17/09/2026
"Niet te veel poespas", dat zei Tini altijd.
Dus zo werd ook haar afscheid.
Eenvoudig, warm en precies zoals zij was. Geliefd, een tikkeltje eigenwijs en soms ook heerlijk koppig.
Aan de genodigden was gevraagd om één onverpakte bloem mee te nemen.
Bij binnenkomst plaatste iedereen zijn bloem in de bloemenband. Langzaam ontstond er een kleurrijk geheel.
Haar kleinzoon liep naar voren met zijn knuffelbeertje. Hij zette het voorzichtig bij de foto van oma. Alsof het daar altijd al had moeten staan.
Op haar rouwkaart stond één zin: "Wat het mooist was, mis je het meest.” ❤️