22/04/2024
ရွာပြန်ဖို့လမ်းစရိတ်မရှိဘူး။
➖➖➖➖➖➖➖➖
ကျနော်တို့ကနယ်ကနေလာပြီး မန္တလေးမှာအလုပ်လာလုပ်ကြတာဆိုတော့
သင်္ကြန်အတွင်းအလုပ်ပိတ်ရက်တွေမှာ သူသူကိုယ်ကိုယ်နယ်ပြန်ကြတာ။ ကိုယ့်ရွာကို ပြန်ကြတာ။
သင်္ကြန်ရောက်ပြီ။
ကျနော်ရွာပြန်ဖို့ပိုက်ဆံမရှိဘူး။ ရွာအပြန်လမ်းစရိတ်ရအောင်ဘာလုပ်ရင်ကောင်းမလဲ စဉ်းစားရတယ်။
ကျုံးဘေးမှာလူစည်တယ်။ ကြာဇံကြော်၊ ခေါက်ဆွဲကြော်ရောင်းရင်ကောင်းမလား။
ပြောင်းဖူးပြုတ်ပူပူလေး ရောင်းရင်ကောင်းမလား။ အမျိုးမျိုးစဉ်းစားမိတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ ဆိုင်ကယ် ကယ်ရီဆွဲဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ (ကျနော့်မှာ ဆိုင်ကယ်လေးတစ်စီးတော့ရှိတယ်။)
အကြိုနေ့ညနေမှာ ယောကျ်ာလေးနှစ်ယောက်ကို ကျုံးတစ်ပတ်ရယ်၊ ဦးပိန်တံတားရယ်လိုက်ပို့တယ်။ တစ်ယောက်ငါးထောင်စီဆိုတော့ တစ်သောင်းရတယ်။
ဟန်ကျလိုက်တာ။ ကိုယ်လည်းသင်္ကြန်လည်ရသေးတယ်။ ပိုက်ဆံလည်းရသေးတယ်။ ဆီဖိုးက တစ်ထောင့်ငါးရာဖိုးလောက်ပဲကုန်မှာ (2012 ခုနှစ်ခန့်လောက်က)။
နောက်တစ်နေ့ အကျနေ့မှာ
မနက်ညနေ တနေကုန်အပြတ် တစ်သောင်းခွဲရတယ်။ (မနေ့က ငှါးတဲ့သူတွေပဲမို့ လျှော့ယူလိုက်တာ။)
အဲဒီပိုက်ဆံလေးနဲ့ သင်္ကြန်အကြတ်နေ့မှာ ရွာပြန်ခဲ့တယ်။ (ရွာအထိ ဆိုင်ကယ်ဆီဖိုး သုံးထောင်ပဲကုန်တယ်။ )
#ဘဝမှာမရှိတာတွေကိုငြီးငြူမနေပဲကိုယ့်ရှိတာလေးနဲ့အခက်ခဲတွေကိုရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ဖို့လိုတယ်။
