16/02/2018
මතකයිද,
අපි ගිය පුංචි ස්කෝලෙ,
ඒ පුංචි පන්තිය,
ඒ කෙළිදෙලෙන් සෙල්ලම් කල පුංචිම පුංචි පැටව්
ඒ අපේ ලෝකය.........
හ්ම්ම...... ම්ම්ම්ම්...... ම්ම්ම්ම්ම්.......
දැන් ලොකුයිලු අපි
ඒ පුංචි පුටුවෙ ඉදගන්නත් අමාරුයිලු
ඒ මිදුලෙ සෙල්ලම් කරන්නත් අමාරුයිලු
දැන්...........
අපි රුවින් වෙනස් වෙලා
කතාවෙන් වෙනස් වෙලා
අපි දැන් ලොකු නැන්දල මාමල........... වෙලාද
කාලය මැව් වෙනසක අරුමේ
අපේ පුංචි කාලයට අරුතක් දුන්නෙ
දෙවනි මව වන් ඔබයි මෑණියනි............. පාඨශාලා
අප අද මිනිසුන් වූයේ ඔබ නිසයි,
ගුරු මව් වරුණි පිය වරුණි
අප කොතනද අද...... නෑ කිසිදු වරදක් ඔබගේ සික්ශණයේ
සදා කල් ඔබ තුරුලේ, ඔබගේ රුකුල් ලබනා
මේ පුංචි පැටවුන්ගේ එකම වචනයකට එක තිතකට,
එකම තෙලි තුඩකට
පුංචිම පුංචි සහයතාවයක් අපිටත් කල හැකිද ????
මේ පුංචි පැටවුන්ටත්, අපිට වඩා දුරක් දකින්නට,
දුරක් යන්නට, ඒ මූනේ සිනහවක් ගෙනෙන්නට
අපිට පින් බිදක් කර ගන්නට
මගේ ආදරණීය මිතුරු මිතුරියන්ට දෑතට දෑත
එන්න පැටවුන්ගේ ලෝකයට.........
ආරාධනා
නැන්දේ, මාමේ........
අයියේ, අක්කේ කියැයි උන් අපිට,
අනේ මට තව එකක් දෙන්න......
කියයි ආසාවෙන්
සිනා වෙයි ගොඩක් ආදරෙන්
දෙන්න දෑතට දෑත
ඒ සතුට බලන්නට
😊😊😊
