University of Abhidhamma

ငါတော့ တရားထိုင်တာ ... တစ်နေ့ကို ဘယ် နှစ်ကြိမ် ထိုင်နိုင်တယ် ... ၊
ငါ့ သမာဓိ ဘယ်လောက် ကောင်းတယ် ... ၊
မထဘဲနဲ့ ဘယ်လောက် ထိုင်နိုင်တယ် ... ၊
( ၅ ) နာရီ ( ၆ ) နာရီ ထိုင်နိုင်တယ် အဲဒီလို သွားမတွေးနဲ့ ... ၊
အဲဒါ မာနပဲ ... ။

ရှေ့ကို တရားထူးတရားမြတ် မတက်နိုင်ဘူး ... ။

' ဓမ္မမှတ်ကျောက် ' ဆိုတာ စာပေနဲ့တင်ပြီး ကြည့်တာလည်း... ' ဓမ္မမှတ်ကျောက် ' ပဲ ... ၊

ကိုယ့်ရဲ့ခံစားချက် ... ကိုယ့်ရဲ့ အဆင့်နဲ့ ကြည့်တာလည်း ... ` ဓမ္မမှတ်ကျောက် ` ပဲ ... ။

ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ဟာ
ကိုယ်သိလာတဲ့ အသိ
ကိုယ့်ဖာသာ မသိပေဘူးလား ... ၊
ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ဖြစ်တဲ့ လောဘ ,
ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ဖြစ်တဲ့ ဒေါသ ,
ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ဖြစ်တဲ့ မာန်မာနတွေ
ဣဿာ မစ္ဆရိယတွေကို မသိနိုင်ဘူးလား ... ။

ကိုယ့်သန္တာန်မှာ
ဒီသဘာဝတရားတွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင်
နည်းလာသလား , ပိုဆိုးလာသလား
ကိုယ့်ကိုယ်ကို မသိနိုင်ဘူးလား ၊
ကျင့်လို့ရှိရင် တဖြည်းဖြည်း နည်းလာတယ် ၊
လျော့လာတယ် ၊
( ၁ဝ ) - ကြိမ်ဖြစ်တာဟာ ( ၇ ) ကြိမ် ၊
( ၅ ) - ကြိမ် ၊ ( ၃ ) -ကြိမ်လောက်ပဲ ဖြစ်တော့တယ် ၊
ဒါမျိုးပြောတာ ၊ လုံးဝ မဖြစ်ဘူးဆိုရင်
ဒါ လုံးဝငြိမ်းသွားတယ် ... ။

တရားနဲ့ ပတ်သက်လာရင်
အနုရုဒ္ဓသုတ်ကို သတိ ထားသင့်တာပေါ့ ... ။

ရှင်အနုရုဒ္ဓါမထေရ်မြတ်ဟာ
သာသနာ့ဘောင် ဝင်လာပြီးတော့ ... ပထမ ( ၃ ) -လ ဝါတွင်း ကာလမှာ ...
သမထကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျင့်လိုက်တာ
ဈာန်အဘိညာဉ်တွေ ရသွားတယ် ... ။

ဘာထူးထူးကဲကဲ အောင်မြင်လဲဆိုရင် ...
ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ် မှာ ထူးထူးကဲကဲ အောင်မြင်တယ် ... ။

ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ် ဆိုတာ ...
ဒီ .. စကြဝဠာ တစ်ခု မပြောနဲ့ ... စကြဝဠာတစ်ထောင်ကို တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ အာရုံပြုကြည့်လိုက်လို့ ရှိရင် အကုန် မြင်နေရတယ် ... ။

အကုန်မြင်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ ၊ သေသွားတဲ့ လူ
မြင်ရတယ် ၊
သေပြီး ဘယ်ရောက်သွားတယ်ဆိုတာ ...
မြင်ရတယ် ... ။

သေခါနီးဆဲဆဲ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ
ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ အကုန်မြင်ရတယ် ... ၊
သေသွားပြီး အခြားမဲ့ဘဝမှာ
ဘယ်ရောက်နေတယ်ဆိုတာ မြင်ရတယ် ... ။

အဲဒါအားလုံး ( television ) ထဲကပုံကို
ထိုင်ကြည့်နေရသလို မြင်ရတယ် ၊
မြင်နေရလို့ ... စကြဝဠာတစ်ထောင်မှာ ... ရှိတာ
တွေကို အကုန်လုံး မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ် ... ။
ဒိဗ္ဗစက္ခု လို့ခေါ်တယ် ... ။

ကိုယ့် အနီးနားမှာ ပဲရှိရှိ အဝေးမှာပဲ ရှိရှိ
သေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြီးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြည့်ချင်လို့ရှိရင် ...
ကြည့်ချင်တဲ့ဘက်ကို ဦးလှည့်လိုက်တာနဲ့ အကုန် မြင်ရတယ် ... ။
ဒါရှင်အနုရုဒ္ဓါ ရခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ ... ။

အဲဒီလို သမထကျင့်စဉ်အောင်လို့
အဘိညာဉ်ရတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ...
မသိမသာ အကုသိုလ်တရားတွေ ဖြစ်လာတယ် ... ။

ရှေ့ဆက်ပြီး တရားကျင့်ပေမယ့်
ရဟန္တာ မဖြစ်ဘူး ... မဖြစ်တဲ့အခါ
( ရှင်သာရိပုတ္တရာ ) ဆီ သွားမေးတယ် ... ။

“ အရှင်ဘုရားတပည့်တော်မှာ ...
စကြဝဠာတစ်ထောင်ကို ... ဒိဗ္ဗစက္ခု နဲ့ ကြည့်နိုင်တယ် ... ။

တပည့်တော်မှာ
သတိတွေလည်း ကောင်းတယ် ... ၊
ဝီရိယတွေလည်း ကောင်းတယ် ... ၊
သမာဓိစွမ်းအားတွေလည်း ကောင်းတယ် ... ၊
ဒါပေမယ့်
ရဟန္တာ မဖြစ်ဘူးဘုရား ... ၊
ကိလေသာကင်းကွာတဲ့သူ မဖြစ်ဘူးဘုရား ”-
စကားက ( ၃ ) - ခွန်းနော် ... ။

အဲဒီလိုပြောတော့
ရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်က
ဘာပြောလဲဆိုတော့ ...

“ ငါ့ရှင် အနုရုဒ္ဓါ - စကြဝဠာတစ်ထောင်ကို
ဒိဗ္ဗစက္ခုနဲ့ ကြည့်နိုင်တယ်လို့
ထင်နေတာကိုက မာန ” ... ။

ကြည့် - မာန ဆိုတာ အကုသိုလ် ၊
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တွေ ...
“ ငါတော့ တရားထိုင်တာ တစ်နေ့ကို
ဘယ် နှစ်ကြိမ်ထိုင်နိုင်တယ် ... ၊
ငါ့သမာဓိ ဘယ်လောက် ကောင်းတယ် ... ၊
မထဘဲနဲ့ ဘယ်လောက် ထိုင်နိုင်တယ် ... ၊
( ၅ ) နာရီထိုင်နိုင်တယ် ...
( ၆ ) နာရီထိုင်နိုင်တယ် ... အဲဒီလို သွားမတွေးနဲ့ ... ၊
အဲဒါ - မာန - ပဲ ... ။
ရှေ့ကို တရားထူးတရားမြတ် မတက်နိုင်ဘူး ... ။

သူပြောတာ မဟုတ်ဘူးလားဆို ဟုတ်တယ် ... ။

စကြဝဠာတစ်ထောင်ကို
တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ ကြည့်နိုင်တယ် ... ။
ဟုတ်ပေမယ့်
အဲဒီ - မာန - လေး ခံနေသည့် အတွက်ကြောင့်
ရဟန္တာ မဖြစ်ဘူး ... ။

နောက်တစ်ခါ
( ရှင်သာရိပုတ္တရာ ) က ထောက်ပြတယ် ... ။

“ ငါ့မှာ သမာဓိတွေကောင်းတယ် ,
သတိလည်း ကောင်းတယ် ... ၊
ဝီရိယတွေလည်း ကြိုးစား အားထုတ်တယ် ... ၊
အဲဒီလို တွေးတာက ...
( ဥဒ္ဓစ္စ ) စိတ်တွေ လေလွင့်နေတာ ... ၊
ဒီလိုတွေးတာကိုက သမာဓိ ပျက်ပြားတာပဲ ... ၊
အဲဒီအတွေးတွေ
မဖျောက်လို့ရှိရင် ( ရဟန္တာ ) မဖြစ်ဘူး ... ။

နောက်ဆုံးအဆင့်
“ ငါ ကိလေသာကုန်တဲ့ ( ရဟန္တာ ) ဘာဖြစ်လို့ မဖြစ်ရသလဲ ” လို့ပြောတာ ( ကုက္ကုစ္စ ) ... ။

အများသိနေတဲ့ ကုက္ကုစ္စက
မလုပ်သင့်တဲ့ အလုပ်ကို လုပ်မိပြီး
ပူပန်တာ ကုက္ကုစ္စ ... ၊ လုပ်သင့်တာ မလုပ်မိလို့
ပူပန်တာလည်း ကုက္ကုစ္စ ပဲ ... ၊
ယခု ကုက္ကုစ္စ ဆိုတာ တစ်ခြား မဟုတ်ဘူး ... ။

“ ကိလေသာကုန်တဲ့ ရဟန္တာ ဘာလို့ မဖြစ်တာလဲလို့ တွေးတာ " ... ၊ ဒါလည်း ကုက္ကုစ္စပဲ ... ။

မာနဆိုတာလည်း အကုသိုလ်တရား ,
ဥဒ္ဓစ္စလည်း အကုသိုလ်တရား ,
ကုက္ကုစ္စလည်း အကုသိုလ်တရား ... ၊ အင်မတန်မှ သိမ်မွေ့တယ် ... ။

ဒီ ( ဥဒ္ဓစ္စ ) တို့ ( ကုက္ကုစ္စ ) တို့ ( မာန ) တို့ဆိုတဲ့
အကုသိုလ်တွေ ခံနေတဲ့အတွက်ကြောင့်
ရှင်အနုရုဒ္ဓါ ရဟန္တာ အဖြစ်ကို မရောက်ဘူးတဲ့ ... ။

( ရှင်သာရိပုတ္တရာ ) က အကြံပေးတယ် ...
“ ကိုယ်တော် ဒါတွေ တွေးမနေနဲ့ ... ၊ နိဗ္ဗာန်တစ်ခုထဲကို ဦးတည်ပြီး ကျင့်ပါ ” ... လို့
အကြံပေးလိုက်တဲ့အခါကျမှ ... ( ရှင်အနုရုဒ္ဓါ ) ရဟန္တာဖြစ်သွားတယ် ... ။

တရားဆိုတာ အလွန်သိမ်မွေ့တယ် ... ။
ဥပမာလေး တစ်ခုနဲ့ ကြည့် -
ကိုယ့်လက်ဖဝါးထဲမှာ ... မြူမှုန်ကလေး တစ်ခုရှိလို့
အဲဒီမြူမှုန်ကလေးကို လက်ဖဝါးထဲမှာ ...
ပွတ်ကြည့် - ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ... ။

သို့သော် အဲဒီမြူမှုန်လေးကို
မျက်လုံးထဲ ထည့်လိုက်ရင်
ဘယ်လိုနေမလဲ ... ၊
မျက်ရည်တွေ မထွက်ပေဘူးလား ... ၊
လက်ဖဝါးထဲမှာ ... ရှိတုန်းက ဘာမှ မဖြစ်ပေမယ့် ..
မျက်လုံးထဲရောက်တော့ ...
ဒုက္ခ မရောက်ပေဘူးလား ... ။

“ထို့အတူပဲ ခုနကပြောတဲ့ မာနလေးဟာ ...
မြူမှုန်လေးလောက်ပဲရှိတာ ... ၊
သူရလို့ ရတယ် ပြောတာပဲ "

ထို့အတူပဲ သတိ , ဝီရိယ, သမာဓိ တွေ ကောင်းတယ် လို့ ... တွေးတာလည်း သူဟုတ်လို့ တွေးတာပဲ ... ။

အဲဒါကလည်း မြူမှုန်လေးလိုပါပဲ ... ၊
သိပ်ကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး ... ၊
ဘာဖြစ်လို့ ရဟန္တာမဖြစ်ပါလိမ့် လို့
တွေးတဲ့အတွေးဟာလည်း
မြူမှုန်လေးလိုပါပဲ ... ။

သို့သော် ...
အဲဒီမြူမှုန်လေးဟာ ... မျက်လုံးထဲရောက်ရင်
ခိုးလိုးခုလု ဖြစ်သလို ...
အရဟတ္တမဂ်ဖိုလ် ဆိုတဲ့ ...
အင်မတန် သိမ်မွေ့တဲ့ တရားရဖို့ကျတော့
အကြီးအကျယ် အဟန့်အတား မဖြစ်ပေဘူးလား ...
ဒါလည်း သတိထားရမယ် ... ။

ဒါကြောင့်မို့ ...
မြတ်စွာဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးက
ဓမ္မမှတ်ကျောက်လို့ ...
မဟာပဒေသသုတ်နဲ့ ...
သတ္ထုသာသနသုတ် ... တွေကို ဟောခဲ့ပါတယ် ... ။

ဒါကြောင့်မို့ ...
တရားချစ်ခင် သူတော်စင်ပရိသတ်တွေ ...
မိမိတို့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမယ့် တရားဓမ္မ ,
သိထားရမယ့် တရားဓမ္မတွေ နာရလို့
ကိုယ့်ရဲ့ အမူအကျင့်တွေ
စိတ်နေသဘောထားတွေ ပြောင်းလဲလာပြီး
သူတော်စင် သူတော်မြတ် အဖြစ် ရောက်လာပြီဆိုရင် ... ဗုဒ္ဓမြတ်စွာရဲ့ ...
တရား မှန်ကန်တယ်လို့ ဒီလို မှတ်ကြရမှာပါ ... ။

တရားကိုအကြောင်း ပြုပြီး
မာနတွေ တက်လာမယ် ,
မလိုမုန်းထားတဲ့ ဣဿာတွေ များလာမယ် ,
သူတစ်ပါး သိတာကို မနာလိုတာက ( ဣဿာ )

ကိုယ် သိတာကို
သူများ မသိစေချင်တာက ( မစ္ဆရိယ ) ... ၊
အဲဒါမျိုးတွေ တိုးပွားလာရင် ...
ဒါမမှန်ကန်သေးဘူးလို့ ဒီလို မှတ်ရမယ် ... ။

#ကျေးဇူးတော်ရှင်_ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဒေါက်တာရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ ...

Credit... 🙏🙏🙏

အဘိဓမ္မတက္ကသိုလ် တောင်ကြီးဌာနခွဲ ၏ (၁၈) ကြိမ်မြောက် level _1 အောင်စာရင်း

အဘိဓမ္မတက္ကသိုလ် သထုံဌာနခွဲ ၏ (၁၈) ကြိမ်မြောက် level _1 အောင်စာရင်း

#တော်သလင်းလပြည့်နေ့
****************
#ဂရုဓမ္မအခါတော်နေ့ - သမိုင်းကြောင်း
**************

တော်သလင်းလပြည့် ဂရုဓမ္မ အခါတော်နေ့အကြောင်းကို မေးထားတာ ကြာပါပြီ၊ ၊ ငယ်စဉ်ကတော့ ဂရုဓမ္မအခါတော်နေ့ဆိုတာ သိပ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ နေ့လို့ မခံ စားခဲ့ဖူးဘူး၊ သို့သော် သူ့သမိုင်းကြောင်းကို လိုက်ပြီးခြေရာခံလိုက်တော့မှ အစဉ်အလာကောင်းခဲ့တဲ့ နေ့ထူးနေ့မြတ် တနေ့ ဆိုတာကို သိခဲ့ရတယ်။

ဂရုဓမ္မ အခါတော်နေ့ဆိုတာ ယနေ့ခေတ်မှာ ငါးပါးသီလကို မလုံခြုံပဲ အစဆုံးသိက္ခာပုဒ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်၊ အလယ် က ဖောက် ဖျက် လိုက်၊ နောက်ဆုံးက တခုကို လွှတ်ထားလိုက် လုပ်နေကြတဲ့ လူသားများ အတွက် တော်သ လင်း လပွည့ျေ န့ ရော က်တိုင်း သတိရစရာ၊ အတုယူစရာ၊ လိုက်နာစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်လို့ နေပါတယ်။

ကုရုဓမ္မဇာတ်တော် ဟောရကြောင်း
====================
ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ သက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်အခါ ရဟန်းတော် နှစ်ပါး ဟင်္သာတကောင်ကို အလောင်းအစားနဲ့ သတ်ဖို့ ကြိုးစား ကြရင်း ကောငျးကငျပြံ၀ဲနတေဲ့ ဟင်္သာကို ကျောက်ခဲဖြင့် လှမ်းပြစ်လေရာ ကျောက်ခဲမှန်သော ဟင်္သာသည် အော်ဟစ်မြည် တမ်းရင်း မြေပြင်ကျပြီး သေဆုံးခဲ့ရတယ်။
ဒီအကြောင်းကို မြတ်ဘုရား သိတော်မူတော့ ချစ်သားရဟန်း သင်ဟာ သာသနာတော်မှာ နေပြီး ရဟန်း၀တ်နေ ပါလျက် ပါဏာတိပါတအမှုကို လုပ်တာ လက်ဆော့ ခြေဆော့ရှိလှပါလား၊ ဟိုရှေးရှေးတုံးက ပညာရှိတွေ က သာသနာပကာလမှာ သတ်ဖို ့နေနေသာသာ သီလတရားတွေကို အသက်တမျှ တန်ဖိုး ထား စောင့်ရှောက် ခဲ့ကြတယ် ဆိုပြီး ကုရုဓမ္မ ဇာတ်တော် ကို ဟောေ တာ် မူခဲ့ပါတယ်။

ယနေ့အချိန် မှာတော့ ကုရုတိုင်း ဆိုတာ အိနိ္ဒယနိုင်ငံ နယူးဒေလီ New Delhi မြို့တော် ၀နျးကငြျလို့ မှတ်တမ်းများအရ သိရတယ်၊ ဒါဆိုရင်တော့ ကုရုတိုင်းသားတွေဟာ ခေတ်အဆက်ဆက် နှစ်ပေါင်းများစွာ တရားစောင့်ခဲ့ကြ တယ်၊လို့ ဆိုရမ လိုပါ၊ မြတ်ဘုရား မပွင့်ခင်ကလဲ သာသနာပကာလမှာ ငါးပါးသီလ မြဲခဲ့ကြသလို မြတ်ဘုရား လက်ထက်တော်မှာလဲ ကုရုတိုင်းသားတွေဟာ အဆင့်ြ မင့် လာပြီး သမထ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းတစ်မျိုးမျိုးကို လက်ကိုင် ထား ကျင့်သုံးခဲ့ကြတာမို့ ဘုရားရှင် က ကုရုတိုင်းကို ကြွတော်မူပြီး ခက်ခဲ နက်နဲလှတဲ့ မဟာသတိပဋ္ဌာန သုတ်တော် ကို ဟောတော်မူခဲ့ဖူးတယ်၊

စာရေးသူတို့ ဘုံဘေ ( Mumbai ) မြို့ကတော့ သီရိဓမ္မာသောက မင်းကြီးရဲ့ ကိုးတိုင်းကိုးဋ္ဌာဋ္ဌ သာသနာပြု အစီအ စဉ် မှာ ရှေးယခင်က မဟာရဋ္ဌတိုင်း လို့ အမည်တွင်ခဲ့ပြီး အရှင်မဟာ ဓမ္မရက္ခိတမထေရ် ဦးဆောင်သော သံဃာ ငါးပါး ကြွရောက် လာကာ မဟာနာရဒဇာတ်တော်ကြီးကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပြီး သာသနာမျိုးစေ့ ချခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်၊ ယနေ့ခေတ် မှာတော့ Maharashatra မဟာရရှ်ထရ ပြည်နယ်ပေါ့၊ ဘုံဘေမြို့ပုနေး Pune မြို့တို့ဟာပြည်နယ်အလယ်ပိုင်းမှာ တည်ရှိပြီး သီပေါ မင်းနေထိုင်ခဲ့ရာ ရတနာဂီရိ Ratnagiri မြို့ကတော့ မဟာရရှ်ထရ ပြည်နယ်ရဲ့ အနောက်တောင်ပိုင်း အစွန်အဖျားမှာ တည်ရှိတယ် လို့ မြေပုံအနေအထားများအရ သိရပါတယ်။

ကုရုဓမ္မ ဇာတ်တော်
===========
ဂေါတမ ဘုရားအလောင်း ပါရမီတော်များကို ဖြည့်ကျင့်စဉ် နုစဉ်အခါတုံးက ကုရုတိုင်း ဣန္ဒပတ္တမြို့တော် မှာ မင်းကျင့် တရားဆယ်ပါးနှင့်အညီ မင်းပြုတော်မူတဲ့ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ထီးနန်းစိုးစံချိန်မှာ ကုရုဓမ္မ ( ကုရုတိုင်းသားတွေ စောင့်ထိန်းကြ လို့ ကုရု ဓမ္မ ) တရားဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်လာရ တယ် လို့ ဆိုတယ်၊
ကုရုဓမ္မ ဆိုတာ တခြားမဟုတ်ပါ၊ ယနေ့လူတိုင်းစောင့်ထိန်းနေကြတဲ့ ငါးပါးသီလကိုပဲ ကုရုဓမ္မ ( တနည်းအားဖြင့် အချိန် ကာလတွေ ကြာလာသည်နှင့် အမျှ ) ဂရုဓမ္မ ( ဂရု - လူတိုင်း တလေးတစား စောင့်ထိန်းသင့်သော၊ ဓမ္မ - ငါးပါးသီလ တရားများ ) လို့ အဓိပ်ပါယျ ခေါ်ဆိုရပါမယ်။

အတိတ်တချိန်က ဘုရားလောင်း မင်းပြုနေချိန် မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနဲ့ အညီ အုပ်ချုပ်လေ တော့ တိုင်းပြည် မှာ စည်ပင် ၀ပွောပွီး အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေခဲ့တယ်၊ အဲဒါတင်မကပဲ ဘုရားအလောင်း ရှင်ဘုရင်ကြီး ဟာ မြို့ရဲ့ အရပ်လေးမျက်နှာ၊ မြို့လယ်ခေါင်နေရာ နဲ့ မိမိနန်းတော်တခါး၀ ဆိုတဲ့ နေရာ( ၆ ) ခုမှာအလှူဒါနကို စိတ်ကြိုက်လှူဒါန်းပေးကမ်းလေ့ရှိခဲ့တယ်၊ တစ်တိုင်းပြည်လုံးလဲ ငါးပါးသီလကို စောင့်ထိန်း ကြတယ်၊ တတိုင်းပြည်လုံးထဲမှာမှ အောက်ပါ ( ၁၁ ) ယောက်ကတော့ သီလကို အသက်နှင့် လဲပြီးကို ထိန်း သိမ်းကြပါသတဲ့။ အဲဒီပုဂိ္ဂုလ်တွေကတော့
၁။ ဘုရားလောင်း ဘုရင်၊
၂။ အိမ်ရှေ့မင်းသား၊
၃။ မယ်တော်ကြီး၊
၄။ မိဖုရားခေါင်၊
၅။ မင်းအတိုင်ပင်ခံ ပုရောဟိတ် ပုဏ္ဏားကြီး
၆။ မြေတိုင်းအမတ်ကြီး၊
၇။ ရှင်ဘုရင်၏ ရထားထိန်းတော်၊
၈။ တိုင်းပြည်၏ အကြီးဆုံး ကုန်သည်ကြီး၊
၉။ နန်းတော် တံခါးမှုး
၁၀။ တိုင်းပြည် ကျက်သရေဆောင် သူဋေ်ဌးကွီး
၁၁။ ပြည့်တန်ဆာမ
အထက်ပါလူတွေကတော့ သီလ၀န္တတွေလို့ ဆိုရမှာပါ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆို တော့ ဘုရားအလောင်း ကုရုမင်းကြီး ဟာ ပါဏာ တိပါတသိက္ခာပုဒ်နဲ့ ပက်သက်ပြီး တနေ့မှာ ရေကန်ထဲကို ခဲလုံးတစ်လုံး ပစ်ချရင်း ငါးလေးတကောင် ကို ထိမှန်သွားတာ သေသလား ရှင်သလား မသိရဘူး၊ အဲဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး သူ့သီလကို သံသယ ဖြစ်မိပါသတဲ့။

ပြည့်တန်ဆာမ၏ သီလစောင့်ထိန်းပုံ
====================

ပြည့်တန်ဆာမ၏ သီလကို စမ်းသပ်လိုတဲ့့ သိကြားမင်းဟာ တနေ့မှာတော့ လုလင်တယောက်အသွင် ဖန်ဆင်းပြီး အသပြာ ငွေ တစ်ထောင်ထုပ်ကို ပေးကာ နတ်ပြည် ပြန်သွားခဲ့တယ်၊ စရံသတ်ထားတယ် ဆိုတဲ့သဘော ထင်ပါရဲ့၊ သိကြားလုလင် လာမယ့် ရက်ကို မျှော်ရင်းမျှော်ရင်းနဲ့ စောင့်ထိန်းနေခဲ့တယ်၊ ဘယ်သူက လာခေါ်သည်ဖြစ်စေ မလိုက်ပါဘူး တဲ့၊ ၃ နှစ်တိတိ ကြာတဲ့ အခါမှာတော့ အသပြာ ၁ထောင်လဲ ကုန်ပြီ၊ စားစရာလဲမရှိ ဆင်းရဲလာတဲ့အ ခါမှာ တရားသူကြီးဆီ သွားပြီး အကျိုး အကြောင်း ပြောပြတော့ ၃ နှစ်အတိုင်းအတာဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ၊ စောင့်မနေပါနဲ့တော့ လို့ ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်တယ်၊

ဒီတော့ နောက်လူ အသစ်ကို လက်ခံမယ် လို့ ၀နျခံလိုကျတဲ့ အချိန်မှာပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိကြားမင်းက ပေါ်လာပြီး သီလကို စမ်းသပ်လိုတာကြောင့် ဒီလို လုပ်ခဲ့ရတဲ့အကြောင်း တတိုင်းပြည်လုံးကို တရားဟောပြီး ပြည့်တန်ဆာမ အိမ်ကိုလဲ ရွှေငွေ စတဲ့ ရတနာ ၇ ပါးနဲ့ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး နတ်ပြည်ပြန်သွားခဲ့တယ်၊ ဒီနေရာမှာ အဲဒီအမျိုးသမီးလေးက သူ့သီလကို သံသယဖြစ်မိ တာက စောစောက လူသစ်ကို လက်ခံမိတာ ကို စိတ်ထဲမှာ တနုံ့နုံ့နဲ့ မပျော်ရွှင်ပါဘူး တဲ့။ ကုရုဓမ္မအကြောင်းကို ပြောရင်းနဲ့ လိုရင်း ကို မရောက်နိုင် ဖြစ်နေမိပါတယ်၊ ဖော်ပြချင်တာက သူတို့ရဲ့ငါးပါး သီလကို အလေးထားပုံတွေကို ရိပ်မိစေလိုတာကြောင့် တင်ပြ လိုက်တာပါ၊ ရှိစေတော့

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကုရုတိုင်းနဲ့ မနီးမေ၀း က ကာလိင်္ဂတိုင်း ဒန္တပုရ မြို့မှာလည်းပဲ ကာလိင်္ဂရှင်ဘုရင်ကြီး အုပ်ချုပ်နေတဲ့ အချိန်၊ သူတို့ တိုင်းပြည်မှာတော့ မိုးခေါင်တဲ့ ဘေး ဆိုးကြီး ကျနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ၊ မိုးခေါင်လေတော့ သီးနှံ တွေလဲ မဖြစ်ထွန်းပဲ တိုင်းသူပြည်သားတွေ စားရမဲ့ သောက်ရမဲ့ အငတ်ဘေး ဆိုက်လာပြန်တယ်၊ အငတ်ဘေး ဆိုက်ရုံ မကပဲ လူတွေ မသန့်မရှင်းဖြစ်ပြီး အနာရောဂါတွေ ထူပြောလာပြီး ကူးစက်တတ်တဲ့ ရောဂါကပ်ဆိုးကြီး ရောက်လာပြန်ရော ..

ဒီတော့ တိုင်းသူပြည်သားတွေက ကာလိင်္ဂဘုရင်ကြီးဆီ အကျိုးအကြောင်းပြောပြပြီး ..
ဒီလို တတိုင်းပြည်လုံး ကပ်ဆိုက်နေချိန်မှာ အရှင်မင်းကြီး ဒါန သီလတွေ များများပြုပြီး (၇) ရက်တိတိ ဥပုသ်စောင့်ပါက မိုးရွာပါလိမ့်မယ် လို့ လျောက်ကြတယ်၊
အဲဒီလို စောင့်သော်လည်း မိုးမရွာလေတော့ နောက်တဖန် ကုရုတိုင်းမှာ အဉ္ဇန၀ဏ္ဏ မင်္ဂလာဆင်တော်ကြီး ရှိတယ်၊ သူတို့ ဆီကို ဆင်တော်အလှူခံပြီး သယ်လာခဲ့ရင် မိုးရွာနိုင်ပါတယ် လို့ ဆိုပြန်တယ်၊ ဒီလို လုပ်ပေမယ့် အဆင်မပြေပြန်ဘူး၊

ဇာတ်တော်ကို အကျဉ်းချုံးရလျင် နောက်ဆုံးမှာ ကုရုတိုင်းသားတွေ စောင့်ထိန်းကြတဲ့ ငါးပါးသီလကို ရွှေပေလွှာမှာ ကူးယူ စေကာ ကာလိင်္ဂတိုင်းသူ ပြည်သားတွေ အားလုံး စောင့်ထိန်းကြမှ မိုးလေ၀သတွေ မှန်လာပြီး တတိုင်းပြည်လုံးသာယာ၀ပြောစည်ပင် လာခဲ့ တယ်၊ တတိုင်းပြည်လုံး အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့ကြတယ် လို့ ဆိုပါတယ်။

ဇာတ်တော် နှင့် သဘာ၀ဘေးဒဏ်များ သုံးသပ်ချက်
==============================
ဤနေရာတွင် ယခုလို ဆုတ်ကပ်ကာလကြီးထဲမှာ မိုးလေ၀သ မမှန်တာ၊ ကောက်ပဲ သီးနှံများ မအောင်မြင်တာ၊ လေမုန် တိုင်း နာဂစ်မုန်တိုင်း၊ ဆူနာမီ စတဲ့ သဘာ၀ဘေးဒဏ်တွေဟာ လူတွေ တရားပျက် အကျင့်သီလ ပျက်စီးနေတာနဲ့ လည်း သက်ဆိုင်နေတယ် လို့ ကောက်ချက်ဆွဲနိုင်ပါတယ်၊ စာပေများမှာတော့ လူတွေ တရားပျက်လာပြီ ဆိုရင် ကောင်းကင်က ပုံမှန် သွားလာနေကြတဲ့ ဂြိုလ် နက္ခတ် ကြယ် တာရာ စတာတွေလဲ လမ်းကြောင်း မမှန်တော့ဘူး၊ သူတို့ လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွာတော့ လေမတိုက်သင့်ပဲ တိုက်တယ်၊ မိုးမရွာသင့်ပဲ ရွာချပြီး ရေကြီးတဲ့ဒုက္ခ၊စတာတွေ ကြုံရတယ်၊ မိုးက ရွာသင့်တဲ့ အချိန်မှာ မရွာပြန်တော့ ကမ်ဘာကြီး ပူနွေးလာတာမျိုး၊ အိုဇုန်းလွှာ ပါးလာတယ်၊ ပေါက်လာတယ် ဆိုတာမျိုး၊ နောက်ဆုံးမှာ သဘာ၀မီး တောင်ကြီးတွေ မကြာခဏ ပေါက်ကွဲလာတာမျိုးတွေကို လူသားတွေမှာ နေရာတိုင်း ခံနေ ကြရတယ်။

ဘာသာရေး ရှုထောင့် တခုတည်းကနေ သုံးသပ်ရမည်ဆိုလျင် လူတွေ တရားပျက်၊ အကျင့်သီလပျက်စီးကာ အကုသိုလ် တွေ များများ လုပ်လေလေ၊ အဲဒီဒေသ နေရာ တိုင်းပြည်တွေမှာ သဘာ၀ဘေးဒဏ်တွေကို မကြာခဏ ခံရလေလေလို့ ဆိုရ မလို ဖွဈေ န တယ်၊ အခုလဲ ကာလိင်္ဂတိုင်းသားတွေ သီလမြဲကာတရားစောင့်ကြတော့ ချက်ချင်းမိုးလေ၀သ မှန်လာတာ ဟာ သက်ရှိလူသားများနဲ့ သက်မဲ့ကမ်ဘာကြီးတို့ ဆက်စပ်မှုရှိနေတယ်ဆိုတာ သက်သေပါပဲ၊ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓစာပေများကို ထောက် ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ သုံးသပ်ကြည့် မိတာ သက်သက်ပါ၊ အခြား မမြင်နိုင်သော သဘာ၀ ရေမြေအနေအထား စတဲ့ အချက် တွေလဲ ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ ( ဥပမာ- ဂျပန်နိုင်ငံတခုလုံး သဘာ၀ငလျင်ကြောပေါ်မှာ တည်ရှိနေတယ် ဆိုတာက တော့ ယနေ့ခေတ် ပစ္စုပ္ပန်အနေအထားတွေလဲ အများကြီး သက်ဆိုင်တယ်လို့ ဆိုရပါမယ် )

ဇာတ်တော် ပေါင်းခန်းမှာတော့
ဂါထာ ။ ။ ဂဏိကာ ဥပ္ပလ၀ဏ္ဏာ၊ ပုဏေ္ဏာ ဒေါဝါရိကော တဒါ၊
ရဇ္ဇုဂါဟော ကစ္စာယနော၊ မောဂ္ဂလာနော ဒေါဏမာပကော၊
သာရိပုတေ္တာ တဒါ သေဋ္ဌိ၊ အနုရုဒေ္ဓါ စ သာရထိ၊
ဗြဟ္မဏော ကဿပေါ ထေရော၊ ဥပရာဇာ နန်ဒပဏ်ဏ္႑ိတော၊
မဟသေီ ရာဟုလမာတာ၊ မာယာဒဝေီ ဇနတျတေိယာ၊
ကုရုရာဇာ ဗောဓိသတေ္တာ၊ ဧဝံ ဓာရေထ ဇာတကံ။
အထက်ပါ ကုရုဓမ္မ ဇာတ်တော်၌ပါသော ပြည့်တန်ဆာမသည် ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌ တန်ခိုးအရာတွင် ဧတဒဂ် ရာထူးရရှိသော ဥပ္ပလ၀ဏ္ဏာ ဘိက္ခုနီမ ဖြစ်လာသည် ( သံသရာ ကြောက်စရာ ကောင်းပုံက ပြည့်တန်ဆာမတောင် ဖြစ်ခဲ့ဖူး သတဲ့ )

အရှင်ပုဏ္ဏ ရဟန္တာ မထေရ်သည် ထိုအခါက တံခါးမှုး၊
အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည် ထိုအခါက မြေတိုင်းအမတ်ကြီး၊
အရှင်မောဂ္ဂလာန်မထေရ်သည် ထိုအခါက အကြီးဆုံး ကုန်သည်ကြီး၊
အရှင်သာရိပုတ္တရာသည် ထိုအခါက သူဋေ်ဌးကွီး၊
အရှငျအနုရုဒ်ဓါသညျ ထိုအခါက ရထားထိန်း၊
အရှင်မဟာကဿပမထေရ်ကြီးသည် ထိုအခါက ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားကြီး၊
အရှင်နန္ဒ မထေရ်သည် ထိုအခါက အိမ်ရှေ့မင်းသား၊
ယသော်ဓရာ သည် ထိုအခါက မိဖုရားခေါင်ကြီး၊
မယ်တော်မာယာ တဖြစ်လဲ သန္တုဿိတနတ်သားသည် ထိုအခါက ကုရုမင်းကြီး၏ မယ်တော်၊
ဂေါတမဘုရားရှင်သည် ထိုအခါက ကုရုမင်းကြီး အဖြစ်ဖြင့် သံသရာကျင်လည်ခဲ့ဖူးသည်။

ဤဖြစ်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်တွေးမိသည်ကား ကုရုဓမ္မအကြောင်းဖော်ပြသော ဤဇာတ်တော်ကို ဘုရားရှင်သည် တော်သလင်း လပြည့်နေ့ တွင် ဟောခဲ့သောကြောင့် ယင်းနေ့ကို ဂရုဓမ္မ အခါတော်နေ့ဟု သတ်မှတ်ခဲ့လေသလား၊ နောက်တချက်အ နေဖြင့် ကာလိင်္ဂတိုင်းသားတို့အား ငါးပါးသီလ ကို ရွှေပေလွှာတွင် ရေးကူးစေကာ တော်သလင်းလပြည့်နေ့တွင် ပေးခဲ့လေ သောကြောင့် ကုရုဓမ္မ အခါတော်နေ့ ဂရုဓမ္မအခါတော် နေ့ဟု သတ်မှတ် ခေါ်ဆိုခဲ့လေသလား တွေးတောစရာပင်။

အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသော် ဇာတ်တော်ထဲတွင် ဘုရားအလောင်း ကုရုမင်းကြီးသည် လပြည့်နေ့ ( ၁၅ ) ရက်ခေါ် ပန္နရသီ ဥပုသ်နေ့၌ ကိုယ်တော်တိုင် အလှူပေးရန် ပရိသတ်အကြား လာရောက်စဉ် ကာလိင်္ဂတိုင်းမှ ပုဏ္ဏားများအား ငါးပါးသီလ ကို ရွှေပေလွှာ မှာ ရေးကူးစေသည် ဟု ဆိုသောကြောင့် ဒုတိယအချက်ကို ထောက်သောအားဖြင့် ဂရုဓမ္မ အခါတော်နေ့ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ တာ သေချာသလောက် ရှိပေသည်။
အချုပ်ဆိုရသော် တော်သလင်းလပြည့် ဂရုဓမ္မ အခါတော်နေ့သည် ကိုယ်ကျင့်သီလ moralityများ၊ ဂုဏ်သိက္ခာ characters ပိုင်း ဆိုင်ရာများ ပျက်ရွင်းနေသော ယနေ့ခေတ် အခါကြီးတွင် တော်သလင်း လပြည့်နေ့ ကို ရောက်တိုင်း လူသားများအား အကျင့်သီလများ အားကောင်းစေဖို့၊ ငါးပါးသီလ၊ ရှစ်ပါးသီလ စတာတွေကို တလေးတစား စောင့်ထိန်း ကြစေဖို့ ဘုရား အလောင်း ကုရုမင်းကြီးက သတိပေးနေသည် သတိပေးခဲ့သည် ဟုပင် ဆိုချင်ပါတော့သည်။



စာညွှန်း။ ။ ကုရုဓမ္မဇာတက၊ ဒုကနိပါတ်၊
ဇာတကအဋ္ဌကထာ ဒုတိယအုပ်