A Biblical Mind - බයිබලානුකූල මනසක්

පුද්ගල විවිධත්වය සහ අධ්‍යාත්මික පරිණතභාවයේ විවිධ මට්ටම්

සැම මනුෂ්‍යයෙකුම එකිනෙකාට වෙනස් පෞරුෂයකින් යුක්ත වීමත්, ඔවුන් ආත්මික ලෙස වර්ධනය වන මට්ටම් එකිනෙකට වෙනස් වීමත් දෙවියන්වහන්සේගේ මැවීමේ අද්විතීය සැලැස්මේ කොටසකි. බයිබලයට අනුව දෙවියන්වහන්සේ මිනිසුන් සියල්ලන්ම එකම ස්වභාවයකින් යුත් අච්චුවකට දමා නිර්මාණය කළේ නැත. ඒ වෙනුවට උන්වහන්සේ සෑම පුද්ගලයෙකුටම අනන්‍ය වූ විශේෂත්වයක් ලබා දී ඇත.

ශුද්ධ වූ පාවුළුතුමා 1 කොරින්ති 12 පරිච්ඡේදයේදී සභාව මනුෂ්‍ය ශරීරයකට උපමා කරයි. ඇස, කන, අත සහ පාදය යන සෑම අවයවයකටම වෙනස් කාර්යයක් තිබුණද, ඒ සියල්ල එක් ශරීරයක් ගොඩනැගීමට එකට ක්‍රියා කරයි. එලෙසම දෙවියන්වහන්සේ සෑම පුද්ගලයෙකුටම වෙනස් පෞරුෂත්වයන්, හැකියාවන් සහ ආත්මික දීමනා ලබා දී ඇත්තේ එකිනෙකාට අනුපූරකව සේවය කිරීමට මිස සියල්ලන්ම එකම ආකාරයකට ක්‍රියා කිරීමට නොවේ.

මෙහිදී පෞරුෂත්වය සහ ආත්මික පරිණතභාවය අතර වෙනස හඳුනා ගැනීම වැදගත්ය. පෞරුෂත්වය යනු දෙවියන්වහන්සේ විසින් මිනිසාට දී ඇති ස්වාභාවික ලක්ෂණයන්ය. සමහර අය බාහිරගාමී වන අතර තවත් අය අභ්‍යන්තරික වෙති. සමහර අය ඉක්මනින් තීරණ ගන්නා අතර සමහර අය ගැඹුරින් සිතා තීරණ ගනිති. නමුත් ආත්මික පරිණතභාවය යනු ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය තුළ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ස්වරූපයට වර්ධනය වීමේ ක්‍රියාවලියයි. එබැවින් පෞරුෂත්වයේ වෙනස්කම් ආත්මිකත්වයේ මිනුමක් නොවේ.

පෞරුෂත්වය ආත්මික ගමනට බලපාන ආකාරය

පෞරුෂත්වය යනු ආත්මිකත්වයේ මිනුම නොවුණද, එය පුද්ගලයෙකුගේ ආත්මික ගමනට සහ ප්‍රකාශනයට සෘජුවම බලපායි.සෑම පෞරුෂයකටම ආවේණික වූ ආත්මික ශක්තීන් මෙන්ම අභියෝගද පවතී. උදාහරණයක් ලෙස, ඉක්මන් තීරණ ගන්නා සක්‍රීය පෞරුෂයක් ඇති අයෙකුට දෙවියන්වහන්සේ වෙනුවෙන් ධෛර්යයෙන් ඉදිරිපත් වීමේ හැකියාව වැඩි වන අතර, ඉවසීම ප්‍රගුණ කිරීම ඔවුන්ගේ ආත්මික අභියෝගය විය හැක. එසේම ගැඹුරින් සිතන පෞරුෂයක් ඇති අයෙකුට දේව වචනය මනා ලෙස අධ්‍යනය කිරීම පහසු වන අතර, ප්‍රායෝගිකව සේවයට බැසීම ඔවුන්ගේ අභියෝගය විය හැක.

ආත්මික පරිණතභාවය යනු පුද්ගලයෙකුගේ පෞරුෂත්වය නැති කර දැමීම නොව, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ මඟපෙන්වීම තුළ එම පෞරුෂයේ ඇති දුර්වලතාවයන් පාලනය කරමින්, එහි ශක්තීන් දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය වෙනුවෙන් කැප කිරීමයි.

ආත්මික පරිණතභාවයේ විවිධත්වය

පාවුළුතුමා පෙන්වා දෙන්නේ ඇතැම් අයට තවමත් "කිරි" ලෙස හැඳින්වෙන මූලික ඉගැන්වීම් අවශ්‍ය වන අතර, ආත්මිකව පරිණත වූ අයට "තද කෑම" ලෙස හැඳින්වෙන ගැඹුරු සත්‍යයන් අවබෝධ කරගත හැකි බවයි. එසේම යේසුස්වහන්සේ වපුරන්නාගේ උපමාවෙන් සහ තලෙන්තු උපමාවෙන් පෙන්වා දුන්නේ මිනිසුන්ගේ ධාරිතාව, වගකීම සහ ඵලදාව එකිනෙකාට වෙනස් විය හැකි බවයි. දෙවියන්වහන්සේ අපව විනිශ්චය කරන්නේ අන් අය සමඟ සසඳා නොව, අපට භාර දුන් දේ සම්බන්ධයෙන් අප කෙතරම් විශ්වාසවන්ත වූවාද යන්න මතය.

මෙම සත්‍යය යේසුස්වහන්සේගේ ගෝලයන් වූ පේතෘස් සහ යොහන්ගේ ජීවිතවලින්ද පැහැදිලි වේ. පේතෘස් ධෛර්යයෙන් ප්‍රසිද්ධියේ ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කළ නායකයෙකු වූ අතර, යොහන් ප්‍රේමය, දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය සහ ගැඹුරු ආත්මික සත්‍යයන් ලිවීම තුළින් සභාවට සේවය කළේය. ඔවුන් දෙදෙනාම එකම ස්වාමීන්වහන්සේට සේවය කළ නමුත්, ඔවුන්ගේ සේවය ප්‍රකාශ වූ ආකාරය වෙනස් විය. යේසුස්වහන්සේ ඔවුන් දෙදෙනාම එකම ආකාරයකින් හැසිරෙන ලෙස බලාපොරොත්තු වූයේ නැත.

යාච්ඤාව සහ දේව වචනය අධ්‍යනය කිරීමේ විවිධත්වය

මෙම වෙනස්කම් පුද්ගලයෙකු දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති පෞද්ගලික සබඳතාව තුළද දැකිය හැකිය.සමහර අය සමූහ යාච්ඤාවලදී ශබ්ද නගා යාච්ඤා කිරීමට කැමති වන අතර, තවත් අය නිහඬව දෙවියන්වහන්සේ සමඟ පෞද්ගලික සංවාදයක යෙදීමට කැමැත්තක් දක්වති.එසේම සමහර කිතුණුවන් දිගු වේලාවක් යාච්ඤාවේ ගත කරති. තවත් සමහර අය කෙටි නමුත් නිරන්තර යාච්ඤා තුළින් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සම්බන්ධතාවය පවත්වාගෙන යති. යේසුස්වහන්සේද ඇතැම් අවස්ථාවල මුළු රාත්‍රියම යාච්ඤාවේ ගත කළ සේක. එහෙත් උන්වහන්සේ මතෙව් 6:7 හි අනතුරු අඟවන්නේ වචන බොහොමයක් පැවසීම නිසා යාච්ඤාව වඩාත් පිළිගනු ලැබේ යැයි නොසිතන ලෙසයි.

එබැවින් යාච්ඤාවේ ගුණාත්මකභාවය තීරණය වන්නේ එහි දිගින් නොව, දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති අවංක සම්බන්ධතාවය, ඇදහිල්ල සහ කීකරුකම මතය.දේව වචනය හැදෑරීමේදීද මෙවැනි වෙනස්කම් දක්නට ලැබේ. සමහර අය බයිබලයේ ඉතිහාසය, භාෂාමය අධ්‍යයනය සහ දේවධර්මය ගැඹුරින් හැදෑරීමට කැමති වෙති. තවත් අය දේව වචනයේ ප්‍රායෝගික ඉගැන්වීම් තම දෛනික ජීවිතයට අදාළ කරගැනීමට වැඩි අවධානයක් යොමු කරති. කෙසේ වෙතත්, සෑම කිතුණුවෙකුම කාලයත් සමඟ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ වර්ධනය විය යුතුය.

මේ සියලු වෙනස්කම් නිසා කිසිවෙකුගේ ආත්මිකත්වය ඔහුගේ යාච්ඤාවේ කාලය, කතා කරන ආකාරය හෝ අධ්‍යනය කිරීමේ විලාසය අනුව මැනිය නොහැක. දෙවියන්වහන්සේ හදවත දෙස බලන සේක.

බයිබලයට පටහැනි ක්‍රියාවන් සඳහා විවිධත්වය අදාල කරගත නොහැකි ය.

පෞරුෂත්වයේ වෙනස්කම් හෝ ආත්මික පරිණතභාවයේ විවිධ මට්ටම් කිසිසේත්ම පාපය හෝ බයිබලයට පටහැනි ක්‍රියා සාධාරණීකරණය කිරීමට හේතුවක් නොවේ.යම් කිතුණුවෙකු සත්‍යයෙන් ඉවතට යන්නේ නම්, අපගේ වගකීම වන්නේ ඔහුව හෙළා දැකීම නොව, ප්‍රේමයෙන් සහ මෘදුශීලීකමින් නැවත නිවැරදි මාර්ගයට ගෙන ඒමයි. මතෙව් 18 පරිච්ඡේදයේදී යේසුස්වහන්සේ මුලින්ම පෞද්ගලිකව කතා කර වරද පෙන්වා දීමට උපදෙස් දුන්නේ එම අරමුණෙනි.

කෙසේ වෙතත්, ප්‍රායෝගික ජීවිතයේදී පෞරුෂත්වයේ වෙනස්කම්, බල තත්ත්වයන් හෝ සම්බන්ධතා හේතුවෙන් සෑම විටම මුහුණට මුහුණ කතා කිරීම පහසු නොවිය හැකිය. එවැනි අවස්ථාවලදී විශ්වාසවන්ත නායකයෙකු හෝ පරිණත සහෝදරයෙකු මාර්ගයෙන් කරුණු පැහැදිලි කිරීම වැනි ප්‍රායෝගික ක්‍රම භාවිත කළ හැකිය. මෙහි අරමුණ වන්නේ ගැටුමක් ඇති කිරීම නොව, සත්‍යය ප්‍රේමයෙන් පවසමින් පුද්ගලයා නැවත නිවැරදි මාර්ගයට ගෙන ඒමයි.

සියලු කිතුණුවන් එකම පෞරුෂයකින්, එකම සේවා විලාසයකින් හෝ එකම ආත්මික පරිණතභාවයකින් නොසිටීම දෙවියන්වහන්සේගේ මැවීමේ දුර්වලතාවයක් නොව, උන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාවන්ත සැලැස්මේ කොටසකි. සත්‍යය එකක් වුවද, එය මිනිසුන්ගේ විවිධ පෞරුෂයන්, දීමනාවන් සහ කැඳවීම් තුළින් විවිධ ආකාරවලින් ප්‍රකාශ වේ.එබැවින් අප අන් අය සමඟ තමන් සසඳා බැලීම වෙනුවට, දෙවියන්වහන්සේ අපට භාර දී ඇති කැඳවීම තුළ විශ්වාසවන්තව ජීවත් විය යුතුය. පෞරුෂත්වයේ වෙනස්කම් ගෞරවයෙන් පිළිගනිමින්, ආත්මික පරිණතභාවය කරා නිරන්තරයෙන් වර්ධනය වෙමින්, සත්‍යය ප්‍රේමයෙන් පවසමින් එකිනෙකා ගොඩනඟා ගැනීම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සභාවේ සැබෑ කැඳවීමයි.

⬛යාච්ඤාව පිළිබඳ ප්‍රධාන ප්‍රශ්න 06 කට දේවධර්මීය පිළිතුරු

01.දෙවියන්වහන්සේ සියල්ල කලින්ම දන්නවා (පූර්ව ඥානි) නම් ඇයි අප යාච්ඤා කළ යුත්තේ ?

යාච්ඤාව සම්බන්ධයෙන් පැන නගින ප්‍රධානතම සහ ගැඹුරුතම ගැටලුවක් වන්නේ, "දෙවියන්වහන්සේ සර්වඥානී නම්, එනම් අපට අවශ්‍ය දේ අප ඉල්ලීමටත් පෙරම දන්නේ නම්, අප යාච්ඤා කරන්නේ කුමන පදනමකින්ද?" යන්නයි. මේ සඳහා වන දේවධර්මීය පිළිතුර උප අනු මාතෘකා 4ක් ඔස්සේ තේරුම් ගත හැක.

1️⃣. සදාකාලික වර්තමානය සහ දේව ප්‍රඥාව

දෙවියන්වහන්සේ යනු අප මෙන් කාලයට සහ අවකාශයට (Time and Space) යටත් වූ කෙනෙකු නොවේ. මිනිසාට කාලය රේඛීයව (අතීතය, වර්තමානය සහ අනාගතය ලෙස) දැනුණද, දෙවියන්වහන්සේට මේ සියල්ල පෙනෙන්නේ එකම "සදාකාලික වර්තමානයක්" ලෙසය.

◾පූර්ව ඥානය යනු කුමක්ද?

දෙවියන්වහන්සේ අපට අවශ්‍ය දේ කලින්ම දැන සිටීම යනු, උන්වහන්සේගේ සදාකාලික සැලැස්ම තුළ අප යාච්ඤා කිරීමට නියමිත බවත්, උන්වහන්සේ ඊට පිළිතුරු දීමට නියමිත බවත් එකවර දැන සිටීමයි.එබැවින්, අපගේ යාච්ඤාව දේව සැලැස්මට පරිබාහිර දෙයක් නොව, එම සදාකාලික දේව සැලැස්මේම අත්‍යවශ්‍ය කොටසකි.

2️⃣. ප්‍රාථමික හේතුව සහ ද්විතීයික හේතුව (Primary and Secondary Causes)

දේවධර්මයට අනුව, දෙවියන්වහන්සේ ලෝකයේ යම් ප්‍රතිඵලයක් පමණක් නොව, එම ප්‍රතිඵලය සිදුවන ක්‍රමවේදය හෝ හේතුව ද කලින්ම නියම කර ඇත.ඇතැම් ආශීර්වාද හෝ සහනයන් මිනිසාට ලබාදීමට දෙවියන්වහන්සේ අදහස් කරන්නේ, මිනිසා විසින් යාච්ඤා කිරීම නමැති "ද්විතීයික හේතුව" (Secondary Cause) හරහාය.

👉 උදාහරණයකට, අස්වැන්න ලැබෙන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වභාවික නීති නිසා වුවත්, ඒ සඳහා ගොවියා බීජ වැපිරිය යුතුය. යාච්ඤාව ද ආධ්‍යාත්මික ලෝකය තුළ එවැනිම බීජ වැපිරීමකි. එය දෙවියන්වහන්සේගේ අභිප්‍රායන් මෙලොව තුළ ක්‍රියාත්මක වන සජීවී මාධ්‍යයයි.

3️⃣. තොරතුරු සැපයීමක් නොව, සබඳතාවක් ගොඩනැගීම (Relationship over Information)

යාච්ඤාව පිළිබඳව අපට ඇති වැරදි වැටහීමක් නම්, එය දෙවියන්වහන්සේට අපේ අවශ්‍යතා පිළිබඳ "ලැයිස්තුවක්" ඉදිරිපත් කර උන්වහන්සේව දැනුවත් කිරීමක් ලෙස සිතීමයි.

අප යාච්ඤා කරන්නේ දෙවියන්වහන්සේව දැනුවත් කිරීමට නොවේ (මන්ද උන්වහන්සේ සියල්ල දන්නා බැවිනි). අප යාච්ඤා කරන්නේ උන්වහන්සේ සමඟ ඇති පුද්ගලික සබඳතාවය ශක්තිමත් කරගැනීමටයි.

👉උදාහරණයකට,දරුවෙකු තම පියාගෙන් යමක් ඉල්ලන විට, පියා දරුවාගේ අවශ්‍යතාවය දැන සිටියත්, දරුවා තමා වෙත පැමිණ එය ඉල්ලනවාට පියා කැමතිය. යාච්ඤාව යනු දේව අභිමුඛය අත්දකින ආදරණීය සංවාදයකි.

4️⃣. මානව නිදහස් කැමැත්ත සහ දිව්‍යමය සහභාගිත්වය (Free Will and Divine Partnership)

දෙවියන්වහන්සේ මිනිසාව මවා ඇත්තේ රොබෝවරුන් ලෙස නොව, නිදහස් කැමැත්තක් සහිත ජීවීන් ලෙසය. උන්වහන්සේ මිනිසාගේ ජීවිතයට බලහත්කාරයෙන් ඇතුළු නොවේ.යාච්ඤාව තුළින් දේව අභිප්‍රායයන් (දේව ස්වභාවය) වෙනස් නොවන නමුත්, එම උත්තරීතර අභිප්‍රායයන් මෙලොව තුළ ක්‍රියාත්මක වීමට මිනිසා තම නිදහස් කැමැත්ත සහ සහභාගිත්වය බද්ධ කරනු ලබයි.

👉 යාච්ඤාව යනු, "ස්වාමීනි, ඔබවහන්සේගේ යහපත් සැලැස්ම මාගේ ජීවිතය තුළ ක්‍රියාත්මක කිරීමට මම මාගේ කැමැත්ත සහ අවසරය ලබා දෙමි" යනුවෙන් කරන විශ්වීය එකඟතාවයකි.

02.යාච්ඤාව යනු අපට අවශ්‍ය දේ කරගැනීමට ඇති මෙවලමක්ද?

බොහෝ දෙනෙක් යාච්ඤාව දකින්නේ තමන්ට අවශ්‍ය දේ ලබාගැනීමට ඇති "ස්වයංක්‍රීය ටෙලර් යන්ත්‍රයක්" (ATM) හෝ දෙවියන්වහන්සේ ලවා තමන්ගේ වැඩ කරවා ගන්නා මෙවලමක් ලෙසය. නමුත් මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම දෝෂ සහිත ආකල්පයකි. එයින් සිදු කෙරෙන්නේ මිනිසා ස්වාමියා කර, සදාකාලික පරමාධිපති වූ දෙවියන්වහන්සේව මිනිසාගේ අභිමතය පරිදි ක්‍රියා කරන සේවකයෙකු බවට පත් කිරීමයි. මෙය යාච්ඤාව තමන්ගේ ආත්මාර්ථකාමී වුවමනාවන් උදෙසා අවභාවිත කිරීමකි.

යාච්ඤාව යනු දෙවියන්වහන්සේව වස්තුවක් ලෙස සලකා පරිහරණය කිරීම නොව, උන්වහන්සේව පුද්ගලාරෝපිත "ඔබ" ලෙස සලකා කරනු ලබන ආත්මීය සංවාදයකි. එහිදී අප කරන්නේ "මගේ කැමැත්ත නොව, ඔබවහන්සේගේ කැමැත්ත ඉටු වේවා" යන්න ප්‍රකාශ කරමින් දේව කැමැත්ත සමඟ ඒකාත්මික වීමයි. එය දෙවියන්වහන්සේව අපේ සැලසුම්වලට අවනත කරගැනීම නොව, අප උන්වහන්සේගේ විශ්වීය සැලසුම්වලට අවනත වීමේ පරම යටහත්කමයි.

03.යාච්ඤාවෙන් තොර ජීවිතයක අවසාන ප්‍රතිඵලය කුමක්ද?

යාච්ඤාවෙන් ඈත්වීම ආධ්‍යාත්මික මෙන්ම මානසික වශයෙන්ද මිනිසාගේ බිඳවැටීමට මඟ පාදයි. යාච්ඤාව යනු ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයේ හුස්ම ගැනීම වැනිය. එය නතර වූ තැන සමස්ත ජීවිතයම වියළී යයි.

1️⃣.ප්‍රායෝගික අදේවවාදය

කෙනෙකු දෙවියන්වහන්සේ සිටින බව න්‍යායාත්මකව පිළිගත්තද, යාච්ඤා නොකරන්නේ නම් ඔහු ජීවත් වන්නේ දෙවියන්වහන්සේ නොමැති කෙනෙකු මෙනි. මෙහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ දේව කරුණාවෙන් සහ ආධ්‍යාත්මික පෝෂණයෙන් තමාම වෙන් වී, ලෞකික පීඩනයන් හමුවේ පහසුවෙන්ම බිඳ වැටීමයි.

2️⃣.පාරභෞතික අහංකාරය (Hubris)

යාච්ඤාවෙන් ඈත් වීම යනු මිනිසා තමාගේ සීමිතභාවය අමතක කර, තමා අසීමිතයි කියා සිතන මෝහයකට පත්වීමයි. මෙය "හියුබ්‍රිස්" හෙවත් ආත්ම-අභිමානය ලෙස හැඳින්වේ. යාච්ඤාව නැති තැන මිනිසා විශ්වයේ කේන්ද්‍රය තමා කියා සිතීමට පටන් ගනී. සියල්ල තමන්ගේම ශක්තියෙන් පමණක් කළ හැකිය යන අහංකාරය තුළ ඔහු තනි වෙයි.

04.යාච්ඤාව කොපමණ වේලාවක් කළ යුතුද?

යාච්ඤාව සඳහා මෙන්න මේ වගේ නිශ්චිත මිනිත්තු හෝ පැය ගණනක් තිබිය යුතු යැයි නීතියක් නැත. මෙහිදී පැය ගණන් යාන්ත්‍රිකව වචන කියවනවාට වඩා, දෙවිඳාණන් සමඟ ගත කරන මොහොත කෙතරම් සජීවීද යන්න වැදගත් වේ. මෙය ප්‍රධාන මානයන් තුනකින් වටහාගත හැක.

1️⃣.Chronos (ලෞකික කාලය) සහ Kairos (දිව්‍යමය කාලය)

Chronos යනු ඔරලෝසුවෙන් මනින, ගෙවී යන මිනිත්තු සහ පැය ගණනයි. Kairos යනු ඔරලෝසුවට හසු නොවන, දෙවියන්වහන්සේගේ පැවැත්ම අත්දකින "ගුණාත්මක හෝ අර්ථාන්විත මොහොතයි". සිත වෙනතක යොමු කරමින් පැයක් පුරා වචන වැල් පැවසීමට (Chronos) වඩා, පූර්ණ අවධානයෙන් සහ අවංක හදවතින් දෙවිඳාණන් සමඟ ගත කරන විනාඩි කිහිපය (Kairos) අතිශය බලවත්ය. දෙවියන්වහන්සේ සොයන්නේ අප පූජා කරන මිනිත්තු ගණන නොව, ඒ මිනිත්තු තුළ අප සැබවින්ම උන්වහන්සේ සමඟ සිටිනවාද යන්නයි.

2️⃣.කතා කිරීමෙන් නිහඬතාවයට මාරු වීම (Listening Prayer)

යාච්ඤාව පිළිබඳ අවබෝධය පරිණත වන විට, එය තමන්ගේ ඉල්ලීම් ලැයිස්තුවක් කියවන ඒකපාර්ශ්වීය කතාවක සිට දෙපාර්ශ්වීය සංවාදයක් දක්වා වර්ධනය වේ. යාච්ඤාවේ ගැඹුර වැඩි වන විට මිනිසා වචන අවසන් කර, නිශ්ශබ්ද වී දෙවිඳාණන්ගේ හඬට සවන් දීමට පටන් ගනී. කිසිදු වචනයක් නොකියා උන්වහන්සේගේ අභිමුඛයේ නිහඬව සිටීම පවා අතිශය ගැඹුරු යාච්ඤාවකි.

3️⃣."නිරන්තරයෙන් යාච්ඤා කිරීම" යන්නෙහි සැබෑ අර්ථය

මෙයින් අදහස් කරන්නේ දවස පුරාම දණගසාගෙන සිටීම නොව, පවතින "ආධ්‍යාත්මික දැනුවත්භාවයයි" (Spiritual Awareness). ඔබ රැකියාව කරන විට, පාරේ ගමන් කරන විට හෝ තීරණ ගන්නා විට පවා, දෙවියන්වහන්සේගේ අභිමුඛයේ ජීවත් වන බව නිරන්තරයෙන් සිහියේ තබා ගැනීමයි. එය හරියට අප නොදැනුවත්වම සිදුවන හුස්ම ගැනීම වැනිය.

05.යාච්ඤාව කුමන ආකල්පයකින් කළ යුතුද?

යාච්ඤාව යනු හුදෙක් වචන උච්චාරණය කිරීමක් නොවන බැවින්, ඒ සඳහා ප්‍රවේශ වන මොහොතේ මිනිස් හදවත තුළ තිබිය යුතු අත්‍යවශ්‍ය ආකල්ප කිහිපයක් පවතී.

1️⃣.පුත්‍රභාවයේ ආකල්පය

අප දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියට යන්නේ බියපත් වැරදිකරුවෙකු ලෙස හෝ වෙළෙන්දෙකු ළඟට යන පාරිභෝගිකයෙකු ලෙස නොව, ප්‍රේමණීය පියෙකු ළඟට යන දරුවෙකු ලෙසය. බිය වෙනුවට එහි තිබිය යුත්තේ පූර්ණ විශ්වාසයකි.

2️⃣.පාරභෞතික යටහත්කම

මැවිල්ල විසින් මවන්නා ඉදිරියේ තමා සර්වසම්පූර්ණ නොවන බවත්, තමාට වඩා උසස් ප්‍රඥාවක් පවතින බවත් පිළිගන්නා ආකල්පයයි. තමාගේ මමත්වය (Ego) බිඳ දමා දේව කැමැත්තට ඉඩ දීම මෙයින් අදහස් වේ.

3️⃣.අවංකභාවය

දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ කිසිවක් සැඟවිය නොහැක. එබැවින් තමාගේ සැබෑ හැඟීම්, බිය, සැක, දුර්වලකම් සහ වේදනාවන් ඒ ආකාරයෙන්ම උන්වහන්සේ ඉදිරියේ තැබිය හැකි නිර්භීත අවංකභාවයක් යාච්ඤාව කරන්නාට තිබිය යුතුය.

4️⃣.ඇදහිල්ල සහ කෘතඥතාව

දෙවියන්වහන්සේ අපට ඇහුම්කන් දෙන බවත් උන්වහන්සේ යහපත් බවත් විශ්වාස කිරීම මෙන්ම, අලුත් ඉල්ලීම් කිරීමට පෙර උන්වහන්සේ දැනටමත් කර ඇති දේවලට හදවතින්ම ස්තුතිවන්ත වීම මෙයට ඇතුළත් වේ.

06.අප යාච්ඤාවෙන් ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ මොනවාද?

අප යාච්ඤාව තුළින් සැබවින්ම ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ කුමක්ද? මේ සඳහා ඇත්තේ විශ්වීය වූත්, ඒකමතික වූත් පිළිතුරකි. මිනිසුන් වශයෙන් අපට යහපත් යැයි හැඟෙන තාවකාලික දේවල් ඉල්ලනවා වෙනුවට, අප ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ සැබවින්ම විශ්වයේ පවතින උත්තරීතර යහපත්කම සහ දේව රාජ්‍යයේ ධර්මිෂ්ඨකමයි.
මිනිසා බොහෝ විට තමාගේ සීමිත අවබෝධය නිසා, තමන්ට සැබවින්ම හානිකර දේවල් යාච්ඤාවෙන් ඉල්ලා සිටීමට පෙළඹෙන්නේ ප්‍රධාන ආකාර දෙකකිනි.

1️⃣.නොදැනුවත්කම (සීමිත දැකීම)

මිනිසාට දැකිය හැක්කේ වර්තමාන මොහොත සහ තමන් ඉදිරියේ තියෙන ඉතා කුඩා පරාසය විතරයි. බැලූ බැල්මට ඉතා යහපත් රැකියාවක් හෝ ව්‍යාපාරික අවස්ථාවක් ලෙස පෙනෙන දෙයක්, දිගුකාලීනව තමාගේ ජීවිතය හෝ සදාචාරය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කළ හැකි බව මිනිසා ඒ මොහොතේ නොදන්නවා විය හැක. එය උණ වැළඳුණු දරුවෙකු තමන්ට එම අවස්ථාව තුළ අහිතකර වන අයිස්ක්‍රීම් වැනි දෙයක් ඉල්ලා හැඬීම වැනිය.

2️⃣.දැනුවත් මුළාව (ආශාවේ අන්ධභාවය)

සමහර අවස්ථාවලදී මිනිසා තමන් ඉල්ලන දේ තුළ යම් අවදානමක් හෝ හානියක් තියෙන බව දැන සිටියත්, තමන් තුළ ඇති දැඩි තණ්හාව, ක්‍රෝධය හෝ අහංකාරය නිසා එය ඉල්ලා සිටියි. තාවකාලික ලෞකික සැප හෝ අන් අයගෙන් පළිගැනීමේ චේතනාවෙන් කරන යාච්ඤා තමන්ගේම ආත්මය විෂ කරන හානිකර ඉල්ලීම් බව දැන දැනම, ආශාවෙන් අන්ධ වී මිනිසා ඒවා ඉල්ලා සිටීමට පෙළඹේ.

එබැවින් යාච්ඤාවක අවසාන ප්‍රතිඵලය විය යුත්තේ බාහිර හෝ භෞතික දේවල් ලැබීමට වඩා මිනිස් ආත්මය තුළ සිදුවන ගැඹුරු අභ්‍යන්තර පරිවර්තනයකි.

1️⃣.උත්තරීතර ස්වභාවය සමඟ ඒකාත්මික වීම (Theosis / Deification)

යාච්ඤාව තුළින් මිනිසාගේ ආත්මාර්ථකාමී සහ පටු සීමාවන් දිය වී, ඔහු ක්‍රමයෙන් විශ්වීය ප්‍රේමය, සාමය, ඉවසීම සහ කරුණාව වැනි දිව්‍යමය ස්වභාවයන්ට සමාන වීමට පටන් ගනී.

2️⃣.පැවැත්මේ සැබෑ අර්ථය සොයා ගැනීම (Existential Alignment)

බාහිර ලෝකයේ පවතින අවුල් ජාලාවන්, පීඩනයන් සහ අස්ථිරභාවය මධ්‍යයේ වුවද, මිනිසා තමාගේ ආත්මය විශ්වයේ පවතින උත්තරීතර සත්‍යය සහ සදාකාලික සාමය සමඟ බද්ධ කරගන්නේ යාච්ඤාව තුළිනි. එය බුද්ධියට වටහාගත නොහැකි ගැඹුරු අභ්‍යන්තර සමතුලිතතාවයක් ජීවිතයට ළඟා කර දෙයි.

◾යාච්ඤාව යනු හුදෙක් ඉල්ලීම් ලැයිස්තුවක් ඉදිරිපත් කරන ලෞකික ක්‍රියාවක් නොවේ. එය සීමිත මනුෂ්‍යා, අසීමිත වූ දෙවියන්වහන්සේ (Infinite God) සමඟ කරනු ලබන සදාකාලික හමුවීමයි.

◾එහිදී මිනිසා දෙවියන්වහන්සේව තමාගේ පැත්තට හරවා නොගනී.ඒ වෙනුවට මිනිසා තමාව වටහාගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ පැත්තට හැරී, පැවැත්මේ සැබෑ අර්ථය සොයා ගනියි. යාච්ඤාව අවසන් වන්නේ බාහිර තත්ත්වයන් වෙනස් වීමෙන් නොව, එම තත්ත්වයන්ට මුහුණ දිය හැකි පරිදි මිනිසා අභ්‍යන්තරව ශක්තිමත් වීමෙනි.

👉 යාච්ඤාව පිළිබඳ වැඩිදුරටත් දැනගැනීමට අවශ්‍යනම් පහත සදහන් ලිපි කියවන්න.

1️⃣.දෙවියන්වහන්සේ සමඟ පවත්වන සමීප සම්බන්ධතාවය

https://www.facebook.com/share/p/1HJuhtKnCW/

2️⃣.යාච්ඤාව තුළ සිදුවන ජිවිත පරිවර්තනය

https://www.facebook.com/share/p/1HZpUv7MYN/

ඉතා අඩු හැකියාවක් සහිත පුද්ගලයෙකුව දෙවියන්වහන්සේ විසින් විශිෂ්ටයෙකු බවට පත් කරන ආකාරය

මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ පැවැත්ම සහ ප්‍රගමනය උදෙසා අධ්‍යාපනය සහ කුසලතාවන් අත්‍යවශ්‍ය සාධක වුවද, අප ජීවත් වන සාම්ප්‍රදායික තරඟකාරී සමාජ පද්ධතිය බොහෝ විට පුද්ගලයෙකුගේ වටිනාකම මැනීමට භාවිත කරන්නේ අතිශය සීමිත මිනුම්දඬු කිහිපයකි. සමාජය තුළ පුළුල් මනසක් ඇති, මිනිසුන්ව දිරිමත් කරන සංවේදී පිරිසක් සිටියද, බහුතරයක් පොදු රාමුව තුළ විභාග සමත්කම්, ලෞකික බුද්ධිය හෝ බාහිර දක්ෂතාවලින් මඳක් හෝ පසුපසින් සිටින පුද්ගලයා "මෝඩයෙකු" හෝ "ජීවිතය අසාර්ථක කරගත්තෙකු" ලෙස පහසුවෙන්ම ලේබල් කිරීමට පෙළඹෙති.

නමුත් මෙවැනි පටු මිනුම්දඬු හමුවේ මනුෂ්‍යයා "මෝඩයි" කියා ප්‍රතික්ෂේප වී අසරණ වන තැනින්, දෙවියන්වහන්සේගේ උත්තරීතර සැලැස්ම සහ දිව්‍යමය ක්‍රියාවලිය (Divine Process) ආරම්භ වේ. බයිබලයේ 1 කොරින්ති 1:27 හි සඳහන් වන පරිදි, "ප්‍රඥාවන්තයන් ලැජ්ජාවට පත් කරන පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ලෝකයෙහි මෝඩ දේවල් තෝරාගත් සේක. ශක්තිමත් දේවල් ලැජ්ජාවට පත් කරන පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ලෝකයෙහි දුර්වල දේවල් තෝරාගත් සේක."මෙය, සමාජය විසින් කොන් කරන ලද පුද්ගලයෙකු විශිෂ්ටයෙකු බවට පරිවර්තනය කෙරෙන ගැඹුරු, පියවරෙන් පියවර සිදුවන ආධ්‍යාත්මික සහ මානසික විප්ලවයකි.

දෙවියන්වහන්සේ බාහිරින් පමණක් නොව, ශුද්ධාත්මයාණන් ලෙස පුද්ගලයාගේ අභ්‍යන්තරය තුළම වැඩ වසමින් ක්‍රියා කරන සේක. එහිදී මානව පැවැත්ම උදෙසා යහපත් අධ්‍යාපනික දැක්මක අරමුණ ඉටු වන ආකාරය සහ මෙම පරිවර්තනය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට මනුෂ්‍යයා සතු වගකීම කෙබඳුද යන්න මෙම දිව්‍යමය ක්‍රියාවලිය තුළින් මනාව පැහැදිලි වේ.

01.ව්‍යාජ පදනම් මුලිනුපුටා දැමීම සහ දිව්‍යමය අනන්‍යතාවය තුළින් හෘදසාක්ෂිය පිබිදවීම.

විශිෂ්ටත්වය කරා යන ගමනේ පළමු පියවර තබා ඇත්තේ බාහිර දැනුම ලබා දීම මත නොව, පුද්ගලයාගේ අභ්‍යන්තර ස්වයං ප්‍රතිරූපය (Self-image) සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කිරීම මතය. සමාජයේ නිරන්තර විවේචන හේතුවෙන් තමා පිළිබඳවම කලකිරීමට පත්ව පරාජිත මානසිකත්වයක සහ වරදකාරී හැඟීමක සිරවී සිටින පුද්ගලයා තුළ දෙවියන්වහන්සේ ක්‍රියා කරන්නේ ඔහුගේ අභ්‍යන්තර හෘද සාක්ෂිය අවදි කරමිනි.යොහන් 16:8 හි පවසන පරිදි, උන්වහන්සේ පුද්ගලයාගේ වැරදි සහ අඩුපාඩු පෙන්වා දෙමින්, ඔහුව නිවැරදි මඟට ගැනීමට පෙළඹවීමක් ඇති කරයි.

ගීතාවලිය 139:14 හි පවසන පරිදි, "භයංකර ලෙසද පුදුම ලෙසද මා මවන ලද බැවින් මම ඔබ වහන්සේට ස්තුති කරමි. ඔබවහන්සේගේ ක්‍රියා පුදුමය."කවදාවත් දෙවියන් වහන්සේ අසාර්ථක හෝ මෝඩ මැවීම් සිදු කරන්නේ නැත. අප සෑම කෙනෙකුම උන්වහන්සේගේ අත්කම්ය (එපීස 2:10). පුද්ගලයෙකු තමා තුළ ඇති මේ දිව්‍යමය අනන්‍යතාවය (Divine Identity) වටහා ගත් සැණින්, ඔහුගේ මනස වසාගෙන තිබූ මෝඩකමේ සහ බියගුලුකමේ අන්ධකාරය බිඳ වැටී අලුත් බලාපොරොත්තුවක ආලෝකය උදා වේ.

02.නිද්‍රාශීලී තලෙන්ත අවදි කිරීම

ලෝකය බොහෝ විට වැරදි ලෙස ක්‍රියා කරන්නේ මාළුවෙකුගේ දක්ෂතාවය ඌට ගසක් නැගීමට ඇති හැකියාවෙන් මැන බැලීමට යාමෙනි. සාම්ප්‍රදායික රාමුවක අසාර්ථක වූ පමණින් කෙනෙකු මෝඩයෙකු නොවේ. කිතුණු විශ්වාසය තුළ, දෙවියන් වහන්සේ කිසිම මනුෂ්‍යයෙකුව හිස් අතින් මෙලොවට එවා නැත. සෑම පුද්ගලයෙකුටම තමාටම ආවේණික වූ, අද්විතීය හැකියාවක් හෝ දීමනාවක් උන්වහන්සේ ලබා දී ඇත.

මතෙව් 25:15 හි පවසන පරිදි, උන්වහන්සේ එකිනෙකාගේ ශක්තියේ හැටියට තලෙන්ත බෙදා දී ඇත. කෙනෙකුට තමාගේම උත්සාහයෙන් උසස් අරමුණක් කරා යාමට ශක්තියක් නැති විට, දෙවියන්වහන්සේ පුද්ගලයා තුළ ක්‍රියා කරමින් ඔහුගේ අභ්‍යන්තර ආශාවන් වෙනස් කරයි. පිලිප්පි 2:13 හි සඳහන් වන පරිදි, පටු ආශාවන් වෙනුවට, දිව්‍යමය සහ උසස් දේ කෙරෙහි ඇති කැමැත්ත පුද්ගලයා තුළ ඇති කරයි. 1 පේදුරු 4:10 පවසන පරිදි, ලැබුණු දීමනාව ප්‍රකාර එකිනෙකාට සේවය කිරීමට ඔවුන්ව යොමු කළ යුතුය.

පුද්ගලයා තමාගේ සැබෑ ශක්තිය පවතින නිවැරදි ක්ෂේත්‍රය (Zone of Genius) හඳුනා ගත් විට, එතෙක් පැවති අදක්ෂකම විශිෂ්ටත්වයක් දක්වා ගමන් කිරීමේ මූලාරම්භය සනිටුහන් කරයි.

03.අධ්‍යාපනයේ සැබෑ අරමුණ පුද්ගලයා තුළ ඉස්මතු කිරීම.

මෙහිදී අප තේරුම් ගත යුතු වැදගත්ම කරුණක් ඇත. සමාජය විසින් පුද්ගලයන්ව "වැඩකට නැති අය" ලෙස කොන් කරන්නේ අධ්‍යාපනයේ සැබෑ අරමුණ වටහා නොගැනීම නිසාය. අධ්‍යාපනයේ නියම අරමුණ හුදෙක් උපාධි හෝ විභාග සහතික මත පුද්ගලයන් වර්ගීකරණය කිරීම නොව, සමාජයට වැඩදායි, සංවේදී පුද්ගලයෙකු බිහි කිරීමය. එය මුළු මහත් මානව පැවැත්ම උදෙසාම සියලු දෙනා එක්ව යා යුතු උදාර ක්‍රියාවලියකි.

දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයාව පරිවර්තනය කරන්නේද මෙම සැබෑ අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලිය පුද්ගලයා තුළ ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කරවමිනි. උන්වහන්සේ කෙනෙකුව ආත්මිකව සහ බුද්ධිමය වශයෙන් පෝෂණය කරන්නේ, ඔහුව තමාට පමණක් නොව සමස්ත මානව වර්ගයාගේම යහපත උදෙසා දායක විය හැකි, සමාජයට වැඩදායි වටිනා චරිතයක් බවට පත් කිරීම සඳහාය. මානව පැවැත්ම අර්ථවත් වන්නේ එවැනි දිව්‍යමය පරිවර්තනයක් තුළිනි.

04.මනස අලුත් කිරීම සහ විනයානුකූල බව ඇති කිරීම.

හැකියාව හඳුනා ගැනීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවේ. එය දිව්‍යමය වරප්‍රසාදයෙන් (Divine Grace) සහ අඛණ්ඩ කැපවීමෙන් ඔප්නැංවිය යුතුය. මෙහිදී පුද්ගලයාගේ පැරණි සිතීමේ රටාව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විය යුතුය. රෝම 12:2 හි පවසන පරිදි,"මේ ලෝකයේ හැටියට නොවී, සිත අලුත් කරගැනීමෙන් වෙනස් වෙන්න. එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ යහපත් වූ, ප්‍රසන්න වූ, සම්පූර්ණ වූ කැමැත්ත කුමක්ද කියා ඔබට වටහාගත හැක."දෙවියන්වහන්සේ පුද්ගලයා තුළ ක්‍රියා කරමින් මිනිස් බුද්ධියෙන් ඔබ්බට ගිය වැටහීමක් සහ ආත්මික ප්‍රඥාවක් ලබා දෙයි. යොහන් 16:13 හි පවසන පරිදි, සත්‍යයේ ආත්මයාණන් වහන්සේ අපට මුළු සත්‍යය කරා මඟපෙන්වන සේක. මනස අලුත් කිරීම යනු පරාජිත සිතුවිලි ඉවත් කර, 2 තිමෝති 1:7 හි සඳහන් වන පරිදි, "බලයේත් ප්‍රේමයේත් හික්මුණු ආත්මයෙන්" පිරී ඉතිරී යාමයි. ඉන්පසු, තමන් සතු කුසලතාවය මත දැඩිව අවධානය යොමු කරමින්, දිනපතා විනයගතව (Discipline) පුහුණුවීම් කිරීම හරහා ඔවුන් තුළ ස්ථාවර සහ ශක්තිමත් වෘත්තීයමය පෞරුෂයක් ගොඩනැඟේ.

05.පැරණි පරාජිත මානසිකත්වයට නැවත යොමු වීමට ඉඩ නොදීම සඳහා දුර්වලකම් මධ්‍යයේ දිව්‍යමය ශක්තිය මුදාහැරීම

සමාජය විසින් "මෝඩයෙකු" ලෙස හංවඩු ගැසූ අයෙකුගේ ඇති ලොකුම දුර්වලතාවය සහ බාධකය නම් අසාර්ථක වීමට ඇති දැඩි බියයි (Fear of Failure). සුළු වැරදීමකදී පවා සමාජයෙන් ලැබෙන දරුණු විවේචන නිසා ඔවුන් නැවතත් තම පැරණි පරාජිත මානසිකත්වයට ඇද වැටිය හැකිය. මනුෂ්‍යයා මෙලෙස අසරණ වන විට, දෙවියන් වහන්සේ තම දිව්‍යමය ප්‍රේමය සහ අසීමිත දයාව තුළ ඔහු වටා සැබෑ ආරක්ෂිත වටපිටාවක් (Divine Safe Haven) නිර්මාණය කර දෙයි.උන්වහන්සේ මෙම ආරක්ෂිත පරිසරය ගොඩනඟන්නේ ප්‍රධාන ආකාර ත්‍රිත්වයකිනි,

1️⃣.වරදකාරී හැඟීමෙන් නිදහස් කිරීම

මනුෂ්‍යයා වැරදීම් කරන විට ලෝකය ඔහුව විවේචනය කර කොන් කළද, දෙවියන්වහන්සේ කරන්නේ වැරදි මැද වුවද ඔහුව වැළඳගෙන සනසාලීමයි. රෝම 8:1 හි පවසන පරිදි,"දැන් ඉතින් ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ තුළ සිටින්නන්ට කිසි වරදට පත් කිරීමක් නැත."උන්වහන්සේගේ ක්ෂමාව සහ දයාව, පුද්ගලයාට බියෙන් තොරව නැවත උත්සාහ කිරීමට අවශ්‍ය මානසික නිදහස සපයයි.

2️⃣.දුර්වලකම තුළ දිව්‍යමය ශක්තිය සැපයීම

දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයාව ආරක්ෂා කරන්නේ ඔහුගේ දුර්වලකම් දෙස බලා දඬුවම් කිරීමෙන් නොව, එම දුර්වලකම පවතින තැනටම උන්වහන්සේගේ ඉමහත් බලය මුදාහැරීමෙනි. 2 කොරින්ති 12:9 හි උන්වහන්සේ පොරොන්දු වන්නේ, "මාගේ වරප්‍රසාදය නුඹට සෑහෙයි. මක්නිසාද මාගේ බලය දුර්වලකමේදී සම්පූර්ණවන්නේය" කියාය. තමා තනිවම නොවන බව වටහා ගන්නා පුද්ගලයා තුළ ඇති බිය එවිට නැති වී යයි.

3️⃣.භෞතික උපදේශකත්වය (Mentorship) මඟින් වටපිටාව ශක්තිමත් කිරීම

දෙවියන් වහන්සේ පුද්ගලයා වටා ආරක්ෂිත වටපිටාවක් ගොඩනැඟීම සඳහා මෘදුකමේ සහ ප්‍රේමයේ ආත්මයෙන් යුත් සැබෑ ආත්මික මඟපෙන්වන්නන් හෝ උපදේශකයන් (Mentors) ජීවිතයට සම්බන්ධ කර දෙයි. ගලාති 6:1 හි පවසන පරිදි, වැටෙන සහ වරදින සෑම අවස්ථාවකදීම මෘදුකමෙන් යුතුව ඔහුව ඔසවා තබන සැබෑ රැකවරණයක් උන්වහන්සේ මිනිසුන් හරහාද ක්‍රියාත්මක කරයි.
හිතෝපදේශ 24:16 හි පවසන පරිදි, "ධර්මිෂ්ඨයා සත් වරක් වැටුණත් නැවත නැඟිටින්නේය."දෙවියන් වහන්සේ නිර්මාණය කර දෙන මෙම ආරක්ෂිත පරිසරය නිසා, වැටීම යනු ගමනේ අවසානය නොව, ඉගෙනීමේ සහ ශක්තිමත් වීමේ තවත් එක් පියවරක් පමණක් බව පුද්ගලයා වටහා ගනී. එමඟින් ඔහුගේ නොපසුබට උත්සාහය සහ චිත්තවේගීය ශක්තිය (Resilience) උපරිමයෙන් වර්ධනය වේ.

06.උසස් කැඳවීම සමඟ සම්බන්ධ කිරීම සහ ගතිලක්ෂණ පරිවර්තනය කිරීම

දෙවියන්වහන්සේ පුද්ගලයා තුළ ක්‍රියා කරන බවට ඇති ලොකුම සාක්ෂිය වන්නේ ඔහුගේ බාහිර හැසිරීම් සහ ගතිලක්ෂණ වෙනස් වී ශුද්ධාත්ම ඵල බිහි වීමයි. ගලාති 5:22-23 හි පවසන පරිදි, ප්‍රේමය, ප්‍රීතිය, සමාදානය, ඉවසීම සහ දයාව වැනි උත්තරීතර ගුණාංග පුද්ගලයා තුළින් ස්වභාවිකවම පිටතට පැමිණේ. යම් පුද්ගලයෙකු තමාගේ පෞද්ගලික ලාභ ප්‍රයෝජන සඳහා පමණක් වැඩ කරනවාට වඩා, තමාට වඩා උසස් වූ දිව්‍යමය මෙහෙවරක් හෝ කැඳවීමක් (Divine Calling) වෙනුවෙන් කැප වන විට, ඔහු තුළින් අසිරිමත් ශක්තියක් පිටතට පැමිණේ.

යෙරෙමියා 29:11 හි පවසන පරිදි, "මක්නිසාද මා නුඹලා ගැන සිතන සිතුවිලි මම දනිමි, ඒවා විපත පිණිස නොව, නුඹලාට යහපත් අනාගතයක් සහ බලාපොරොත්තුවක් දෙන පිණිස සමාදානයේ සිතුවිලිය."දෙවියන් වහන්සේ දුන් ඒ උසස් අනාගතය සහ කැඳවීම සමඟ තමාගේ ජීවිතය බද්ධ කරගත් විට, සමාජය මෝඩයැයි සිතූ පුද්ගලයා ලෝකයම මවිත කරන, ඉතිහාසය වෙනස් කරන සැබෑ විශිෂ්ටයෙකු බවට පත් වේ.

07.දිව්‍යමය ක්‍රියාවලිය තුළ රැඳී සිටීම සඳහා පුද්ගලයා සතු වගකීම

දෙවියන්වහන්සේ පුද්ගලයා තුළ ක්‍රියා කරමින් ඔහුව විශිෂ්ටත්වයට පත් කරන මෙම දිව්‍යමය ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණ වීමට නම්, මිනිසාගේ පාර්ශ්වයෙන්ද සක්‍රීය දායකත්වයක් සහ වගකීමක් පැවතිය යුතුය. දෙවියන් වහන්සේ කිසිවිටෙකත් මනුෂ්‍යයාගේ කැමැත්තට හෝ නිදහසට බාධා කරමින් බලහත්කාරයෙන් වෙනස්කම් සිදු කරන්නේ නැත. මෙම පරිවර්තන චාරිකාව තුළ සාර්ථකව රැඳී සිටීම සඳහා පුද්ගලයා සතු ප්‍රධාන වගකීම් මෙසේය;

1️⃣.දිව්‍යමය මඟපෙන්වීමට අවනත වීම

තමා තුළ ක්‍රියා කරන ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම්වලට සහ හෘද සාක්ෂියේ අවදි කිරීමට එකඟ වීම පුද්ගලයාගේ වගකීමකි (යාකොබ් 4:7).

2️⃣.මනස අලුත් කර ගැනීමට සක්‍රීයව දායක වීම

සමාජයෙන් ලැබෙන නිෂේධාත්මක බලපෑම් සහ "මම අදක්ෂයෙක්" යන පැරණි සිතීමේ රටාවන් ප්‍රතික්ෂේප කර, දෙවියන් වහන්සේ තමා ගැන පවසන සත්‍යය මත මනස රඳවා තබා ගත යුතුය (පිලිප්පි 4:8).

3️⃣.ලැබුණු තලෙන්ත වගකීමෙන් යුතුව භාවිත කිරීම

ලැබුණු තලෙන්ත සහ දීමනා අලසව වළලා නොතබා, එය අඛණ්ඩව පුහුණු කිරීම, ඔප්නැංවීම සහ සමාජයේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් වගකීමෙන් යුතුව ක්‍රියාවෙහි යෙදවිය යුතුය (1 පේදුරු 4:10).

4️⃣.අසාර්ථකවීම් හමුවේ නොපසුබට උත්සාහය රැක ගැනීම

වැරදීම් සිදු වන විට අධෛර්යමත් නොවී, දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව කෙරෙහි විශ්වාසය තබා නැවත නැඟී සිටීමටත්, උපදේශකත්වයට (Mentorship) නම්‍යශීලී වීමටත් වගබලා ගත යුතුය (යාකොබ් 1:12).

◾සමාජය විසින් පුද්ගලයෙකු දෙස බලන්නේ ඔහුගේ වර්තමාන දුර්වලතා දෙස පමණි. නමුත් දිව්‍යමය ක්‍රියාවලිය මඟින් පුද්ගලයාගේ අභ්‍යන්තරයේ නිද්‍රාශීලීව පවතින අසීමිත විභවය (Potential) දකිනු ලබයි.

◾අනන්‍යතාවය අලුත් කරමින්, ලැබුණු තලෙන්ත වගකීමෙන් යුතුව ක්‍රියාවෙහි යොදවමින්, අධ්‍යාපනයේ සැබෑ අරමුණ සාක්ෂාත් කරමින්, දිව්‍යමය ප්‍රඥාව සහ ශක්තිය ලබා දෙමින් පුද්ගලයෙකුව අභ්‍යන්තරයෙන්ම වෙනස් කරන මෙම මහා පරිවර්තන චාරිකාව, ඕනෑම අඩු හැකියාවක් සහිත පුද්ගලයෙකුව මානව පැවැත්මට වැඩදායි ලෝකය ආලෝකවත් කරන "විශිෂ්ටයෙකු" බවට පත් කරන උත්තරීතර දිව්‍යමය ක්‍රියාවලියයි.

ඇබ්බැහිකම පිළිබඳ මනෝ-අධ්‍යාත්මික විග්‍රහය,

විසිඑක්වන සියවසේ වේගවත් සමාජ හා තාක්ෂණික ප්‍රවණතා හමුවේ මිනිස් සංහතිය මුහුණ දෙන දරුණුතම සහ සූක්ෂ්මතම අභියෝගය වන්නේ "ඇබ්බැහිකම" (Addiction) යි. අතීතයේදී ඇබ්බැහිකම යන්න වඩාත් සීමිත පරාසයක පැවතියද, වර්තමානය වන විට එය මිනිස් ජීවිත තුළ ඉතා පුළුල් ලෙස ව්‍යාප්ත වී ඇත.

මෙම ලිපිය මඟින් ඇබ්බැහිකම පිටුපස ඇති මනෝවිද්‍යාත්මක සත්‍යතාව, එහි දේවධර්මීය මුල්, පවුල් ව්‍යුහයට සිදුවන බලපෑම සහ එයින් පුද්ගලිකව මෙන්ම සභා ප්‍රජාවක් ලෙස නිදහස් විය හැකි ප්‍රායෝගික මාර්ග පුළුල්ව සාකච්ඡා කෙරේ.

☑️01.ඇබ්බැහිකම යනු කුමක්ද?

මනෝවිද්‍යාව සහ නියුරෝන විද්‍යාවට (Neuroscience) අනුව, ඇබ්බැහිකම යනු හුදෙක් පාලනය කරගත නොහැකි දුර්වලකමක් හෝ වැරදි පුරුද්දක් පමණක් නොවේ. එය මොළයේ පවතින සතුට සහ දිරිගැන්වීම් පාලනය කරන "ත්‍යාග පද්ධතිය" (Brain's Reward System) සහ තීරණ ගැනීමේ හැකියාව විකෘති කරන නිදන්ගත මොළයේ රෝගයකි (Chronic Brain Disorder).

මිනිසා යම් ප්‍රියජනක ක්‍රියාවක නිරත වන විට, මොළයෙන්
"ඩොපමින්" (Dopamine) නමැති රසායනිකය ශ්‍රාවය වේ. මනෝවිද්‍යාත්මකව ඇබ්බැහියක් ඇති වන්නේ මේ ඩොපමින් සතුට කෘතිමව හෝ අධික ලෙස ලබා දෙන උත්තේජකයන්ට මොළය හුරු වීමෙනි. කාලයත් සමඟ මොළයේ ස්වභාවික ක්‍රියාකාරිත්වය අඩපණ වන අතර, පුද්ගලයාට සාමාන්‍ය ජීවිතයක් ගත කිරීමට පවා අදාළ ද්‍රව්‍යය හෝ හැසිරීම අත්‍යවශ්‍ය වන තත්ත්වයක් (Dependence) නිර්මාණය වේ.

⬛ ප්‍රධාන වශයෙන් මෙම මනෝවිද්‍යාත්මක ඇබ්බැහිකම් ස්වභාවය අනුව කොටස් දෙකකටබෙදා වෙන් කළ හැකිය.

1️⃣.ද්‍රව්‍යාත්මක ඇබ්බැහිකම් (Substance Addictions)

මෙහිදී පුද්ගලයා ශරීරයට ඇතුළු කරනු ලබන බාහිර රසායනික හෝ ද්‍රව්‍යයන් මත ශාරීරිකව සහ මානසිකව යැපීමට පටන් ගනී. මෙම ද්‍රව්‍ය සෘජුවම මොළයේ රසායනික සංයුතිය වෙනස් කරයි.

උදා : මධ්‍යසාර, දුම්වැටි, විවිධ මත්ද්‍රව්‍ය සහ වෛද්‍ය නිර්දේශයකින් තොරව ගන්නා ඇතැම් ඖෂධ වර්ග.

2️⃣.චර්යාත්මක ඇබ්බැහිකම් (Behavioral Addictions)

මෙහිදී පුද්ගලයා කිසිදු බාහිර ද්‍රව්‍යයක් ශරීරයට ඇතුළු නොකරන නමුත්, යම්කිසි ක්‍රියාවක් හෝ හැසිරීමක් නැවත නැවත කිරීමෙන් මොළය තුළ ඇති වන ඩොපමින් උත්තේජනය නිසා ඊට වහල් වේ. මෙය ද්‍රව්‍යමය ඇබ්බැහියක් තරම්ම මොළයේ එකම කොටස් අඩපණ කිරීමට සමත්ය.

උදා:

01.ඩිජිටල් ඇබ්බැහිකම්
සමාජ මාධ්‍ය

◾Facebook, Instagram, TikTok වැනි ඇප්ස්වල නිරන්තරයෙන් රැඳී සිටීම.
◾වීඩියෝ ක්‍රීඩා (Gaming) - දුරකථන හෝ පරිගණක ඔස්සේ ඔන්ලයින් ක්‍රීඩාවල දිගු වේලාවක් නිරත වීම.
◾තොරතුරු උන්මාදය (Doomscrolling) - අන්තර්ජාලය පුරා නරක පුවත්, දේශපාලන ගැටලු හෝ ඕපාදූප දිගින් දිගටම සෙවීම.

02.ලිංගික ඇබ්බැහිකම්

◾කාමුක දර්ශන (Po*******hy) - අසභ්‍ය වීඩියෝ සහ ඡායාරූප නැරඹීමට වහල් වීම.
◾සයිබර් ලිංගික (Cybersex) - අන්තර්ජාලය හරහා ලිංගික චැට් හෝ වීඩියෝ ඇමතුම් ලබා ගැනීම.
◾ස්වයං වින්දනය - පාලනයකින් තොරව අධික ලෙස නිරත වෙමින් දෛනික ජීවිතය අඩපණ කරගැනීම.

03.ආහාර හා ජීවන රටා ඇබ්බැහිකම්

◾අධික ලෙස ආහාර ගැනීම (Binge Eating): බඩගින්නක් නොමැතිව, චිත්තවේගීය පීඩනය (Stress) මඟහරවා ගැනීමට අධික ලෙස ආහාර (විශේෂයෙන් පැණිරස/Fast Food) ගැනීම.
◾සාප්පු සවාරි (Shopping) - ඔන්ලයින් හෝ ඕෆ්ලයින් ක්‍රමයට අනවශ්‍ය භාණ්ඩ නිරන්තරයෙන් මිලදී ගැනීම.
◾අධික ව්‍යායාම - ශාරීරික සීමාවන් ඉක්මවා සෞඛ්‍යයට හානි වන ලෙස ව්‍යායාම කිරීම.

04.මූල්‍ය හා අවදානම් චර්යා ඇබ්බැහිකම්

◾සූදුව (Gambling) - කැසිනෝ හෝ Betting Apps හරහා මුදල් ඔට්ටු ඇල්ලීම.
◾අවදානම් ට්‍රේඩින් - ක්ෂණික මුදල් සෙවීමට නිසි දැනුමකින් තොරව Crypto/Stock මාකට්වල රැඳී සිටීම.
◾අධික අවදානම් සෙවීම - ජීවිතයට අනතුරක් විය හැකි අධික වේගයෙන් රිය පැදවීම වැනි ක්‍රියා.

05.සබඳතා හා වැඩ සම්බන්ධ ඇබ්බැහිකම්

◾වැඩබිමට ඇබ්බැහි වීම(Workaholism) -
පවුල සහ සෞඛ්‍යය අමතක කර දිවා රාත්‍රී වෘත්තීය කටයුතුවල පමණක් නිරත වීම.
◾චිත්තවේගීය යැපීම - තනිකමට ඇති බිය නිසා අහිතකර සබඳතාවල පවා දිගටම රැඳී සිටීම.

☑️02.ඇබ්බැහිකම පිළිබඳ දේවධර්මීය විග්‍රහය

ලෝකය මේ දෙස හුදෙක් වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක හෝ සමාජයීය ගැටලුවක් ලෙස පමණක් බලන විට, කිතුණු දෘෂ්ටිකෝණයෙන් (Christian Perspective) ඇබ්බැහිකම යනු ඊට වඩා ගැඹුරු, එනම් ශාරීරික, මානසික මෙන්ම ආත්මික බිඳවැටීමක (Spiritual Brokenness) ප්‍රතිඵලයකැයි කිව හැකිය.දේවධර්මයට අනුව, දෙවියන්වහන්සේ මිනිසාව මවා ඇත්තේ උන්වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් සහ සමානත්වයෙනි. එහිදී මිනිසාට තීරණ ගැනීමේ "නිදහස් කැමැත්ත"සහ තමන්ගේ ජීවිතය යහපත් ලෙස පාලනය කිරීමේ හැකියාව ලබා දී තිබුණි.

නමුත් ඇබ්බැහියක් තුළ සිදු වන්නේ මෙහි ප්‍රතිලෝමයකි. එහිදී මිනිසා තමන්ගේ ජීවිතය පාලනය කරනවා වෙනුවට, යම් ද්‍රව්‍යයක් හෝ හැසිරීමක් විසින් මිනිසාව පාලනය කරනු ලබයි. මෙය දේවධර්මීය ක්ෂේත්‍රයක් වන "පාපය පිළිබඳ දේවධර්මය" (Hamartiology) තුළ හඳුන්වන්නේ මිනිස් නිදහස අහිමි කරන "ආත්මික බන්ධනයක්" (Spiritual Bo***ge) ලෙසයි.ශුද්ධ වූ පාවුලු තුමන් රෝමවරුන්ට ලියන ලද ලිපියේ (රෝම 7:15) මේ පාලනය කරගත නොහැකි මිනිස් ස්වභාවය සහ එහි ඇති වේදනාව මෙසේ විග්‍රහ කරයි.

"මන්ද, මා කරන්නේ කුමක්දැයි මටම තේරෙන්නේ නැත. මන්ද, මා කරන්නට කැමති දේ නොව, මා වෛර කරන දේම මම කරමි."

මෙහිදී වැදගත් වන්නේ ඇබ්බැහියෙන් පෙළෙන පුද්ගලයා වැරදිකරුවෙකු ලෙස ලේබල් කිරීම නොව, ඔහු තමන්ගේ පාලනයෙන් ගිලිහී ගිය තත්ත්වයකට යටත් වූ, දිව්‍යමය කරුණාව සහ සභා ප්‍රජාවේ උපකාරය අත්‍යවශ්‍ය වූ කෙනෙකු ලෙස හඳුනා ගැනීමයි.

☑️03.ඇබ්බැහියේ මූලය වන්නේ ආත්මික හිස්බව ය. (Spiritual Emptiness)

මනෝවිද්‍යාව පෙන්වා දෙන්නේ මානසික පීඩනය (Stress), අතීත රිදවීම්, කනස්සල්ල සහ තනිකම මඟහරවා ගැනීමේ මෙවලමක් (Coping Mechanism) ලෙස මිනිසා මීට පෙළඹෙන බවයි.
දේවධර්මීය උපදේශනයට (Pastoral Counseling) අනුව, සෑම ඇබ්බැහියක් පිටුපසම ඇත්තේ තෘප්තිමත් නොවන "ආත්මික හිස්බවකි". ප්‍රසිද්ධ දේවධර්මාචාර්ය ශාන්ත ඔගස්ටින් තුමා පැවසූ පරිදි, "අපගේ හදවත් මවන ලද්දේ දෙවියන් වහන්සේ උදෙසාය. එබැවින් උන්වහන්සේ තුළ සැතපෙන තුරු හදවතට විවේකයක් නැත."

මිනිසා තමා තුළ ඇති මෙම ගැඹුරු හිස්බව ලෞකික දේවලින් තාවකාලිකව පිරවීමට යාමේදී නොදැනුවත්වම ඇබ්බැහිකම් නමැති උගුලට හසු වෙයි.

☑️04.පවුල් ව්‍යුහයට එල්ල වන බලපෑම සහ "සංගත යැපීම" (Codependency)

ඇබ්බැහිකම යනු හුදෙක් එක් පුද්ගලයෙකුට පමණක් සීමා වූ තනි ප්‍රශ්නයක් නොවේ. එය මුළු පවුල් ඒකකයම බිඳ දමන "පවුලේ රෝගයකි". ඇබ්බැහි වූ පුද්ගලයා ආත්මිකව සහ මානසිකව වැටෙන විට, ඔහුගේ සමීපතමයන් ද නොදැනුවත්වම දැඩි මානසික පීඩනයකට සහ චිත්තවේගීය වහල්භාවයකට ගොදුරු වේ.

දේවධර්මීය සහ මනෝවිද්‍යාත්මක උපදේශනයේදී මෙන්න මේ තත්ත්වය "සංගත යැපීම" (Codependency)ලෙස හඳුන්වයි. මෙහිදී සිදු වන්නේ පවුල තුළ සිටින අය ඇබ්බැහි වූ පුද්ගලයාගේ වැරදි හැසිරීම් වසා ගැනීමට උත්සාහ කිරීම, ඔහුගේ වගකීම් තමන් පිට පැටවීම සහ ඔහුව පාලනය කිරීමට යාමෙන් තමන්ගේම මානසික සෞඛ්‍යය සහ ආත්මික ජීවිතය විනාශ කරගැනීමයි. බයිබලයට අනුව පවුල යනු එකම ශරීරයකි (1 කොරින්ති 12:26). එබැවින් එක් අවයවයක් පීඩා විඳින විට මුළු ශරීරයම පීඩා විඳියි. සභාවේ මැදිහත් වීම සිදුවිය යුත්තේ ඇබ්බැහි වූ පුද්ගලයාට පමණක් නොව, මේ නිසා නිහඬවම තුවාල ලබා සිටින මුළු පවුල් ඒකකයම සුවපත් කිරීම සඳහාය.

☑️05.පුද්ගලිකව ඇබ්බැහිකමෙන් නිදහස් වීමට ගත යුතු ප්‍රායෝගික ක්‍රියාමාර්ග

පුද්ගලික මට්ටමින් ඇබ්බැහියකින් නිදහස් වීම යනු ක්‍රමවත්, සැලසුම්සහගත සහ මනෝවිද්‍යාත්මකව ඔප්පු කරන ලද පියවර කිහිපයක් ඔස්සේ යා යුතු ගමනකි

1️⃣.ස්වයං අවබෝධය සහ තීරණය (Self-Awareness)

ඇබ්බැහියෙන් මිදීමේ පළමු පියවර වන්නේ තමන්ට ප්‍රශ්නයක් ඇති බව අවංකව පිළිගැනීමයි. ඔබ ඇබ්බැහියෙන් නිදහස් විය යුත්තේ ඇයිද යන හේතු (සෞඛ්‍යය, පවුලේ සතුට, වෘත්තීය දියුණුව, ආත්මික නිදහස) කොළයක ලියා නිතර පෙනෙන තැනක තබා ගන්න.

2️⃣.පොළඹවන සාධක ඉවත් කිරීම (Triggers & Environment)

ඔබව ඇබ්බැහියට තල්ලු කරන්නේ කුමන අවස්ථාවලදීද (තනිකම, කෝපය, දැඩි මානසික පීඩනය)? එම උත්තේජකයන් සහ ඔබව නැවතත් එම ඇබ්බැහියට පොළඹවන පුද්ගලයන්ගෙන්/පරිසරයෙන් තාවකාලිකව හෝ සම්පූර්ණයෙන්ම ඈත් වන්න.

3️⃣.කාලය කළමනාකරණය සහ දෛනික චර්යාව (Daily Routine & Deep Work)

ඇබ්බැහියක් නැවත මතුවීමට ප්‍රධානතම හේතුවක් වන්නේ "හිස් කාලයයි". ඔබේ දවස කලින්ම සැලසුම් කරන්න (Time Blocking). දිනකට පැය 2-3ක් ඔබේ වෘත්තීය, ව්‍යාපාරික හෝ අධ්‍යාපන කටයුතු වෙනුවෙන් දැඩි අවධානයක් දී වැඩ කිරීමට (Deep Work) පුරුදු වන්න.

4️⃣.නව සෞඛ්‍ය සම්පන්න පුරුදු ඇති කරගැනීම (Habit Replacement)

ඇබ්බැහියෙන් ඉවත් වන විට මොළයට අඩුවන ඩොපමින් සතුට වෙනත් සෞඛ්‍ය සම්පන්න ක්‍රමයකින් ලබා දිය යුතුය. (උදා: ශරීර සුවතා කටයුතු, පොත් කියවීම, නව කුසලතාවක් ඉගෙනීම).

5️⃣.වගකීම් සහකරුවෙකු (Accountability Partner) පත් කරගැනීම

ඔබේ ගැටලුව හොඳින් වටහාගත හැකි, ඔබව විවේචනය නොකරන විශ්වාසවන්තම පුද්ගලයෙකුට (බිරිඳ/සැමියා, සමීප මිතුරෙකු හෝ ආත්මික උපදේශකයෙකු) මේ බව පවසා, ඔබේ දෛනික ප්‍රගතිය ඔවුන් සමඟ බෙදාගන්න.

6️⃣.වෘත්තීය සහ ආත්මික සහය

වෘත්තීය මනෝ උපදේශකයෙකු හමුවී චර්යාත්මක ප්‍රතිකාර (Cognitive Behavioral Therapy - CBT) ලබා ගැනීම සහ දිනපතා යාච්ඤාව තුළින් මනසේ ස්වයං පාලනය (Self-Control) වර්ධනය කරගන්න.

☑️06.වහල්භාවයෙන් නිදහස් කිරීමට දැනට සභාව තුළ පවතින පද්ධතිය

ද්‍රව්‍යාත්මක මෙන්ම චර්යාත්මක ඇබ්බැහිකම්වලින් පුද්ගලයන් මුදවා ගැනීම සඳහා කිතුණු සභාව තුළ කාලයක් තිස්සේ ගොඩනැගුණු ව්‍යුහාත්මක සහ පද්ධතිමය ප්‍රවේශයන් (Systematic Approaches) කිහිපයක් ක්‍රියාත්මක වේ. ඒවා ප්‍රධාන ව්‍යුහයන් 4ක් ඔස්සේ හඳුනාගත හැකිය.

1️⃣.වැඩසටහන් පාදක ප්‍රවේශයන් (Celebrate Recovery)

බයිබලානුකුල මූලධර්ම මත පදන වූ පියවර 12ක (12-Step Program) ඇබ්බැහිකම් නාශක පද්ධතියකි. මෙහිදී ද්‍රව්‍යාත්මක මෙන්ම චර්යාත්මක යන සියල්ල සඳහාම සහය කණ්ඩායම් (Support Groups) ක්‍රියාත්මක වේ.

2️⃣.ආයතනික සහ නේවාසික පුනරුත්ථාපනය

දැඩි මත්ද්‍රව්‍ය සහ මධ්‍යසාර ඇබ්බැහිකම් සඳහා සභාව සතු වෘත්තීය මට්ටමේ නේවාසික මධ්‍යස්ථාන පවතී. මෙහිදී වෛද්‍ය උපකාර මත සිදු කෙරෙන විෂහරණයෙන් (Detoxification) පසු, දෛනික චර්යාව සම්පූර්ණයෙන්ම ක්‍රමවත් කරන ශිෂ්‍යත්ව පුහුණුවක් ලබාදේ.

3️⃣.සභාපාලක උපදේශන ව්‍යුහය (Pastoral Counseling)

ප්‍රාදේශීය සභා මට්ටමින් ක්‍රියාත්මක වන මෙහිදී, "වගකීම් සහකරු ක්‍රමය" (Accountability Partners) සහ පාපෝච්චාරණය (Confession) හෝ ඇතුළාන්ත සුව කිරීමේ යාච්ඤා මෙහෙයන් හරහා ආත්මිකව සුව කරනු ලබයි.

4️⃣.සභාවේ ප්‍රජා ව්‍යුහය (The Church Community)

ඇබ්බැහියෙන් මිදෙන පුද්ගලයා නැවත සමාජගත කිරීමේදී සභාවේ "කුඩා කණ්ඩායම්" (Cell Groups) හරහා ඔහුට කොන් නොවන ආදරයක් ලබා දේ.

☑️07.වර්තමාන සභාවේ වගකීම සහ ශක්තිමත් විය යුතු ස්ථාන

ඇබ්බැහිකම්වලින් පීඩා විඳින්නන් මුදවා ගැනීමේදී වර්තමාන කිතුණු සභාවට පැවරුණු වගකීම කාලීනව යාවත්කාලීන විය යුතුය.

1️⃣.විද්‍යාව සහ ඇදහිල්ල බද්ධ කිරීම

ඇබ්බැහිය යනු මොළයේ සිදුවන වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක ගැටලුවක් බව සභාව පිළිගත යුතුය. ආත්මික යාච්ඤාවන් කරන අතරම, රෝගීන්ව වෘත්තීය මනෝ වෛද්‍යවරුන් සහ උපදේශකවරුන් වෙත යොමු කිරීමේ සෘජු සම්බන්ධතා ජාලයක් (Referral System) සභාව තුළ තිබිය යුතුය.

2️⃣.ලේබල් කිරීමෙන් තොර ආරක්ෂිත කලාප (Safe Spaces)

ඇබ්බැහිවූවන් දෙස "පාපිෂ්ඨයන්" ලෙස බලා ඔවුන්ව කොන් කිරීම වෙනුවට, සභාව ඔවුන්ට සහන සලසන, රහස්‍යභාවය සුරකින රෝහලක් විය යුතුය.

3️⃣.ඩිජිටල් ඇබ්බැහිකම් පිළිබඳ දැනුවත්භාවය

මත්ද්‍රව්‍ය මෙන්ම අද වන විට තාරුණ්‍යය ගොදුරු කරගෙන ඇති ඔන්ලයින් සූදුව, ස්මාර්ට්ෆෝන් සහ කාමුක දර්ශන ඇබ්බැහිය (Po*******hy) පිළිබඳව සභාව තුළ විවෘතව කතා කළ යුතු අතර, ඒ සඳහා ක්‍රමවත් ඉගැන්වීම් දහම් පාසල් මට්ටමින් හඳුන්වා දිය යුතුය.

◾ඇබ්බැහිකම යනු පුද්ගලයෙකු ආත්මිකව, මානසිකව සහ සමාජයීයව අඩපණ කරන සිරගෙයකි. නමුත් බලාපොරොත්තුව අත්හැරිය යුතු නැත. යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මෙලොවට පැමිණියේ "මනෝ-අධ්‍යාත්මික සිරකරුවන්ට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටය" (ලූක් 4:18).

◾නිසි වෛද්‍ය උපකාර, පවුලේ සහයෝගය, සභාවේ ප්‍රජාමය රැකවරණය සහ නොසැලෙන දිව්‍යමය කරුණාව තුළ ඕනෑම දැඩි ඇබ්බැහිකමකින් සම්පූර්ණ නිදහස ලබා, අරමුණක් සහිත අලුත් ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමට ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට හැකියාව ඇත.