කඳුරට පුංචි සරසවිය

මතකද ඒ අන්තිම දවස?🥺💔

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

මේ වනතුරු ලියපු ගණන් කරන්න බැරිතරම් විභාග අස්සේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගය නොලීවානම් ජිවිතේ කොයිතරම් වෙනස් වෙයිද හිතන අය අතරේ මමත් ඉන්නවා. උදේ හවස යන පාරේ තිබුණ පොරමඩුල්ල මධ්‍ය විද්‍යාලය අපේ සිහින නැවතුම වුනේ ගොඩාක් පුංචි කාලේ.

ශිෂ්‍යත්ව විභාගය ඉවරවෙලා ගෙදර එද්දි මම ඉල්ලුවේ බඩ ඉරිඟු කරලක් කන්න ඕන කියලා විතරයි. විභාගය අම්මාගෙ නෙවෙයි ඒක අපේම විභාගයක් වුණ නිසා ඒ වෙනුවෙන් කිසිදෙයක් ඉල්ලන්න තරම් උවමනාවක් මට තිබුනේ නෑ.

ශිෂ්‍යත්වය ඉවරවෙනකම් මම ආසවෙන් බලාගෙන හිටියේ අක්කා ඉස්කොළේ පුස්තකාලයෙන් ගෙනෙන පොත් කියවන්න. ඒ පාසලේ පුස්තකාලයේ සමාජිකයෙක් වෙන්න මට තිබ්බේ ලොකුම ලොකු ආසවක්. ගමේ පුස්තකාලේ සමාජිකයෙක් වෙන්න අවුරුදු 11 වෙන්න ඕනි වුනා ඒ කාලේ. ඒ නිසා ශිෂ්‍යත්වය ඉවරවෙලා හයේ පන්තියට යනකම් බලාගෙන හිටියේ පුදුමාකාර උවමනාවකින්. හයේ පන්තියේ ඉඳලා පොරමඩුල්ල මධ්‍ය විද්‍යාලයෙන් අපි ලබපු අත්දැකීම් විස්තර කරන්නත් අමාරුයි. හය- හත රැස්වීමේ නාට්‍යක් පෙන්වන්න ආසවෙන් පුරුදු වුණ කාලවල් වාගේම කියාගන්න බැරි තරම් අත්දැකීම් පාසලෙන් ලැබුණා. ශාන්ත ජෝන් ගිලන්‍ රථ හමූදාවේ සමාජිකයෙක් වෙන එක, පරිසර භට කාණ්ඩායමේ සමාජිකයෙක් වෙන එක, හැම ආගෝස්තු නිවාඩුවකම මහවැලි අධිකාරියේ පොත් හදලා ළමා පරිසර විද්‍යාඥයෙක් වෙන්න, ළමා උද්භිද විද්‍යාඥයෙක් වෙන්න, ළමා පක්ෂි විද්‍යඥයෙක් වෙන්න පදක්කම් අරගන්න එක පුංචිම කාලේ කොයිතරම් සතුටක් වුණාද?

ශිෂ්‍යත්වය සමත්වෙලා මධ්‍ය විද්‍යාලයක ඉගෙන ගන්න ලැබුණ හැමදරුවෙක්ටම ශිෂ්‍යත්වය සමත්වීම නිසා ලැබුණ දේවල් කොයිතරම් ඇතිද? අපේ පාසලේ සෑම උදෑසන රැස්වීමකම ඉමහත් ගෞරවයකින් "කන්නන්ගර උපහාරය" දක්වමින් කන්නන්ගර ශ්‍රිමතාණන්ට නමස්කාර කරන්නේ මල්, පහන්, සුවඳ දුන් සමඟින් පුදුමාකාර ගෞරවයකින්. කන්නන්ගර ශ්‍රිමතාණන් බිහිකළ මුල්ම මධ්‍ය විද්‍යාලවල ඉගෙනගත් අපට ඒ හැගීම ඇට ලේ මස් නහරතුළටම කිදා බැහැලයි තියෙන්නේ.
ඒ ගෞරවය එතුමාට සදාකාලිකවම හිමිවිය යුක්තක්. 🙏

✍️නිලුෂිකා ධනංජනි සෙනෙවිරත්න .

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

පොරමඩුල්ලේ ආදි සිසු ඔයා සැප්තැම්බර් 𝟏𝟗 සෙනසුරාදා
දිනය වෙන්කරලා තියා ගන්න මතක් කරලා..

ප්‍රථම වරට අලුත් වැඩක් එදාට…❤️

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

සමස්තලංකා ආධුනික බර ඉසිලීමේ තරගාවලිය-2026

N.G.D.රන්දිල්
දෙවන ස්ථානය
70KG බර පන්තිය

J.M.W.G.S.A.ජයසේකර
දෙවන ස්ථානය
60KG බර පන්තිය

H.M.A.H.හෙල්ලරාව
තුන්වන ස්ථානය
77KG බර පන්තිය

H.M.S.P.ව්ජේසේකර
හතරවන ස්ථානය
60KG බර පන්තිය

ජයග්‍රහණ ලබාගත් සියලුම ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ට අපගෙ උණුසුම් සුබ පැතුම් !

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

2026 උසස් පෙළ විභාගයට පෙනී සිටින සියලුම සිසුන්ට විශිෂ්ට ප්‍රතිඵලයක් සමඟින් ඔබේ අනාගතය ජයගන්නට හැකි වේවායි කඳුරට පුංචි සරසවියේ අපි සුභ පතන්නෙමු!

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

ආයේ ඉස්කෝලේ යන්නට ඕනෑ ය ♥

ඉස්කෝලේ හැරදා ගොස් දැන් අවුරුදු කිහිපයකි.
කාලය කොහේ ගියාදැයි නොදන්නා තරම් වේගයෙන් ගෙවී ගොස් ය.
මාස කීපයක් ඇතුළත එක පන්තියේ, ගැන්සියේ උන් විසිර ගියේ යළි ඔක්කොම එකට සෙට් වෙන දවසක් නොඒ යැයි සිතා නොවිය යුතුය.

2016ට කලින් ඉස්කෝලෙ ගියපු, ඉස්කෝලෙ හිටපු අයට මේක ඒ අයගෙ කතාව වෙන්න ඕනෑය.
මේක මගේ කතාවය. අපේ කතාවය.

ආයෙමත් පරක්කු වී ඉස්කෝලෙට එන්න ඕනෑ ය.
ගුණදාස මාමට ගුඩ් මෝනින් කියන්න ඕනෑය.
ගේට්ටුව ලගින් තල් ගහ ලගින් සර්ලට අහුවෙයි කියල අඩියට දෙකට පන්තියට දුවන්න ඕනෑය.
කොණ්ඩෙට, උදේ පාන්දර හදිස්සියට කපන්නට බැරි උනු දැළි රැවුලට ප්‍රින්සිපල්ට අහු වී බෑග් තියා රේසර් හොයාන එන්නට සේනානායක කඩේට දුවන්න ඕනෑය.
ශේවින් ෆෝම්, කන්නාඩි මුකුත් නැතිව,
සේනානායක කඩේට පිටිපස්සෙ සින්ක් එකෙන් හිතේ සැකේට රැවුල බාගෙන මූණ පුරා ලේ පෙරමින් ගේට්ටුව ළඟට යන්නට ඕනෑය.

ඉස්කෝලෙන් පනින්නට ඕනෑය.
10 වසරෙ පන්ති වලට උඩ කැලේ අස්සෙන් ටවුමට යන්න ඕනෑය.
ගෑනු ලමයින්ගෙ හොස්ටල් එක ලගින් කම්බි වැටෙන් රිංගල පාරට ඇවිත් බස් එකට නැගල ගෙදර යන්න ඕනෑය.

ඩෙස් එකට, පැන්සල් පෙට්ටියට තට්ටුවක් දදා ආයෙ ගෑනු ලමයි පිරිමි ලමයි පනස් දෙනාම සෙක්ශන් එක හෙල්ලෙන්න සින්දුවක් කියන්නටම ඕනේ ය.
ඊට පස්සෙ ඔක්කොමත් එක්ක කොරිඩෝවෙ දණගහන් ඉන්න ඕනෑය.

රංජිත් සර්ගෙ ලැබ් එකට යන්නම ඕනෑය.
ඒ පොඩි බංකු වල ඉදගෙන ඉන්නම ඕනෑය.
මැග්නීසියම් පටියක් අරං ගින්නකට අල්ලන්න ඕනෑය.
පොඩි පටියක් කාටත් හොරෙන් උස්සන් එන්නම ඕනෑය.

නවරත්න සර්ගෙ වඩු වැඩ කාමරේට යන්න ඕනෑය.
ඉස්කෝලෙ දෙක වෙන්න කෑගහන්න ඕනෑය.
පොඩි ලී කෑලි අරන් ඒවයෙන් ලොකු ලී මේසෙට ටොක්ක ටොක්ක ගාමින් තඩි බාන්න ඕනෑය.

මහසෙන් සර්ගෙ මෝටර් වැඩකාමරේ ඉස්සරහ තියෙන පරණ මෝටර් සයිකලේ තල්ලු කරන්නම ඕනෑය.
එතන ඉස්සරහ පරණ කාර් එකේ සුක්කානම කරකවන්න ඕනෑය.

ගෑනු ලමයින්ගෙ හොස්ටල් ලග අඹ ගහ ලග ඉදගෙන සර්ල එනවද බලන්නම ඕනෑය.
සර්ල එද්දි කෑගහගෙන ආපහු පන්තිවලට දුවන්න ඕනෑය.

පීරඩ් කට් කරල පුස්තකාලෙ යන්නම ඕනෑය.
ශර්ලොක් හෝම්ස් පොත් ටික පිස්සුවෙන් කියවන්න ඕනෑය.
යාලුවො එක්ක චෙස් ලෑල්ලට පොර කන්න ඕනෑය.
කියව කියව ඉඳල ලයනල් සර්ගෙන් ගුටිත්කාල ආයෙ පන්තියට එන්නම ඕනෑය.

රංග පීඨෙට යන්න ඕනෑය.
Y.K සර් කරපු සමිතියට ඉන්නම ඕනෑය.
යාලුවො රග පාද්දි සින්දු කියද්දි බලන් ඉන්න ඕනෑය.
මටත් මොනවාහරි කරන්නම ඕනෑය.
යාලුවොන්ට වැරදෙද්දි බඩ අල්ලන් හිනා වෙන්න ඕනෑය.
Y.K සර්ගෙන් හොදවයෙන් ටොක්කක් කන්නත් ඕනෑය.

ගනන් පීරඩ් එකට අප්පුහාමි සර් ඉස්කෝලෙ ඇවිත්ද බලන්න ඕනෑය.
විමලරත්න සර්ගෙ යුද්ධ ටැංකියයි අප්පුහාමි සර්ගෙයි වෑන් එකයි වෙන වෙනම සැක හැර අදුරගන්න ඕනෑය.
අප්පුහාමි සර්ගෙ වෑන් එකේ නොම්මරේ 52-7821 මතක තියාගන්නම ඕනෑය.
සර් ආපු නැති දවසට අපිට මගුල් කෑමය. පහුවදාට ඉල්ලං කෑමය.
අප්පුහාමි සර්ගෙ ගනන් පීරඩ් එකේ චක්කරේ මතක තියාගන්නම ඕනෑය.
නැත්තං කෑම ටික ඉර හද වගේ විස්වාසය.

Assembly එක දවසට පෝලිමට main hall යන්න ඕනෑය.
ආයෙත් පෝලිමේ ඉන්න ඕනෑය. තල්ලු කරගන්න ඕනෑය.
වන්දනා කරද්දි හොරෙන් ඇස් ඇරල බලන්න ඕනෑය.
ඇස් දෙක වහගෙන පිටිපස්සෙ අයියල කෑගහනකොට විමලරත්න සර් ඒ අයියලට ගහන සද්දෙ අහන්න ඕනෑය.
Assembly එකට එහා පැත්තෙ කොයි වෙලෙත් වතුර එන බටෙන් වතුර ටිකක් බොන්න ඕනෑය.

චිත්‍ර කාමරේට යන්න ඕනෑය.
ශ්‍රීමාල් සර් පිලිම හදන හැටි පිස්සුවෙන් බලන් ඉන්න ඕනෑය.
සර්ගෙ විහිලු වලට ඇති වෙනකල් හිනා වෙන්න ඕනෑය.
ලබුතල සර්ගෙන් ගුටියක් දෙකක් කන්නත් ඕනෑය. චුයින්ගම් කාල සර්ට අහුවෙලා එවා සාක්කුවෙ අලවගන්නත් ඕනෑය.
පල්ලෙහ විලෙන් වතුර ගෙනත් දියසායම් පාට කරන්න ඕනෑය.

සමාජ විද්‍යාගාරෙට යන්න ඕනෑය.
ඒකෙ තියන වැලි වලින් කදු හදන්න ඕනෑය.
කවදාවත් බලන්න බැරි උන ලොකුම සිතියම දිහා දැන්වත් හොදින් බලන්න ඕනෑය.
එහා පැත්තෙ ලෙඩ කාමරේට ඔලුව දාන්නත් ඕනෑය.

ගෘහ විද්‍යාගාරෙටත් යන්න ඕනෑය.
සයන්ස් එකේ පන්ති ඉස්සරහින් බයෙන් බයෙන් ගාටන්න ඕනෑය. කොයි වෙලේ හෙනයක් පාත් වෙයිද ශුවර් නැත.
ආයෙ ප්‍රායෝගික තාක්ෂන කුසලතා වලට ලුනු දෙහි හදන්න ඕනෑය.
ඒවා බල්ලොන්ට දාන්නත් ඕනෑය.

කෘෂි කාමරේටත් නොගිහින් ඉන්න බැරිය.
ජගත් සර්ගෙ කතා ටිකත් අහලම ඉන්න ඕනය.
ඇග්‍රි පීරඩ් එකේ ඉස්සරහ මල් පෝච්චි වලට වතුර දාන්නත් ඕනෑය.

බයෝ ලැබ් එකටත් යන්නම ඕනෑය. අර බෝතල් වල දාපු සර්පයොයි සත්තුයි ආයෙ බලන්න ඕනෑය.
සයන්ස් එක ඉස්සරහින් දුවගෙන ගියොත් බණ්ඩාරනායක මැඩම්ගෙන් කෑම ශුවර් ය.

වලියක් දෙකක් යන්නට ඕනෑය.
අයියල එක්ක වලියක් දාගන්නම ඕනෑය.
හොද හැටි ගුටි කන්නට ඕනෑය.
මල්ලිලාට එහෙන් මෙහෙන් රවන්න ඕනෑය.
ඒම කරල අහුවෙලා ඔෆිස් එකට යන්නත් ඕනෑය.
ප්‍රින්සිපල් සර් නොහිටියොත් වෙලාව හොඳය. හිටියොත් අබ සරණය.

තල් ගහ ලඟ දණ ගහන්නම ඕනෑය.
තල් ගහට නොවැන්ද දෑත් අපට නං වැඩක්ම නැත.

වික්කරේ මාමගෙන් රුපියල් දහයක පොල් ටොපී කන්න ඕනෑය.
ඒවා ඩෙස් එක අස්සෙ දාගෙන ඉදල එකින් එක හොරෙන් කන්න ඕනෑය.
පැණි ආප්ප කන්න ඕනෑය.
පහේ පරිප්පු වඩේ කන්න ඕනෑය.
ෆ්‍රී පීරඩ් එකක කැන්ටිම අස්සට රිංගල වඩේ එකයි ප්ලේන්ටියයි ගහන්නම ඕනෑය.
ඈතින් ප්‍රින්සිපල් සර් එද්දි කැන්ටිම පිටිපස්සෙන් දුවන්න ඕනෑය.
දන්න කියන උන් කන්න ගන්නකන් කැන්ටිමේ රැක ඉන්න ඕනෑය.

උදේ පාන්දර පන්තියේ සර්ගෙ/ මැඩම්ගෙගෙ ලේ කෝප කරන්නට ඕනෑය.

මග ඇරුනු හැම සොසයිටි එකකම මොනවාහරි කරන්නට ඕනෑය.
මීඩියා ක්ලබ්,ෆොටෝග්‍රැෆික් ක්ලබ්,එන්වයරන්මන්ටල් ක්ලබ් එකී මෙකී නොකී හැම ක්ලබ් එක්කටම යන්න ඕනෑය.
ඇත්ලටික්,කැඩෙට් එහෙම කරන්නම ඕනෑය.
වෙස්ටර්න් බෑන්ට් එකටත් යන්න ඕනෑය.

පාසල් ගීතය හරියටම වරද්දන් නැතුව කියන්න ඕනෑය.
"නංවා කෙහෙලි ලොවේ විදුහල වැජඹේවා" මුලු පොරමඩුල්ලටම ඇහෙන්න සද්දෙන් කියන්න ඕනෑය.

අන්තිමට පාසල නිමා කිරීමේ ගීතය හයියෙන් කියන්නම ඕනෑය.
"මේ බිම ඇති හැම වැලි කැටයක් ගානේ" ඉස්කෝලෙ දෙවනත් වෙන්න කියන්න ඕනෑය.
*හෙට දිනයෙත් අපි යලි හමුවේවා* ඉස්කෝලෙටම ඇහෙන්න කියල බෑග් දාගෙන පන කඩාගෙන සදමාලි බස් එකට දුවන්න ඕනෑය.

අන්තිම දවසේ හම්බෙලා "ආයෙ සෙට් වෙමු මචං" කියන්නට බැරි උනු හැම එකාවම බදාගෙන ආයෙ එක දවසක් සමුගන්නට ඕනේ ය.

ඒ සේරටම වඩා, පිස්සෙක් වගේ ඉස්කෝලෙ පුරාවට හැම තැනම දුවන්නට ඕනෑය.
හම්බෙන හම්බෙන හැම සර්ටම මැඩම්ටම දණින් වැටී වඳින්නට ඕනෑ ය.

අන්තිමට ඉස්සරහ ගේට්ටුව ගාව නතරවී, අන්තිම වතාවට ආයෙමත් පාසල් ඇඳුමෙන් පාසල දිහා බලන්නට ඕනෑය.

ආයෙ ඒ කිසිවකට ඉඩ නැති බව මතක් වෙන විට, වැටෙන්න හදන කඳුල, බරම බර එක හුස්මකට සීමා කරන්නට ඕනෑය.

අද,
ඉස්කෝලෙ තාම එහෙමමය.
අපි ලෝකේ තැන තැනය.
ඒක තේරුනේ ඉස්කෝලෙ අත ඇර ආවාට පස්සේ ය.

ඒ නිසාම, හිතින් හරි ආයේ අපේ ඉස්කෝලෙට යන්නම ඕනෑය.

ස්තූතිය - උදාර නිපුන් රත්නායක

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

බුද්ධියේ ආලෝකයෙන් අඳුර දුරලමින්,
තර්කයේ මුවහතින්
මතවාදයන් හැඩගන්වමින්,
වචනයෙන් වචනයට අභියෝග කරමින්,
ජයග්‍රහණයේ කිරුළ සොයා යන
සබුද්ධිමතුන්ගේ සටන් බිමෙහි
දිස්ත්‍රික් වටයේ ජයග්‍රාහී පාසල්....

(නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කය - පොරමඩුල්ල මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය)

සාහිත්‍ය අනුකමිටුව
මහා ශිෂ්‍ය සංගමය
පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය

#කඳුරටපුංචිසරසවිය

විභාගෙ ඉවරයි !

කොළ ටිකත් විසික් කරල
අදත් හනික පඩි ටික බැහැගෙන
ආවෙ ගෙදර දුවන්නයි
ඒත් ඇයි මේ වෙනද නැති හැඟීමක්...
ඒ පඩිපෙලමයි, වටේ පිටේ වෙනද හිටිය
ඒ ඈයොමයි...
හැබැයි හරි නිශ්ශබ්දයි !
පඩිපෙල පහල කට්ටියක්
ආපහු හැරිල බලාන ඉන්නවා...
ඉබේමට වගේ මාත් උන්ටම එකතු වෙලා
ටිකක් බලන් උන්නා

පුදුමයි!
කදුලු කැට වැටෙන්නෙ නොදැනිමයි
මම අනිත් උන් දිහා බැලුවා
මගෙ විතරක් නෙවෙයි උන්ගෙ ඇස්වලත් කඳුලු...

ආපහු මේ සුදු ඇඳුම අදින එකක් නැතිවෙයි,
උදේ පාන්දර බෙල් එකේ සද්දෙට දුවන් එන්න බැරිවෙයි,
රංචු ගැහිල පංතිය පිටින් පිට්ටනියෙ ක්‍රිකට් ගහන්න බැරිවෙයි,
පොඩි මගඩි වැඩක් කරල සෙට් එක පිටින් දණගස්සවන්නෙ නැතිවෙයි

ඒත් මට විස්වාසයි,
මේ මතක සදාකාලික වෙයි,
හම්බුන මගේ උන් මඟහැරෙන්නෙ නැතිවෙයි,
හැමදේම හිත්වල අමරණීය වෙයි

මම එක අතකින් කඳුලු පිහදගෙන
ලඟ උන්නු එකාට තට්ටුවක් දැම්මා,
" යමන් මචං..."

මම එන්න හදල තව එකපාරක්
ආපහු හැරිල බැලුවා
ඒ ආඩම්බරයමයි,
ඒ ගාම්භීරත්වයමයි,
ඒ හැඟීමමයි,
මීට අවුරුදු ගානකට කලින් මුලින්ම ගමේ ඉදන් ටවුමෙ ලොකු ඉස්කෝලෙට එද්දි හදවතට දැණුනු!❤️

දිග හුස්මක් එක්ක මම ආපහු හැරුනා ගෙදර එන්න.

ඒත් මට ආපහු දුවගෙන ගිහින් අහන්න හිතුණා,

"තව එක දවසක් විතරක් මම එන්නද...?🥺"

#පොතකින්_කොටසක්
#කඳුරටපුංචිසරසවිය