18/08/2026
🤱"ငါ့ကလေး ငါမွေးထားတာပဲ ငါအသိဆုံးပေါ့" ဆိုတဲ့ အတွေးက သင့်ဆယ်ကျော်သက် သားသမီးကို သင့်အနားကနေ အဝေးဆုံးကို တွန်းပို့လိုက်တဲ့ အစဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်တာအတွင်း မိသားစုတွေ၊ အထူးသဖြင့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် သားသမီးရှိတဲ့ မိဘပေါင်း ရာနဲ့ချီကို Coach လုပ်ပေးခဲ့ရင်း "ဝေ"သတိထားမိတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခု ရှိပါတယ်။
အဲ့ဒါကတော့ — မိဘတွေနဲ့ ကလေးတွေကြား ဖြစ်တဲ့ ရန်ပွဲတွေဟာ "မချစ်လို့" ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘဲ "နားမလည်တော့လို့" ဖြစ်တာပါပဲ။
အိမ်တိုင်းလိုလိုမှာ ညှိမရဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေတဲ့ အဓိက အချက် (၃) ချက် ရှိပါတယ်။
၁။ "ထိန်းချုပ်မှု" နဲ့ "လွတ်လပ်ခွင့်" တိုက်ပွဲ
မိဘတွေက ကလေးကို အန္တရာယ်ကင်းစေချင်လို့ အရာရာ စီမံပေးချင်ကြတယ်။ ကလေးတွေအတွက်ကျတော့ ဒါဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မဟုတ်တော့ဘဲ "ချုပ်ချယ်မှု" ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချကြည့်ချင်တဲ့ အရွယ်ပါ။ အမှားလုပ်ခွင့်မပေးဘဲ အရာရာ လိုက်ထိန်းနေသရွေ့ သူတို့ဟာ ပုန်ကန်တဲ့နည်းနဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ရှာပါလိမ့်မယ်။
၂။ "Privacy" ကို "လျှို့ဝှက်ချက်" လို့ ထင်မှတ်ခြင်း
အခန်းတံခါး ပိတ်ထားတာ၊ ဖုန်း password ပေးမသိတာတွေကို မိဘအများစုက "မရိုးသားဘူး" လို့ ယူဆကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ "ဝေ"ဆီ ရောက်လာတဲ့ ကလေးတိုင်း ပြောတာကတော့ "ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်ချက်ထားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်ပိုင် နေရာလေးတစ်ခုပဲ လိုချင်တာ" တဲ့။ သူတို့ရဲ့ နယ်နိမိတ် (Boundary) ကို လေးစားမပေးရင် သူတို့ဟာ နံရံတစ်ခုခြားပြီး အတွေးတွေကိုပါ သင့်ဆီကနေ ဖုံးကွယ်သွားပါလိမ့်မယ်။
၃။ နားထောင်ပေးဖို့ထက် "ဆုံးမဖို့" အရင်ကြိုးစားခြင်း
ဆယ်ကျော်သက်တွေ စကားစလာတဲ့အခါ မိဘအများစုက ချက်ချင်း "အကြံဉာဏ်ပေးဖို့" ဒါမှမဟုတ် "တရားဟောဖို့" လုပ်တတ်ကြပါတယ်။ ကလေးတွေ တကယ်လိုချင်တာက ဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်ပါဘူး။ "ငါ့ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးမယ့်သူ" ကိုပဲ လိုချင်ကြတာပါ။
"ဝေ့"ရဲ့ 5နှစ်တာ Coaching sessions တွေရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ"ဝေ"တို့မိဘတွေဟာ
"ထိန်းချုပ်သူ (Controller)" အဖြစ်ကနေ "လမ်းပြသူ (Guide)" အဖြစ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ဖို့လိုပါလိမ့်မယ်။
စည်းကမ်းတွေ တင်းကျပ်မယ့်အစား စကားပြောနိုင်မယ့် ဘေးကင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို အရင်ဖန်တီးပေးကြည့်ပါ။
ကလေးက သင့်ကို ကြောက်လို့ လိုက်နာတာထက်၊ယုံကြည်လို့ တိုင်ပင်လာအောင် လုပ်တာက ပိုခိုင်မြဲပါတယ်။
သင့်အိမ်မှာရော ဆယ်ကျော်သက် သားသမီးနဲ့ ဘယ်အကြောင်းအရာမှာ အဓိက စကားများလေ့ရှိပါသလဲ။😊
#ချစ်တဲ့ဝေ
