Thoughts by May Oo

ကလေးတွေကိုသင်ပေးလိုက်သင့်တဲ့အရာ
~~~~~
“ကိုယ့်ကိုကိုယ်တန်ဖိုးထားတတ်ခြင်းနှင့် သူတပါးအပေါ်မှာလေးစားခြင်း”ဆိုတာ ဘဝနေနည်းတွေထဲမှာ အခြေခံအဆင့်ပါ။
ကိုယ့်ကိုကိုယ်တန်ဖိုးထားမှသာ
ကိုယ့်သိက္ခာ၊ကိုယ့်နာမည်ကျဆင်းတဲ့လုပ်ရပ်တွေကိုရှောင်မှာဖြစ်သလို၊ သူများက ကိုယ့်ကိုချယ်လှယ်စိုးမိုးတာ၊လူပါးဝတာ၊အနိုင်ကျင့်တာတွေကို
လွယ်လင့်တကူမခံမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာပဲ လူတွေရဲ့စိတ်တွေကမတူညီကြပါဘူး။ တချို့က စိတ်ပျော့တယ်၊တချို့ကစိတ်မာတယ်။ တချို့ကျ မိသားစုနဲ့ နေလာစဉ် ဟိုးငယ်ငယ်လေးတည်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် တန်ဖိုးထားဖို့ သင်ယူလာခဲ့ပေမယ့်၊ တချို့ကကျ မိဘတွေ၊မောင်နှမတွေကြားမှာ အနှိမ်ခံအဖြည့်ခံဘဝနဲ့နေလာသူတွေရှိပါတယ်။ဘယ်လိုပဲကြီးပြင်းခဲ့ပါစေဦး။ “ကိုယ့်ကိုကိုယ်တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့”အချိန်နဲ့အမျှ သတိချပ်နေရမှာပါ။
နောက်တစ်ခု
သူတပါးအပေါ်မှာလေးစားခြင်းဆိုတာ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကိုယ်ချင်းစာတရားပါ။
“ကိုယ့်ကိုပြောတာမကြိုက်ရင် သူ့လည်းမပြောနဲ့”
“ကိုယ့်ကိုလုပ်တာမကြိုက်ရင် ကိုယ်လည်းမလုပ်
နဲ့၊မစော်ကားပါနဲ့”ဆိုတဲ့ အခြေခံသဘောတရားတွေဟာ
မိဘတွေအနေနဲ့ကလေးဘဝတည်းက သတိချပ်ပြီး သင်ပေးသင့်တဲ့အရာတွေဖြစ်ပါတယ်။
မည်သူမဆို “ကိုယ့်ကိုကိုယ်တန်ဖိုးထားတတ်ပါစေ”
“သူတပါးကိုလေးစားတတ်ပါစေ”။
#မေဦး

“နာမည်တစ်လုံးနဲ့နေလာတာ “ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို ငယ်ငယ်တုန်းကနားမလည်ခဲ့ဘူး။
နာမည်တစ်လုံးနဲ့နေတယ်ဆိုတာ “ဆတ်ဆတ်ထိမခံအောင်စွာတာလား””ပ်ိုက်ဆံဝက်ဝက်ကွဲချမ်းသာတာလား” “ဆိုင်ရာပိုင်ရာတွေရှိနေတာလား”ပေါ့ ဘယ်ဟုတ်မလဲ။
ကိုယ်တိုင်လည်းအခုအသက်အရွယ်ရောက်ပြီး၊အလုပ်တွေလုပ်ရင်းနဲ့မှသိလာရတာ နာမည်တစ်လုံးနဲ့နေတယ်ဆ်ိုတာ “သူ့ဆိုရင်စိတ်ချရတယ်၊မာနရှိတယ်၊ကိုယ့်ကျင့်တရားကောင်းတယ်၊ငွေရေးကြေးရေးမှာ နာမည်ပျက်မရှိဘူး၊ သူ့သိက္ခာသူထိခိုက်ခံမယ့်သူမဟုတ်ဘူး”ဆိုတဲ့စတဲ့စတဲ့ လွယ်သလိုလိုနဲ့ ပျက်စီးဖို့လွယ်တဲ့ စည်းဘောင်တွေ၊ကိုယ့်ကိုကိုယ်အမြဲသတိချပ်ပြီး၊ကိုယ့်တန်ဖိုးကိုယ်တိုင်းတာတဲ့ ပေတံတွေကို လုံးဝမဖောက်ဖျက်ပဲနေနိုင်တဲ့သူတွေဟာ
“နာမည်တစ်လုံးနဲ့နေနိုင်တဲ့သူတွေ”ဖြစ်ပါတယ်။
အဲ့ဒီလူတွေက ချမ်းသာချင်မှချမ်းသာမယ်၊ဘယ်သွားသွားလူတောတိုးတဲ့သူတွေပေါ့။
ကိုယ့်ကိုကိုယ်စောင့်ထိန်းတဲ့ကျေးဇူးကြောင့်
ကိုယ့်သားသမီး၊ကိုယ့်မြေးမြစ်တွေအထိလည်း လွှမ်းမိုးမှုပေးနိုင်သလို၊
နာမည်တစ်လုံးနဲ့နေလာတဲ့မျိူးဆက်ဖြစ်အောင်လည်း သွန်သင်ဖို့အရေးကြီးပါတယ်။

အချိန်တန်ရင်ပြီးသွားမှာပါ။
ရှောင်မပြေးနဲ့လက်ခံလိုက်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၈နှစ်လောက်ကဖြစ်မယ်ထင်တယ်။အောင်စာရင်းတစ်ခုမှာကိုယ့်နာမည်မပါလာလို့ ခေါင်းနားပန်းကြီးပြီး၊”ဒီနေ့ဟာငါ့ဘဝမှာအကြီးမားဆုံးကျရှုံးတဲ့နေ့ပဲ၊ဒီနေ့ကိုငါလုံးဝမမေ့ဘူး”ဆိုပြီးမှတ်ထားတာ အခုတော့ အဲ့ဒီနေ့က ဘယ်နှစ်ရက်နေ့လဲမမှတ်မိတော့ပါဘူး။ကျွန်မတို့တွေ ဟိုးအရင်နှစ်တွေတုန်းက သေမလိုအသဲကွဲခဲ့တာတွေ၊ဒုက္ခအကြီးအကျယ်ရောက်ပြီပဲလို့သတ်မှတ်ပြီး အပြင်းအထန်ငိုကြွေးခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေက အခုအချိန်မှာတော့ခေါင်းထဲမှာ ဝိုးတိုးဝါးတားပုံရိပ်တွေလောက်ပါပဲ။ကျွန်မမှမဟုတ်ပါဘူး၊လူတိုင်းဒီလိုပဲထင်တယ်။ အချိန်ကာလတစ်ခုရောက်ရင် အဖြစ်အပျက်တွေ၊စိတ်ခံစားချက်တွေက အလိုလိုပျောက်ပျက်သွားကြတာပဲ။လုံးဝပျောက်သွားတာမဟုတ်ရင်တောင် စစဖြစ်ချင်းလောက်တော့ ဘယ်အရာမှမပြင်းထန်တော့ပါဘူး။သေတဲ့သူတွေကသေသွားရင်တောင်၊ရှင်ကျန်ခဲ့တဲ့သူတွေကရှင်ကျန်နေရမှာပဲ။ အကောင်းတွေလည်းလာမယ်။အဆိုးတွေလည်းကြုံမယ်။” အချိန်တန်ရင်ပြီးသွားမယ်”လို့သာယုံထားပြီးရှောင်မပြေးဘဲ လက်ခံလိုက်ရုံပါပဲ။ အကောင်းလောကဓံ၊အဆိုးလောကဓံတလှည့်စီကြုံရတာလောကဓမ္မတာပဲလေ။💕💕

တခါတလေမရင့်ကျက်လည်းရပါတယ်

~~~~~
လူဆ်ိုတာရင့်ကျက်လာခြင်းနဲ့ရှင်သန်နေကြတယ်လို့ထင်တယ်။
အသက်၁၈နှစ်ကလုပ်ခဲ့တဲ့အမှားတွေဟာ
အသက်၃၀မှာရယ်စရာတွေဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီတုန်းကရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ငါဘာလို့များလုပ်ခဲ့တာလဲလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်အပြစ်မတင်ပါဘူး။
ပြန်လိုချင်ရင်တောင်မရနိုင်တဲ့နှစ်တွေလေ။
၁၈နှစ်ဟာ၁၈နှစ်နဲ့ညီမျှတဲ့မရင့်ကျက်ခြင်းတွေကိုပိုင်ဆ်ိုင်သင့်တာပေါ့။၁၈နှစ်နဲ့ညီမျှတဲ့ရူးသွပ်ခြင်းလေးတွေလည်းရှိမှာပေါ့။ပေါတောတောနိုင်ခဲ့တဲ့ဖက်ရှင်တွေ၊အယူအဆတွေလည်းရှိခဲ့မှာပေါ့။
လူတွေက ဖြတ်သန်းလာတဲ့နှစ်တွေမှာ အတွေ့အကြုံတွေရဲ့တ်ိုက်စားခြင်းခံရပြီး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ရင့်ကျက်လာရတယ်။
မကြုံချင်တာတွေနဲ့ကြုံရ
ကြုံချင်တာတွေနဲ့မကြုံရတဲ့ဘဝတွေမှာ
မရင့်ကျက်ချင်ဘူးဆ်ိုရင်တောင် သူ့အလိုလိုရင့်ကျက်သွားကြတယ်။နောက်ဆုံးတော့ သူ့အလိုလိုဆ်ိုတဲ့စက်ကွင်းကြီးထဲဝင်သွားကြရမှာပဲ။
တခါတလေအရမ်းပင်ပန်းလာရင်
၁၈နှစ်အရွယ်တုန်းကကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်းချစ်စရာကောင်းခဲ့တာပဲလို့ချီးကျူးပေးရမယ်။
အခုလက်ရှိကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း “နင်ကြိုက်တာလေးတွေနင်လုပ်လို့ရပါတယ်”လို့အားပေးရမယ်။
အနာဂတ်ကကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း သိပ်ပြီး မရင့်ကျက်သေးလည်းရပါတယ်လို့ သတ်ိပေးရဦးမယ်။
ငါတို့ဟာတစ်နေ့တစ်နေ့အသက်တွေကြီးလာပေမယ့်
တစ်ခါတုန်းက ထင်ရာဒုန်းစိုင်းခဲ့တဲ့ချာတိတ်လေးတွေပဲလေ။
#မေဦး

ဆီးချိုရောဂါနှင့်ယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်း
~~~

အသက်၂၇နှစ်မတိုင်ခင်မှာ ဆီးချိုရောဂါဖြစ်ပါတယ်။
ဆီးချိုဖြစ်ပြီးခန့်မှန်း၆လလောက်ကြာမှ ဒီလထဲမှာမှဆီးချိုရှိကြောင်းသိရတာပါ။
ဆီးချိုရောဂါက မျိုးရိုးရှိတဲ့သူတွေ၊အစားကြူးသူတွေနဲ့ လှုပ်ရှားမှုနည်းပါးတဲ့သူတွေမှာတွေ့ရများပါတယ်တဲ့။
ကိုယ်က တော့အဲ့ဒီသုံးခုစလုံးပဲ။
အဖေရော၊အမေရောဆီးချိုရှိတဲ့အပြင်၊
အစားကြူးတာကလည်း ဘူဖေးဆိုင်တစ်ခါစားရင် ဝက်ဦးနှောက်ကြီးပဲ၅လုံးလောက်စားပါတယ်။ အချိုရည်မကြိုက်ပါ။အချိုသိပ်မကြိုက်ပါ။ဒါပေမယ့်အစားကြူးတာပါ။
တခါတခါအလွန်အကြူးစားပြီးသွားရင် လူကမူးမိုက်ပြီးခုံတွေပါဝင်တိုက်တဲ့အထိပါပဲ။ကံကောင်းလို့မသေ၊ဖေသန်းတို့အမေပါ။ဆီးချိုရှိမှန်းမသိခဲ့ပါ။တွေးကြည့်ရင်ကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။လက္ခဏာတွေကတော့ရေအလွန်အမင်းငတ်တယ်၊အာခေါင်ခြောက်တယ်။ညဘက်တွေဆိုဆီးခဏခဏသွားတယ်။ မိန်းမကိုယ်ယားယံခြင်းတွေဖြစ်တယ်။ပိုးဝင်တယ်ပဲထင်ပြီးပိုးသတ်ဆေးတွေသောက်တယ်။ဆီးသွားတာများလာတဲ့အခါမှာရေဓာတ်တွေခမ်းခြောက်လွန်းလို့ အချိုရည်တွေကိုလိုလိုလားလားတောင်းတလာပါတယ်။ တစ်ရက်မှာ ကံကောင်းချင်တော့ မျက်နှာကို Exosomes treatment သွားလုပ်ရင်း ဆီးချိုစစ်ကြည့်တော့မှ ဘာမှမစားရသေးခင် fasting blood sugar test တိုင်းတာမှာဆီးချိုက ၃၆၀ဖြစ်နေပါတယ်။
HbA1c (2-3လအတွင်းပျှမ်းမျှသွေးချို)ကိုတိုင်းတဲ့အခါ 8.9ထိဖြစ်နေပါတယ်။
အဲ့တာနဲ့ပဲသိသိချင်းယခုပေါ်နေတဲ့အစားစားချင်စိတ်ပျောက်တဲ့ဆေးထိုးလိုက်တယ်။ဆေးနဲ့ထိန်းလည်း ၄၀၀ကျော်တွေထိတက်တော့ ဆီးချိုဖြစ်တယ်လို့သိပြီး၁/၂ရက်အတွင်းမှာ ပါမောက္ခဆရာကြီးဒေါက်တာတင့်ဆွေလတ်နဲ့ပြပြီး၊ကုသမှုခံယူပါတယ်။
အစားကို control လုပ်ဖို့အဓိကကျတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ နေ့စဉ်လိုအပ်တဲ့ပမာဏထက်ပိုပြီးစားဖြစ်နေတာတွေ၊ ကျန်းမာရေးနဲ့မကိုက်ညီမှန်းသိသိကြီးနဲ့ဆက်စားနေမယ်ဆိုမိုက်မဲရာကျမှာပေါ့လေ။ ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့အသိဥာဏ်တွဲပြီးလုပ်သင့်၊မလုပ်သင့်၊စားသင့်၊မစားသင့်တွေးဖို့ အားရသွားပါတယ်။
အခုတော့ဆီးချိုထိန်းထားနိုင်ပါပြီ။
မိတ်ဆွေတို့လည်း အသက်အရွယ်မရွေးဆီးချိုဖြစ်နိုင်တာကို သတိပြုပြီး၊အစားအသောက်အနေအထိုင်ဆင်ခြင်ကြပါ။
ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုလုပ်ပေးကြပါလို့။
#မေဦး