29/05/2026
Свесно родителство
Шефали Цабари кога зборува за „суштина“ кај детето, таа не мисли само на карактерот или темпераментот, туку на внатрешната енергија и природниот начин на кој детето го доживува светот.
Таа прави поделба според нивото на анксиозност.
На пример, да замислиме дете кое по природа е нежно, меко, креативно, длабоко чувствително, љубопитно. Тоа е неговата суштина.
Но ако расте во:
постојан притисок, критика, емоционална нестабилност, страв од отфрлање, хаотична атмосфера, тогаш неговиот нервен систем почнува да живее во анксиозност.
И што се случува?
Наместо, слободно да истражува, да се изразува, да биде спонтано, детето почнува да се затвора, да контролира, да се плаши, да се прилагодува или да реагира со бес.
Значи анксиозноста станува „слој“ врз суштината.
Родителот треба да разбере дека однесувањето не е секогаш вистинската природа на детето.
