Free Education Service

ခုမှ စာစသင်မယ့်ဆရာ ဆရာမလေး​တွေ အနေနဲ့ ကိုယ့်နာမည်ကိုပေါက်ချင်ရင် Tik Tok ကစပါ။ ကိုယ်သိတာမျှဝေပါ။ Tik Tok ကနေသင်တန်းစဖွင့်ပါ။ page မှာ Tik Tok မှာတင်တဲ့ Video တွေ စာတွေ ပြန်တင်ပါ။
Tik Tok မှာ page link တစ်ခါတည်း ပြထားပါ။ YouTube သုံးရင် အကောင့်တစ်ခါတည်းပြထားပါ။

Tik Tok ကပေါက်ဖို့ပိုလွယ်ပါတယ်။ short video တွေဆက်တိုက်တင်ပါ။ နည်းနည်းပေါက်လာရင် သင်တန်းဖွင့်ပါ။ ဒါသည်ပင် အရိုးဆုံး အရှင်းဆုံး နည်းလမ်းပါ။

Free value အရင်ပေးပါ။
​Short-form videoသုံးပါ။video အရှည်ကြီးတွေထဲက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ အပိုင်းတိုလေး​တွေကို ဖြတ်ပြီး TikTok မှာ အရင်ချပြပါ။ ထို video များကို page တွင် လည်း ပြန်တင် လို့ရပါတယ်။

သင်တန်းကြေငြာရာတွင်
​ပထမဆုံး (၁) ခန်း သို့မဟုတ် (၂) ခန်းကို Free ကြည့်ခွင့်ပေးပြီး ကိုယ့်ရဲ့ သင်ကြားပြသပုံကို မြည်းစမ်းခွင့်ပေးပါ။ ပြီးမှသင်တန်း ကြော်ငြာပါ။

​သင်တန်းရှိတယ် လာတက်ပါ ဟု တိုက်ရိုက်ပြောမည့်အစား ကျောင်းသားတွေ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ "အခြေခံမရှိလို့ ဘယ်ကစရမှန်းမသိတာ"၊ "အချိန်မရတာ" စတဲ့ အခက်အခဲတွေကို အရင်ထောက်ပြတာကပိုကောင်းပါတယ်။

​ Community တည်ဆောက်ပါ။
​page အပြင် Facebook Private Group တစ်ခုပါ တွဲထောင်ပါ။ Group ထဲတွင် ကျောင်းသားများနှင့် ရင်းနှီးမှုရအောင် မေးခွန်းများ ဖြေပေးခြင်း၊ ဖြည့်စွက် Knowledge မျှဝေခြင်းများ ပြုလုပ်ပါ။ Telegram group ထားပါ။
​
မိမိကို အများက လက်ခံကြောင်း Social Proof အနေနဲ့
​Free ဗီဒီယိုကြည့်ပြီး သဘောကျသူများ၏ Comment များနှင့် အရင်ကျောင်းသားဟောင်းများ၏ Feedback (Review) မက်ဆေ့ခ်ျများကို Screenshot ရိုက်ပြီး Page တွင် ပုံမှန်တင်ပြပါ။

သတိပြုရမည်က
video များ စာများ တင်ရာတွင်
ရိုးသားပါ။ အွန်လိုင်းတွင် ဆရာကြီးများပေါသောကြောင့် မိမိ၏ သင်ကြားမှုကို ၀င်ရောက်လျှာရှည်သူ၊ မိမိ ၏ အသံထွက် ကိုကဲ့ရဲ့သူ၊ မိမိ၏ သင်ကြားနည်းကို ​​​ေ၀ ဖန်သူ မျိုးစုံတွေ့နိုင်ပါတယ်။ မိမိ မှားရင်လက်ခံ လိုက်ပါ။ အမှန်ပြင်ပါ။ မလိုအပ်ပဲ Blame သူများကိုတော့လျစ်လျူရှုပါ။ မိမိစွမ်းရည် ကိုအမြဲမြှင့်တင်နေပါ။ အမြဲလေ့လာနေပါ။ စဥ်ဆက်မပြတ် မျှဝေပါ။

မိမိ တကယ်ကောင်းလျှင် တကယ်မှန်လျှင်ရေရှည် အဆင်ပြေ သွားလိမ့်မည်။

အောင်မြင်ကြပါစေ။

၅နှစ် အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်ဟာ သူ့အမေနဲ့ အိမ်ကို စာလာသင်တဲ့ဆရာမ ကြားမှာ ရန်တိုက် တာမြင်ဖူးသည်။ တကယ်တော့သူစာမသင်ချင်လို့ စကား‌ကို ဟိုတစ်မျိုး ဒီတစ်မျိုး ပြောတာဖြစ်သည် ။ ထိုဆရာ မလည်း အမေဖြစ်သူနဲ့ စိတ်ဆိုးပြီးစာလာမသင်တော့ပေ။ ထိုကလေးက လျှောက်ပြောသည်ကို နောက် နှစ်နှစ် လောက်ကြာမှ ဆရာမရော အမေရော ပြန်သိသည်။ ထိုကလေးကို ကျောင်း ပို့သောအခါ ကလေးက ကျောင်းမသွားချင်လို့ နေ့တိုင်းငိုသည်။ မူကြိုပို့တုန်းက လည်း နေ့တိုင်းငို လို့ မူကြိုကိုမထားခဲ့ရ။

နောက်ဆုံး လူကြီးများက ပြောသည် နင်ကျောင်းသွားရမယ်။ စာရေးရမယ်။ စာမတတ်ရင် ဘူတာရုံမှာ တောင်းစားရမယ် လို့ပြောသည်။ ထိုကလေးက စာရေးရင် ခဲတံပစ်ချပြီး‌ပြောသည်။ သမီးဘူတာရုံပဲ သွားတော့မယ် တဲ့။

ထိုစဥ်က ကလေးများပညာရေးကို အ​လေးပေးသင့်ကြောင်း ပြောဆို နေသည့် အွန်လိုင်းပေါ်က ဆရာကြီးများ မရှိသေး။ Parenting ဘာညာ ခေတ်မစားသေး။ tiktok ခေတ်မစားသေး။
နယ်မြို့လေးဆိုတော့ပိုဆိုးသည်။ မိဘက ကလေးကို အလိုလိုက်ကာ ကျောင်း ထားရမယ့်အရွယ်မှာ ကျောင်းမထားသေးဘဲ တစ်နှစ်ထပ်စောင့်လိုက်သည်။ ကျောင်းထားတာ တစ်နှစ် ကျော်‌ လောက် နောက်ကျသွားသည်။

ထိုကလေး မူလတန်းတက်သည်။ ထိုကလေး Grade 4 အရောက်မှာ ကိုဗစ်စဖြစ်သည်။ နောက် နိုင်ငံရေး။ ပြည်တွင်းစစ်။

တဖြည်းဖြည်းအသက်ကကြီးလာသည်။ ယခု အသက် ၁၆ ရောက်ပြီ။ သူအထက်တန်းမြန်မြန်အောင်ချင်ပြီ။ တက္ကသိုလ်သွားချင် တဲ့စိတ်ရှိလာပြီ။ သို့သော် ယခုမှ အလယ်တန်း။ ရွယ်တူများ Grade11 / Grade 12 ရောက်နေကြသောအခါ သူက အားကျရှာသည်။ သူ့ကိုယ်သူအားမရဖြစ်လာပြီ။ IGCSE သို့မဟုတ် GED သွားချင်ပြီ။ မိဘက သဘောမတူ။

ဒါ‌ကြောင့် ကလေးကို ပညာရေး နဲ့ပက်သက်ရင် မိဘ များ ရေရှည်ကြည့် ဖို့လိုသည်။ အချိန်ကို တွက်ဖို့လိုမည်။

အောင်မြင်ကြပါစေ။

ကျနော်တို့ဟာဆရာတွေကို ပညာတွေ သင်ပေးတဲ့ သူရဲကောင်းတွေလို့ ထင်မှတ်လေ့ရှိကြပေမယ့်
ဘဝ သင်ခန်းစာတွေ သင်ပေးသူလို့ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပါဘူး။

“We think of teacher-heroes that taught us
the academics but we don’t often think of
those teachers that taught us life’s
lessons.” — Maria Wale, My Teacher My Hero

ဟုတ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဟာ အတန်းပညာအပြင်ဘဝ သင်ခန်းစာပါသင်ပေးသင့်တာပါ။
ဒီနေ့ခေတ် ကလေးအတော် များများ ဟာ မိမဆုံးမ ဖမဆုံးမ လေးတွေ များပါတယ်။ အုပ်ထိန်းသူများ နဲ့နေသောကလေးများလည်း အုပ်ထိန်းသူကိုမိဘ အရာထားပြီး ရှုမြင်ကြည့်ပါ။

မိဘတို့ အပြစ်မဟုတ်ဘူးနော်။ခေတ်ကြီးက ကြပ်တာကိုး။ မိုးလင်းမိုးချုပ် တနေကုန် ထမင်း ရှာကျွေးနေရတဲ့ ၊ ကျောင်းစရိတ်ရှာနေရတဲ့ မိဘတွေ အတော်များများဟာ ဘယ်လိုလုပ်သားသမီး ကိုဆုံးမချိန်ရှိမှာလဲ။ ဒါကြောင့်ပြောတာ မိမဆုံးမ ဖမဆုံးမလို့။

မိဘအားလုံးတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။ သေချာအချိန်ပေးနိုင်ပြီး အလုပ်နဲ့ ဘ၀ မျှတနေတဲ့ မိဘများ ကတော့ ဆုံးမနိင်မှာပါ။

ရုန်းကန်ရတဲ့မိဘများကတော့
မနက် မိဘ များအလုပ် သွား ‌ တော့ ကလေးတွေက ကျောင်းမှာ တနေကုန်နေ။ ညနေ ပြန်လာ ကျူရှင် သို့မဟုတ် ကစား ဆော့ မိဘက အလုပ်ပြန်မလာသေး။

ဟောပြန်လာတော့ လည်းထမင်းစားရုံတူတူစား။ ကလေးကစာကျက်သို့မဟုတ် ဂိမ်းဆော့။ အချို့ ကလေးကတော့ ဂိုက် နဲ့ စာကျက်။ အွန်လိုင်းသင်တန်းကိုဆက်။ပြီးတော့အိပ်ယာဝင်။ သွန်သင်ဆုံးမချိန် ပျိုးထောင်ချိန်မရှိ။

ညအခါအိပ်ယာဝင်ပုံပြင်လေးတွေ ပြောပြ ကိုယ် လိုသလို က လေးကို သွန်သင် ချိန်လေး‌ လဲ မရှိ။ ကလေးကအိပ် မိဘက အလုပ်ကြွေးတွေလုပ်။ ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းထဲမှာ ကလေးပုံပြင်ပြောဖို့ထက် ထမင်းရှာစား ဖို့က စဉ်းစားရသေး။

ကြယ်လေးတွေကြည့်ပြီး လပြည့်ညမှာ သားလေးသမီးလေးတို့နဲ့ စကားပြောဖို့ဆိုတာ အရင်ခေတ်မှာကျန်ခဲ့ပြီ။

မိဘကဆုံးမချိန်မရှိ‌တော့ကလေးများက Tik Tok YouTube အစရှိတဲ့ ဆိုရှယ်မီဒီယာများက ဆရာ ကြီးများကို အားကိုးကြရတာပေါ့လေ။

အဲဒီတော့ ဒီကလေးကို သွန်သင် ဖို့တာဝန်က
ဆရာတွေဆီရောက်လာတာပေါ့လေ။ ကျောင်းတိုင်း ၊ သင်တန်းတိုင်းက ဆရာတွေပေါ့။

တတ်နိုင်သလောက်သွန်သင်ပီး ဘဝသင်ခန်းစာတွေပေးလိုက်ကြပါ ဆရာ၊ ဆရာမများ ခင်ဗျား။

သူတို့ဘဝမှာ ဆုံးမခဲ့မယ့်လူတကယ်ကိုမရှိခဲ့တာပါ။

ဆရာသည် ဘဝသင်ခန်းစာပါပေးနိုင်မှဆရာ ပီသပါတယ်။

( တစ်ခါတစ်လေလည်း စရိုက်စုံသော ကလေးများ နဲ့တွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ ကိုင်တွယ်ရခက်နိုင်ပါတယ်။ )

ကြုံခဲ့ဖူးသော ဆရာမ ကြီးတစ်ယောက်ပြောစကားလေးနဲ့နိဂုံးချုပ်ပါရစေ။

သူပြောတာက-
'ငါ့မှာ ကလေးငါးယောက်ရှိတယ် အားလုံးထူးချွန်တယ်။ ပင်ပင်ပန်ပန်း မဆုံးမခဲ့ရဘူး။ နည်းနည်းပါးပါးသင်ရင်ရတယ်ကွဲ့။ အဲဒါ ငါတော်လို့မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကလေးတော်လို့လဲမဟုတ်ဘူး။ ကံရဲ့ အကျိုး။ ကိုယ်သင်တဲ့ကျောင်းသားတွေကို ကိုယ့်သားသမီး လို့သာသဘောထားသင်လိုက်။ နင့်သားသမီးတွေအလှည့်ကျရင် လည်း အဲဒီ အကျိုးခံစားရမယ်' တဲ့ဗျား။

သင်ဆရာ မြင်ဆရာ ကြားဆရာများကိုကန်တော့ လျက်။

အောင်မြင်ကြပါစေ။

နိုင်ငံက ဆင်းရဲတော့ ငွေရပြီးရော စီးပွား​ရေးလုပ်ကြတာပေါ့။ ငွေကလွဲ ပြီး ဘာမှရမလာပြန်ရင်လည်း တန်ဖိုး နိမ့် စီးပွားရေးလို့ဆိုရမယ်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် အကျိုးဖြစ်ထွန်းမှု ကို မပေးနိုင်ဘူးဆိုရင်၊ကျင့်၀တ်တွေ ကို မသိတတ်ဘူးဆိုရင်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကို အားမပေးဘူးဆိုရင် အဲဒီလုပ်ငန်းဟာ အရည်အသွေးမမီတဲ့ သို့မဟုတ် တန်ဖိုးနိမ့်တဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်တယ်ပေါ့လေ။

ဟင်နရီဖို့ဒ် ပြောတာပါ။

A business that makes nothing but money is a poor business.

Henry Ford

ပညာရေးလုပ်ငန်း လုပ်သူများသတိထားနိုင်စေဖို့ပါ။
အောင်မြင်ကြပါစေ။

ကလေးဘဝရဲ့ အစောပိုင်းနှစ်တွေမှာ စာဖတ်တဲ့အကျင့်ပျိုးထောင်ပေးတာဟာ အကောင်းဆုံးပါ။

အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်လေးတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျောင်းမှာဖတ်တဲ့ ရုပ်ပြစာအုပ်လေးတွေပဲဖြစ်ဖြစ် စာအုပ်တွေဟာ ကလေးတွေအတွက် အတွေးသစ်တွေကို ဖွင့်ပေးတယ်၊ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ အခြေခံတွေကို တည်ဆောက်ပေးပါတယ်။ တကယ်တော့ စာဖတ်တာဟာ စာလုံးလေးတွေ သိလာဖို့ အပြင် ဘာသာစကား၊ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ပါးနပ်မှု (EQ)၊ အာရုံစူးစိုက်မှုနဲ့ lifelong learning အတွက် အခြေခံရစေပါတယ်။

ရုပ်ပြစာအုပ်တွေ ကာတွန်းစာအုပ်တွေ ဝယ်ပေးပါ။ ငှားဖတ်ပါ။ စာဖတ်ခြင်းဟာ ကလေးတွေကို စကားလုံးအသစ်တွေ၊ အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ ဝါကျဖွဲ့စည်းပုံတွေကို ရင်းနှီးစေပါတယ်။ ဒါသည် စကားပြောတာရော စာရေးတာမှာပါ ပိုပြီးယုံကြည်မှု ရှိလာစေပါတယ်။

စာအုပ်တွေက ကလေးတွေကို ပိုပြီးတွေး‌ေခါ်တတ်‌‌ေစပါတယ်။ ပုံပြင်နားထောင်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်က နောက်ဘာဖြစ်မလဲ ခန့်မှန်းတာ၊ အသေးစိတ်တွေကို မှတ်သားတာတွေ လုပ်ရတဲ့အတွက် အာရုံစူးစိုက်မှု၊ ယုတ္တိဗေဒနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ထက်မြက်လာစေပါတယ်။

အာရုံပျံ့လွင့်စရာတွေများတဲ့ အခုခေတ်မှာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ဖတ်တာဟာ ကလေးကို တစ်ခုခုအပေါ်မှာ အာရုံစိုက်တတ်အောင် သင်ပေးရာရောက်ပါတယ်။ ဒါက စိတ်ရှည်မှုကို ပျိုးထောင်ပေးပြီး ကျောင်းစာမှာရော နေ့စဉ်ဘဝမှာပါ အောင်မြင်ဖို့ အထောက်အကူပြုပါတယ်။

ကလေးတွေဟာ သဘာဝအတိုင်း ပုံပြင်ပြောရတာ ဝါသနာပါသူတွေပါ။ စာသင်ခန်းထဲမှာ အိမ်မှာ ဟုတ်တာရောမဟုတ်တာရော စိတ်ကူးယဉ်ပြီးလျှောက်ပြောနေတဲ့ကလေးတွေကိုတွေ့ဖူးကြမှာပါ။ ဒါသည် ဖန်တီးမှုပါပဲ။ စာဖတ်ခြင်းက သူတို့ရဲ့ ဖန်တီးမှုကို အားပေး ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲက ဇာတ်ကောင်တွေ၊ ခရီးစဉ်တွေကို ဖတ်ရင်းနဲ့ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ပုံပြင်တွေ၊ ပန်းချီတွေ၊ ကစားနည်းတွေကို။ လည်း ဖန်တီးလာ တတ်ကြပါတယ်။

ပုံပြင်တွေကတဆင့် ကလေးတွေဟာ တခြားသူတွေရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်လာပါတယ်။ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ရဲ့ နေရာမှာ ဝင်ခံစားကြည့်ရင်းနဲ့ တခြားသူတွေအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာတတ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အဆင်ပြေအောင် နေတတ်လာပါတယ်။

စာဖတ်တဲ့ အလေ့အထရှိတဲ့ ကလေးတွေဟာ သင်္ချာ၊ သိပ္ပံ၊ သမိုင်း စတဲ့ ဘာသာရပ်တွေက အယူအဆသစ်တွေကို ပိုပြီးလွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်တတ်ကြပါတယ်။ စာဖတ်ခြင်းကနေရလာတဲ့ ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်တဲ့ အတွေးအခေါ်ဟာ ပညာရေးအောင်မြင်မှု အတွက် အဓိကပါ။

ရုပ်ပြစာအုပ်လေးတွေကနေတဆင့် တခြားနိုင်ငံတွေ၊ ယဉ်ကျေးမှုတွေနဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ကလေးတွေ လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေတယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမိုနားလည်လာစေပါတယ်။

ညအိပ်ရာဝင်ပုံပြင် အတူဖတ်တာဟာ မိဘနဲ့ ကလေးကြား နွေးထွေးတဲ့ အမှတ်တရတွေကို ဖန်တီးပေးပါတယ်။ ဒါဟာ မေတ္တာနဲ့ ဂရုစိုက်မှုပေးတဲ့ ပျော်စရာအချိန်လေးတွေဖြစ်လို့ ကလေးကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံခြုံမှုပေးပါတယ်။

ငယ်ငယ်ကတည်းက စာဖတ်တာကို ပျော်စရာလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကလေးဟာ ကြီးလာတဲ့အထိ စာဖတ်တာကို ဝါသနာပါသွားမှာပါ။ ဒါဟာ တစ်သက်လုံး သင်ယူလိုစိတ်ရှိတဲ့သူ (Lifelong Learner) ဖြစ်ဖို့ တွန်းအားပေးပါတယ်။

စာဖတ်ခြင်းဟာ ကလေးတွေအတွက် စိတ်အေးချမ်းစေတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခုပါ။ ရှုပ်ထွေးတဲ့ နေ့စဉ်ဘဝတွေ ဒါမှမဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေထဲကနေ စာအုပ်တွေက ကလေးတွေအတွက် ငြိမ်သက်အေးချမ်းတဲ့ ခိုလှုံရာလေးတစ်ခု ဖြစ်စေပါတယ်။

ဒါကြောင့်ကလေးတွေကိုစာဖတ်တဲ့အကျင့်ပျိုးထောင်ပေးကြပါစို့။

ဆရာ ဆရာမ များအနေနဲ့ တစ်ခါတစ်လေမှာ မိမိ ကို respect မရှိတဲ့ မိဘတွေ နဲ့ ကြုံဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ကလေး ကိုစာသင် ရတာအဆင်ပြေပေမယ့် လစာကတော့ ငါပေးထားတာပဲ ဆိုတဲ့ အထာနဲ့ သူ့ဝန်ထမ်းလို ဆက်ဆံ ချင်တဲ့မိဘတွေ ရှိပါလိမ့်မယ်။

မိမိကို လေးစားမှုရှိရင် ကိုယ်လည်း သူတို့ကလေးကို ယုံကြည်မှုရှိရှိသင်လို့ရမယ်။

ကလေးတစ်ယောက်ကို စာသင်တဲ့အခါ ဆရာနဲ့ မိဘကြားမှာ ယုံကြည်မှုနဲ့ လေးစားမှု ရှိနေမှ သင်ကြားရေးက ထိရောက်တာပါ။

မိဘက ဆရာ့အပေါ် အထင်သေးတဲ့စိတ် ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဝန်ထမ်းပဲဆိုတဲ့ အမြင်ရှိနေရင် အဲဒီအငွေ့အသက်တွေက ကလေးအပေါ် သက်ရောက်သွားတတ်ပါတယ်။ ဒါက ကလေးရဲ့ သင်ယူလိုစိတ်ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။

ကျောင်းသားတွေက ဆရာ့ကိုကြည့်ပြီး အတုယူကြတာပါ။
ဆရာဆရာမ တစ်ယောက်အနေနဲ့ မိမိ ကစပြီး လေးစားမှုကို ပြဖို့လိုပါတယ်။ မိဘကို ၊ ကျောင်းသား ကျောင်းသူကို respect ရှိကြောင်းပြပါ။ ကိုယ်က စပြီး ချေမိုး မာနတွေတက်ပြနေလို့ တော့မသင့်ဘူးပေါ့လေ။

ဆရာတစ်ယောက်က မိမိကိုယ်ကို လေးစားမှု Self-respect ရှိကြောင်းလည်းပြရပါမယ်။ ဒါမှသာ ကျောင်းသားတွေကလည်း ဆရာ့ကို ဘယ်လိုလေးစားရမလဲဆိုတာ သင်ယူနိုင်မှာပါ။ မိမိကို မလေးစားတဲ့နေရာမှာ အတင်းအကျပ် ဆက်သင်နေတာဟာ ကျောင်းသားတွေအတွက်လည်း စံနမူနာကောင်း မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။

မိမိကို တန်ဖိုးမထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စာသင်ရတာဟာ စိတ်ဖိစီးမှု များပါတယ်။ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်း Creativity နဲ့ စေတနာတွေ လျော့နည်းသွားနိုင်ပါတယ်။

မိမိကို မလေးစားရင် မသင်တာ‌‌ေကာင်းပါတယ်။ ဆရာ လို့အခေါ်ခံရတဲ့လူတစ်ယောက်ဟာ လေးစားထိုက် အောင်‌ နေ သင့်သလို လေးစားလည်းခံသင့်တယ်။ မိမိ ကို ဆရာဟုခေါ်နေ‌ေသာ ကျောင်းသားတွေရဲ့မျက်နှာ ကို‌ေထာက်ထား သင့်တယ်။

ဒါကြောင့်mutual respect မရှိရင် ထိုနေရာမှာမသင်တာကောင်းပါသည်။

အင်တာနက်မပေါ်ခင် လွန်ခဲ့သောဆယ်စုနှစ် များကာလက
ရန်ကုန်ပန်းဆိုးတန်းသည် စာအုပ်အဟောင်းချစ်သူတွေအတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံ သဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
များလိုက်တဲ့စာအုပ်အဟောင်းတွေ
အမှောင်ခေတ်မှာ စာအုပ် ငမ်းငမ်းတက် လိုချင်သောသူတွေ
အသိပညာ ငတ်မွတ်သူတွေ အတွက် အဂ်လိပ် စာအုပ် အဟောင်းတွေ ၊ မြန်မာစာအုပ်အဟောင်းတွေ သည် ပန်းဆိုးတမ်း ပလက်ဖောင်းတစ်လျှောက် မှာ။ အမှောင်ထဲမှ အလင်းကို ရှာဖွေနေသူတို့အတွက် ပန်းဆိုးတန်း စာအုပ်အဟောင်း တန်းတို့သည် ဖယောင်းတိုင်လေးထွန်းညှိပေးခဲ့သည်။

ရန်ကုန်ကို ရောက်တိုင်း လမ်းဘေးစာအုပ်ဆိုင်မရောက်ရောက်အောင်သွားသည် ။ စာအုပ် တွေဝယ်သည်။ သို့သော် ဈေးကြီးသော စာအုပ်များကို တော့ နှမျောတသ စွာ ထားရစ် ခဲ့ရသည်။ ဘာလို့လဲ တော့ မသိ နောက်နေ့ သွားကြည့်လို့ ထိုစာအုပ် မရှိတော့ရင် စိတ်ထဲမှာ နှမျောနေသည်။ စာအုပ်အတော်များများကိုသိခဲ့သလို ရှားပါးစာအုပ်များကို ရနိုင်ခဲ့သည်။

တရုတ်ဂန္တဝင် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည့် The Scholars ကို ရခဲ့သည်။

Charles Dickens ၏ စာအုပ်တွေရခဲ့သည်။

ရှိတ်စပီးယားပေါင်းချုပ်ကို ရခဲ့သည်။

အခြားသော ဂန္တ၀င် ဝတ္တုများစွာ ပန်းဆိုးတန်း စာအုပ်အဟောင်းဆိုင်များမှ ၀ယ်ခဲ့ဖူးသည်။

Voltaire ပေါင်းချုပ်ကို ရခဲ့သည်။ (အသံထွက်အမှန်ကတော့ ​ေဗာ်လ်တဲရ် လို့ထွက်ရမည်ထင်သည်။သို့သော် မြန်မာသံပါပါ ယားထည့်လိုက်သည်။)

မှတ်မိပါသေးသည် ဗော်တဲယားဝယ်တုန်းက။

ဗော်တဲယားပေါင်းချုပ် (Voltaire) နင့် ရူးဆိုး ( Rousseau) ၏ Confessions စာအုပ် ဈေးက တူနေသည် ငွေကြေး အနေအထားက တစ်အုပ်ပဲ ဝယ်နိုင်သည်။ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပေ။ နှစ်အုပ်လုံးကို ကြိုက်သည်။

ဗော်လ်တဲယား ကကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို အလေးပေးရေးသူ။ ရူးဆိုး က စိတ်ခံစားမှုကိုအလေးပေးရေးသူ။ နှစ်ယောက်စလုံးသည် Modern Europe ကိုပုံသွင်းခဲ့သူ။ နှစ်ယောက်စလုံး ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး ၏ ဖခင်များလို့တောင် ဆိုနိုင်သူ။ဗော်တဲယား ၏ Candide
ကလည်း ဆွဲဆောင်နေသလို ရူးဆိုး၏ Confessions ကလည်းဆွဲဆောင်နေသည်။

နှစ်အုပ်စလုံးကို လိုချင်နေသည်။ စဉ်းစားအုံးမည် ဆိုပြီး ကမ်းနားလမ်းဘက် ထွက်လာသည်။ လမ်းခနလျှောက်ကြည့် အခြားစာအုပ် အဟောင်းတွေလိုက်ကြည့် ပြီးနောက်ဆုံး ထိုဆိုင်သို့ ပြန်လာကာ ဗော်တဲယားပေါင်းချုပ် ကို ရွေးလိုက်သည်။

( Voltaire ကလည်းနှယ်နှယ်ရရမဟုတ်ပေ ရုရှ ဧကရီကက်သရင်း နှင့် ရင်းနှီးသူ ။ ဥရောပ မော်ဒန်အယူအဆ တို့ကို ရုရှသို့သွင်းခဲ့သူဖြစ်သည်။ The Great ဇာတ်လမ်းတွဲမှာတော့ သမိုင်းအဖြစ်အပျက် လိုလို ဇာတ်ကွက်တစ်ကွက်တွေ့ပါလိမ့်မည်။

ရုရှဘုရင်ပီတာက သူ့ဧကရီကက်သရင်းကို birthday surprise လုပ်သည်။ သူ့ဧကရီသိပ်ကြိုက်တဲ့ ပြင်သစ်က စာရေးဆရာကြီး Voltaire ကို ဧကရီနဲ့ ညစာတူတူ စားဖို့ ရုရှနန်း‌‌ေတာ် ထဲ ထိ ဖိတ်ထားလိုက်သည်။ ဧကရီကက်သရင်းက သူနဲ့ မွေးနေ့ညစာ အတူ စားမယ့် ဧည့်သည်ဟာ သူ့အကြိုက်ဆုံးစာရေးဆရာ ဗော်တဲယား ဖြစ်နေတာတွေ့တော့အံ့ဩ ဝမ်းသာဖြစ်သွားသည်။ ဒါက The Great ဇာတ်လမ်းတွဲထဲက။

တကယ်တော့ ဗော်တဲယားသည် ကက်သရင်းနှင့် ဆုံတဲ့ သမိုင်းအထောက်အထားမတွေ့ဟု ပညာရှင်တို့က ဆိုသည်။ သို့သော် အပြန်အလှန် စာအဆက်အသွယ်တော့ရှိသည်။ )

အိမ်ပြန်ရောက်မှ Candide ကိုဖတ်ကြည့် တော့ ငါရွေးတာမမှားဘူး ဒါပေမယ့် ရူးဆိုးစာအုပ်ဝယ်ကို ဝယ်မယ် ဆိုပြီး နောက်ရက် မှာ ဆိုင်ကို နောက်တစ်ခေါက် ပြန်သွားသည်။

သို့သော် ထိုစာအုပ် မရှိတော့။
ကတ်ထူဖုံးလေးနှင့်ချုပ်ထားသော ရူးဆိုး၏စာအုပ်လေး သည် ခေါင်းထဲမှာ တစ်ဝဲလည်လည်ဖြစ်နေသည်။

အခုခေတ်မှာတော့ စာအုပ်တွေကို E-book website တွေမှာ အလွယ်တကူ ရှာဖတ်လို့ ရနိုင်နေပါပြီ။ သို့‌ေသာ် ပန်းဆိုးတန်း ပလက်ဖောင်းပေါ်က ကတ်ထူဖုံးလေးနဲ့ စာအုပ်ဟောင်းလေးရဲ့ အတွေ့ နဲ့ အနံ့ ကိုတော့ မှတ်မိနေသေးသည်။

အရာရာကို လုစား ကျော်စား ခွစား။ ခေတ်ပျက်လေ လုပ်စားကောင်းလေ စိတ်ဓာတ်နဲ့ လောက ကြီးမှာ နောင်လာနောင်သားတွေကို ဘယ်လိုပျိုးထောင်ကြမလဲ။

ကိုယ်ချင်းစာတရား၊ စာနာမှု ၊ မျှဝေမှု ကို ဘယ်လိုသင်ပေးကြမလဲ။ လူမိုက်တွေကြားမှာ ပြိုင်မိုက်ဖို့ပဲ သင်ပေးရမလား။ သူတော်ကောင်းလိုနေဖို့ပဲ သင်ပေးရမလား။ မိုက်သင့်တဲ့ခါမိုက်၊ ဖိုက်သင့်ရင်ဖိုက်၊ သူတောင်ကောင်း ယောင်ဆောင်သင့်ရင်ဆောင် မျက်နှာအမျိုးမျိုး ထားတတ်ဖို့သင်ပေးရမလား။ တော်တော် စဉ်းစားရခက်ပါတယ်။

မိမိ အမြင်အရတော့ လောကကြီး ပျက်စီးချင်ပျက်စီးမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကလေးတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ မပျက်စီးဖို့ ပညာပေးဖို့က ကျွန်တော်တို့တာဝန်သာဖြစ်ပါတယ်။

‌အောင်မြင် ကြ ပါစေ။

🟨ပညာရေးသည်တကယ်တော့ စျေးမကြီးသင့်ပါ။

🟨အခြေခံလိုအပ်ချက်ဖြစ်လို့ လူတိုင်းလက်လှမ်းမီရင်ကောင်းပါသည်။

သို့သော်လည်း ပေါ့လေ
ခေတ်အခြေအနေ အရ လူတိုင်းဟာ quality education ကိုလက်လှမ်းမမီပါ။ ရနိုင်သလောက်ပညာ ကို version အမျိုးမျိုးနဲ့ရယူကြရပါတယ်။

လူတန်းစားကွာဟ မှုကလည်း တော်တော်ဆိုးပါတယ်။ ယနေ့ ခေတ်အခြေအနေ အရ ကလေး တွေဟာ မွေးကတည်းက အဆင့်အတန်း မတူကြတော့ပါ။ ချမ်းသာတဲ့ကလေးဟာ ဆင်းရဲတာကိုနားမလည်သလို ဆင်းရဲတဲ့ကလေးဟာလည်း ချမ်းသာတာကိုမသိတော့ပါ။

🟡 ချမ်းသာသောကလေးဟာငွေခင်းပြီး မူကြိုကောင်းကောင်းမှသည် ကျောင်းကောင်းကောင်း၊ တက္ကသိုလ်ကောင်းကောင်းထိ၊ ရောက်သွားနိုင်ပါပြီ။ ချမ်းသာသောအသိုင်းအဝိုင်းမှာပဲ ကျင်လည်ပြီးကောင်းမွန်တဲ့ပညာရေး ကောင်းမွန်တဲ့အလုပ်နဲ့ ရှင်သန်သွားနိုင်ပါပြီ။

🟡ဆင်းရဲသောကလေးကတော့ ထိုဘ၀ကို အိပ်မက်ပင် မမက်နိုင်ရှာတော့ပါ။

🟡ချမ်းလဲ မချမ်းသာ ၊ ဆင်းလဲမဆင်းရဲ တဲ့ ကြားထဲက လူတန်းစားကတော့ရှိတာလေးကြိတ်မှိတ်စုပြီး
သားသမီးကိုကျောင်းကောင်းကောင်းပို့ကြရပါတယ်။

သို့သော် ပညာရေးဟာစီးပွားရေးတစ်ခုဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက် ထိုကြားလူတန်းစားကို educators များကစိတ်မ၀င်စားတော့ပါ။ (elite educators များကိုဆိုလိုပါသည်။)
သူတို့ရဲ့ target ဟာ ချမ်းသာသူများအတွက်သာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာလည်း ခေတ်အခြေအနေရ မိမိ business ကိုထောက်ပံ့ ပေးနိုင်သူကိုသာစိတ်၀င်စားတာ မဆန်း ပါ။ ကုန်ဈေးနှုန်း ကလည်းမြင့်တာဆိုတော့။

( ဒီနေရာမှာ ဒီကျောင်းက တစ်သိန်းတန်တယ် ကြိုက်ရင်လာတက် ၊မကြိုက်ရင်မတက်နဲ့လို့ ဆိုလိုတာမျိုးမဟုတ်ပါ။ ထို့ထက်သိမ် မွေ့ပါတယ်။ မိဘများရော ကျောင်းသား များအပြင် ဒီပညာရေး လောကကလူ များပါ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြစ်သွားရလောက်တဲ့ထိသိမ်မွေ့တယ်။ ရေးပြရရင် ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်လောက်တယ်။သိတဲ့သူတွေ သိပါတယ်။)

အဲဒီတော့ ကြားက ဟိုမရောက်ဒီမရောက်လူတန်းစားဟာ တော်တော်ဒုက္ခရောက်ကြပါတယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြားနေလူတန်းစားကတော့ အောက်ခြေလူတန်းစားလောက် ကံမဆိုးသေးပါ။

🟨ခေတ်အခြေအနေအရ ပညာသင်ကြားခွင့်မရတဲ့ကလေးငယ်များစွာရှိပါတယ်။ ဒါဆိုရင်ဒီလို အခြေအနေမပေးတဲ့ကလေးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။

🟨ကလေးတွေကိုအကြမ်းဖျင်း အုပ်စု လေးစု ခွဲပြောရအောင်

(က) ကျောင်းမရှိ ၊ ဆရာ ဆရာမ မရှိ အင်တာနက် မရှိတဲ့နေရာမှာ ရောက်နေသောကလေးများ

🟡ဒီကလေးများ အနေနဲ့ မိဘ သို့မဟုတ် အုပ်ထိန်းသူက တတ်သင့်တတ်အပ်တာ အကုန်သင်ပေးဖို့လိုပါတယ်။ (တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ပြေးလွှားနေရတဲ့အချိန် ကတော့ခြွင်းချက် ပေါ့လေ) စာအုပ် ရှိရင် စာအုပ်ဖတ်ပါ ။ အင်တာနက်ရှိတဲ့နေရာ ခန တဖြုတ်ရောက်ရင် ဖုန်းထဲကို Video တွေ ebook တွေ download ဆွဲထားပါ။ ဖုန်းထဲ ထည့်ထားတဲ့ ebook တွေ ဖတ်ပါ ။

သို့မဟုတ် ဗဟုသုတဖြစ်စေတဲ့ video လေးတွေ အင်တာနက်မိတဲ့နေရာက ​ download ဆွဲလာ တာရှိရင် အချင်းချင်း share ပြီး ကြည့်လို့ရပါတယ် ။ လေ့လာလို့ရပါတယ်။အခြား တတ်မြောက်မှု အနေနဲ့ အချက် အပြုတ် မှသည် စိုက်ပျိုးရေး မွေးမြူရေးထိ သင်လို့ရပါတယ် ။ကိုယ်စွမ်းဥာဏ်စွမ်း ရှိသလောက် Survival skills များသင်လို့ရပါတယ်။ ဗဟုသုတ အဖြစ် ဆေးဖက်၀င်နိုင်တဲ့ သစ်ရွက်သစ်ပင် ၊ စားလို့ရတဲ့အရွက် အပင်၊ တည့်တဲ့အစားအစာ၊ မတဲ့တဲ့အစားအစာ ဒါတွေ အကုန်သင်ပေးလို့ရပါတယ်။ သင်ယူသူ ကလေးတွေကလည်းသေချာမှတ် ပြီးလိုက်လုပ် ထားရင် ဒါသည့်သူ့အတွက် ပညာ ပါပဲ။ ကျောင်းစာမှ ပညာ မဟုတ်ပါ။ အ‌ ခြေအနေပေးရင် အဆိုအက အနုပညာတွေလည်း လေ့လာလို့ရပါတယ်။ တူရိယာတစ်ခုခု သင်ယူတာမျိုးလုပ်လို့ရပါတယ်။ ပုလွေ၊ အိုးစည်၊ ပတ္တလား၊ ဂစ်တာ ဘာပဲသင်သင်၊ ရတာသင်ပါ။ ဂီတ ဟာ လူ့စိတ်ကို အာရုံစိုက်မှုကောင်းစေတယ်။ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းတက်စေတယ်။

ဒီကလေးတွေဟာ များသောအားဖြင့် ကြမ်းတမ်းတဲ့လောကဓံမှာကြီးပျင်းခဲ့တော့ တော်ရုံတန်ရုံခံနိုင်ရည်ရှိကြပါတယ်။ သို့သော် လူကြီးများကတော့ ထိုကလေးတွေကို လိုအပ်တဲ့ စာရိတ္တဆိုင်ရာ၊ ကျင့်၀တ်ဆိုင်ရာတွေ သင်ကြားပေးဖို့လိုပါတယ်။

နောက်ပြီး ကလေးစာရိတ္တအတွက် သက်ဆိုင်ရာဘာသာ အလိုက် ဘုရား၀တ်ပြုတာ ၊ဘုရားစာသင်တာလုပ်လို့ရပါတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ်ကျင့်သီလ အတွက်အထောက်အကူဖြစ်ပါတယ်။

(ခ) ကျောင်းမရှိ ၊ဆရာ ဆရာမ မရှိ သို့သော် အင်တာနက် ရသော ကလေးများ။

🟡 ဒီကလေးတွေကတော့အင်တာနက်ရတာနဲ့တင် ကံကောင်းနေပါပြီ။ကိုယ်လေ့လာချင်တာမှန်သမျှ အင်တာနက်က လေ့လာပါ။ ငွေကြေးတတ်နိုင်ရင်အွန်လိုင်းကသင်တန်းပေါင်းစုံတောင်တက်လို့ရပါတယ်။

ပိုက်ဆံမတတ်နိုင်ရင် free ရတဲ့ youtube ကသင်ခန်းစာတွေ လေ့လာပါ ။
ပညာဒါန အတန်းများကို join ပါ။အင်တာနက်ဟာ အကန့်အသတ်နဲ့သာသုံးရတယ်ဆိုရင် လိုအပ်သော စာအုပ်လေးတွေ Video လေးတွေ download ဆွဲထားပါ။ ပြီးရင်ပြန်ကြည့်ပြီးလေ့လာပါ။ အဓိကလေ့လာ ရမယ့် ဘာသာရပ်ကတော့ သင်္ချာနဲ့ အင်္ဂလိပ်ပါပဲ။ အင်တာနက်ရတဲ့ကလေးတွေရဲ့ အားနည်းချက်ကတော့ tiktok မှာ youtube မှာ games တွေမှာ အချိန်ဖြုန်းမိနေတတ်တာပါပဲ။ ဒါကိုတော့အထူးသတိထားပါ။ အချိန်ဟာတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ကျောင်းလည်းမရှိ၊ ဆရာဆရာမလည်း မရှိတာကြောင့်၊ မိဘသို့မဟုတ် အုပ်ထိန်းသူက ကြီးကြပ်နိုင်မှ တန်ကာကျမယ်။

(ဂ) အင်တာနက်ရ ၊ကျောင်းတွေရှိ ဆရာဆရာမ တွေရှိတဲ့နေရာမှာနေပြီး ငွေသိပ်မသုံးနိုင်သောကလေးများ

ထိုကလေးများကတော့ ကိုယ်နဲ့အဆင်ပြေမယ့် ကျောင်းတစ်ခုခု မှာ နေပြီး ကျန်တဲ့လိုအပ်ချက်တွေကို အင်တာနက်ကနေဆက်လက်သင်ယူပါ။ ပညာဒါနအတန်းတွေ join ပါ ။သတိထားဖို့က ကျောင်းနေတာဖြစ်လို့ social skills တွေ ကိုလက်တွေ့ သင်ယူနေလို့ ရတဲ့အားသာချက်ရှိတယ်။ စာမရရင်ဆရာ ၊ ဆရာမကိုစာတန်းမေးလို့ရတယ် ။လူတွေနဲ့ပေါင်းသင်း ဖို့ အခွင့်အရေးရတယ်။

မိမိ ဟာ ငွေကြေးကြွယ်၀ သူမဟုတ်တာကြောင့် ကြိုးစားမှတန်ကာကျမယ်။ scholarships လျှောက်ရင်တောင် ငွေကြေးချမ်းသာပြီးသား ကျောင်းကောင်းတက်ပြီး ထက်မြတ်တဲ့ကလေးတွေ နဲ့ ပြိုင်လု ရမှာဖြစ်လို့ အချိန်ကိုကောင်းစွာသုံးပါ။ ပညာ​ေရး လူမှုရေး မြင့်မားဖို့ အလွန့်အလွန်ကြိုးစားမှရပါမယ်။အင်တာနက်ရတာရယ်၊ ကျောင်းရှိတာရယ် ကြောင့် ကြိုးစားဖို့အခွင့်အရေးရှိသလို အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေးကလည်း လက်တစ်ကမ်းမှာပါပဲ။ မိမိဘ၀ကို မကျေနပ်ရင်ကျောင်းတောင် မတက်နိုင်တဲ့ကလေးတွေရှိသေးကြောင်းသတိရပြီးကိုယ့်ကိုကိုယ်အားတင်းပါ။

(ဃ) အင်တာနက်ရှိ ၊ငွေရှိ ၊ ကျောင်းရှိ ၊ ဆရာ ဆရာမ ရှိသော ကလေးများ

🟡 ဒီကလေးတွေကတော့ ကံအကောင်းဆုံးကလေးအုပ်စုပါပဲ။
အခြားသော ကလေးတွေ ကိုယ့်လောက်ကံမကောင်းတာကို စိတ်နှလုံး သွင်းပြီး
လက်ရှိကိုယ့်ကို ကောင်းကောင်းထားပေးတဲ့ မိဘများကိုကျေးဇူးတင်ပါ။ ပညာရေးကတော့ မိဘ၊ ဆရာ များလမ်းညွှန်ချက် နဲ့ ကိုယ့် ရည်မှန်းချက်ပေါက်ရောက်အောင်သာကြိုးစားပါ။ ကိုယ့်ကို ဟန့်တားထားတာ ဘာမှမရှိပါ။ မိဘများအနေနဲ့ တစ်ခုတော့သတိပြုပါ။ ဒီကလေးတွေဟာ ကျောင်းမှာတော့ IQ EQ SQ AQ တွေမိုးမွှန်အောင်ကြားရပြီး တကယ့်လက်တွေ့ မှာ အကုန်ငွေနဲ့၀ယ်ရတဲ့ကလေးဖြစ်လို့ သူ တို့ ကြီးလာရင်သေချာပေါက် အရာရာကိုငွေနဲ့ပဲ တိုင်းပါလိမ့်မယ်။ ဒါကိုမိဘများက စိတ်ကိုပြုပြင်သင်ထားပေးဖို့လိုပါမယ်။ Sharing is caring လို့ကျောင်းတွေကသင်ထားပေး ပေမယ့် ငွေမရှိရင် ထိုကျောင်းတွေတက်လို့မရပါ။ ဒါကိုထိုကလေးတွေသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် တကယ့် sharing နဲ့ တကယ့် caring ကဘာလဲဆိုတာမိဘများသူတို့ကိုသိအောင် လက်တွေ့လုပ်ခိုင်းပါ။ ကိုယ့်လောက်ကံမကောင်းတဲ့ ကလေးတွေကို sharing လုပ်ခိုင်းပါ။ laptop / Tablet / phone အဟောင်း တွေ၊ မဖတ်တော့တဲ့ စာအုပ်တွေပြန်လည်မျှဝေတာမျိုး လုပ်ပါ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒီကလေးအုပ်စု က နယ်ပယ်စုံမှာ ဦးဆောင်သူတွေ ဖြစ်ဖို့ အလားအလာအရှိဆုံးပါ။ အနည်းဆုံး social influencer တော့ဖြစ်ကြမှာပါပဲ။ ဒီအုပ်စုက ကလေးတွေဟာပညာရော စိတ်ထားပါ ပြည့်ဝခဲ့ရင် လူမှုအဖွဲ့အစည်းအတွက်အကျိုးများပါလိမ့်မယ်။

🟨သားသမီးမွေးထားတဲ့မိဘများအနေနဲ့ မိမိ ၏ နောက်မျိုးဆက်ကို မိမိ ထက် သာ အောင် ၊ တိုးတက်အောင်ပျိုးထောင်နိုင်ကြပါစေ။

🟨တိုးတက်အောင်မြင်ကြပါစေ။

ပညာရေးလောကမှာ ဆရာဆရာမ ရာနှုန်း အနည်းငယ်သာ ချမ်းသာပါတယ်။ အများစုက ရရစားစား ကများပါတယ်။ ဒါဟာ ပညာတတ်လို့ငတ်တာ မဟုတ်သလို။ စာတွေသင် ဘွဲ့တွေယူပြီး မွဲနေတယ်လို့လည်း မဆိုလိုနိုင်ပါဘူး။ မိမိရွေးတဲ့လမ်း မိမိ လျှောက်နေကြတာပါပဲ။

ဆင်းရဲတဲ့တိုင်းပြည်တစ်ခု မှာ ပညာရေးကို အသက်မွေး၀မ်းကျောင်း အဖြစ် ရွေး ပြီး ကာလ ဒေသ မကိုက်တဲ့နေရာမှာ အလုပ်လုပ် တဲ့အခါ ၊ ကလေးတွေ နဲ့ အလုပ်လုပ်ရလို့ သူတို့မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ငွေ ထက် အခြား ထောက်ထားစရာတွေ ရွေး လိုက်ရတဲ့ အခါ ဖြစ်တတ်တာမျိုးပါ။

ရပ်ကွက်ထဲ တစ်ပိုင်တစ်နိုင်သင်တဲ့ ဆရာဆရာမ တွေ ၊ (အစိုးရကျောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း ဘယ်ကျောင်းက ဆရာဆရာမ ဖြစ်ဖြစ်) ကိုယ့်ဆီလာတဲ့ကလေးက နွမ်းပါရင် ကိုယ်ကလည်း သနားတတ်ပါဘိနဲ့ ဆိုရင်တော့ Emotional Tax ဆောင်ရပြီသာမှတ်ပေတော့။ အစိုးရကို အခွန်ဆောင်တာ ကမှ တော်အုံးမယ်။ ဒီ Emotional Tax ဆိုတဲ့သနားလို့ လစာလျှော့လိုက်တာတွေ။ အချိန်တွေ သာကုန်တယ် ကလေးက မရလို့ အပိုတွေထပ်သင်ပေးတာတွေ ။လစာ နှစ်ပဲခြောက်ပြားနဲ့ complaint တွေ ထိုင်ရှင်းရတာတွေက တော်တော် ဆိုးပါတယ်။ ဒါတွေက မိမိဘက်က ပေးလိုက်ရတဲ့ လုပ်အားတွေ အခွန်အခ တွေပါပဲ။ ကျောင်းတွေမှာ သင်တဲ့ဆရာမ တွေဆိုကြားထဲက အပို အလုပ်လေးတွေပါသေး ။ ဒါတွေ ကEmotional Tax တွေပေါ့လေ။

အခြားမစဥ်းစားနိုင်ဘဲ ဒါတွေနဲ့ပဲ၀န်ပိနေတော့ တိုးတက်ရာတိုးတက်ကြောင်း မစဥ်းစားနိုင်တော့တာပေါ့။

သို့သော် ကျောင်းသားကတော့အကျိုးရှိပါတယ်။ ကုသိုလ်လည်းရပါတယ်။ ငွေကြေးအရ ချမ်းသာ ဖို့တော့ မလွယ်ဘူးပေါ့။

ငွေနည်းနည်းပို၀င်ချင်ရင်တော့ emotion ဖယ်။ Trend နောက်ကိုလိုက်။ သင်တန်းကြေး စျေးမြှင့်တော​င်းပေါ့။ လူရှိန်တာပေါ့။နေရာတော့ရွေးရမှာပေါ့။

ကျောင်းထောင်ရင်လည်း ချမ်းသာနိုင်ပါတယ်။ သို့သော်ဒါကစာသင်တာမဟုတ်ပါ။ ငွေရင်းပြီး ငွေ အပေါ်မှာ ရင်းနှီး လုပ်ကိုင်တာပါ။

ကျောင်းထောင်သူနဲ့ သင်ကြားသူဆရာဆရာမ ကြား မှာလည်း ငွေကြေးနဲ့ပက်သက်လို့ တကယ့်အမှန် တရားကို သိဖို့လိုပါတယ်။

ကျောင်းထောင်သူ အချို့ဟာ ဖြစ်နိုင်ရင် လစာကိုလည်းအနိမ့်ဆုံး ပဲပေးချင်ပါလိမ့်မယ်။ ဆရာဆရာမ အရည်အချင်းကိုလည်း အမြင့်ဆုံးဘဲ လိုချင်ကြပါတယ်။ ဒါစီးပွားရေးသဘောတရားပါပဲ။
စျေး၀ယ်ရင် ဆစ်လို့ရတိုင်းဆစ် သလို။ လျှော့စျေးရတိုင်း၀ယ်သလိုပါပဲ။

ကျောင်းပိုင်ရှင်တွေအနေနဲ့ ပညာရေးကို စီးပွားရေးအနေနဲ့ ကြည့်တဲ့အခါ ဆရာ၊ ဆရာမတွေကို ပညာရှင် ဆိုတာထက် ကုန်ကျစရိတ် တစ်ခုလို မြင်ကြတာပါပဲ။

ဒီနေရာမှာ ဆရာဆရာမတွေ ကျတော့ တစ်မျိုးပါ။ ငွေကလည်းလိုတယ်။ လေးစားမှုလည်းလိုချင်ပါတယ်။မချမ်းသာနိုင်ရင်တောင် သင့်တော်တဲ့ လစာ နဲ့ လေးစားမှုရရင် ပျော်ကြပါတယ်။ ကျောင်းပိုင်ရှင် အချို့ကျတော့ အပြင်မှာသာ ဆရာ ဆရာမ ဟုခေါ်ပြောဆက်ဆံနေပေမယ့်။ မသိစိတ်ကတော့ ငါလစာပေးထားတဲ့ ငါ့၀န်ထမ်းဆိုတဲ့စိတ်ကစွဲနေတယ်။ ဆိုတော့ကာ သိပ်လေးစားမှုမရှိဘူး။ ( ကောင်းတဲ့သူလည်းရှိပါသည်။)

ကိုယ်က နာမည်ရှိတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမ၊ ဖြစ်တယ်။ မရှိမဖြစ် ဆိုရင်တော့ သူ့မသိစိတ်ကိုက လေးစားမယ်။ ဒီဆရာဆရာမ ထွက်သွားမှာကြောက်မယ်။ လစာလည်းကောင်းကောင်းပေးမယ်ပေါ့လေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပဲ သာမန်ဆရာဆရာမ ဆိုရင်တော့ သူ့စိတ်ကိုက ငါ့၀န်ထမ်း ငါ့လစာ ယူနေတာ။ မင်းမရှိလည်း နောက်တစ်ယောက် အလွယ်ခေါ်လို့ရတယ် ဆိုတဲ့စိတ်ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ပေါက်ကရ လစာ တွေ နဲ့ ဆရာဆရာမ တွေ ခေါ်ကြတယ်။

သင်ကြားရေး အတွေ့အကြုံလိုချင်လို့ တစ်နှစ်လောက်ပဲ လာလုပ်မယ်။ ပြီးရင် ထွက်မယ့်
ကိုယ့်ဘာသာ ပဲ လုပ်မယ် ဆိုတဲ့ ဆရာဆရာမ ကများလာတယ်။ကျောင်းတွေကလည်း နှစ်တိုင်းဆရာမ အသစ်ခေါ်ရတယ်။

ဒါဟာ ကျောင်းအတွက်လည်း မကောင်းကျောင်းသားတွေ အတွက်လည်းမကောင်း သလို ဆရာတွေ အတွက်လည်းမကောင်းပါ။ ဒီသံသရာ ခုထိလည်နေတုန်းပါ။

ဆရာဆရာမ ကိုစျေးသက်သက်သာသာ ငှားချင်ပြီး ကွာလတီ လိုချင်ရင် စားဖို့သောက်ဖို့မပူရ ချမ်းသာပြီးသား စေတနာရှိပြီး ဝါသနာလည်းပါ စာသင်ကောင်းတဲ့ဆရာမ ကိုခေါ်ပါ။ သို့မဟုတ် ငါငတ်သေရင်သေ ကျောင်းသားတွေ စာတတ်စေရမယ် ဆိုတဲ့ဆရာဆရာမ ခေါ်ပါ။

မဟုတ်ရင်တော့ ဆန်စျေး ဆီစျေးအရင်စုံစမ်း ။ စျေးဖိုး စုံစမ်း ပြီးမှ လစာသတ်မှတ်ပါ။
ဆရာဆရာမ တွေကလည်းမိသားစုကိုရှာကျွေးနေရတာဆိုတော့ စျေးဖိုး တက် လာရင် သူ့မိသားစုကိုထမင်းလျှော့စားခိုင်းလို့မရဘူးလေ။

အောင်မြင်ကြပါစေ။

မြန်မာသင်ရိုးကျောင်း ကနေ IGCSE ဘက်ကူးလာပြီး၊ IGCSE O level ပြီးထားတဲ့ကလေးတစ်ယောက်က GED ဆက်ဖြေဖို့​ကြိုးစားနေတာကိုတွေ့မိပါတယ်။

IGCSE ကို နာမည် ရှိပြီးသားသင်တန်းကျောင်း တစ်ခုမှာတက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ယခု GED ကိုတော့ အခြားနာမည် ရှိပြီးသားသင်တန်းကျောင်းမှာတက်ပါတယ်။

ဒီကလေးက မိမိဆီ ENGLISH လာသင်လို့ သူ့ကိုဘာလို့ ​ဒီလို နှစ်ခုတက်ရသလဲမေးတော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရေရေရာရာ ဘာမှမပြောနိုင်ပါ။ ဘယ်ကောလိပ်မျိုးကိုရွေးထားလည်း၊ ဘယ် မေဂျာတွေ လေ့လာချင်လဲ၊ ဘယ် နိုင်ငံ တွေ ကိုသွားချင်လဲ ဆိုတော့ လည်း အဆင်ပြေရာ သွားမယ်။ ရတာယူမယ် ဆိုတဲ့ပုံစံပါပဲ။ ​အချိန်နဲ့ ငွေ နှမျောဖို့ကောင်းပါတယ်။

ကျောင်းသားတွေအနေနဲ့ မိမိတက်နေသော သင်တန်းတွေမှာ Education နဲ့ပက်သက်ပြီးသေချာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြည့်ပါ။ ကိုယ်သွားချင်တဲ့ နိုင်ငံ တွေ၊ တက်ချင်တဲ့ ကောလိပ် မျိုးတွေ ကို research လုပ်ထားပါ။ Scholarship သတင်းတွေနားစွင့်ပါ။

ကိုယ်သွားချင်တဲ့နိုင်ငံက ကောလိပ်တွေ တက္ကသိုလ်တွေ၊ မေဂျာတွေ၊ ကျောင်းလခ တွေလေ့လာပါ။ IS ကျောင်းသားတွေဆို ရင် S1/ S2 လောက် ကတည်းက ကိုယ်တိုင် ဒါတွေလေ့လာ နေဖို့လိုပါမယ်။ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ တက္ကသိုလ်တွေ ကောလိပ်တွေ Website ၀င်၀င်ကြည့်ပါ။ Education သတင်းတွေ ဖတ်ပါ။ မိဘက တတ်ရင် လုပ်ပေးလို့ရပါတယ်။ သို့သော် ကျောင်းသားကသာ အဓိက ပါ။ သူတက်ရမယ့်ကောလိပ် သူကိုယ်တိုင်ရွေးလေ့လာထားမှ သူ့ဘာသာဆုံးဖြတ်နိုင်မှာပါ။

မြန်မာသင်ရိုးကပြောင်းသူများအနေနဲ့လည်း တကယ်တတ်သိနားလည်သူများနဲ့ တိုင်ပင်ပါ။ မိမိ တတ်နိုင်သောငွေကြေး၊ မိဘထောက်ပံ့ နိုင်မှု၊ scholarship အစရှိတာတွေ သေချာတိုင်​ပင်ပြီးမှ IGCSE လုပ် မလား GED လုပ်မလား ရွေးပါ။

ဒါတွေပေါ်မူတည်ပြီး IGCSE မှာ ဘယ်ဘာသာရပ်ကို ရွေးမလဲ စဥ်းစားပါ။ အနည်းဆုံးတော့ ကြိုပြင်ဆင်ထားတော့ ကြုံရာကျပန်း မဖြစ်တာပေါ့။

IGCSE O Level နဲ့ A level ဟာလည်း တော်တော်ကွာပါတယ်။ A Level ရောက်တဲ့အခါ Critical Thinking နဲ့ Analytical Skill တွေ ပိုလိုအပ်လာတဲ့အတွက် ခက်ခဲလေ့ရှိပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာ သင်ရိုး ကနေ IGCSE ဖြေတဲ့ကလေးတွေ က တော်တဲ့ကလေးဆို O Level မှာ အမှတ်ကောင်း နိုင်ပေမယ့် A Level ကတော့ အမှတ်ကောင်းဖို့ဆိုရင် ​တော်တော် ရုန်းကန်ရပါတယ်။

ဒါကြောင့် တစ်ချို့က O level နဲ့ နိုင်ငံခြားထွက် College၊ University ရောက်မှ foundation ကနေစတက်ကြပါတယ်။

ဒါကလည်း မိမိသုံးနိုင်တဲ့ငွေ၊ မိမိ ရဲ့ ပညာအရည်အချင်း၊ မိမိ ရဲ့ ၀ါသနာ အပေါ် မူတည်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကွာ ကြတာပါပဲ။ ဒါကြောင့် သူငယ်ချင်းလုပ်လို့ ကိုယ်လည်းလိုက်လုပ်မယ် ဆိုတာ မျိုး မလုပ်ပါနဲ့။

နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ပညာသင်မှ ဒါတွေ ငါမသင်ချင်ပါဘူး။ ဒီလိုမှန်းသိ ရင် မရွေးပါဘူးလုပ်လို့မရဘူး။ အချိန် ငွေ အလဟသ ဖြစ်ပါတယ်။

ငွေတတ်နိုင်တဲ့ လူတန်းစားတစ်ရပ် အနေနဲ့ ကတော့ ကိစ္စ မရှိပါ။ ငွေပေးတက်တာဖြစ်လို့ အဆင်ပြေပါတယ်။သူငယ်ချင်းတွေတက်တဲ့ Uni လိုက်တက်။ ပျော်ပျော် ပါးပါး အမှတ်တရဖန်တီး Vlog ရိုက်။ ဘ၀ တစ်ခုလုံး တူတူသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဖြတ်သန်းလို့ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ငွေချင့်ချိန်ရတဲ့ လူများကကတော့ အထက်ကပြောတဲ့ အချက်ကလေးတွေကို သတိမူစေဖို့ပါ။

အောင်မြင်ကြပါစေ။