13/05/2024
" ဘုန်းကြီးတစ်ပါးရဲ့အစွမ်း "
(ပဲခူးဖားအောက်ဆရာတော် )
ဒီမှာ ခဏခဏပြောနေတဲ့
ရှမ်းပြည်နယ်
ဆီဆိုင်မြို့နယ်ထဲက
လွယ်မွန်းဆိုတဲ့ပအိုဝ်းရွာအကြောင်း အဲဒီရွာရဲ့
ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က
ဆရာတော် ဦးလက္ခဏသာမိတဲ့
နှစ်(၃၀)ဝန်းကျင်လောက်ကျောင်းထိုင်လိုက်တာ
ငါးပါသီလကို ဖြေးဖြေးချင်း ရှင်းရှင်းပြီးတော့မှ
ငါးပါးသီလရယ်မေတ္တာရယ် အဲဒါကို
သူတို့ရွာဥပဒေ(၆)ခုဆိုပြီးထားတယ်။
သူတို့ရွာမှာ အရက်သမားလည်း မရှိဘူး။
ဘီယာသမားလည်း မရှိဘူး။
အရက်သည်မရှိဘူး
ကြက်မမွေးဘူး
ဝက်မမွေးဘူး
ငါးမရှာဘူး
ဖားမရှာဖူး။
သူတို့ရွာရဲ့ အားသာချက်တွေကတော့
အများကြီးပဲ စီပွားရေးက
ကြက်သွန်ဖြူအဓိကထားလုပ်တယ်။
လူကြီးက " မင်းတို့မရောင်းသေးနဲ့ဦး
စျေးမညှိရသေးဘူး " အကုန် လုံးကအသာလေးပဲ
လူကြီးက ကြိုက်စျေးကိုရသလောက်ဆွဲတင်လို့ရပြီဆိုမှ
" မင်းတို့ယူနိုင်သလား လာခဲ့ "
လူကြီး (၃)(၄)ယောက်ကတိုင်ပင်တယ်။
"ခုအနေအထားကို ကြိုက်သလား " "ကြိုက်ပြီ "
အဲဒီအခါ ဝယ်မဲ့သူကိုဆက်သွယ်လိုက်တယ်။
" ကဲ.နင်တို့ရောင်းချင်ရောင်းကြတော့
ငါတို့ ဒီစျေး ဒီစျေးစကားပြောထားပြီးပြီ "
လူကြီးကပဲ ထိန်းထားတယ်။
အတင်းရောင်းချင်နေတယ်ဆိုရင်
" မင်းဒီမှာပဲထား ရွာကနေယူသုံး " အဲဒီစနစ်နဲ့သွားတာ။
သူတို့ရွာနားမှာ ဆည်မြောင်းကြီးရှိတယ်။
ငါးတွေလွတ်ထားတာ ဘယ်သူမှမဖမ်းဘူး။
သူတို့ရွာရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးသည်
ငါးပါးသီလ +မေတ္တာ (၆)ပါး အဲဒါလေးပဲ။
သူတို့ရွာတစ်နယ်လုံးနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က
လွယ်မွန်းဆိုတဲ့ ရွာကလေးကို လာလာကြည့်ရတယ်။
သုတေသနပြုကြရတယ်။
ရဲတွေကလည်းလာတယ်။
" ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုတို့ရွာကို
လေ့လာရအောင် လာတာပါခင်ဗျာ "
" ဪ.လာပါလာပါ "
ရဲတွေလာတယ်။အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့တွေလာတယ်။
ဒီရွာကလေးဟာ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ တစ်ခုတည်းသော
သီးခြားအုပ်ချုပ်ရေးဒေသလို့ပဲ သတ်မှတ်ထားတယ်။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ (၆)ပါးသီလနဲ့သွားနေလို့။
သူတို့ရွာက ရှိတာကတော့ အိမ်ခြေက (၂၀၀)ကျော်ကလေးပဲ။
ရောက်သွားတဲ့အခါကျတော့လည်း
စာသင်ကျောင်းတွေ လိုက်ကြည့်တယ်။
ဒါကဆရာမတွေ အိပ်တဲ့နေရာ
ဒါကဆရာတွေ အိပ်တဲ့နေရာ
ကျောင်းကလေးတွေလည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်ကလေးတွေ။
အိမ်သာလေးတွေကျကျနန
ရွာလည်ခေါင်ဇရပ်တွေ့တဲ့အခါကျတော့
ဘုန်းကြီးက သာသနာ့ အလံလေးတွေ လွင့်ထူထားတာနဲ့
"ဒါ.ဘာလဲ "မေးကြည့်တယ်။
" ညမှာ ဘုန်းကြီးကျောင်းကလည်းဝေးတော့
တပည့်တော်တို့ စုပေါင်းဘုရားဝတ်တက်တဲ့နေရာကလေး ဘုရား "
" ဟာ.မဆိုးဘူးဒီရွာ တော်တယ် " အဲဒါနဲ့
" ဒီရွာ တိရစ္ဆာန် လုံးဝမမွေးဘူးလား ?"ဆိုတော့
" နွားတွေ ကျွဲတွေတော့ မွေးပါတယ်
တစ်ရွာလုံး ကြက်ဖကြီးလည်း နာရီဖြစ်အောင်
နှစ်ကောင်လောက်ရှိပါ တယ်။
" ကဲ,ကြည့်စမ်း သူတို့ရွာသားတွေ ကြက်ဥမစားဘူးဆိုတော့
ဒီကလူတွေသနားနေမလားမသိဘူး။
အဲဒါဗုဒ်ဓဘာသာ အဲဒါဗုဒ်ဓဘာသာ။
တစ်ရွာလုံး ငါးပါးသီလလုံတာ
နှစ်သုံးဆယ်ကျော်သွားပြီ။
သူတို့ရွာမှာအရက်ဆိုင်မရှိဘူး။
သူတို့ရွာမှာအရက်သမားမရှိဘူး။
သူတို့ရွာမှာဘီယာသောက်တဲ့သူမရှိဘူး။
သူတို့ရွာမှာငါးရှာတဲ့သူမရှိဘူး။
ဖားရှာတဲ့သူမရှိဘူး။ ငါးမွေးတဲ့သူမရှိဘူး။
ကြက်မွေးတဲ့သူမရှိဘူး။ဝက်မွေးတဲ့သူမရှိဘူး။
အဲလိုထူးခြားတဲ့ရွာလေးမိုလို့
ရောက်အောင်သွားမယ်ဆိုပြီးတော့ သွားခဲ့တာ။
ဘယ်ရဲဋ္ဌာနမှမရောက်ဘူး။
ရဲတွေကိုအလုပ်လုပ်စရာမလိုလို့
သူ့တို့ရွာဆိုပျင်းနေတော့တယ်။
တစ်နယ်လုံးမှာ အဲဒီရွာလေးတစ်ရွာကိုစံထားတယ်။
မှုခင်း ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်မဖြစ်ဘူး။
နည်းနည်းသေးသေးလေးတွေတော့ရှိတယ်။
ရှိပြီဆိုရင်ရွာလူကြီး ကပဲရှင်းတယ်။
ရွာလူကြီးကလာလျှောက်တယ်
တပည့်တော်တို့ရွာကဘုရား
ရဲတွေအုပ်ချုပ်ရေးတွေနဲ့သိပ်မပတ်သက်ဘူး
လူဦးရေ၁၅၀၀ဝန်းကျင်
နှစ်ပေါင်းများစွာ အဲဒီရွာကိုအဲလိုတည်ထောင်ခဲ့တာ
ဆရာတော်ဦးလက္ခဏသာမိတဲ့
သူကနေစပြီးတော့ မင်းတို့ရွာ
ငါးပါးသီလလုံ အောင်နေ
မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကလေးတွေဆည်းဖြန်း
အဲလိုဆိုတို့ရွာကပြည့်စုံပါပြီ။
တစ်ရွာလုံး တောင်သူလုပ်စားတယ်။
ချမ်းချမ်းသာသာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး။
အကုန်လုံးလည်းပဲကြည်ကြည်လင်လင်ပဲ။
သူတို့ရွာကလေးကိုအကုန်လုံးကဝိုင်းပြီးတော့
မင်းတို့ရွာကို တို့အားကျတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့မှုခင်းတစ်ခါမှမဖြစ်လို့
ရွာထဲမှာဆူဆူနဲ့ လင်မယားရန်ဖြစ်တာလည်းမရှိဘူး။
အိမ်နီးနား ချင်းနဲ့ရန်ဖြစ်တာလည်းမရှိဘူး။
သေဘာမက်ဘူးလား။
အရက်သမားမရှိဘူး။ဘီယာသမားမရှိဘူး။
ကဲကြည့်စမ်း။
ခုတစ်လောကလုံးက ဘီယာသောက်မှ
ယဉ်ကျေးမှုလို့ ထင်ထားတဲ့အချိန်မှာ
သူတို့ရွာမှာ ဘီယာဆိုင်မရှိဘူး။
သူတို့ရွာ မှာဘိန်းခင်းမရှိဘူး။
ဘိန်းရှူတဲ့သူတစ်ယောက်မှမရှိဘူး။
အရက်သမားမရှိဘူး။ငါးပါးသီလလုံရခြင်းရဲ့
အကျိုးလေးကိုရသင့်တာ ။
ဗုဒ္ဓဘာသာလည်းဖြစ်နေသေးတယ်။
ငါးပါးသီလကိုဟိုအပါးကကျိုးလိုက်
ဒီအပါးကကျိုးလိုက် ဒီလူတွေပဲ
ဘုရားတရားသံဃာရတနာမြတ်သုံးပါးကို
ကိုးကွယ်ရတယ်။
ဒီလူတွေပဲ အနာရောဂါကများလိုက်တာ
ဆေးခန်းကလည်း ခဏခဏသွားနေရတယ်။
အဲဒီတော့ငါးပါးသီလလုံအောင်လုပ်ကြပေတော့။
ငါးပါးသီလလုံပါစေ ဗုဒ္ဓဘာသာဖြစ်ကျိုးနပ်ပါစေ။
သူတို့ရွာကိုတော့လေ ဘုန်းကြီးကရင်ထဲမှာနှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက်
ထိထိခိုက်ခိုက်ကိုစိတ်ထဲမှာသဘောတွေကျပြီးတော့
" ဟာ မိသားစုအစဉ်အဆက်ကြီး "
သားစဉ်မြေးဆက်နှစ်ဆက် လောက်ရှိသွားပြီ။
ငါးပါးသီလလုံပြီးတော့နေတာ။ကောင်းလိုက်တာ။
လွယ်မွန်းရွာကလေး
ငါးပါးသီလလုံတဲ့ရွာကလေး အဲဒီမှာ
သောက်ချင်စားချင်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကပြောတယ်..
" ဒီရွာနေရတာ ထောင်ကျနေသလိုပဲ။တို့ထွက်သွားမယ်"
ဆိုပြီး တစ်ဦးစနှစ်ဦးစ သုံးလေးဦးစ ထွက်သွားကြတယ်။
တစ်ရွာလုံးကငါးမဖမ်းရဘူးဆိုတော့
တစ်ရွာလုံး အရက်ဆိုင်မရှိဘူးဆိုတော့
သူများရွာသွားပြီးခိုးသောက်ရင်တောင်
သိရင်တစ်ကြိမ်ဆိုသတိပေးခံရတယ်။
နှစ်ကြိမ်သတိပေးတယ် သုံးကြိမ်ဆို
အပြီးထွက်ခိုင်းလိုက်တယ်။အဲဒီအခါ
" ဒီရွာဟာအလွန်ကျဉ်းကျပ်တယ်။တို့မနေသင့်တော့ဘူး"
ဆိုပြီးတော့ ပြောဆိုထွက်သွားကြတယ်တဲ့။
ဒိပြင်ရောက်သွားတော့ ပိုလွတ်လပ်တော့ ပိုပျက်စီးသွားတယ်။
သူတို့ရွာကလေးကိုတွေးကြည့်တယ်
ဒါဟာဘုန်းကြီးတစ်ပါးရဲ့အစွမ်း
တစ်နိုင်ငံလုံးမပြင်နိုင်သော်လည်း
တစ်ရွာတော့ရအောင်ပြင်နိုင်တယ်။ ။
(ပဲခူးဖားအောက်ဆရာတော် )
အသံဖိုင်မှ ဓမ္မဒါနသက်သက် အဖြစ်
စာရိုက်ပူဇော်သူ-
ဧကစာရီ
(ထိုင်ခုံမဲ့ခရီးသည်)
**********************
ရေးသားပူဇော်သော ဆရာတော်အား
ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ကန်တော့ပါ၏.......
