04/09/2026
Ik dacht vroeger serieus dat ‘sterk zijn’ betekende dat je niet moest huilen. Inmiddels denk ik: misschien is sterk zijn juist dat je durft te huilen zonder je ervoor te schamen.
Dus nee, ik zeg niet tegen mijn kinderen dat er “niks aan de hand is”. Want voor hen is er op dat moment iets aan de hand. Ook als dat in mijn volwassen ogen gaat om een gebroken koekje, de verkeerde beker of een broer die blijkbaar DRIE millimeter te dichtbij zit. 😂
Ik wil ze niet leren hun gevoel kleiner te maken. Ik wil ze leren het herkennen, benoemen en uiteindelijk zelf weer reguleren.
Misschien wel eentje om op te slaan voor de volgende keer dat je automatisch “ah joh, niet huilen” wilt zeggen. ❤️