of BSO?
Dat kan altijd vrijblijvend.

Misschien is de echte vraag niet:
“Hoe krijg ik dit gedrag weg?”

Maar:
“Wat probeert dit kind mij te vertellen?”

Liefs,
Miriam

We willen het allemaal.

Een rustige groep.
Meer focus.
Minder gedoe.

Maar kijk eens eerlijk naar je rooster.

Waar staat rust écht ingepland?

Niet aan het einde van de dag.
Niet “als er tijd over is”.
Maar bewust.

Want als rust geen plek krijgt,
neemt onrust hem vanzelf.

Je kent het vast:

De ochtend begint prima.
Na de pauze is het schakelen.
Rond één uur ben je vooral aan het managen.

Niet omdat jij iets verkeerd doet.
Maar omdat een volle schooldag zonder ontlaadmoment gewoon te veel is voor een kinderbrein.

We verwachten concentratie.
Maar plannen nauwelijks hersteltijd.

Wat helpt?

Eén vast rustmoment per dag.
Een paar minuten.
Licht iets dimmen.
Even niets.

Geen gesprek. Geen uitleg.
Gewoon schakelen.

Rust werkt pas als het routine wordt.

Wil je het jezelf makkelijk maken?

Met de 10 digitale RUST-momenten heb je direct inzetbare momenten die kinderen helpen ademen, ontladen en weer focussen.

Geen voorbereiding.
Gewoon op play drukken.

Voor nog geen tientje (€9,95 excl. btw) kun je morgen al starten.
https://destiltehuisjes.nl/product/digitale-rust-momenten-startset-10-stuks/

En wil je sparren over hoe je rust structureel inbouwt in jouw groep of school? Dat kan altijd vrijblijvend.

Rust ontstaat niet vanzelf.
Rust ontstaat waar jij hem bewust ruimte geeft.

Liefs,
Miriam

Loop je lokaal eens binnen alsof je er nog nooit bent geweest.

Stoelen schuiven.
Kinderen praten.
Overal beweging.
De ventilatie zoemt.
Licht, stemmen, vragen.

Zoveel prikkels.
Minuut na minuut.
Uur na uur.

We verwachten dat ze luisteren, schakelen, samenwerken, stilzitten én nadenken.
In een ruimte waar je letterlijk op elkaars lip zit.

En dan zeggen we:
“Concentreer je.”
Maar het zit vaak niet in motivatie.

Soms zie je het als druk gedrag.
Soms juist als vertraging.
Een kind dat “geen zin” lijkt te hebben.
Dat stilvalt.

Niet omdat ze niet willen.
Maar omdat hun systeem vol is.

Rust is geen luxe.
Rust is onderhoud.

Voor sommige kinderen is een spontaan moment niet genoeg.
Die hebben voorspelbaarheid nodig.
Een vast moment.
Een vaste plek.
Preventief.

Een kleine stap die verschil maakt:
Kies één leerling die snel volloopt.
Maak samen een vaste afspraak:
elke dag om 10.15 uur vijf minuten rust.

Niet als straf.
Maar als onderdeel van het programma.

Dat ene vaste moment kan later op de dag veel voorkomen.

Wil je zien hoe scholen dit structureel aanpakken?
Vraag dan de gratis RUST-pakker aan > de digitale informatiebrochure over het Stiltehuisjesconcept. https://destiltehuisjes.nl/gratis-rustpakker/

Veel scholen financieren dit via het Masterplan Basisvaardigheden (burgerschap) of inclusiegelden van het samenwerkingsverband.

En wil je sparren over jullie situatie? Dat kan altijd vrijblijvend.

Misschien is de vraag niet:
“Waarom zijn ze zo gevoelig?”
Maar:
“Hoeveel ruimte geven we eigenlijk om te ontprikkelen?”
Letterlijk en figuurlijk.

Liefs,
Miriam

Wat een dag op de IB-dag in Ede.
600-700 intern begeleiders bij elkaar. Workshops, nieuwe inzichten, veel gesprekken… en eerlijk is eerlijk: ook heel veel prikkels tegelijk.

Eigenlijk precies wat kinderen op school ook dagelijks ervaren.
Veel mensen. Veel geluid. Veel informatie.

Mooi om te zien dat tussen alle drukte door ook veel IB’ers even deden wat we kinderen ook leren: een rustmoment nemen.
Even op de zitzak. Koptelefoon op. Ademhalen. Ontprikkelen.

Soms moet je het zelf ervaren om te voelen hoe belangrijk rust is voor leren.
Herkenbaar? Wanneer neem jij zelf een rustmoment op een drukke dag?

Wat wil je kinderen nu écht leren?

Rekenen. Taal. Doorzetten. Samenwerken.
Allemaal belangrijk.

Maar als je heel eerlijk bent…
Wil je dat ze vooral leren voldoen aan alle verwachtingen?
Of wil je dat ze leren voelen en ok met zichzelf zijn?

Kleine kinderen kunnen hun grens feilloos aangeven.
“Ik ben moe.”
“Het is me te veel.”
“Ik wil niet.”

En ergens onderweg leren ze dat af.

Nog even volhouden.
Niet zeuren.
Iedereen doet het toch?

We trainen ze om aan te staan.
Maar leren we ze ook hoe ze weer uit kunnen schakelen?

Want structureel over je grens gaan zie je later terug.
In overprikkeling. In uitval. In mensen die niet meer weten wat ze nodig hebben.

Wat als we kinderen juist leren:

– Wat voel ik?
– Wat heb ik nodig?
– Hoe kom ik weer in balans?

Niet minder leren.
Maar duurzamer leren.

Daarvoor is het Stiltehuisjesconcept ontwikkeld.
Geen “pauzehoekje”, maar een vaste plek waar kinderen leren afstemmen op zichzelf en verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen rust.

Wil je weten hoe dat er concreet uitziet op school?
Vraag de gratis RUST-pakker aan (digitale informatiebrochure).
https://destiltehuisjes.nl/gratis-rustpakker/

Veel scholen zetten hiervoor het Masterplan Basisvaardigheden (burgerschap) of inclusiegelden van het samenwerkingsverband in.

En wil je gewoon even sparren? Dat kan altijd vrijblijvend.

Misschien is de belangrijkste vaardigheid niet wat ze kunnen.
Maar of ze weten wanneer ze moeten stoppen en dan voor zichzelf durven te zorgen.

Liefs, Miriam

We verwachten op school nogal wat van kinderen.

De hele dag aanstaan. Opletten. Samenwerken.
Presteren. Sociaal handig reageren.

In een lokaal waar je met 28 of 30 kinderen dicht op elkaar zit.
Geluiden, beweging, vragen, werken aan taken, opletten.

En dan vinden we het gek dat sommige kinderen vastlopen. Druk worden. Zich afsluiten. Of gewoon… op zijn.

Dat is geen onwil.
Dat is een systeem dat vol zit.

Wat ik steeds vaker zie:
we proberen gedrag achteraf te repareren.
Terwijl de basis eigenlijk ontbreekt.

Rust.

Niet als luxe.
Niet als “extraatje als er tijd over is”.
Maar als voorwaarde om te kunnen leren én sociaal goed te functioneren.

Als kinderen structureel leren:
– wat voel ik?
– wanneer is het teveel?
– wat heb ik nodig?
dan verandert er iets wezenlijks in een groep.

Minder strijd.
Meer zelfregie.
Meer echte betrokkenheid.

Dat is precies waar het Stiltehuisjesconcept om draait.
Een vaste, veilige plek in school waar kinderen leren afstemmen op zichzelf > preventief, niet pas als het misgaat.

Wil je weten hoe dat er concreet uitziet in een school of BSO?
Vraag dan de digitale informatiebrochure aan: de RUST-pakker. https://destiltehuisjes.nl/gratis-rustpakker/

Veel scholen financieren dit vanuit het Masterplan Basisvaardigheden (onderdeel Burgerschap) of vanuit inclusiegelden van het samenwerkingsverband.

En twijfel je of dit bij jullie past?
Dan spar ik graag vrijblijvend met je mee.

Rust is geen luxe.
Rust is de basis.

Liefs,
Miriam

Vandaag is het Nationale Complimentendag.

In de klas besteden we daar regelmatig aandacht aan.
Kinderen schrijven iets liefs voor elkaar.
Wij zeggen: “Goed gedaan.” “Wat knap.” “Wat fijn dat je hielp.”

Complimenten geven kunnen we meestal wel.

Maar ontvangen?
Als iemand tegen jou zegt:
“Wat heb jij dat goed aangepakt,”
zeg je dan gewoon: “Dank je wel”?
Of volgt er meteen een “Oh, viel wel mee…”?

En geef je jezelf eigenlijk wel eens een compliment?

In het onderwijs ligt de lat hoog.
We willen het goed doen. Voor onze groep. Voor ouders. Voor het team.

En juist daardoor onthouden we vooral wat níet lukte.

Kinderen zien dat.
En nemen dat patroon over.

Wil je een groep waarin kinderen durven staan voor wie ze zijn?
Dan begint dat bij positief denken en voelen over zichzelf.
Dat kun je jezelf elke dag weer geven.

Laat de kinderen deze week dan ook elke dag twee dingen doen:
– een compliment geven aan een ander
– én één compliment over zichzelf opschrijven

En oefen met ontvangen:
Alleen zeggen: “Dank je wel.”
Niet uitleggen. Niet relativeren.

Wil je hier structureel aan werken in je groep?
In mijn training “Onrust in je groep omzetten naar blije en betrokken kinderen” werken we aan veiligheid, zelfverbinding en rust als basis onder gedrag. https://destiltehuisjes.nl/aanbod/training-van-onrust-naar-rust/

Laagdrempelig, praktisch en vaak te betalen vanuit je persoonlijk ontwikkelingsbudget.

Je leest er meer over via de link.

Een compliment geven is mooi.
Een compliment ontvangen is groei.

Maar jezelf er één geven?
Dat is misschien wel de allerbelangrijkste.

Liefs,
Miriam