ELITISTA, Shah Alam (2026)

17/08/2026

Pelabur US Mula Tinggalkan Saham China — US$3.4 Bilion Keluar Dalam 3 Bulan

Kalau tengok carta ni, perubahan sentimen terhadap saham China memang agak ketara.

Dalam tempoh Mei hingga Julai 2026 sahaja, sekitar US$3.4 bilion telah keluar daripada ETF China yang disenaraikan di US.

Yang menariknya, ini bukan melibatkan satu atau dua ETF kecil sahaja.

Ia merangkumi beberapa ETF utama yang biasa digunakan pelabur US untuk mendapatkan pendedahan kepada pasaran China seperti FXI, MCHI, ASHR, KWEB, CQQQ dan KSTR.

Pada sekitar Mei, aliran dana terkumpul 12 bulan untuk kump**an ETF ini sempat berada hampir +US$2.5 bilion.

Tetapi hanya dalam beberapa bulan, keadaan berubah dengan cepat.

Menjelang hujung Julai, angka itu jatuh sehingga sekitar -US$1.0 bilion, paras pengeluaran terbesar sekurang-kurangnya dalam tempoh setahun.

Maksud mudahnya, duit yang sebelum ini masuk ke ETF China bukan sahaja berhenti masuk, malah pelabur mula menarik modal keluar.

Kalau kita pecahkan ikut ETF p**a, tekanan jualan paling besar setakat tahun ini datang daripada:

🔻 FXI — China Large-Cap ETF: -US$1.6 bilion
🔻 MCHI — MSCI China ETF: -US$868 juta
🔻 KWEB — China Internet ETF: -US$833 juta

Ini penting sebab FXI dan MCHI antara ETF utama yang digunakan pelabur global untuk mendapatkan pendedahan kepada syarikat-syarikat besar China.

KWEB p**a banyak memberi pendedahan kepada syarikat internet dan teknologi China.

Jadi apabila ketiga-tiganya mencatatkan pengeluaran besar serentak, ia menunjukkan minat terhadap saham China dalam kalangan pelabur yang menggunakan pasaran US memang sedang lemah.

Cuma satu perkara kena bezakan.

Data ini bukan bermaksud semua pelabur dunia sedang menjual saham China, dan ia juga tidak semestinya memberitahu kita apa yang akan berlaku kepada harga saham selepas ini.

Apa yang carta ini tunjuk ialah satu perkara yang lebih spesifik:

Permintaan terhadap ETF China yang disenaraikan di US jatuh dengan mendadak sejak Mei.

Dan bagi pelabur, aliran dana seperti ini menarik untuk diperhatikan kerana ia memberi gambaran tentang sentimen sebenar pasaran.

Kadang-kadang harga boleh nampak tenang.

Tapi bila duit mula keluar berbilion dolar dalam tempoh beberapa bulan, itu memberi signal bahawa pelabur besar sedang menjadi jauh lebih berhati-hati terhadap China.

16/08/2026

“Trend is your friend till it bends when it ends.”

Dalam bahasa mudah — ikutlah trend, tapi jangan sampai terlalu sayang dengan trend. 😅

Dalam pelaburan, bila harga tengah bergerak cantik dalam trend menaik, memang lebih mudah untuk kita “ride the trend”.

Masalahnya, ramai mula rasa trend tu akan naik selama-lamanya.

Bila harga mula patah arah, masih nak pegang.

Bila struktur dah berubah, masih cakap “kejap lagi naik balik”.

Akhirnya keuntungan yang dah ada pun boleh hilang.

Sebab tu ayat “trend is your friend” sebenarnya tak berhenti setakat ikut trend.

Kita juga kena tahu bila trend tu dah berubah.

Tak ada saham yang naik selamanya.
Tak ada market yang bullish selamanya.
Dan tak ada satu trend pun yang wajib ikut apa yang kita nak.

Tugas kita bukan meneka berapa tinggi harga boleh pergi.

Tugas kita ialah baca apa yang market sedang buat, ikut selagi trend masih sihat, dan tahu bila masa untuk berundur bila cerita dah berubah.

Berkawan dengan trend itu bagus. Tapi jangan sampai jadi terlalu setia. 😎

16/08/2026

Banyak Cash, Tapi Harga Saham Tetap Lemau — Apa Cerita?

Ada syarikat simpan ratusan juta ringgit dalam bank.

Hutang hampir tak ada.

Dividen pun bayar.

Tapi harga saham tetap lembik.

Macam pelik kan?

Dekat Bursa Malaysia, memang ada beberapa syarikat macam ni. Atas kertas nampak kukuh, tapi harga saham tak semestinya ikut sekali.

Menariknya, banyak daripada syarikat ni dikawal oleh syarikat induk asing.

Antaranya Panasonic Manufacturing Malaysia, Nestlé Malaysia, F&N, Heineken Malaysia dan British American To***co Malaysia.

Jadi persoalan sebenar bukan sekadar:

“Syarikat ni banyak duit ke tak?”

Tapi…

“Duit banyak tu mereka buat apa?”

▶️ Panasonic antara contoh paling menarik.

Setakat Mac 2026, Panasonic Malaysia ada hampir RM469 juta tunai dan langsung tak ada hutang.

Masa tu market cap syarikat p**a sekitar RM360 juta sahaja.

Maknanya, nilai tunai dalam syarikat sendiri lebih besar daripada nilai keseluruhan syarikat di pasaran.

Tapi harga sahamnya?

Dah jatuh lebih 80% dalam tempoh lima tahun.

Dekat sinilah pelabur mula persoalkan penggunaan tunai syarikat.

Sebahagian besar duit tu diletakkan dalam simpanan yang memberi p**angan sekitar 3% hingga 4%.

Bukan salah simpan duit.

Tapi kalau syarikat dah cukup modal untuk operasi, tak ada projek besar nak dikembangkan dan masih duduk atas timbunan cash, pelabur mesti mula tanya:

Kenapa tak bayar dividen lebih tinggi?

Kenapa tak buat share buyback?

Atau gunakan duit tu untuk bisnes yang boleh jana p**angan lebih besar?

Sebab cash yang terlalu lama duduk diam pun ada masalahnya.

Balance sheet memang nampak cantik.

Tapi kalau cash tu tak menghasilkan p**angan yang menarik, pasaran mungkin tak akan beri valuasi tinggi semata-mata sebab syarikat banyak duit.

▶️ Nestlé Malaysia p**a ambil jalan yang agak berbeza.

Mereka tak simpan cash terlalu banyak.

Sebaliknya, sebahagian besar keuntungan dip**angkan kepada pemegang saham melalui dividen.

Heineken pun lebih kurang sama.

Walaupun sekarang berdepan pengguna yang lebih berhati-hati berbelanja dan masalah bir haram yang besar, Heineken masih dikenali sebagai antara syarikat yang rajin bayar dividen.

▶️ F&N p**a macam berada di tengah-tengah.

Kedudukan kewangan masih okay, dividen masih berjalan dan bisnes asasnya masih kuat.

Cuma sekarang mereka berdepan kos yang meningkat dan sentimen pengguna yang lebih lemah.

▶️ BAT Malaysia p**a cerita lain.

Bisnes rokok memang sedang berdepan tekanan yang lebih berat.

Cukai makin tinggi.

Peraturan makin ketat.

Rokok haram p**a masih berleluasa.

Setakat suku kedua 2026, rokok haram dianggarkan menguasai lebih 56% pasaran Malaysia.

Jadi untuk BAT, persoalannya bukan lagi sekadar:

“Dividen masih tinggi ke?”

Tapi lebih besar daripada tu.

Macam mana rupa masa depan bisnes ni kalau industrinya sendiri semakin tertekan?

Ada satu lagi persamaan antara banyak syarikat tadi.

Syarikat induk asing pegang saham yang sangat besar.

Nestlé Switzerland pegang lebih 72% Nestlé Malaysia.

F&N Singapura lebih 55%.

Heineken NV 51%.

Panasonic Holdings p**a hampir 47%.

Bila pemegang saham utama pegang terlalu banyak, baki saham yang aktif didagangkan dalam pasaran jadi lebih kecil.

Volume trading boleh jadi nipis.

Dana besar mungkin susah nak masuk atau keluar.

Saham pun kurang mendapat perhatian.

Dekat sinilah satu lagi cerita mula timbul:

penswastaan.

JT International pernah keluar daripada Bursa selepas diprivatisasikan.

DKSH Malaysia p**a pernah menerima tawaran penswastaan pada RM6.15 sesaham, tapi pemegang saham minoriti menolaknya kerana rasa harga tu terlalu rendah.

Ajinomoto Malaysia juga pernah berdepan cadangan untuk dibawa keluar daripada Bursa oleh syarikat induknya.

Bila induk dah pegang sebahagian besar saham, memang lebih mudah untuk timbul idea membeli baki saham dan bawa syarikat keluar daripada Bursa.

Tapi bagi pemegang saham minoriti, satu benda tetap paling penting:

Harga berapa?

Syarikat boleh ada cash banyak.

Bisnes boleh kukuh.

Dividen boleh sedap.

Tapi semua tu masih belum menjamin harga saham akan naik.

Kadang-kadang masalah sebenar bukan bisnes tak bagus.

Masalahnya ialah cash tak digunakan dengan cukup baik, saham terlalu kurang cair dan pasaran tak nampak pemangkin yang cukup kuat untuk beri valuasi lebih tinggi.

Sebab dalam pelaburan, ada beza besar antara:

syarikat yang kaya dengan tunai

dengan

syarikat yang tahu macam mana nak jadikan tunai tu lebih bernilai.

15/08/2026

Ramai orang masuk pasaran saham dengan satu misi: nak cari saham yang boleh kalahkan market.

Tapi Burton G. Malkiel dalam bukunya A Random Walk Down Wall Street bagi satu perspektif yang agak berbeza.

Kadang-kadang, makin kuat kita cuba jadi lebih bijak daripada pasaran, makin mudah kita buat keputusan yang sebenarnya merugikan diri sendiri.

Ini antara pelajaran menarik daripada buku ni:

🔰 Market tak semudah yang kita sangka

Harga saham bergerak berdasarkan maklumat yang sentiasa berubah. Sebab tu, konsisten meramal apa market akan buat selepas ni bukan benda mudah.

Analisis tetap berguna, tapi jangan sampai kita terlalu yakin kita boleh sentiasa “outsmart” market.

🔰 Pelaburan bukan perlumbaan 100 meter

Malkiel banyak tekankan kuasa jangka panjang.

Kita mungkin rasa saham yang naik 30% dalam sebulan lebih menarik. Tapi dalam membina kekayaan, disiplin melabur untuk tempoh panjang biasanya jauh lebih penting daripada mengejar keuntungan cepat.

Compounding perlukan masa.

🔰 Jangan letak semua telur dalam satu bakul

Walaupun kita sangat yakin dengan sesebuah saham, kita tetap boleh silap.

Sebab tu diversifikasi penting.

Bila portfolio ada beberapa saham, sektor atau kelas aset berbeza, satu kesilapan tak semestinya menjejaskan keseluruhan portfolio.

🔰 Tak semestinya kena pilih saham satu-satu

Antara idea paling terkenal dalam buku ni ialah penggunaan index fund.

Daripada cuba mencari saham terbaik setiap masa, pelabur boleh memilih untuk memiliki sebahagian besar pasaran melalui dana indeks.

Simple, kos rendah dan tak perlu sibuk kejar setiap pergerakan market.

🔰 Kos kecil boleh jadi besar

Brokerage fee, management fee dan transaksi yang terlalu kerap mungkin nampak kecil.

Tapi bila dikumpulkan bertahun-tahun, ia boleh makan sebahagian besar p**angan kita.

Kadang-kadang, kurang buat transaksi sebenarnya lebih baik.

🔰 Musuh terbesar pelabur mungkin diri sendiri

Bila market naik, kita tamak.

Bila market jatuh, kita takut.

Bila saham orang lain terbang, kita mula FOMO.

Malkiel mengingatkan bahawa emosi boleh menyebabkan kita membeli ketika harga sudah mahal dan menjual ketika market sedang murah.

Sebab tu mempunyai pelan lebih penting daripada mengikut perasaan.

🔰 Pulangan tinggi datang bersama risiko

Tak ada pelaburan yang beri p**angan tinggi tanpa risiko.

Soalan sebenar bukan:

“Macam mana nak elak risiko?”

Tapi:

“Berapa banyak risiko yang aku sanggup tanggung untuk capai matlamat aku?”

Itu bergantung pada umur, kewangan, tempoh pelaburan dan kemampuan kita menghadapi turun naik market.

Menariknya, mesej besar A Random Walk Down Wall Street sebenarnya agak simple:

Kita tak perlu jadi genius untuk berjaya dalam pelaburan.

Kadang-kadang, strategi yang boring — diversifikasi, kos rendah, sabar dan kekal melabur untuk jangka panjang — boleh jadi jauh lebih berkesan daripada sentiasa cuba mencari “next big stock”.

Dalam pelaburan, bukan siapa paling banyak buat keputusan yang menang.

Kadang-kadang yang menang ialah orang yang tahu bila tak perlu buat apa-apa.

14/08/2026

Ramai orang fikir cara paling selamat dalam pelaburan ialah jangan buat silap.

Takut market jatuh. Takut rugi. Takut tersalah pilih saham.

Akhirnya duit duduk dalam cash berbulan-bulan. Kita tunggu harga yang “cantik”. Tunggu market tenang. Tunggu confirmation. Tunggu satu keadaan yang buat kita rasa betul-betul yakin.

Masalahnya, keadaan sempurna tu mungkin takkan datang.

Dan tanpa kita sedar, terlalu takut mengambil risiko juga sebenarnya satu risiko.

Saya rasa ini antara perkara paling susah untuk diterima dalam pelaburan.

Kita selalu nampak risiko sebagai sesuatu yang berlaku apabila kita bertindak.

Beli saham, ada risiko.

Masuk ketika market volatile, ada risiko.

Pegang position besar, ada risiko.

Tapi kita jarang fikir tentang risiko apabila kita tak buat apa-apa.

Bayangkan kita simpan duit dalam cash selama bertahun-tahun kerana takut rugi.

Nampak selamat.

Nilai dalam akaun tak turun 20% dalam masa sebulan. Tak perlu pening tengok portfolio merah.

Tapi sepanjang tempoh itu, inflasi tetap berjalan. Harga rumah naik. Harga barang naik. Perniagaan berkembang. Syarikat-syarikat terbaik terus menjana keuntungan.

Kuasa membeli duit kita perlahan-lahan mengecil.

Itulah masalahnya.

Tak rugi secara nominal tak bermaksud kita tak rugi.

Dalam pelaburan, secara kasarnya kita sentiasa berdepan beberapa pilihan.

Kita boleh ambil risiko sangat rendah dan terima p**angan yang rendah.

Kita boleh ambil risiko sederhana dan berharap dapat p**angan sederhana.

Atau kita boleh menerima ketidakpastian yang lebih besar dengan sasaran p**angan yang lebih tinggi.

Tak ada satu pun pilihan yang percuma.

Kalau nak p**angan lebih tinggi, kita kena sanggup berdepan kemungkinan keputusan kita salah.

Sebab kalau sesuatu pelaburan itu boleh beri p**angan tinggi, tanpa risiko dan semua orang dah tahu mengenainya, peluang itu biasanya takkan kekal lama.

Market dipenuhi orang yang sama-sama mencari peluang.

Sebab itu saya selalu rasa konsep “nak untung besar tetapi taknak rugi langsung” memang bercanggah dengan realiti.

Macam main bola.

Kalau sepanjang perlawanan kita cuma takut kehilangan bola, kita mungkin akan bermain terlalu defensif.

Tak berani buat hantaran berisiko.

Tak berani menyerang.

Tak berani ambil shot.

Memang kurang buat kesilapan.

Tapi peluang nak menang pun makin kecil.

Dalam pelaburan pun sama.

Ada orang buat kajian saham berminggu-minggu. Fundamental cantik. Valuation masuk akal. Thesis jelas.

Tapi bila nak tekan buy, mula fikir:

“Nanti kalau turun macam mana?”

“Tunggu correction sikit.”

“Tunggu confirmation.”

“Tunggu market stabil.”

Harga naik 10%.

Masih tunggu.

Naik 20%.

Masih tunggu.

Lepas naik 40%, barulah rasa menyesal.

Ini bukan bermaksud setiap kali nampak peluang kita kena terus belasah beli.

Itu bukan berani.

Itu gopoh.

Mengambil risiko bukan bermaksud mengambil risiko secara membuta tuli.

Yang lebih penting ialah kita tahu risiko apa yang kita sedang ambil.

Apa sebab kita beli?

Berapa banyak kita sanggup rugi kalau salah?

Berapa besar position?

Apa yang boleh menyebabkan thesis kita tak menjadi?

Berapa lama kita sanggup tunggu?

Sebab risiko sendiri bukan tiket untuk dapat p**angan tinggi.

Kalau kita ambil risiko secara sembarangan, kita bukannya jadi pelabur lebih hebat. Kita cuma mempercepatkan peluang kehilangan duit.

Bagi saya, kemahiran sebenar bukan mengelakkan semua risiko.

Kemahiran sebenar ialah memilih risiko yang berbaloi untuk diambil.

Satu lagi kesilapan biasa ialah kita terlalu takut mempunyai saham yang rugi.

Hakikatnya, portfolio yang bagus pun tak bermaksud semua saham mesti untung.

Pelabur terbaik dunia pun pernah tersalah pilih.

Yang membezakan biasanya bukan kadar ketepatan 100%.

Mereka cuba memastikan kesalahan tak menghancurkan portfolio, sementara idea terbaik diberi ruang untuk berkembang.

Kalau satu saham naik 10 kali ganda tetapi position kita cuma 0.5%, kesannya kecil.

Tapi kalau kita benar-benar faham sesuatu syarikat, thesis kita kuat dan kita berani meletakkan position yang munasabah, satu pemenang besar boleh memberi kesan yang sangat berbeza kepada keseluruhan portfolio.

Sebab itu position sizing pun penting.

Berani bukan bermaksud letak semua duit dalam satu saham.

Berani ialah sanggup bertindak apabila analisis kita menyokong keputusan itu, sambil memastikan kalau kita salah, kita masih boleh terus bermain.

Saya juga rasa ramai pelabur takut kepada benda yang salah.

Kita terlalu takut harga saham turun sementara.

Sedangkan risiko yang lebih besar ialah kehilangan modal secara kekal.

Harga saham jatuh 20% tak semestinya bermaksud pelaburan itu gagal.

Kalau bisnes masih berkembang, kewangan masih sihat dan thesis masih berjalan, turun naik harga hanyalah sebahagian daripada permainan.

Sebaliknya, saham yang nampak “stabil” pun boleh jadi sangat berisiko kalau bisnesnya semakin merosot.

Jadi bagi saya, persoalan yang patut kita tanya bukan:

“Macam mana nak elakkan risiko?”

Tetapi:

“Risiko mana yang berbaloi untuk aku ambil?”

Sebab dalam hidup dan pelaburan, kita tak pernah benar-benar boleh memilih antara “risiko” dengan “tiada risiko”.

Kita cuma memilih jenis risiko.

Risiko rugi kerana kita bertindak.

Atau risiko kehilangan peluang kerana kita terlalu lama menunggu.

Dan kadang-kadang, keputusan yang nampak paling selamat hari ini sebenarnya boleh menjadi keputusan paling mahal beberapa tahun dari sekarang.

14/08/2026

SANDISK Investor Day 2026: 8 Perkara Besar Yang Pelabur Perlu Tahu

Sandisk baru sahaja mengadakan Investor Day 2026 pada 13 Ogos, dan event kali ni bukan sekadar sesi biasa untuk tunjuk roadmap produk atau bagi target kewangan.

Management cuba sampaikan satu mesej besar kepada pelabur:

Sandisk tak mahu lagi dilihat sekadar syarikat NAND yang untung bila harga memory naik, kemudian tertekan bila cycle berpatah balik.

Sepanjang event tersebut, Sandisk bentangkan hala tuju sampai 2030, perkembangan AI storage, kontrak jangka panjang dengan pelanggan besar, roadmap NAND bersama Kioxia serta teknologi High Bandwidth Flash atau HBF.

Daripada semua yang dibentangkan, ini antara perkara paling penting yang pelabur kena tengok.

1. Sasaran kewangan sampai 2030 memang sangat tinggi

Untuk FY2028 hingga FY2030, Sandisk mensasarkan pertumbuhan revenue purata sekitar mid-to-high teens setahun.

Yang paling menarik perhatian ialah sasaran margin:

* Gross margin sekitar 80%
* Operating margin sekitar 75%
* Free cash flow margin sekitar 50%
* Capital expenditure pada paras mid-single digit daripada revenue

Untuk syarikat dalam industri NAND, angka ni memang sangat tinggi.

Tapi Sandisk bukan bermula daripada tahap yang lemah.

FY2026 revenue mereka sudah meningkat sekitar 175% kepada US$20.25 bilion, manakala non-GAAP gross margin naik kepada 71.6%.

Segmen data centre p**a berkembang sangat pantas, dengan revenue FY2026 naik 437% kepada lebih US$5 bilion.

Maksudnya, perubahan besar itu sebenarnya dah pun bermula.

2. Perkara paling besar bukan HBF, tapi kontrak jangka panjang

Ini mungkin bahagian paling penting daripada keseluruhan Investor Day.

Masalah utama industri NAND selama ni ialah harga terlalu bergantung kepada supply dan demand semasa.

Bila supply terlebih, harga jatuh.

Bila harga jatuh, margin pun boleh susut dengan cepat.

Sandisk sekarang cuba kurangkan turun naik tersebut melalui New Business Model atau NBM.

Di bawah model ini, mereka menandatangani kontrak bekalan sekitar 1 hingga 5 tahun dengan pelanggan besar.

Weighted average contract duration sekarang melebihi empat tahun.

Sekitar 50% daripada supply FY2027 sudah berada di bawah model NBM, dan angka itu dijangka meningkat kepada kira-kira 67% pada FY2028.

Sandisk turut mendedahkan nilai kontrak sekitar US$93.9 bilion, dengan baki obligasi prestasi lebih US$91 bilion.

Antara pelanggan yang terlibat termasuk beberapa hyperscaler besar US.

Kalau model ini berjaya, Sandisk mungkin boleh kurangkan kebergantungan kepada turun naik harga NAND setiap beberapa bulan.

Ini yang boleh mengubah cara pelabur menilai syarikat ini.

3. AI sedang ubah cerita NAND

Bila bercakap tentang AI dan memory, kebanyakan orang terus fikir HBM.

Tapi Sandisk percaya NAND sendiri akan menjadi antara penerima manfaat besar daripada ledakan AI.

Sebabnya bukan sekadar AI training.

Mereka melihat AI inference sebagai gelombang permintaan seterusnya.

Bila berjuta-juta pengguna menggunakan AI pada masa sama, sistem perlu menyimpan model weights, context, data dan KV cache dalam jumlah yang sangat besar.

Semakin panjang context window, semakin besar keperluan storage.

Sandisk percaya flash storage akan bergerak semakin dekat dengan compute dan GPU.

Malah management menjangkakan data centre akan menjadi pasaran flash terbesar, mengatasi peranti pengguna.

Cuma pelabur kena berhati-hati juga. Forecast pasaran yang dibentangkan Sandisk agak agresif, jadi ia lebih sesuai dilihat sebagai pandangan bullish management, bukannya sesuatu yang sudah pasti berlaku.

4. HBF boleh jadi pertaruhan AI terbesar Sandisk

Satu lagi topik besar dalam Investor Day ialah High Bandwidth Flash atau HBF.

Idea dia mudah.

HBM sangat laju tetapi mahal dan kapasiti lebih terhad.

NAND p**a murah dan kapasiti besar, tapi lebih perlahan.

Sandisk mahu HBF berada di tengah-tengah.

Mereka mensasarkan HBF mempunyai read bandwidth hampir kepada HBM tetapi dengan kapasiti sehingga 8 hingga 16 kali lebih besar.

Fokus utamanya ialah AI inference, termasuk model besar, Mixture-of-Experts dan KV cache.

Sandisk sudah melakukan tape-out bagi HBF memory die pertama dan menyasarkan sampel produk AI menggunakan HBF pada 2027.

Mereka juga bekerjasama dengan SK hynix untuk membangunkan standard HBF, dengan Google dan Tenstorrent turut terlibat dalam usaha standardisation tersebut.

Potensi memang besar.

Tapi kena ingat, HBF masih belum menjadi produk mass market.

Buat masa sekarang, ia lebih kepada peluang masa depan, bukan penyumbang earnings utama.

5. Roadmap NAND mereka boleh tambah output tanpa tambah terlalu banyak fab

Sandisk juga banyak bercakap tentang roadmap BiCS NAND bersama Kioxia.

Melalui teknologi seperti CBA dan generasi BiCS baharu, Sandisk boleh meningkatkan density dan jumlah bit yang dihasilkan daripada setiap wafer.

Ini penting.

Biasanya bila demand meningkat, pengeluar memory akan tambah fab dan wafer capacity.

Masalahnya, bila semua buat benda sama, supply boleh naik terlalu cepat.

Akhirnya harga jatuh semula.

Sandisk cuba ambil pendekatan lain.

Mereka mahu lebih banyak pertumbuhan supply datang daripada lebih banyak bit per wafer, bukannya semata-mata tambah kapasiti kilang.

Kalau strategi ini berjaya, capex boleh kekal rendah walaupun output bertambah.

6. Supply NAND masih ketat berbanding zaman peak

Sandisk menunjukkan kapasiti wafer NAND industri sekarang masih kira-kira 30% lebih rendah berbanding puncak 2022.

Selepas kejatuhan memory cycle pada 2022–2023, banyak capacity telah ditutup atau dihentikan.

Sekarang utilisation sudah kembali tinggi, tetapi pengeluar nampaknya masih lebih berhati-hati untuk tambah capacity secara besar-besaran.

Ini antara faktor yang membantu harga NAND dan margin kekal tinggi.

Persoalan besar sekarang ialah:

Bila keuntungan terus tinggi, adakah pemain industri masih akan kekalkan disiplin supply?

Ini salah satu risiko paling penting untuk dipantau.

7. Kioxia kekal sangat penting kepada Sandisk

Sandisk dan Kioxia mempunyai manufacturing joint venture yang telah dilanjutkan sehingga 2034.

Operasi bersama mereka mewakili bahagian besar daripada wafer NAND global.

Model JV ini memberi Sandisk skala manufacturing yang besar tanpa perlu menanggung keseluruhan kos fab sendiri.

Sebab itu management yakin mereka masih boleh mengejar pertumbuhan sambil mengekalkan capital intensity yang rendah.

Bila capex rendah dan margin tinggi, free cash flow boleh berkembang dengan cepat.

8. Lebihan cash bakal banyak dip**angkan kepada shareholder

Sandisk juga beri mesej yang jelas mengenai penggunaan cash.

Selepas pelaburan dalam operasi dan balance sheet, lebihan cash akan dip**angkan kepada pemegang saham.

Syarikat baru-baru ini menambah sekitar US$14 bilion kepada program share buyback, membawa baki authorisation kepada kira-kira US$15.5 bilion.

Kalau Sandisk berjaya capai free cash flow margin menghampiri 50%, buyback boleh memberi kesan besar kepada EPS dalam beberapa tahun akan datang.

Jadi apa yang pelabur sebenarnya sedang pertaruhkan?

Cerita Sandisk sekarang bukan lagi sekadar:

“Harga NAND naik, jadi earnings naik.”

Management cuba bina cerita yang lebih besar:

AI menaikkan permintaan NAND + kontrak jangka panjang kurangkan cyclicality + supply lebih terkawal + teknologi baharu tambah bit tanpa capex terlalu besar.

Kalau semua ni berjalan seperti dirancang, Sandisk mungkin mula dinilai berbeza daripada memory company tradisional.

Tapi risikonya tetap besar.

Sasaran margin mereka sangat tinggi.

Forecast pasaran agresif.

HBF belum terbukti secara komersial.

Dan sejarah industri memory dah banyak kali tunjuk satu perkara — bila keuntungan terlalu lumayan, pemain industri biasanya mula menambah supply.

Jadi selepas Investor Day ni, tiga benda paling penting untuk dipantau ialah:

Pertumbuhan kontrak jangka panjang, demand AI storage daripada hyperscaler dan sejauh mana HBF benar-benar berjaya masuk ke sistem AI komersial.

Kalau tiga perkara ini menjadi, Investor Day kali ni mungkin betul-betul menjadi titik perubahan kepada cara pasaran melihat Sandisk.

14/08/2026

Ledakan AI Pacu Permintaan, Intel Kumpul US$20 Bilion Melalui Jualan Saham

Kalau harga saham dah naik tinggi, syarikat biasanya ada dua pilihan: duduk diam… atau ambil peluang kumpul duit sebanyak mungkin.

Intel pilih pilihan kedua.

Pada mulanya Intel mengumumkan rancangan untuk menjual saham baharu bernilai US$15 bilion. Tak lama kemudian, jumlah itu dinaikkan kepada US$20 bilion.

Intel akan menerbitkan sekitar 210.5 juta saham baharu pada harga US$95 sesaham. Selepas ditolak kos berkaitan tawaran, syarikat dijangka menerima sekitar US$19.7 bilion tunai.

Kalau bank pelaburan yang menguruskan tawaran itu menggunakan pilihan membeli saham tambahan sepenuhnya, jumlah tunai yang boleh dikumpul Intel boleh mencecah lebih US$22 bilion.

Memang ada kesannya kepada pemegang saham lama kerana lebih banyak saham diterbitkan. Secara kasar, bilangan saham Intel boleh bertambah sekitar 4% hingga hampir 5%.

Tapi persoalannya, kenapa Intel perlukan duit sebanyak ini?

Jawapannya banyak berkait dengan AI.

Bila orang bercakap tentang ledakan AI, perhatian biasanya pergi kepada GPU seperti Nvidia. Tapi pusat data AI bukan guna GPU sahaja.

Ia perlukan CPU, networking, advanced packaging, cip khas dan kapasiti kilang semiconductor yang sangat besar.

Intel mula dapat tempias daripada trend ini.

Dalam suku kedua 2026, hasil Intel naik sekitar 25% kepada US$16.1 bilion. Segmen Data Center & AI p**a mencatat hasil kira-kira US$6.3 bilion, meningkat sekitar 59% berbanding tahun sebelumnya.

Permintaan server yang semakin kuat membuatkan Intel mahu meningkatkan lagi kapasiti pengeluaran.

Pada masa sama, Intel sedang cuba membesarkan bisnes foundry mereka.

Mudah cerita, Intel bukan nak buat cip sendiri sahaja. Mereka mahu syarikat lain datang kepada Intel dan berkata:

“Kami dah design cip. Tolong buatkan untuk kami.”

Model ini sama seperti apa yang TSMC buat untuk banyak syarikat teknologi besar dunia.

Intel sedang mempertaruhkan masa depan foundry mereka pada teknologi baharu seperti Intel 18A dan 14A, dengan 14A disasarkan untuk pengeluaran berskala besar sekitar 2028.

Masalahnya, bina kilang cip bukan murah.

Intel sedang merancang perbelanjaan modal sekitar US$20 bilion untuk 2026, dan jumlah itu dijangka kekal tinggi apabila syarikat menambah kapasiti kilang.

Sebab itu duit US$20 bilion tadi sangat berguna.

Berbanding menambah lagi hutang, jual saham memberi Intel tunai tanpa perlu menambah beban faedah.

Ini penting kerana Intel sendiri sudah mempunyai hutang jangka panjang sekitar US$48.6 bilion pada penghujung suku kedua.

Dalam masa sama, Intel mempunyai sekitar US$12.9 bilion tunai dan US$16.9 bilion pelaburan jangka pendek.

Intel sebenarnya dah beberapa kali mendapatkan modal besar sejak kebelakangan ini.

Kerajaan US sebelum ini membuat pelaburan sekitar US$8.9 bilion dalam Intel.

Nvidia p**a bersetuju melabur sekitar US$5 bilion, manakala SoftBank memasukkan sekitar US$2 bilion.

Intel juga pernah menerbitkan bon bernilai sekitar US$6.5 bilion pada 2026.

Jadi tawaran saham US$20 bilion ini sebahagian daripada usaha lebih besar Intel untuk menyediakan duit bagi membiayai pemulihan syarikat dan rancangan pengembangan kilangnya.

Timing Intel pun agak menarik.

Harga saham Intel sudah melonjak besar sepanjang 2026. Market cap syarikat kembali menghampiri paras sekitar US$500 bilion.

Bila harga saham tinggi, syarikat boleh kumpul jumlah tunai yang besar dengan menerbitkan peratus saham yang lebih kecil.

Dalam bahasa mudah, Intel sedang menggunakan kenaikan harga saham sekarang untuk membiayai pertumbuhan masa depannya.

Risikonya tetap ada.

Kalau permintaan AI terus berkembang dan Intel berjaya mendapatkan pelanggan besar untuk foundry mereka, duit US$20 bilion tadi mungkin membantu Intel kembali menjadi pemain utama semiconductor dunia.

Tapi kalau Intel bina kapasiti terlalu banyak sedangkan pelanggan luar tak datang seperti dijangka, kilang yang mahal tadi boleh bertukar menjadi beban besar.

Itulah yang menjadikan cerita Intel sekarang menarik.

Intel bukan sekadar cuba menjual lebih banyak cip.

Mereka sedang menggunakan gelombang AI untuk membiayai taruhan yang jauh lebih besar — membina semula Intel sebagai syarikat cip dan pengeluar semiconductor bertaraf dunia.

US$20 bilion itu bukan duit kecil.

Ia menunjukkan Intel betul-betul mahu menggunakan peluang AI ini sebelum pintu peluang tersebut mula tertutup.

13/08/2026

ZUS Coffee Nak Masuk Bursa? Daripada Satu Outlet Pada 2019, Kini Dinilai Sekitar RM4 Bilion

Siapa sangka jenama kopi tempatan yang baru bermula beberapa tahun lalu, sekarang dah sampai tahap boleh bercakap pasal IPO bernilai RM1 bilion.

ZUS Coffee dilaporkan sedang mempertimbangkan untuk menyenaraikan perniagaannya di Bursa Malaysia, dengan sasaran mengumpul sekurang-kurangnya RM1 bilion, bersamaan kira-kira US$245 juta.

Lebih menarik, berdasarkan perbincangan yang sedang berlangsung, ZUS dikatakan boleh diberikan penilaian sekitar RM4 bilion.

Kalau rancangan ini diteruskan, penyenaraian itu berpotensi berlaku seawal pertengahan 2027.

Buat masa sekarang, semuanya masih dalam peringkat perbincangan. Saiz IPO, nilai sebenar dan tarikh penyenaraian masih boleh berubah.

Tapi perjalanan ZUS memang agak luar biasa.

ZUS buka outlet pertamanya pada 2019.

Tak sampai satu dekad, rangkaian ini berkembang dengan sangat pantas sehingga dilaporkan berjaya memintas Starbucks sebagai rangkaian kopi terbesar di Malaysia pada 2024.

Kemudian ZUS terus buka cawangan baharu, bukan sahaja dalam negara.

Pada Oktober lalu, jumlah rangkaiannya sudah mencecah 1,000 outlet, termasuk operasi di Thailand, Filipina dan Singapura.

Daripada satu kedai kopi tempatan kepada jenama serantau dalam masa beberapa tahun sahaja.

Kalau IPO ini benar-benar berlaku, ZUS akan masuk Bursa ketika pasaran IPO Malaysia memang tengah rancak.

Setakat 2026, syarikat yang disenaraikan di Malaysia sudah mengumpul kira-kira US$1.5 bilion melalui IPO.

Dalam tempoh sama tahun lalu, jumlahnya sekitar US$978 juta.

Maksudnya, selera pasaran terhadap penyenaraian baharu masih agak kuat.

Malah, sektor makanan dan minuman berasaskan kopi sendiri sudah ada beberapa contoh menarik di Bursa.

Oriental Kopi misalnya mempunyai nilai pasaran sekitar RM2.1 bilion, dengan harga sahamnya sudah meningkat lebih dua kali ganda berbanding harga IPO sejak disenaraikan pada awal 2025.

Empire Premium Food p**a, yang mula disenaraikan pada April 2026, mempunyai nilai pasaran sekitar RM1.1 bilion, dengan sahamnya naik kira-kira 43% sejak IPO.

Jadi kalau ZUS benar-benar masuk Bursa pada penilaian sekitar RM4 bilion, skalanya memang jauh lebih besar berbanding beberapa pemain kopi yang sudah tersenarai sekarang.

Benda yang menarik sebenarnya bukan sekadar pasal kopi.

Ia menunjukkan bagaimana satu jenama pengguna tempatan boleh berkembang sangat pantas apabila berjaya bina harga yang mampu dibayar ramai, rangkaian outlet yang besar dan jenama yang dekat dengan pengguna.

Dalam tempoh lebih kurang tujuh tahun:

2019 — outlet pertama.
2024 — jadi antara rangkaian kopi terbesar di Malaysia.
2026 — lebih 1,000 outlet.
2027 — mungkin masuk Bursa dengan nilai sekitar RM4 bilion.

Kalau rancangan ini menjadi kenyataan, ZUS bukan sekadar jual kopi.

Ia mungkin menjadi satu lagi contoh bagaimana jenama tempatan boleh berkembang daripada kedai kecil kepada syarikat bernilai berbilion ringgit.

ELITISTA

17/08/2026

16/08/2026

16/08/2026

15/08/2026

14/08/2026

14/08/2026

14/08/2026

13/08/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The School

Shortcuts

Share

Listing takedown request