30/08/2026
Priftërinjtë e Shamit, kur kanë parë ndonjërin nga shokët e Pejgamberit e kanë kuptuar madhështinë e këtij Pejgamberi. Paramendoni me e pas parë vetë Pejgamberin?!
Më poshtë e keni një tregim shumë interesant, e kam dëgjuar prej dijetarëve dhe e kam lexuar disa herë, që flet për rëndësinë e respektimit të sahabëve.
Enes ibn Maliku – Allahu qoftë i kënaqur me të – hyri te Haxhaxh ibn Jusufi. Kur qëndroi para tij, Haxhaxhi i tha:
— Eja, eja, o Unejs (ia tha emrin në deminutiv për të nënçmuar! Një ditë je me Aliun, një ditë me Ibn Zubejrin dhe një ditë me Ibn Esh'athin. Betohem në Allahun se do të të çrrënjos krejtësisht, ashtu siç çrrënjoset një sëmundje nga rrënjët!
Enesi tha:
— Princ, a më ke për qëllim mua, Allahu të të përmirësoftë?
Haxhaxhi tha:
— Ty të kam për qëllim! Allahu ta shurdhoftë dëgjimin!
Enesi tha:
— Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi! Sikur të mos ishin fëmijët e vegjël, nuk do të më bëhej fare vonë se me çfarë vdekjeje do të vdisja dhe në ç'mënyrë do të vritesha.
Pastaj Enesi doli prej te Haxhaxhi dhe i shkroi Abdulmelik ibn Mervanit, duke e njoftuar për atë që i kishte thënë Haxhaxhi.
Kur Abdulmeliku e lexoi letrën e Enesit, u tërbua nga zemërimi dhe e konsideroi shumë të rëndë atë që kishte bërë Haxhaxhi.
Letra e Enesit drejtuar Abdulmelikut ishte:
"Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.
Drejtuar Abdulmelik ibn Mervanit, Prijësit të besimtarëve, nga Enes ibn Maliku.
Më tej:
Haxhaxhi më tha fjalë të pahijshme dhe më drejtoi fjalë të këqija, ndonëse nuk isha i tillë që t'i meritoja ato. Prandaj, të lutem, ndërhyj dhe ndale atë nga kjo sjellje ndaj meje. Unë kam një të drejtë mbi ty për shkak të shërbimit tim ndaj të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe shoqërimit tim me të.
Paqja, mëshira dhe begatitë e Allahut qofshin mbi ty."
Atëherë Abdulmeliku dërgoi Ismail ibn Ubejdullah ibn Ebi Muhaxhirin dhe i tha:
— Merri këto dy letra dhe çoji në Irak. Fillimisht shko te Enes ibn Maliku, shoku i të Dërguarit të Allahut ﷺ. Jepja letrën time, përcilli përshëndetjet e mia dhe thuaji: “O Ebu Hamza! I kam shkruar Haxhaxhit të mallkuar një letër, e cila, sapo ta lexojë, do ta bëjë më të bindur ndaj teje sesa shërbëtorja jote ndaj teje.”
Letra e Abdulmelikut drejtuar Enes ibn Malikut ishte:
"Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.
Nga Abdulmelik ibn Mervani drejtuar Enes ibn Malikut, shërbëtorit të të Dërguarit të Allahut ﷺ.
Më tej:
E lexova letrën tënde dhe e kuptova atë që përmende lidhur me ankesën tënde ndaj Haxhaxhit. Unë nuk e kam vënë atë mbi ty që të të bëjë keq dhe as nuk e kam urdhëruar që të sillet keq me ty. Nëse ai e përsërit një gjë të tillë, më shkruaj për këtë dhe unë do ta ndëshkoj. Ndërsa për ty, do të tregoj përkujdesjen dhe mbështetjen time.
Paqja qofshin mbi ty."
Kur Enesi e lexoi letrën e prijësit të besimtarëve dhe u njoftua për mesazhin e tij, tha:
— Allahu e shpërbleftë prijësin e besimtarëve me të mira për mua! Allahu e ruajttë, e mbrojtë dhe ia shpërbleftë me Xhenet! Kjo ishte ajo që prisja prej tij dhe shpresa ime tek ai.
Atëherë Ismail ibn Ubejdullahu i tha Enesit:
— O Ebu Hamza! Haxhaxhi është nëpunësi i prijësit të besimtarëve dhe ti nuk mund të bësh pa të, as familja jote. Edhe nëse të vendos nën një pranga dhe të lidh pas vetes, afroju dhe sillu me të me urtësi. Jeto me të në paqe dhe mirësi.
Enesi tha:
— Do ta bëj këtë, në dashtë Allahu.
Pastaj Ismaili doli nga Enesi dhe hyri te Haxhaxhi.
Haxhaxhi i tha:
— Mirë se erdhe! Je një njeri që e dua dhe prej kohësh kam dëshiruar të të takoj.
Ismaili tha:
— Betohem në Allahun, edhe unë do të doja të të takoja, por jo për çështjen për të cilën kam ardhur.
Ngjyra e fytyrës së Haxhaxhit ndryshoi dhe ai u frikësua.
— Për çfarë ke ardhur? — pyeti ai.
Ismaili tha:
— E lashë prijësin e besimtarëve në gjendjen më të zemëruar me ty dhe më të larguar prej teje.
Haxhaxhi u drejtua menjëherë në ulje, i tmerruar, ndërsa unë i hodha përpara letrën e vulosur.
Haxhaxhi filloi ta shikonte letrën herë pas here dhe djersitej. Pastaj shikonte Ismailin. Kur e hapi dhe e lexoi, tha:
— Eja të shkojmë te Ebu Hamza që t'i kërkojmë falje dhe t'i lutemi që të jetë i kënaqur me ne.
Ismaili i tha:
— Mos u ngut.
Haxhaxhi tha:
— Si të mos ngutem, kur më ke sjellë një fatkeqësi të tmerrshme?!
Në letrën e Abdulmelikut ishte shkruar:
"Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.
Nga Abdulmelik ibn Mervani, prijësi i besimtarëve, drejtuar Haxhaxh ibn Jusufit.
Më tej:
Ti je një rob që çështjet të janë grumbulluar mbi kokë, pastaj je ngritur mbi to dhe ke kaluar kufijtë e tu e ke tejkaluar masën tënde. Ke ndërmarrë një çështje jashtëzakonisht të rëndë dhe ke dashur të më vësh në provë: nëse do ta lejoja, do të vazhdoje përpara; e nëse nuk do ta lejoja, do të tërhiqeshe prapa.
Prandaj Allahu të mallkoftë, o rob me sy të dalë përpara dhe me ije të dobësuara!
A i ke harruar fitimet e baballarëve të tu në Taif, hapjen e puseve dhe bartjen e gurëve mbi shpinë në vendet ku merrej uji?!
Betohem në Allahun se do të të shtrëngoj ashtu si luani e shtrëngon dhelprën dhe skifteri lepurin!
Ti je sulur kundër njërit prej shokëve të të Dërguarit të Allahut ﷺ, ndërkohë që ai gjendet mes nesh. Nuk e ke pranuar të mirën që të ka bërë dhe nuk ia ke falur gabimin, për shkak të guximit tënd ndaj Zotit të Madhëruar dhe për shkak të shpërfilljes sate ndaj besës.
Betohem në Allahun, sikur çifutët dhe të krishterët të shihnin një njeri që i kishte shërbyer Uzejrit dhe Isait, birit të Merjemes, ata do ta madhëronin, do ta nderonin, do ta respektonin dhe do ta donin.
Madje, sikur të shihnin dikë që i kishte shërbyer gomarit të Uzejrit ose njërit prej dishepujve të Isait, ata do ta madhëronin dhe do ta nderonin.
E si mund të jetë ndryshe me Enes ibn Malikun, shërbëtorin e të Dërguarit të Allahut ﷺ?!
Ai i shërbeu atij për tetë ose dhjetë vjet. I Dërguari ﷺ ia tregonte të fshehtat, e këshillonte dhe e përfshinte në çështjet e tij. Përveç kësaj, AëEnesi është një prej të mbeturve nga shokët e tij.
Prandaj, sapo ta lexosh këtë letër, bëhu ndaj tij më i bindur se sandalia e tij.
Përndryshe, prej meje do të të vijë një shigjetë që sjell vdekjen dhe nuk gabon në cak.
“Për çdo lajm ka një vendim të caktuar, dhe ju do ta merrni vesh.” (Kuran)
(El-Bidaje uen-Nihaje)
30.08.2026
