Knowledge Sharing and Learning - Dr Yin Team

ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ဘာသာမဲ့ အင်ဂျင်နီယာ အမေးအဖြေ
************************

''တစ်ပါးတည်းနေရတာ မပျင်းဘူးလား အရှင်''

''ပျင်းလို့ တစ်ပါးတည်းလာနေတာပါ ဒကာ''

''တပည့်တော်သာ အရှင့်နေရာမှာဆို အလွန်ပျင်းရိနေမှာပဲ''

''ဘုန်းကြီးလည်း ဒကာတို့နေခဲ့တဲ့
လူ့ အဖွဲ့အစည်းတွင်းက လာခဲ့တာပါ
ပျော်တယ် ပျင်းတယ်ဆိုတာ
ခံယူတဲ့စိတ်အပေါ်သာ မူတည်တယ်
ဒကာ သိပ်ရိုးအီသွားတဲ့အခါ အရာရာဟာ ပျင်းစရာပဲ''

''အခုလိုထိုင်နေရတာရော မပျင်းဘူးလား''

''ဒကာအမြင်မှာတော့ ထိုင်နေတာပေါ့
တကယ်တော့ ဘုန်းကြီးက game ကစားနေတာ
အခုမှ စကစားကာစမို့ ပျော်တောင် ပျော်နေသေးရဲ့''

''ဘာ game များလဲ အရှင်''

''အင်မတန်လှုပ်ရှားတတ်တဲ့စိတ်ကို
ငြိမ်အောင်ဖမ်းတဲ့ game ပေါ့''

''ဘယ်လိုပိုက်မျိုးနဲ့ ဖမ်းလဲ''

''သတိတရားနဲ့ ဖမ်းပါတယ်''

''ဒါသမထ Game လား''

''ဆိုပါတော့ သမာဓိထူတဲ့ game တစ်ခုပါပဲ''

''ပျော်ဖို့ကောင်းရဲ့လား''

''စာအုပ်ဖတ်နေတဲ့သူဟာ ရှေ့က ရုပ်ရှင်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး
ရှေ့ကရုပ်ရှင်ကို စိတ်ဝင်စားရင်
လက်ထဲက စာအုပ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး...
အာရုံစုစည်းမှု မရှိရင် ဘာကိုမှလုပ်မရဘူးလေ
အလုပ်တစ်ခုမှာ concentraction ရဖို့
အခြားတစ်ခုကို neglect လုပ်ရတယ်...
ဒကာက အခြားကိစ္စတွေကို လျစ်လျူ မရှုနိုင်ပဲ
ဒီ game ကို လာဆော့မယ် ဆိုရင်ပျော်လိမ့်မယ်မထင်ဘူး''

''ဒီ game ကို ဆော့တဲ့အကျိုးကျေးဇူးက ဘာဖြစ်မလဲ''

''အကျိုးကျေးဇူးမဲ့တဲ့ game ဆိုတာ မရှိသလို
side effect ကင်းတဲ့ ဆေးဆိုတာ မရှိဘူး...
အကောင်းအဆိုးဟာ သိပ်ဒွန်တွဲတယ်....
ဘယ်သူအနေနဲ့လဲ လို့ မေးရလိမ့်မယ်...
ဆယ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်က
စာမကျက်ပဲ တရားထိုင်နေမယ်ဆို
ဘုန်းကြီး အပြစ်ဆိုရလိမ့်မယ်...
minor သဘောနဲ့ အချိန်အနည်းငယ်ပေးပြီး
လေ့ကျင့်တာမျိုးကိုတော့ အားမပေး မတားမြစ်လိုဘူး...''

''အရှင်ဘုရားအတွက်ဆိုရင်ရော''

''သတ္တဝါတွေဟာ ကိုယ်ပျော်ရာကို ကိုယ် ရွေးချယ်ကြတယ်...
မြင့်မြတ်ခြင်း ယုတ်ညံ့ခြင်းကိုတော့
ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ပေတံနဲ့ တိုင်းမှသာ သင့်မယ်ထင်ရဲ့...
ဘုန်းကြီးအတွက်တော့ ဒီ game ဟာ
သိပ်ကို ပျော်ဖို့ကောင်းတဲ့ game ပေါ့''

''အကြောင်းပြချက်ရှိမလား ''

''အကြောင်းပြချက် ဆိုတာထက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသလား
လို့ မေးစေချင်တယ် ဒကာ
အကြောင်းပြဖို့ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး
ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်နေတာ

စိတ်ကို ခိုင်မြဲသန်မာအောင် လေ့ကျင့်နေတာပါ...
သင် ရွှေထုပ်ကောက်ရတဲ့အခါ သိပ်ကိုပျော်ရွှင်လိမ့်မယ်...
စိတ်ကို အလှုပ်တစ်ခုဖြစ်စေမယ်
သင်တို့ကတော့ positive ဘက်ကို ရွေ့တဲ့ feeling
လို့မြင်တယ်....
ဘုန်းကြီးကတော့ မငြိမ်သက်တဲ့ စိတ်သဘော လို့မြင်တယ်.
သမ္မာသတိနဲ့ တွဲမချည်ထားတဲ့စိတ်ဟာ
လောကဓံတစ်ခုနဲ့ ကြုံတိုင်း လှုပ်နေရတယ်
ဒါဟာ အခြေမခိုင်မှုကြောင့်...

ဘယ်လောက်အားနဲ့ ထိုးထိုး
အချိန်တစ်ခုမှာ ခေါင်းလောင်းသံဟာ
တဖန်တိတ်ဆိတ်သွားရသလိုမျိုး
ထီပေါက်ပြီး အချိန်တစ်ခုမှာ ပျော်ရွှင်မှုအသံတွေဟာ
တဖန် ပြန်တိတ်ဆိတ်သွားမှာပါ...

ထီပေါက်တဲ့သတင်းနဲ့ သံစူးတဲ့ဖြစ်စဉ်
တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်
သံစူးတဲ့ဝေဒနာကို သင်ဂရုတောင် စိုက်မှာမဟုတ်ဘူး
အကယ်၍များ ထီပေါက်ပြီးတစ်နှစ်အကြာမှာ သံစူးခဲ့မယ်
ဆိုရင်တော့ ထီပေါက်ခဲ့တာကို မေ့ပြီး
သံစူးတာကိုပဲ သင် ခံစားရမှာပါ...

ပြောခဲ့သလို သမ္မာသတိနဲ့သာတွဲ မချည်ထားဘူးဆိုရင်
ဆူးကြုံနိမ့်မြင့် လောကဓံရဲ့ ချယ်လှယ်မှုအတိုင်း
ပျော်ရွှင်ရ ဝမ်းနည်းရနဲ့... သင့်စိတ်တွေ ပင်ပန်းနေရော့မှာ...

ဒါက ဘုန်းကြီးရဲ့အမြင်ပါ...
သင်တို့ကတော့ လောကဓံအတွန်းအတိုက်မှာ
ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ်ဖြစ်နေရတာကိုက ဘဝ
လို့ ယူဆထားတာကိုး

''တပည့်တော်တို့က မှားနေသလား''

''ဒါဟာ အမှန်အမှားသဘော မဟုတ်ဘူး
ဒါဟာ သဘာဝသဘော သစ္စာသဘောပါပဲ
လောကီနယ်မှာ ကျင်လည်လိုသူအတွက်
လောကသစ္စာက အမှန်ပေါ့
လောကီက လွန်မြောက်လိုသူအတွက်
လောကုတ္တရာ သစ္စာက အမှန်ပေါ့''

''လောကုတ္တရာဆိုတာ''

''လောက ဥတ္တရ လောကကိုလွန်မြောက်ခြင်းပေါ့''

''ဘာလို့များ လောကကို လွန်မြောက်ချင်ရတာလဲ''

''ပျင်းလာလို့ပါ''

''နားမရှင်းဘူးဘုရား ပြောင်းပြန်ကြီး ဖြစ်နေသလားလို့
တကယ်ဆို အရှင်တို့ ဘဝက ပိုပျင်းစရာ မကောင်းဘူး''

''သင်ရေကူးဖူးသလားဒကာ''

''ကူးဖူးတယ်ဘုရား''

''ရေကူးနေကြသူတွေဟာ
ရေကူးကန်ပေါ်ကလူတွေကို ပြောတယ်
ရေကူးရတာ ပျော်စရာပဲတဲ့...
ရေမကူးရသေးသူတွေက ရေကူးချင်စိတ်တဖွားဖွားပေါ့...

ရေကူးလို့ ပျင်းလာသူတွေက ရေကန်ပေါ်ပြန်တတ်တယ်...
မြူးထူးစွာ ကူးနေဆဲသူတွေကို မြင်တယ်...
ဒါပေမယ့် သူ့ကို မဆွဲဆောင်နိုင်တော့ဘူး
သူရေကူးရတာပျင်းသွားပြီ...
ပျော်ဖို့အတွက် ရေဆင်းကူးပြီး
ပျင်းလို့ ပြန်တတ်လာတဲ့လူတွေလိုပဲ

ဘုန်းကြီးက ပြန်တတ်လာသူပါ
သင်တို့က ကူးနေဆဲသူတွေပါ
ဘယ်သူမှ မမှားကြပါဘူး
ဒါက ကိုယ့်စိတ်ရဲ့သဘာဝပါပဲ''

''တကယ်ဆို တပည့်တော်တို့လည်း
ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာနေကြတာပဲ

အရှင်ဘုရားကလည်း
ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေနေတာပဲ...
ဘာလို့များ အရှင်တို့က ပိုမြင့်မြတ်တယ် လို့ယူဆကြတာလဲ''

''မာန်နည်းသူကို လက်အုပ်ချီတာနဲ့
မာန်ကြီးသူကို လက်အုပ်ချီရတာ မတူဘူးဒကာ
အက်ဒီဆင်ဟာ သံဃာတွေထက်
ဗဟိဒ္ဓအလင်းရောင်ပေးမှုမှာ
ပိုမြင့်မြတ်သူပါ ပိုအကျိုးပြုသူပါ...
သူ့ကို လက်အုပ်ချီလည်း ရသလို
လက်အုပ်မချီလည်း ရတယ်
သင်ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ လေးစားမှုကို ပြလိုသလဲ

တို့ရဟန်းတွေကို လူတွေက လက်အုပ်ချီတယ်...
အနည်းဆုံးတော့ တို့စောင့်ထိန်းတဲ့သီလကို လေးစားလို့
လေးစားမှု ပြတဲ့သဘောပါ

လက်အုပ်မချီသူကိုလည်း တို့က အပြစ်လည်း မမြင်သလို
အပြစ်လည်း မတင်ပါဘူး...
စစ်တပ်မှာ အထက်အရာရှိကို အလေးပြုတာဟာ
လေးစားမှုကို ပြတာဖြစ်သလို
တို့ရဟန်းတော်ကို လက်အုပ်ချီတာဟာလည်း
လေးစားမှုကို ပြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်....
ပိုမြင့်မြတ်တယ် ပိုနိမ့်ကျတယ်ဆိုတာ
ဘယ်ကဏ္ဍမှာလဲလို့ ပြန်မေးရလိမ့်မယ်...
မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးသမိုင်းမှာ
ဗိုလ်ချုပ်ထက် မြင့်တဲ့ မြတ်တဲ့ ဘုန်းကြီး မရှိပါဘူး''

''တကယ်ဆို အရှင်ဘုရားတို့က တာဝန်မဲ့သူများဖြစ်နေမလား
လူဆိုတာ လောကအတွက် အလုပ်လုပ်ကြတယ်...
တစ်ကမ္ဘာ လုံးသား ဘုန်းကြီးတွေဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်
ဘယ်သူက စပါးစိုက်မလဲ ဘယ်သူက အိမ်တွေဆောက်မလဲ''

''သင်ဘာအလုပ်လုပ်လဲ ဒကာ''

''စက်မှုအင်ဂျင်နီယာပါ''

''တစ်ကမ္ဘာလုံးသာ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာတွေချည်းဆို
ဘယ်သူတွေစပါးစိုက်မလဲ
ဘယ်သူတွေအိမ်ဆောက်မလဲ ဒကာ''

''တပည့်တော်တို့မှာ ကိုယ့်တာဝန်နဲ့ ကိုယ်ရှိတယ်
ကိုယ့်ပေးဆပ်မှုနဲ့ ကိုယ်ရှိတယ်
ကိုယ့်ထမင်းကို ကိုယ်ရှာစားတယ်''

''လောကမှာ အလုပ်နှစ်မျိုးရှိတယ်ဒကာ
product နဲ့ service ပေါ့
ကုန်ထုတ်မလား ဝန်ဆောင်မှုပေးမလား
ဘုန်းကြီးတို့က လူ့လောကအတွက်
ဝန်ဆောင်မှုပြန်ပေးရတယ်ဒကာ

ပြည်သူတွေကျွေးတာ စားပြီး
ကိုယ့်လွတ်လမ်း ကိုယ်ရှာနေတာဆိုရင်
သင်ပြောသလို ဘုန်းကြီးတို့ဟာ တာဝန်မဲ့လူတန်းစားတွေပါ...
ဒါပေမယ့် ဘုန်းကြီးတို့မှာ တာဝန်တွေ ရှိတယ်...
ကိုယ့်တရား ကိုယ်ရှာရုံသက်သက်ဆို
ဘုန်းကြီးဝတ်စရာ မလိုဘူးလေ

ကိုယ့်ဘာသာဝင်တွေကို
အေးချမ်းစိမ့်သောငှာ ဆုံးမစိမ့်သောငှာ
ကိုယ်ပြောတဲ့စကား ကိုယ်ဟောတဲ့တရားကို
လေးစားနာယူစေဖို့ သီလ သမာဓိ ပညာအရာမှာ
စံနမူနာဖြစ်အောင် ရဟန်းအသွင်ယူရတယ်ဒကာ

တစ်ကျပ်သားခန့် စံနမူနာပြခြင်းဟာ
တစ်ပိဿာခန့် ဆုံးမခြင်းနဲ့ညီသတဲ့
ဘုန်းကြီးတို့က ဆုံးမခွင့်ရဖို့ စံနမူနာပြနေရခြင်းပါဒကာ

uniform တစ်ခုဟာ အရည်အချင်းကိုလည်း ပြသလို
တာဝန်ကိုလည်း ပြတယ်
ဘုန်းကြီးတို့ဟာလည်း တာဝန်ရှိလူတန်းစားပါပဲ
တာဝန်တွေ မတူတာက လွဲရင်ပေါ့''

''မိန့်ကြည့်ပါဘုရား ယူရတဲ့တာဝန်ကို ရှင်းလင်းအောင်''

''ဒကာ အဆင်ပြေသလို ခေါ်ပြောပါ
မင်းနဲ့ငါ ပြောလည်း ဘုန်းကြီးစိတ်မဆိုးဘူး
လေးစားမှုဟာ တောင်းယူရတာ မဟုတ်ဘူး
ငါ့ကို လေးစားကြပါစေတော့ရယ်လို့
ဘုန်းကြီးမှာ ဆန္ဒမရှိဘူး
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းအောင်
တည်ဆောက်နေတာကလွဲရင်ပေါ့
ဒါက စကားဖြတ်ပြောတာပါ''

''မှန်ပါ့အရှင်ဘုရား ...
တပည့်တော်ဟာ ဘာသာမဲ့ဆိုသော်လည်း
ယဉ်ကျေးမှု မမဲ့သူပါ...
အများသူငါ လေးစားဂါရဝထားရာကို
တပည့်တော်လည်း ရင့်သီးဖို့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး...
အရှင်ဘုရားပြောသလို မာန်နည်းသူကို လက်အုပ်ချီရတာ
အန္တရာယ်မရှိဘူးလေ ဆက်မိန့်ပါဘုရား''

''ဘုန်းကြီးတို့တာဝန်ဟာ ဝေါဟာရအားဖြင့်
တရားရေအေး အမြိုက်ဆေးကို တိုက်ကျွေးတယ်
လို့ဆိုတယ်...
ဒေါသ လောဘ မောဟကြောင့် ပူတဲ့အပူကို
ဘုန်းကြီးတို့ တတ်ထားတဲ့ငြှိမ်းသတ်နည်းနဲ့
ကူငြှိမ်းပေးတဲ့တာဝန်ပါ
ဒါဟာလည်း ဝန်ဆောင်မှုမဟုတ်လားဒကာရယ်''

''ရဟန်းကို စော်ကားတာ အပြစ်ဖြစ်သလား ဘုရား''

''စော်ကားပြီဆိုမှတော့ ရဟန်းရယ်လို့ မဟုတ်
ဘယ်သူ့ကို စော်ကားစော်ကား အပြစ်ပါပဲ''

''အဲ့သဘောမဟုတ်ဘူးလေ ဝေဖန်ထောက်ပြရင်ရော''

''မေတ္တာနဲ့ ဝေဖန်ခြင်းဟာလည်း ရဟန်းရယ်လို့မဟုတ်
မှားနေသူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဝေဖန်ထောက်ပြအပ်ပါတယ်''

''ရဟန်းတိုင်း မြတ်သလားဘုရား''

''စုံးပြူးဆိုတာ ရှိတတ်စမြဲပါဒကာ
အလုပ်တာဝန်မကျေတဲ့ စစ်သား
အလုပ်အပေါ်သစ္စာမဲ့တဲ့ စစ်သား
အလားတူ ဆရာဝန် ကျောင်းဆရာ ဝန်ထမ်းတွေလည်း
ရှိကြသလို
ဘုန်းကြီးတွေမှာလည်း ရှိနိုင်တာပဲလေ''

''စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြေပေးလို့ ကျေးဇူးပါဘုရား''

''မလိုဘူးဒကာ ဒါဘုန်းကြီးရဲ့ တာဝန်ပါပဲ
Credit:Error(Sithu)

Credit Ashin Zawana
ယောပန ဘိက္ခု
ပြန်လည်မျှဝေသည်BH😍

🙏🙏🙏
မေတ္တာဖြင့်
သုတဂဝေသီဗန်းမော်

လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အကြောင်းကို
မကောင်းဝေဖန်တာ၊ မကောင်းအတင်းပြောတာဟာ
တကယ်တော့ ကိုယ့်အကြောင်း မဟုတ်ပါဘူး။
သူတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အကြောင်းတွေ
သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေ
သူတို့ရဲ့ သိမ်ငယ်မှုတွေ
သူတို့ရဲ့ ဘောင်ခတ်မိနေတဲ့ အမြင်တွေနဲ့
သူတို့ရဲ့ လိုအပ်နေခြင်းတွေကို
ထုတ်ဖော်ပြောကြားနေမိတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကိုယ့်ကို မလှဘူး၊ ရုပ်ဆိုးတယ် ဆိုပြီး
ပြောနေ ဝေဖန်နေတတ်တဲ့ သူတွေမှာ
အလှအပနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်တိုင်းမကျခြင်း
ဘယ်လောက်လှသလဲဆိုပြီး တိုင်းတာနေမိခြင်း
စတဲ့ insecurities and limitations တွေ
ရှိနေလို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ကိုယ့်ကို မတော်ဘူး၊ မကောင်းဘူး ဆိုပြီး
ပြောနေတတ်တဲ့ သူတွေဟာလည်း
ကိုယ့်ရဲ့ အခြေအနေကို မကျေနပ်နိုင်သူတွေ
ကိုယ့်ရဲ့ ဘဝကို အားမလို အားမရ ဖြစ်နေတဲ့သူတွေ
ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။
လူတစ်ယောက်ရဲ့ မကောင်းကြောင်းတွေကို
နှုတ်က ထုတ်ဖော်ပြောကြားနေတယ် ဆိုကတည်းက
အဲ့ဒီလူမှာ jealousy မနာလိုခြင်းတွေ
တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်။
မနာလိုခြင်းဆိုတာ
ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းက ဖြစ်တည်လာတဲ့
ကြောက်ရွံ့မှုပါပဲ။
လူတစ်ယောက်ကို ယှဉ်လို့ မနိုင်ဘူးလို့ ခံစားရမိတဲ့အခါ
မနာလိုခြင်းဟာ ဖြစ်တည်သွားပြီး
အနိမ့်ဆုံး အသေးဆုံး လုပ်ရပ်တစ်ခုအနေနဲ့
အဲ့ဒီလူရဲ့ မကောင်းအတင်းတွေကို
ပြောကြားတတ်ကြပါတယ်။
ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဟာ
လုံးဝ မလိုအပ်တဲ့အရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
လူ့ဘဝမှာနေတဲ့အခါ
ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းတွေဟာ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး
ယှဉ်သင့်သလောက် ယှဉ်
ပြိုင်သင့်သလောက် ပြိုင်ကြမှာပါ။
ဒါပေမယ့် အောင်မြင်မှုကို အမှန်လိုချင်တယ်ဆိုရင်
ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းကနေ မနာလိုခြင်းအသွင်
မပြောင်းလဲမိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။
လူ့ဘဝဟာ ပြေးလမ်းကြီးတစ်ခု ဆိုပါစို့။
ကိုယ်နဲ့ အတူပြေးနေတဲ့သူတွေ
ဘယ်အထိရောက်နေသလဲဆိုတာ သိရဖို့
တစ်ချက်လောက်တော့ ဘေးကို ကြည့်ရမှာပေါ့။
ဒါဟာ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းပါပဲ။
ပြီးရင် အရှေ့ကိုသာ တည့်တည့်ကြည့်ရင်း
အားသွန်ခွန်စိုက် ပြေးရပါမယ်။
ဒါဟာ ကြိုးစားခြင်းပါပဲ။
ဒီလိုနဲ့ ပန်းအရင်ဝင်သွားတဲ့သူတွေကို
မကျေနပ်ခြင်းတွေ မဖြစ်ဘဲ ဝမ်းသာပေးတတ်ရပါမယ်။
ကိုယ်လည်း တစ်ချိန်မှာ ပန်းဝင်မယ် မဟုတ်ပါလား။
ဒါဟာ မုဒိတာထားခြင်းပါပဲ။
ဒါပေမယ့် အတူပြိုင်တဲ့သူတွေကိုသာ စိတ်ဝင်စားပြီး
ရှေ့ကိုမကြည့်ဘဲ ဘေးဘက်တွေပဲ ကြည့်နေမယ်ဆိုရင်
ကိုယ်ဟာ ပန်းဝင်ဖို့ နောက်ကျပြီးရင်း နောက်ကျနေမှာပါ။
ဒါဟာ မနာလိုခြင်းပါပဲ။
မနာလိုခြင်းဟာ မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူး။
ပိုဆိုးတာက မအေးချမ်းပါဘူး။
ဒါကို ရှင်းလင်းစွာသိမယ်ဆိုရင်
မနာလိုခြင်းဆိုတာ ရပ်တန့်သွားပါလိမ့်မယ်။
ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းတွေကို လျော့ချပါ။
မနာလိုခြင်းကိုတော့ အပြီးသတ်ပစ်ပါ။
သူတစ်ပါးကို မကောင်းပြောတာ ဝေဖန်တာတွေ
မလုပ်မိပါစေနဲ့။
ကိုယ့်ကို မကောင်းပြောနေ ဝေဖန်နေတဲ့သူကိုလည်း
စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့။
သူတို့ဟာ သူတို့အကြောင်း သူတို့
ထုတ်ဖော်နေကြတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပညာဆိုတာဘာလဲ
ဘွဲ့ရပညာတတ်ကြီး ဖြစ်ချင်လိုက်တာ ...

အဲ့မှာစပြီးတော့ လွဲတော့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်မှာ မကောင်းတဲ့အကျင့်တစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့တာက လူတိုင်းကိုပေတံတစ်ချောင်းနဲ့လိုက်တိုင်းတာမျိုးပါ။

အထူးသဖြင့် ပညာရေးနယ်ပယ်မှာ ပိုဆိုးတယ် ပြောရမယ်။ ပညာတတ်ဆိုတာ ဘွဲ့တွေရ ကျောင်းတွေအများကြီးတက်တာကို တန်းပြီးမြင်တတ်ကြတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုး။

ဒါကြောင့် ဘွဲ့ရပြီး ပညာမတတ်တွေ အများကြီးပေါ်လာတာပေါ့ဗျာ။ ချမ်းသာတဲ့တိုင်းပြည်တွေ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုသူတို့မှာ ထူးခြားတာတစ်ခု ရှိတယ်။

အဲ့တာ တကယ်ပညာတတ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ။ ဘွဲ့ဆိုတဲ့ အရာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုတဲ့ အသိဉာဏ်ကြွယ်ဝခြင်းတွေ သူတို့မှာ ရှိနေကြလို့ပဲ။

ပညာဆိုတာ အမှားအမှန် အကောင်းအဆိုး အကြောင်းအကျိုးကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းရှိတဲ့အရာလို့ ဆရာကြီးအောင်သင်း ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။

အသိပညာဆိုတာ သိပ်ကိုလေးနက်သလို လွယ်လွယ်နဲ့တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရပါဘူး။ ပညာဆိုတာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဘွဲ့သီးသန့်ချည်းမဟုတ်ဘူး။ ဒါကို လက်မခံချင်လည်း အမှန်တရားတွေမလို့ လက်ခံရမှာပဲ။

ဒါကြောင့် လောကမှာ ပညာတတ်ချင်ယောင်ဆောင်တဲ့ပညာမဲ့တွေ အများကြီးဖြစ်လာတာပေါ့ဗျာ။

ဒီစကားပုံလေးလိုပေါ့။

ပညာရှိတွေက ပြဿနာရဲ့ အဖြေကို ရှာနေတဲ့အချိန်မှာ ပညာတတ်အများစုက ဘယ်သူပါဆိုပြီး လက်ညှိုးဝိုင်းထိုးနေကြတာပေါ့။

တစ်ခါတုန်းက ချမ်းသာကြွယ်ဝသော သူဌေးကြီးတစ်ဦးဟာ ပညာရှိကြီးတစ်ဦးကို သူ့သားရဲ့ မကောင်းတဲ့ အကျင့်ဆိုးတွေ ပျောက်သွားအောင် သင်ကြားပေးပါရန် တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ပညာရှင်ကြီးက သူဌေးသားကို ဥယျာဉ်ထဲကို လမ်းလျှောက်ရန်ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ပညာရှိဟာ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်လေးကို လမ်းဘေးမှာရှိတဲ့ မြက်ပင်သေးသေးလေးကို နုတ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ လူငယ်လေးက ဒီမြက်ပင်လေးကိုလက်မနဲ့လက်ညှိုး လက်ချောင်းနှစ်ခုပဲသုံးပြီး ဆွဲနုတ်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် ပညာရှိဟာ အနည်း ငယ်ကြီးသော မြက်ပင်ကို နုတ်ရန်ပြောခဲ့တယ်။ လူငယ်က ညာလက်နဲ့အားနည်းနည်းစိုက်ပြီး မြက်ပင်ကြီးကို နုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ချုံကို ပညာရှိက ညွှန်ပြလိုက်ပြီး “အခုဒီ ပင်ကိုနုတ်လိုက်ပါ။” ကောင်လေးကဆွဲနုတ်ဖို့ လက်နှစ်ဘက်လုံးနဲ့ သူ့အစွမ်းခွန်အားအားလုံးကို သုံးလိုက်ရတယ်။

“အခုဒီအပင်ကို ထပ်နုတ်လိုက်ဦး”ဟု ပညာရှိက သစ်ပင်တစ်ပင်ကိုညွန်ပြလိုက်တယ်။ လူငယ်က လက်နစ်ဘက်လုံး၊ ခန္ဓာကိုယ်အား၊ ခြေကန်အား အားလုံးကိုသုံးပြီး ဆွဲနုတ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်အဲ့အပင်က မရွေ့တော့ဘူး။ “နုတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ဟုကောင်လေးက နုတ်နေရာမှ မောပန်းစွာ ပြောလိုက်တယ်။ “အကျင့်ဆိုးတွေ ကလဲဒီလိုပဲ” ဟုပညာရှိကပြောလိုက်တယ်။ “သူတို့ငယ်တုန်းမှာ သူတို့ကိုဆွဲနုတ်ဖို့ လွယ်ကူပေမဲ့ ကြီးထွားလာရင်တော့ အမြစ်ပြတ်အောင် မနှုတ်နိုင်တော့ဘူး။”လို့ပညာရှိက လူငယ်လေးကို သင်ကြားပြသပေးခဲ့တယ်။ ပ ညာရှိရဲ့သင်ကြားပြသပေးမှုကြောင့် လူငယ်လေးဟာ သူဆီမှာရှိတဲ့ မကောင်းတဲ့အကျင့်ဆိုးတွေကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။ သင်ခန်းစာ – မကောင်းသော အကျင့်ဓလေ့များ ကြီးထွားလာသည်အထိ မစောင့်ပါနှင့်၊ ၎င်းတို့ကို သင်ထိန်းချုပ်နိုင်တုန်း ပြုပြင်လိုက်ပါ၊ ကြာရင် အကျင့်ဆိုးမှ သင့်ကိုထိန်းချုပ်လာလိမ့်မည်။

Credit

မခံချင်တဲ့စိတ်၊ တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်ဟာ လူတိုင်း
လူတိုင်းမှာ ရှိတယ်။ ကိုယ့်ကို အပြုသဘောနဲ့မဟုတ်ပဲ
တမင်တကာ အပြစ်ရှာပြောနေရင်၊ ကိုယ့်ကို
လိုက်ကဲ့ရဲ့နေရင် တုံ့ပြန်ချင်တယ်နော်။
မဟုတ်တာလာပြောရင် ပိုလို့တောင် မခံချင်စိတ်ဖြစ်ပြီး
ပိုတုံ့ပြန်ချင်နေတယ်။

စိတ်ကခိုင်းတယ် မင်းပြန်ပြောလိုက်၊ မင်းကို
ဒီလိုလာပြောနေတယ်၊ ငြိမ်ခံနေမှာလား၊ ငြိမ်ခံမနေနဲ့
ပြောပစ်လိုက် လုပ်ပစ်လိုက်လို့ တိုက်တွန်းတယ်။
မာနတရားက ထပ်ဦးစီးရင် သူလိုလူကများ ‘ငါ့’ကို
လာပြောနေတယ်။
သူကဘယ်လောက်ကောင်းနေ မှန်နေလို့လဲ?
ဘယ်လောက် တော်နေ တတ်နေလို့လဲ?
ဘယ်လောက်သိနေတာမို့လဲ? ပြောပလိုက်စမ်းပါ
ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်လို့ တိုက်တွန်းတယ်။

ပညာဗဟုသုတ ဦးစီးတဲ့ အသိဥာဏ်က တားတတ်တယ်။
မင်း ပြန်လုပ်စရာ မလိုပါဘူးကွာ။ မင်းပြန်ပြောစရာ
မလိုပါဘူး။ သည်းခံတယ်ဆိုတာ ဘုရားကြိုက်တဲ့
သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့အား။ ဒီလိုလူမျိုးကို ဒီလိုနည်းနဲ့
တုံ့ပြန်စရာ မလိုပါဘူးကွာ။ မင်းသည်းခံလိုက်ပါ။

ဒေါသထွက်နေသူကို ပြန်ဒေါသထွက်တာဟာ
ပထမဒေါသထွက်သူထက် မိုက်မဲတယ်တဲ့
မင်းဒေါသမထွက်နဲ့.. သည်းခံလိုက်။ သည်းခံလိုက်။
မဟုတ်တာကို မဟုတ်တာနဲ့ ပြန်တုံ့ပြန်စရာ မလိုဘူး။
သူဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း စိတ်တိုနေရမှာလား?

စိတ်ထဲထားမနေပါနဲ့။ ဒီလောက်အရေးမကြီးပါဘူး။
သူကဲ့ရဲ့တယ်ဆိုတာ တဒင်္ဂလေးပါ။ ကဲရဲ့တယ်ဆိုတာ
လူဖျင်းလူညံ့တွေ လုပ်တတ်တဲ့အလုပ်။
သည်းခံတယ်ဆိုတာ သူတော်ကောင်းတွေကြိုက်တဲ့ အလုပ်။ ဘုရားကြိုက်တဲ့အလုပ်။
သူတော်ကောင်းတွေ ချီးမွမ်းမယ့်အလုပ်ကိုပဲ လုပ်ပါ။
တုံ့ပြန်မနေပါနဲ့ကွာ…။ ဒီလောက် မလိုအပ်ပါဘူး။

ဒီလို အားပြိုင်နေတဲ့အခါ….

သူတော်ကောင်းတွေ ချီးမွမ်းမယ့်အလုပ်ကိုပဲ
ရွေးပြီး လုပ်လိုက်ပါ။
စိတ်ထဲကနေ “တိုးတိုးလေးပြောနေပါ..
သည်းခံတယ်ဆိုတာ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့အားတဲ့”
“သည်းခံတယ်ဆိုတာ သူတော်ကောင်းတွေ
ချီးမွမ်းမယ့်အလုပ်”လို့…. ဒီလိုဆို သူများ
လိုက်ကဲ့ရဲ့နေလည်း စိတ်ချမ်းသာသွားလိမ့်မယ်။
ပါရမီလည်း ဖြစ်သွားတယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု့၊ ရင့်ကျက်မှု့၊ လေးစားမှု့
တိုးလာတယ်။ တကယ်ဆို သူများတွေက ကိုယ့်ကို
(အပြုသဘောမဆောင်ဘဲ) အပြစ်ပြောတာတွေဟာ
ကိုယ့်ကို ရင့်ကျက်လာအောင် သည်းခံတတ်လာအောင်
လုပ်ပေးနေတယ်။

ဒီလို တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် ကိုယ့်အမှားပဲ
ဖြစ်သွားတတ်တယ်ဆိုတာ သတိရပါ။ ကိုယ်က
မှန်နေသော်လည်းပဲ ပြန်တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်၊
မခံချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် သူ့အမှားဟာ ကိုယ့်အမှား
ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ ကိုယ်က မခံချင်စိတ်နဲ့
လွဲမှားတဲ့နည်းနဲ့ တုန့်ပြန်လိုက်ရင် သူများမကောင်းတာ
အကြောင်းပြုပြီး ကိုယ်ပါမကောင်းတဲ့သူဖြစ်အောင်
လုပ်နေတာပဲ။ ဒီလောက်မလိုအပ်ပါဘူး။

လူတိုင်းနီးပါး.. ကိုယ့်အပေါ်အရင်လာစပြီး ခနဲ့တာလိုလို
ကဲ့ရဲ့တာလိုလို လုပ်တာမျိုးတွေကို ပြန်တုံ့ပြန်ခဲ့ဖူး
ပါလိမ့်မယ်။ လုပ်ခဲ့ဖူးပါလိမ့်မယ်..။ ကျွန်တော်လည်း
လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဘယ်ငြိမ်နေပါ့မလဲ လုပ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့။
သူများကို ပျက်စီးသွားပါစေ ဆိုတာမျိုးတော့ မလုပ်ဖူးခဲ့ပါ။
အရင်လာစပြီး ခနဲ့တာလိုလို ရွှဲ့တာလိုလို ပြောတာဆိုတာ
မျိုးတွေကို အငြိမ်မနေဘူး။ ပြန်တုံ့ပြန်ချင်တယ်။
ပြန်တုံ့ပြန်ခဲ့ဖူးတယ်။ အကြိမ်ကြိမ်ပဲဗျ။

ဒါဆို..... တုန့်ပြန်လိုက်ပါပြီ…။

ဘာပြန်ရသလဲ? ဘာအဖတ်တင်လဲ?

ဒီလိုလုပ်လိုက်လို့ ကိုယ့်အတွက် ဘာကျန်သွားသလဲ?
ဘာအကျိုးရှိလဲ?

ကိုယ့်အတွက်ကော အကျိုးရှိသွားလား?

သူ့အတွက်ကော အကျိုးရှိသွားလား?

ရန်ငြိုးရန်စပဲ အဖက်တင်တယ်။ ရန်ငြိုးရန်စပဲ
ကျန်တယ်။ အလဟသကိုယ့်စိတ်ဓါတ်အင်အားတွေ
အချိန်တွေ ဖြုန်းပစ်လိုက်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်။
သူပြော ကိုယ်ပြောနဲ့ စိတ်အညစ်အကြေးများတာပဲ
အဖတ်တင်တယ်။ စိတ်ထားလည်း ကြီးမလာဘူး။
ဒေါသပဲကြီးလာစေတယ်။ ဒေါသကြီးတော့
အကုသိုလ်သာ ကြီးစေတယ်။

တကယ်တမ်း အရေးကြီးလှတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့
ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အားတွေ ဖြုန်းပစ်လိုက်တာကို
သိပ်နှမြောတာပဲ။ ဒီလိုပြန်တုံ့ပြန်နေတာမျိုးနဲ့
ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အားကို မဖြုန်းပစ်ချင်ပါနဲ့။
သူက သိပ်တန်ဖိုးရှိတယ်။ မဖြုန်းမိပါစေနဲ့။

တုံ့ပြန်ချင်စိတ်တွေနည်းအောင် ဘာလုပ်ရမလဲ? လို့ဆိုရင်….

ဆရာတော်ဦးဇောတိက စာအုပ်တွေကို
အချိန်ပေးပြီးတော့ ဖတ်ပါ။ ကိုယ့်အတွက် အခုရော
နောင်ပါ၊ ပစ္စုပ္ပန်ရော သံသရာပါအကျိုးရှိစေတယ်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာတော်ဦးဇောတိက
စာအုပ်တွေဖတ်ပြီး တုံ့ပြန်ချင်စိတ်တွေ နည်းလာတယ်။
ငယ်တုန်းကလို မတုံ့ပြန်ချင်တော့ဘူး။ ဒါတောင်
အရှိန်မကုန်သေးဘူး။ မထင်ရင် မထင်သလို
တုံ့ပြန်ချင်နေတုန်းပဲ။ အထက်ပါနည်းနဲ့ ထိန်းနေဆဲပါ။

သူတုံ့ပြန် ကိုယ်တုန့်ပြန်နဲ့ ရန်ငြိုးရန်စ တိုးစေတယ်။
တုန့်ပြန်ချင်စိတ်ဟာ ကိုယ့်စိတ် အင်အားနည်း
သေးတယ်ဆိုတာကို ပြနေတယ်။ အင်အားကြီးတဲ့
သူရဲ့စိတ်ဟာ သည်းခံနိုင်သွားပြီ။ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီ။

စိတ်အား သေးတဲ့သူကျတော့လည်း သူများကို
လိုက်မကောင်းပြောနေရမှ၊ လိုက်အပြစ်ပြောနေမှ၊
သူများစိတ်ထဲ ကသိကအောက်ဖြစ်သွားမှ၊ သူများ
စိတ်ဆင်းရဲ စိတ်ညစ်နေမှ သူ့ခမျာ နေသာထိုင်သာ
ရှိရှာတယ်။ ဒီလိုလုပ်နေရမှ အရသာရှိတယ်လို့
အထင်ရောက်နေတယ်။

သူ့ပြောလိုက် လုပ်လိုက်လို့ တစ်ဖက်သားဂုဏ်သိက္ခာ
ကျသွားတယ်လို့ ထင်နေမှ နေသာထိုင်သာ ရှိရှာတယ်။
သူများ ကျ မကျတော့ မသေချာဘူး ကိုယ်အရင်
ပူလောင်ရတယ်ဆိုတာ မသိရှာဘူး။ ဒါလည်း
သူ့ရဲ့စိတ်အင်အားတွေကို ဖြုန်းနေတာပဲ။
ကောင်းတဲ့ဘက်မှာ အသုံးမချနိုင်ပဲ တစ်ဖက်သားကို
လိုက်ပြောဖို့ပဲ အချိန်ပေးနေရရှာတယ်။ ကောင်းတဲ့ဘက်မှာ
အသုံးချတတ်ရင် အကျိုးတော်တော်ရှိမှာပဲ။

ကိုယ်ကလည်း တစ်ဖက်သားကို အပြုသဘောနဲ့မဟုတ်ပဲ
အပျက်သဘောနဲ့ မပြောမိ၊ မဆိုမိအောင် စောင့်ထိန်းပါ။
ပြောချင်ဆိုချင် တုံ့ပြန်ချင်တဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပါ။
အသိဥာဏ်မဦးစီးပဲ စိတ်အတိုင်းသာ လွှတ်ထားရင်
အကုသိုလ်တွေ ဝင်ချင်တိုင်းဝင်နဲ့ ကိုယ့်ဘဝလမ်းလည်း
အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘဝလမ်းကို အဆင်ပြေပြေ
နေချင်ရင် စောင့်စည်းနိုင်မှ ဖြစ်မယ်။

မစောင့်စည်းခဲ့လို့ပဲ အဆင်မပြေခဲ့တာတွေ များပြီ။

မထိန်းချုပ်လို့ပဲ ပြသနာဖြစ်တာတွေ များပြီ။
တုံ့ပြန်ချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ ရန်ငြိုးရန်စတွေ များခဲ့ပြီ။

တဒင်္ဂ တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်ကို မထိန်းချုပ်တတ်လို့
စိတ်ရှုပ်ရတာလည်း များပြီ။ စိတ်မညစ်သင့်ပဲ
ညစ်ရတာများပြီ။

စိတ်ချမ်းသာရမယ့် စိတ်ချမ်းသာမှုတွေ ဆုံးရှုံးတာများပြီ။

နောက်ထပ် အဆင်ပြေပြေ နေသွားချင်တယ်ဆိုရင်
ထိန်းချုပ်တတ်မှ ဖြစ်တော့မယ်။
ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အားတွေကို မဖြုန်းတီးပဲ
အကျိုးရှိစေချင်ရင်..ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှု
လေးစားမှုတိုးပြီး တန်ဖိုးရှိစေချင်ရင်..
ကိုယ့်စိတ်ထားတွေ မြင့်လာစေချင်ရင်..
တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်တွေကို ထိန်းမှဖြစ်တော့မယ်။
-AT

credit : ဓမ္မဒူတ ဆရာတော် ဒေါက်တာ အရှင်ဆေကိန္ဒ

THE MAN AND THE SNAIL

A Short Moral Story.

One day, a snail saw a man walking into the woods, then he began to scream for attention,
"Mister! Mister! Come over here! Please, do me a favour! Mister!"

The man suddenly stopped and walked towards the snail, asking,
"What's the matter with you?"

The snail whistled,
"Get me out of my shell, please. I'm so uncomfortable inside it. Please, get me out!"

The man stood, wondering for a short moment, then asked,
"But why? Isn't that funny? Why do you want to come out of your protective shell?"

The snail snapped,
“I told you I feel very uneasy inside it! It's a heavy burden for me to carry all alone! I want freedom! Please, pull me out of this nasty shell!"

The man leaned forward, then whispered,
"You're not serious, are you?"

The snail hollered suddenly,
"Well, I am very serious! I want to be free like other creatures, such as: the slug, the worm, the squid, the octopus, the snake, etc. I wish to move around freely in my environment, but I feel so trapped inside my cursed shell! So will you help me get out of my shell?"

The man paused for a moment, then uttered silently,
"Listen, while you seek freedom, you should understand that your shell is a gift from God to you, a unique gift. It protects you from the harsh environment and even from predators. However, if you choose to come out of it, you will lose that precious gift forever and you will never be able to get back inside it."

Unable to keep the impatience out of his voice, the snail wailed,
"Oh, Mister... I don't care about that, with all due respect! I just need you to do what I told you. Get me out of my shell, please. Now, please!"

The snail persistently begged for a long time, until the man agreed to his request. He picked him up and gently pulled him out of his shell. Although, the process was a bit painful, the snail was happy to have finally gained freedom.

However, as the excited snail began to crawl away, a hungry bird suddenly flew down, struck it hard and swallowed it immediately. Upon seeing that, the man shook his head in pity and walked away.

How easy it is for us to take our blessings for granted. We find it easy to complain and be ungrateful for what we have. We have been blessed in so many areas, yet so often, we dwell on what we don't have and strive to be someone else. We compare ourselves to others, forgetting our innate ability that makes us unique or stands us out from others. We shouldn't be desperate, selfish and cruel to ourselves. The truth is, when we don't understand our worth and value our lives, we tend to lose something special. We need to cultivate a culture where we count our blessings more than we complain. If we sat still and started counting our blessings and naming them one by one, we would never have time to complain or try to be like someone else.

Author: Chima_Dickson Official

I let my stories teach the life lessons

In Ancient Greece, a philosopher renowned for wisdom had a great reputation. One day, someone came to find this philosopher and said to him:

"Do you know what I just heard about your friend?"

"A moment," replied the philosopher. "Before you tell me, I would like to test it with the three sieves."

"The three sieves?"

"Yes," continued the philosopher. "Before you speak about others, it's important to take the time to filter what you mean. I call it the test of the three sieves. The first sieve is TRUTH. Have you checked if what you're going to tell me is true?"

"No, I just heard it."

"Very well! So, you don't know if it's true. Let's move on to the second sieve, that of KINDNESS. Is what you want to tell me about my friend something good?"

"Oh, no! On the contrary."

"So," questioned the philosopher, "you want to tell me something negative about him, and you're not even sure it's true? Perhaps you can still pass the test of the third sieve, that of UTILITY. Is it useful for me to know what you're going to tell me about this friend?"

"No, not really."

"Therefore," concluded the philosopher, "what you were going to tell me is neither true, nor good, nor useful. Why, then, did you want to tell me this?"

This story reflects Socratic philosophy, emphasizing the importance of truth, kindness, and utility in speech and action. Socrates believed in seeking knowledge through critical thinking and questioning assumptions, like the use of the three sieves to filter information before accepting or passing it on.

"Gossip is a bad thing. Initially, it may seem enjoyable and fun, but ultimately, it fills our hearts with bitterness and poisons us." - Pope Francis

မခံချင်တဲ့စိတ်၊ တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်ဟာ လူတိုင်း
လူတိုင်းမှာ ရှိတယ်။ ကိုယ့်ကို အပြုသဘောနဲ့မဟုတ်ပဲ
တမင်တကာ အပြစ်ရှာပြောနေရင်၊ ကိုယ့်ကို
လိုက်ကဲ့ရဲ့နေရင် တုံ့ပြန်ချင်တယ်နော်။
မဟုတ်တာလာပြောရင် ပိုလို့တောင် မခံချင်စိတ်ဖြစ်ပြီး
ပိုတုံ့ပြန်ချင်နေတယ်။

စိတ်ကခိုင်းတယ် မင်းပြန်ပြောလိုက်၊ မင်းကို
ဒီလိုလာပြောနေတယ်၊ ငြိမ်ခံနေမှာလား၊ ငြိမ်ခံမနေနဲ့
ပြောပစ်လိုက် လုပ်ပစ်လိုက်လို့ တိုက်တွန်းတယ်။
မာနတရားက ထပ်ဦးစီးရင် သူလိုလူကများ ‘ငါ့’ကို
လာပြောနေတယ်။
သူကဘယ်လောက်ကောင်းနေ မှန်နေလို့လဲ?
ဘယ်လောက် တော်နေ တတ်နေလို့လဲ?
ဘယ်လောက်သိနေတာမို့လဲ? ပြောပလိုက်စမ်းပါ
ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်လို့ တိုက်တွန်းတယ်။

ပညာဗဟုသုတ ဦးစီးတဲ့ အသိဥာဏ်က တားတတ်တယ်။
မင်း ပြန်လုပ်စရာ မလိုပါဘူးကွာ။ မင်းပြန်ပြောစရာ
မလိုပါဘူး။ သည်းခံတယ်ဆိုတာ ဘုရားကြိုက်တဲ့
သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့အား။ ဒီလိုလူမျိုးကို ဒီလိုနည်းနဲ့
တုံ့ပြန်စရာ မလိုပါဘူးကွာ။ မင်းသည်းခံလိုက်ပါ။

ဒေါသထွက်နေသူကို ပြန်ဒေါသထွက်တာဟာ
ပထမဒေါသထွက်သူထက် မိုက်မဲတယ်တဲ့
မင်းဒေါသမထွက်နဲ့.. သည်းခံလိုက်။ သည်းခံလိုက်။
မဟုတ်တာကို မဟုတ်တာနဲ့ ပြန်တုံ့ပြန်စရာ မလိုဘူး။
သူဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း စိတ်တိုနေရမှာလား?

စိတ်ထဲထားမနေပါနဲ့။ ဒီလောက်အရေးမကြီးပါဘူး။
သူကဲ့ရဲ့တယ်ဆိုတာ တဒင်္ဂလေးပါ။ ကဲရဲ့တယ်ဆိုတာ
လူဖျင်းလူညံ့တွေ လုပ်တတ်တဲ့အလုပ်။
သည်းခံတယ်ဆိုတာ သူတော်ကောင်းတွေကြိုက်တဲ့ အလုပ်။ ဘုရားကြိုက်တဲ့အလုပ်။
သူတော်ကောင်းတွေ ချီးမွမ်းမယ့်အလုပ်ကိုပဲ လုပ်ပါ။
တုံ့ပြန်မနေပါနဲ့ကွာ…။ ဒီလောက် မလိုအပ်ပါဘူး။

ဒီလို အားပြိုင်နေတဲ့အခါ….

သူတော်ကောင်းတွေ ချီးမွမ်းမယ့်အလုပ်ကိုပဲ
ရွေးပြီး လုပ်လိုက်ပါ။
စိတ်ထဲကနေ “တိုးတိုးလေးပြောနေပါ..
သည်းခံတယ်ဆိုတာ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့အားတဲ့”
“သည်းခံတယ်ဆိုတာ သူတော်ကောင်းတွေ
ချီးမွမ်းမယ့်အလုပ်”လို့…. ဒီလိုဆို သူများ
လိုက်ကဲ့ရဲ့နေလည်း စိတ်ချမ်းသာသွားလိမ့်မယ်။
ပါရမီလည်း ဖြစ်သွားတယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု့၊ ရင့်ကျက်မှု့၊ လေးစားမှု့
တိုးလာတယ်။ တကယ်ဆို သူများတွေက ကိုယ့်ကို
(အပြုသဘောမဆောင်ဘဲ) အပြစ်ပြောတာတွေဟာ
ကိုယ့်ကို ရင့်ကျက်လာအောင် သည်းခံတတ်လာအောင်
လုပ်ပေးနေတယ်။

ဒီလို တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် ကိုယ့်အမှားပဲ
ဖြစ်သွားတတ်တယ်ဆိုတာ သတိရပါ။ ကိုယ်က
မှန်နေသော်လည်းပဲ ပြန်တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်၊
မခံချင်တဲ့စိတ်ကြောင့် သူ့အမှားဟာ ကိုယ့်အမှား
ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ ကိုယ်က မခံချင်စိတ်နဲ့
လွဲမှားတဲ့နည်းနဲ့ တုန့်ပြန်လိုက်ရင် သူများမကောင်းတာ
အကြောင်းပြုပြီး ကိုယ်ပါမကောင်းတဲ့သူဖြစ်အောင်
လုပ်နေတာပဲ။ ဒီလောက်မလိုအပ်ပါဘူး။

လူတိုင်းနီးပါး.. ကိုယ့်အပေါ်အရင်လာစပြီး ခနဲ့တာလိုလို
ကဲ့ရဲ့တာလိုလို လုပ်တာမျိုးတွေကို ပြန်တုံ့ပြန်ခဲ့ဖူး
ပါလိမ့်မယ်။ လုပ်ခဲ့ဖူးပါလိမ့်မယ်..။ ကျွန်တော်လည်း
လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဘယ်ငြိမ်နေပါ့မလဲ လုပ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့။
သူများကို ပျက်စီးသွားပါစေ ဆိုတာမျိုးတော့ မလုပ်ဖူးခဲ့ပါ။
အရင်လာစပြီး ခနဲ့တာလိုလို ရွှဲ့တာလိုလို ပြောတာဆိုတာ
မျိုးတွေကို အငြိမ်မနေဘူး။ ပြန်တုံ့ပြန်ချင်တယ်။
ပြန်တုံ့ပြန်ခဲ့ဖူးတယ်။ အကြိမ်ကြိမ်ပဲဗျ။

ဒါဆို..... တုန့်ပြန်လိုက်ပါပြီ…။

ဘာပြန်ရသလဲ? ဘာအဖတ်တင်လဲ?

ဒီလိုလုပ်လိုက်လို့ ကိုယ့်အတွက် ဘာကျန်သွားသလဲ?
ဘာအကျိုးရှိလဲ?

ကိုယ့်အတွက်ကော အကျိုးရှိသွားလား?

သူ့အတွက်ကော အကျိုးရှိသွားလား?

ရန်ငြိုးရန်စပဲ အဖက်တင်တယ်။ ရန်ငြိုးရန်စပဲ
ကျန်တယ်။ အလဟသကိုယ့်စိတ်ဓါတ်အင်အားတွေ
အချိန်တွေ ဖြုန်းပစ်လိုက်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်။
သူပြော ကိုယ်ပြောနဲ့ စိတ်အညစ်အကြေးများတာပဲ
အဖတ်တင်တယ်။ စိတ်ထားလည်း ကြီးမလာဘူး။
ဒေါသပဲကြီးလာစေတယ်။ ဒေါသကြီးတော့
အကုသိုလ်သာ ကြီးစေတယ်။

တကယ်တမ်း အရေးကြီးလှတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့
ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အားတွေ ဖြုန်းပစ်လိုက်တာကို
သိပ်နှမြောတာပဲ။ ဒီလိုပြန်တုံ့ပြန်နေတာမျိုးနဲ့
ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အားကို မဖြုန်းပစ်ချင်ပါနဲ့။
သူက သိပ်တန်ဖိုးရှိတယ်။ မဖြုန်းမိပါစေနဲ့။

တုံ့ပြန်ချင်စိတ်တွေနည်းအောင် ဘာလုပ်ရမလဲ? လို့ဆိုရင်….

ဆရာတော်ဦးဇောတိက စာအုပ်တွေကို
အချိန်ပေးပြီးတော့ ဖတ်ပါ။ ကိုယ့်အတွက် အခုရော
နောင်ပါ၊ ပစ္စုပ္ပန်ရော သံသရာပါအကျိုးရှိစေတယ်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာတော်ဦးဇောတိက
စာအုပ်တွေဖတ်ပြီး တုံ့ပြန်ချင်စိတ်တွေ နည်းလာတယ်။
ငယ်တုန်းကလို မတုံ့ပြန်ချင်တော့ဘူး။ ဒါတောင်
အရှိန်မကုန်သေးဘူး။ မထင်ရင် မထင်သလို
တုံ့ပြန်ချင်နေတုန်းပဲ။ အထက်ပါနည်းနဲ့ ထိန်းနေဆဲပါ။

သူတုံ့ပြန် ကိုယ်တုန့်ပြန်နဲ့ ရန်ငြိုးရန်စ တိုးစေတယ်။
တုန့်ပြန်ချင်စိတ်ဟာ ကိုယ့်စိတ် အင်အားနည်း
သေးတယ်ဆိုတာကို ပြနေတယ်။ အင်အားကြီးတဲ့
သူရဲ့စိတ်ဟာ သည်းခံနိုင်သွားပြီ။ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီ။

စိတ်အား သေးတဲ့သူကျတော့လည်း သူများကို
လိုက်မကောင်းပြောနေရမှ၊ လိုက်အပြစ်ပြောနေမှ၊
သူများစိတ်ထဲ ကသိကအောက်ဖြစ်သွားမှ၊ သူများ
စိတ်ဆင်းရဲ စိတ်ညစ်နေမှ သူ့ခမျာ နေသာထိုင်သာ
ရှိရှာတယ်။ ဒီလိုလုပ်နေရမှ အရသာရှိတယ်လို့
အထင်ရောက်နေတယ်။

သူ့ပြောလိုက် လုပ်လိုက်လို့ တစ်ဖက်သားဂုဏ်သိက္ခာ
ကျသွားတယ်လို့ ထင်နေမှ နေသာထိုင်သာ ရှိရှာတယ်။
သူများ ကျ မကျတော့ မသေချာဘူး ကိုယ်အရင်
ပူလောင်ရတယ်ဆိုတာ မသိရှာဘူး။ ဒါလည်း
သူ့ရဲ့စိတ်အင်အားတွေကို ဖြုန်းနေတာပဲ။
ကောင်းတဲ့ဘက်မှာ အသုံးမချနိုင်ပဲ တစ်ဖက်သားကို
လိုက်ပြောဖို့ပဲ အချိန်ပေးနေရရှာတယ်။ ကောင်းတဲ့ဘက်မှာ
အသုံးချတတ်ရင် အကျိုးတော်တော်ရှိမှာပဲ။

ကိုယ်ကလည်း တစ်ဖက်သားကို အပြုသဘောနဲ့မဟုတ်ပဲ
အပျက်သဘောနဲ့ မပြောမိ၊ မဆိုမိအောင် စောင့်ထိန်းပါ။
ပြောချင်ဆိုချင် တုံ့ပြန်ချင်တဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပါ။
အသိဥာဏ်မဦးစီးပဲ စိတ်အတိုင်းသာ လွှတ်ထားရင်
အကုသိုလ်တွေ ဝင်ချင်တိုင်းဝင်နဲ့ ကိုယ့်ဘဝလမ်းလည်း
အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘဝလမ်းကို အဆင်ပြေပြေ
နေချင်ရင် စောင့်စည်းနိုင်မှ ဖြစ်မယ်။

မစောင့်စည်းခဲ့လို့ပဲ အဆင်မပြေခဲ့တာတွေ များပြီ။

မထိန်းချုပ်လို့ပဲ ပြသနာဖြစ်တာတွေ များပြီ။
တုံ့ပြန်ချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ ရန်ငြိုးရန်စတွေ များခဲ့ပြီ။

တဒင်္ဂ တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်ကို မထိန်းချုပ်တတ်လို့
စိတ်ရှုပ်ရတာလည်း များပြီ။ စိတ်မညစ်သင့်ပဲ
ညစ်ရတာများပြီ။

စိတ်ချမ်းသာရမယ့် စိတ်ချမ်းသာမှုတွေ ဆုံးရှုံးတာများပြီ။

နောက်ထပ် အဆင်ပြေပြေ နေသွားချင်တယ်ဆိုရင်
ထိန်းချုပ်တတ်မှ ဖြစ်တော့မယ်။
ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓါတ်အင်အားတွေကို မဖြုန်းတီးပဲ
အကျိုးရှိစေချင်ရင်..ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှု
လေးစားမှုတိုးပြီး တန်ဖိုးရှိစေချင်ရင်..
ကိုယ့်စိတ်ထားတွေ မြင့်လာစေချင်ရင်..
တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်တွေကို ထိန်းမှဖြစ်တော့မယ်။

Credit : ဓမ္မဒူတ ဆရာတော် ဒေါက်တာ အရှင်ဆေကိန္ဒ

Fable: DON'T ARGUE WITH DONKEYS
The donkey said to the tiger:
- "The grass is blue".
The tiger replied:
- "No, the grass is green."
The discussion heated up, and the two decided to submit him to arbitration, and for this they went before the lion, the King of the Jungle.
Already before reaching the forest clearing, where the lion was sitting on his throne, the donkey began to shout:
- "His Highness, is it true that the grass is blue?".
The lion replied:
- "True, the grass is blue."
The donkey hurried and continued:
- "The tiger disagrees with me and contradicts and annoys me, please punish him."
The king then declared:
- "The tiger will be punished with 5 years of silence."
The donkey jumped cheerfully and went on his way, content and repeating:
- "The Grass Is Blue"...
The tiger accepted his punishment, but before he asked the lion:
- "Your Majesty, why have you punished me?, after all, the grass is green."
The lion replied:
- "In fact, the grass is green."
The tiger asked:
- "So why are you punishing me?".
The lion replied:
- "That has nothing to do with the question of whether the grass is blue or green.
The punishment is because it is not possible for a brave and intelligent creature like you to waste time arguing with a donkey, and on top of that come and bother me with that question."
The worst waste of time is arguing with the fool and fanatic who does not care about truth or reality, but only the victory of his beliefs and illusions. Never waste time on arguments that don't make sense...
There are people who, no matter how much evidence and evidence we present to them, are not in the capacity to understand, and others are blinded by ego, hatred and resentment, and all they want is to be right even if they are not.
When ignorance screams, intelligence is silent. Your peace and quietness are worth more.

There’s no such thing as failure in this work. It’s all information and feedback. We can always keep learning, keep rehearsing, keep experimenting. We keep believing, behaving, and becoming.

To create a new personality, we have to lay down our old selves – associated with our old personal realities – and say goodbye to old incarnations that no longer serve us. In doing so, we give our time, attention, and energy to our new selves – our new futures – we’re creating.

Practice Synchronizing Your Energy To a New Life – https://bit.ly/3Voh9qs

At some point in our lives, we all experience doubt. But doubt isn’t a matter of failure – it’s simply a question of awareness.

When you can’t imagine a solution to a challenge, you’re operating from the same level of mind that created it. The harder you try to solve the problem, the more elusive the solution seems, and the more doubt takes hold.

The key is learning how to change your level of mind by changing your awareness or energy – and becoming conscious of new possibilities.

Learn more in Dr Joe’s latest blog, “Working With Doubt, Part I: Understanding Levels of Mind.” https://bit.ly/4aNkQdA